مدل‌سازی جنین‌زایی موش از سلول‌های بنیادی همه‌توان القایی شیمیایی

توانایی شروع صادقانه جنین زایی از یک نوع سلول غیر ژرمنی القا شده منفرد، شبیه به بلاستومرهای قوی، یک چالش قابل توجه در زیست شناسی رشدی و مصنوعی باقی مانده است. 14 . در اینجا ما شرایطی را ایجاد کردیم که توسعه خارج از رحمی مدل‌های جنین موش (EMs) را امکان‌پذیر می‌سازد، که صرفا از سلول‌های بنیادی شبه نیروگاهی القایی شیمیایی (ciTotiSCs) شروع می‌شود و شامل مرولاهای قبل از لانه گزینی، بلاستوسیست‌ها و مراحل پس از گاسترولاسیون با ترکیبات جنینی و خارج از جنین می‌شود.

این ciTotiSCها خودسازماندهی به ساختارهای بلاستوسیست مانندی شدند که از نظر مورفولوژی و جداسازی دودمان بسیار شبیه بلاستوسیست های طبیعی بودند. EM های مشتق شده از ciTotiSC (ciToti-EMs) با موفقیت از طریق نقاط عطف رشد، از جمله گاسترولاسیون، تشکیل محور جنینی، خون سازی و اندام زایی اولیه، که شباهت زیادی به جنین های طبیعی روز 8.5 (E8.5) جنینی (NEs) داشتند، پیشرفت کردند. علاوه بر این، کشت گسترده منجر به توسعه بافت‌های قلبی عملکردی در ciToti-EMs شد که بسیار قابل مقایسه با بافت‌های E10.5 NEs بود.

این یافته‌ها توانایی خارق‌العاده‌ای از یک نوع سلول القایی منفرد، ciTotiSCs، برای بازنویسی مستقل طیف کامل جنین‌زایی اولیه موش را نشان می‌دهد. سیستم ciToti-EM ما مدلی قدرتمند برای بررسی رشد جنینی پستانداران ارائه می‌کند و راه‌های جدیدی را برای ایجاد ارگانیسم‌های چند سلولی از سلول‌های غیر ژرمینی باز می‌کند.

این یک پیش نمایش از محتوای اشتراک است، دسترسی از طریق موسسه شما

به Nature و 54 مجله Nature Portfolio دیگر دسترسی داشته باشید

Nature+ را دریافت کنید، بهترین اشتراک دسترسی آنلاین ما

قیمت‌ها ممکن است مشمول مالیات‌های محلی باشد که در هنگام تسویه حساب محاسبه می‌شود

کلیه داده های مورد نیاز برای ارزیابی نتایج و نتیجه گیری این مطالعه در مقاله و اطلاعات تکمیلی آن ارائه شده است. تمام معرف های منحصر به فرد و پایدار تولید شده در این مطالعه پس از تکمیل قرارداد انتقال مواد از نویسنده مسئول در دسترس است. داده‌های scRNA-seq تولید شده در این مطالعه در NCBI Gene Expression Omnibus (GEO) با شماره دسترسی GSE292862 ذخیره شده‌اند. ژنوم مرجع mm10-2020-A از https://www.10xgenomics.com/support/software/cell-ranger/downloads دانلود شده است.

مجموعه داده های منتشر شده مورد استفاده برای تجزیه و تحلیل های مقایسه ای شامل داده های جنین 2C (GEO: GSE45719)، EM های قبل و بعد از لانه گزینی (GEO: GSE243925؛ GSE135701؛ GSE208681؛ GSE189425؛ GSE189425؛ GSE189425؛ GSE2906؛ GSE2947؛ GSE189425; بایگانی: CRA016958 و مرکز داده های ژنومیکس ملی پروژه زیستی: PRJCA027661) و NE های ماوس (GEO: GSE134240؛ GSE135701؛ GSE186068؛ GSE100597؛ GSE100597؛ GSE10901; GSE100597; BioStudies: E-MTAB-6967). داده های منبع با این مقاله ارائه شده است.

کد مورد استفاده برای تجزیه و تحلیل و تجسم داده‌های scRNA-seq در GitHub (https://github.com/hwakwu/Wu-et-al.-2026-ciToti-EM) موجود است.

یانگ، ی و همکاران اشتقاق سلول های بنیادی پرتوان با قدرت جنینی و خارج جنینی in vivo. سلول 169، 243-257 (2017).

مقاله PubMed PubMed Central CAS Google Scholar

یانگ، جی و همکاران ایجاد سلول های بنیادی بالقوه گسترش یافته موش. Nature 550 , 393 (2017).

مقاله ADS PubMed PubMed Central CAS Google Scholar

شن، اچ و همکاران. سلول های بنیادی تمام توان موش از طریق سرکوب اسپلایسئوزومی گرفته و نگهداری شدند. سلول 184، 2843-2859 (2021).

یانگ، ام و همکاران بازسازی کروماتین ناشی از مواد شیمیایی، ESC های موش را به سلول های بنیادی شبه توانمند دوباره برنامه ریزی می کند. سلول بنیادی سلولی 29، 400-418 (2022).

Xu, Y. و همکاران. اشتقاق سلول های بنیادی شبه توانمند با پتانسیل تشکیل ساختار شبه بلاستوسیست. Cell Res. 32، 513-529 (2022).

لی، آر و همکاران تولید ساختارهای بلاستوسیست مانند از کشت سلولی جنینی و بالغ موش. سلول 179، 687-702 (2019).

سوزن، بی و همکاران. خود سازماندهی سلول های بنیادی موش به یک بلاستوئید بالقوه توسعه یافته توسعه دهنده سلول 51، 698-712 (2019).

ژانگ، پی و همکاران. تولید بسیار کارآمد ساختارهای بلاستوسیست مانند از سلول های بلاستومر مانند موش سرکوب شده با اسپلایسئوزوم. علمی China Life Sci. 66، 423-435 (2023).

لو، ی و همکاران بررسی تاثیرات پیری بر لانه گزینی و رشد اولیه جنین با استفاده از بلاستوئیدهای مشتق از سلول تمام توان J. Adv. Res. 68، 115-129 (2025).

پنگ، بی و همکاران. سلول‌های شبه بلاستومر قوی موش، جنین‌زایی را از فعال‌سازی ژنوم زیگوت تا پس از لانه گزینی مدل‌سازی می‌کنند. سلول بنیادی سلولی 32، 391-408 (2025).

رن، ی و همکاران یک مدل جنین مبتنی بر سلول شبه توانمند مستمر، جنین‌زایی موش را از فعال‌سازی ژنوم زیگوت تا گاسترولاسیون خلاصه می‌کند. نات. سلول بیول. 27، 1993–2006 (2025).

لی، اچ و همکاران یک مدل کامل از جنین زایی موش از طریق اندام زایی که توسط سلول های بنیانگذار جنین القا شده با مواد شیمیایی فعال می شود. سلول 188، 5912-5930 (2025).

یلماز، A. و همکاران. نسل بدون تراریخته مدل‌های جنین کامل موش پس از گاسترولاسیون، تنها از ESCها و iPSCهای ساده لوح. سلول بنیادی سلولی 32، 1545-1562 (2025).

لیو، ک. و همکاران. مدل سازی رشد پس از گاسترولا از طریق سلول های بنیادی پرتوان دو طرفه Cell Res. 35، 954-969 (2025).

هو، ی و همکاران القای سلول‌های بنیادی قدرتمند موش توسط یک کوکتل شیمیایی تعریف شده. Nature 617، 792-797 (2023).

تارکوفسکی، A. K. آزمایشاتی در مورد توسعه بلاستومرهای جدا شده از تخم موش. Nature 184، 1286-1287 (1959).

Zhu, M. & Zernicka-Goetz, M. اصول خود سازماندهی جنین پستانداران. سلول 183، 1467-1478 (2020).

ریورون، N. C. و همکاران. ساختارهای بلاستوسیست مانند که فقط از سلول های بنیادی تولید می شوند. Nature 557، 106-111 (2018).

هریسون، اس. ای. و همکاران. مونتاژ سلول های بنیادی جنینی و خارج جنینی برای تقلید از جنین زایی در شرایط آزمایشگاهی. Science 356, eaal1810 (2017).

سوزن، بی و همکاران. خودآرایی دو نوع سلول بنیادی جنینی و خارج جنینی در ساختارهای جنین مانند معده. نات. سلول بیول. 20، 979–989 (2018).

آمادی، جی و همکاران. جنین های مشتق شده از سلول های بنیادی القایی رویدادهای مورفوژنتیک موش را در شرایط آزمایشگاهی ضبط می کنند. توسعه دهنده سلول 56، 366-382 (2021).

طرازی، س و همکاران. جنین های مصنوعی پس از گاسترولاسیون در خارج از رحم از ESC های ساده موش تولید می شوند. سلول 185، 3290-3306 (2022).

آمادی، جی و همکاران. مدل جنین گاسترولاسیون را تا نورولاسیون و اندامزایی کامل می کند. Nature 610، 143-153 (2022).

Solter، D. از teratocarcinomas به سلول های بنیادی جنینی و فراتر از آن: تاریخچه تحقیقات سلول های بنیادی جنینی. نات. کشیش ژنه. 7، 319-327 (2006).

پوسفایی، ای و همکاران. ارزیابی تمام توان با استفاده از معیارهای افزایش شدت. نات. سلول بیول. 23، 49-60 (2021).

مک فارلان، تی اس و همکاران. قدرت سلول های بنیادی جنینی با فعالیت رتروویروس درون زا در نوسان است. Nature 487، 57-63 (2012).

ایشیوشی، تی و همکاران. سلول‌های شبه جنینی اولیه با کاهش مونتاژ کروماتین وابسته به تکرار القا می‌شوند. نات. ساختار. مول. Biol. 22، 662-671 (2015).

Zhang، Y. و همکاران. فاکتور رشد اپیدرمی یک رونوشت از دودمان تروفکتودرم شبیه جنین انسان را در طی بازسازی بلاستوئیدها از سلول های بنیادی پرتوان توسعه یافته القا می کند. سلول پرولیف. 55, e13317 (2022).

سونگ، جی و همکاران. القا کننده های اپی بلاست سلول های بنیادی تروفکتودرم موش را در شرایط آزمایشگاهی و بلاستوئیدهای الگو را برای کاشت در رحم جذب می کنند. سلول بنیادی سلولی 29، 1102-1118 (2022).

زنکر، جی و همکاران. حلقه های اکتین در حال گسترش، جنین موش را برای تشکیل بلاستوسیست زیپ می کنند. سلول 173، 776-791 (2018).

Nichols, J. & Smith, A. حالتهای ساده لوح و پرتوان اولیه. سلول بنیادی سلولی 4، 487-492 (2009).

یانس، او و همکاران. اکسیداسیون متابولیک تمایز سلول های بنیادی جنینی را تنظیم می کند. نات. شیمی. Biol. 6، 411-417 (2010).

Pijuan-Sala، B. et al. نقشه مولکولی تک سلولی گاسترولاسیون موش و اندامزایی اولیه Nature 566, 490-495 (2019).

Aguilera-Castrejon، A. et al. جنین زایی خارج رحمی موش از قبل از گاسترولاسیون تا اندامزایی اواخر Nature 593، 119-124 (2021).

Richardson, B. & Lehmann, R. مکانیزم های هدایت کننده مهاجرت سلول های زایای اولیه: استراتژی هایی از موجودات مختلف. نات. کشیش مول. سلول بیول. 11، 37-49 (2010).

اوتا، اچ و همکاران. گسترش آزمایشگاهی سلول‌های شبه سلول‌های زایای اولیه موش، یک صفحه خالی اپی ژنتیک را بازنویسی می‌کند. EMBO J. 36، 1888-1907 (2017).

Büttner, M., Miao, Z., Wolf, F. A., Teichmann, S. A. & Theis, F. J. یک معیار آزمایشی برای ارزیابی تصحیح دسته ای RNA-seq تک سلولی. نات. روش 16، 43-49 (2019).

Tran، H. T. N. و همکاران. معیاری از روش‌های تصحیح اثر دسته‌ای برای داده‌های توالی‌یابی RNA تک سلولی. ژنوم بیول. 21، 12 (2020).

ژانگ، ال و همکاران تجزیه و تحلیل های تک سلولی مکانیسم های درمان های هدفمند میلوئیدی در سرطان روده بزرگ را نشان می دهد. سلول 181، 442-459 (2020).

لی، جی و همکاران حاشیه نویسی دقیق کروماتین قابل دسترسی در سلول های زایای اولیه موش و انسان. Cell Res. 28، 1077–1089 (2018).

Canu, G. & Ruhrberg, C. خون اول: منشاء اندوتلیال پیش سازهای خونساز. Angiogenesis 24، 199-211 (2021).

Capellera-Garcia، S. و همکاران. تعریف حداقل فاکتورهای مورد نیاز برای اریتروپوئز از طریق تبدیل مستقیم دودمان. Cell Rep. 15, 2550–2562 (2016).

دانگ، دی و همکاران. رویکرد محاسباتی برای شناسایی نشانگرهای زیستی ماکروفاژ جهانی جلو. فیزیول. 11, 275 (2020).

Epelman, S., Lavine, K. J. & Randolph, G. J. منشا و عملکرد ماکروفاژهای بافتی. مصونیت 41، 21-35 (2014).

Meilhac, S. M. & Buckingham, M. E. استقرار دودمان سلولی که قلب پستانداران را تشکیل می دهند. نات. کشیش کاردیول. 15، 705–724 (2018).

Meilhac، S. M. و همکاران. دودمان سلولی قلب که قلب را تشکیل می دهد. کولد اسپرینگ هارب. چشم انداز پزشکی 4 , a013888 (2014).

هیرشی، A. و همکاران. ایجاد ساختار سلولی قلب در قلب موش در حال رشد. توسعه دهنده Biol. 289، 430-441 (2006).

Epelman, S. et al. ماکروفاژهای مقیم قلب جنینی و بالغ از طریق مکانیسم‌های متمایز در حالت ثابت و در طول التهاب حفظ می‌شوند. مصونیت 40، 91-104 (2014).

استاری، ام. و همکاران. SPARC ترشح شده از اندودرم جداری باعث ترویج کاردیومیوژنز اولیه در شرایط آزمایشگاهی می شود. انقضا سلول Res. 310، 331-343 (2005).

Nascone، N. & Mercola، M. اندودرم و کاردیوژنز: بینش های جدید. گرایش های قلبی عروقی پزشکی 6، 211-216 (1996).

Ohinata، Y. و همکاران. تجسم جامع و غیر تهاجمی از رشد سلول های زایای اولیه در موش توسط گزارشگر تراریخته دوگانه Blimp1-mVenus و Stella-ECFP. بازتولید 136، 503-514 (2008).

ژو، کیو و همکاران. میوز کامل از سلول های زایای مشتق شده از سلول های بنیادی جنینی در شرایط آزمایشگاهی. سلول بنیادی سلولی 18، 330-340 (2016).

گارسیا، ام دی و همکاران. تهیه سرم موش برای کشت جنین موش. کولد اسپرینگ هارب. پروتکل 2011، prot5593 (2011).

تاکاهاشی، ام و همکاران. تهیه سرم موش مناسب برای کشت کامل جنین پستانداران. J. Vis. انقضا 90 , e51969 (2014).

نوساکا، ی و همکاران. تولید تخمک وزیکول ژرمینال از سلول های بنیادی جنینی موش تحت شرایط بدون سوما تخمدان. توسعه دهنده سلول 60، 2976-2994 (2025).

دنگ، کیو و همکاران. RNA-seq تک سلولی بیان ژن تک آللی پویا و تصادفی را در سلول های پستانداران نشان می دهد. Science 343، 193-197 (2014).

کیو، سی و همکاران. بازسازی سیستماتیک مسیرهای سلولی در سراسر جنین زایی موش نات. ژنت 54، 328-341 (2022).

محمد، اچ و همکاران. چشم انداز تک سلولی ناهمگنی رونویسی و تصمیمات سرنوشت سلولی در طول گاسترولاسیون اولیه موش. Cell Rep. 20, 1215-1228 (2017).

چنگ، اس و همکاران. RNA-seq تک سلولی ناهمگونی سلولی انتقال پرتوانی و دینامیک کروموزوم X را در طول رشد اولیه موش نشان می‌دهد. Cell Rep. 26, 2593–2607 (2019).

چان، ام ام و همکاران ثبت مولکولی جنین زایی پستانداران Nature 570، 77–82 (2019).

استوارت، تی و همکاران. ادغام جامع داده های تک سلولی سلول 177، 1888-1902 (2019).

کورسونسکی، آی و همکاران. ادغام سریع، حساس و دقیق داده های تک سلولی با هارمونی. نات. Methods 16, 1289-1296 (2019).

یانگ، ام دی و همکاران. رونوشت های تک سلولی از کلیه های انسان هویت سلولی تومورهای کلیوی را نشان می دهد. Science 361, 594-599 (2018).

سالا، ال و همکاران MUSCLEMOTION: یک ابزار نرم افزاری باز همه کاره برای تعیین کمیت انقباض قلب و عضله قلب در شرایط آزمایشگاهی و درون تنی. دور Res. 122، e5–e16 (2018).

ون میر، بی جی و همکاران. کمی سازی انقباض عضلانی in vitro و in vivo با استفاده از نرم افزار MUSCLEMOTION: از کاردیومیوسیت های مشتق شده از سلول های بنیادی تا گورخرماهی و قلب انسان. Curr. پروتکل هوم ژنت 99، e67 (2018).

ما از کارکنان مرکز بیولوژی سلولی، مرکز تجزیه و تحلیل زیست پزشکی در دانشگاه Tsinghua برای کمک به میکروسکوپ کانفوکال، و مرکز تحقیقات حیوانات آزمایشگاهی در دانشگاه Tsinghua برای حمایت در تهیه و آزمایش‌های موش تشکر می‌کنیم. M. Saitou و Q. Zhou برای ارائه سلول های BVSC mES. او و کیو تائو برای بحث. P. Tan برای کمک به اکتشاف اولیه تجزیه و تحلیل بیوانفورماتیک. و X. Jiang، Z. Guan، X. Du و J. Yang برای کمک تجربی.

این کار توسط برنامه پژوهشگر سنگ بنای جدید (به S.D.)، بنیاد علوم طبیعی پکن (JQ22016 تا T.M.)، بنیاد علوم طبیعی (325B2030 تا H.W.)، برنامه کلید ملی R&D چین (2022YFA1103704 تا S.D.) و مرکز علوم Tsinghua-D.

این نویسندگان به طور مساوی کمک کردند: Yanyan Hu، Hanzhi Yu، Nana Huang

آزمایشگاه علوم پایه جدید، دانشکده علوم دارویی، دانشگاه Tsinghua، پکن، چین

هوآ وو، هانژی یو، منگهان گائو، شینگهان دو، یوشیا ژانگ، شیائوکینگ ژو، ژمین لیو، جون سونگ یوان، وی ژو، کیلیانگ شائو، دان وانگ، تیانهوا ما و شنگ دینگ

گروه انکولوژی پزشکی، موسسه سرطان دانا-فاربر، دانشکده پزشکی هاروارد، بوستون، MA، ایالات متحده آمریکا

موسسه پزشکی هوارد هیوز، Chevy Chase، MD، ایالات متحده آمریکا

مرکز علوم زیستی Tsinghua-Peking، دانشگاه Tsinghua، پکن، چین

هانژی یو، شینگهان دو، جون سونگ یوان، کیلیانگ شائو و شنگ دینگ

گروه زنان و زایمان، بیمارستان سوم دانشگاه پکن، پکن، چین

مرکز ملی تحقیقات بالینی مامایی و زنان (بیمارستان سوم دانشگاه پکن)، پکن، چین

مرکز ملی مدیریت کیفیت مراقبت های بهداشتی در مامایی، پکن، چین

آزمایشگاه کلیدی دولتی ارتقای باروری زنان، گروه زنان و زایمان، بیمارستان سوم دانشگاه پکن، پکن، چین

آزمایشگاه کلیدی غدد درون ریز تولید مثل و فناوری کمک باروری پکن، پکن، چین

آکادمی مطالعات میان رشته ای پیشرفته، دانشگاه پکن، پکن، چین

H.W.، T.M. و S.D. پروژه را تصور کرد و آزمایش ها را با T.M. و S.D. ارائه نظارت کلی H.W. اکثر آزمایش ها و آنالیزهای بیوانفورماتیکی را انجام دادند. H.W.، Y.H.، Y. Zhao، T.M. و S.D. داده ها را تفسیر کرد. N.H.، H.Y.، X.D. و X.S. کمک به ایجاد شرایط برای جنین زایی خارج رحمی. N.H.، H.Y. و X.S. به پردازش سرم کمک کرد. H.Y. به برش دادن جنین و رنگ آمیزی ایمنی کمک می کند. Y. Zhang پرورش موش و جمع آوری جنین را انجام داد. M.G. و Q.S. به آزمایش‌های بلوغ آزمایشگاهی PGCها کمک کرد. L.S.، X.L.

و م.گ. در انجام آنالیزهای بیوانفورماتیک، با تفسیر اضافی ارائه شده توسط J.Y. X.X. و ز.ل. به ایجاد خط سلولی ES کمک کرد. D.W. در تهیه معرف کمک کرد. H.W.، Y.H.، W.Z.، T.M. و S.D. نسخه خطی را با نظرات همه نویسندگان نوشته است.

طبیعت از ایزابل میژوت که با آنچل دی جیمی سوگوئرو نقد و بررسی کرد تشکر می کند. مانو ستی؛ و داور(های) ناشناس دیگر به دلیل مشارکت در بررسی همتایان این اثر.

یادداشت ناشر Springer Nature با توجه به ادعاهای قضایی در نقشه های منتشر شده و وابستگی های سازمانی بی طرف باقی می ماند.

a، تصاویر نماینده mESCs حامل گزارشگرهای MERVL-tdTomato و OCT4-GFP که در محیط کشت 2i/L، TAW، یا TAWa کشت شده اند. پانل پایینی، نقشه‌های حرارتی که بیان نسبی ژن‌های کلاسیک مرتبط با همه‌توان و پرتوانی را نشان می‌دهد. میله های مقیاس، 200 میکرومتر. تصاویر نماینده از 3 آزمایش مستقل. b، نقشه‌های حرارتی بیان نسبی ژن‌های مرتبط با تمام توان و پرتوانی را در جنین‌های 2C میانی (M2C)، جنین‌های 2C اواخر (L2C)، mESCs و ciTotiSCs نشان می‌دهند. ج، نمایه های بیان (نمرات z) برنامه های ژن فعال سازی ژنوم مادر و زیگوتیک (ZGA).

d، نمودار پراکندگی چگالی دوبعدی سلول‌های منفرد بر اساس امتیاز z-score و Pluripotency. e، پلات ویولن نمرات ماژول مادر (چپ) و ZGA (راست). n = 12419، 8236 و 10248 سلول برای mESC، TAW و TAWa، به ترتیب، از یک نمونه scRNA-seq در هر گروه. نمودارهای ویولن توزیع مقادیر فردی را نشان می دهد. خطوط وسط نشان‌دهنده میانه، کادرها محدوده بین ربعی را نشان می‌دهند، و سبیل‌ها تا 1.5× محدوده بین‌چارکی گسترش می‌یابند. f، نمودارهای ECDF را نشان می دهد که امتیاز ترکیبی مادر و ZGA (چپ) و فاصله رونویسی تا حالت ایده آل (راست) را نشان می دهد.

g، شماتیکی که تولید ساختارهای بلاستوسیست مانند از ciTotiSCs را نشان می دهد (سمت چپ؛ ACLEB: A83-01، CHIR، LPA، EGF، BMP4؛ HF: هپارین، FGF4)، و یک تصویر میکروسکوپ میدان روشن (BFM) از ciToti4-EMs جمع آوری شده (راست). نوار مقیاس، 200 میکرومتر. تصویر نماینده از 3 آزمایش. h، تصاویر BFM دوره زمانی از تجمع ciTotiSC در ریز چاه ها (d1-d4). نوار مقیاس، 200 میکرومتر. من، تصاویر ایمونوفلورسانس از ساختارهای ciToti و بلاستوسیست های رنگ آمیزی شده برای SOX2 (زرد)، GATA3 (سرخابی)، و DAPI (فیروزه ای). میله های مقیاس، 200 میکرومتر. n = 36 ciToti3-EMs، 23 ciToti4-EMs، و 16 بلاستوسیست از 2 آزمایش.

j، k، کارایی تشکیل ciToti-EM در روز 4 پس از مدت زمان القای مختلف (j، n = 14400 روز 0-دانه، 3 آزمایش؛ داده ها به صورت مقادیر میانگین ± s.d.) یا غلظت A-366 (k) ارائه می شوند. l، کارایی بلاستولاسیون پس از درمان با سیتوکین های مختلف و مولکول های کوچک. متر، تصاویر BFM با گذشت زمان و تعیین کمیت چرخه های ریتمیک تورم / کاهش تورم بلاستوکول. نوار مقیاس، 100 میکرومتر.

n، تصاویر ایمونوفلورسانس (سمت چپ) از ciToti1-4 EMs و بلاستوسیست‌های طبیعی (E3.5/E4.5) رنگ‌آمیزی شده برای SOX2 (زرد)، OCT4 (سرخابی)، و DAPI (فیروزه‌ای) و تعیین کمیت سلول‌های SOX2 + OCT4 + (راست). میله های مقیاس، 50 میکرومتر. n = 23 (ciToti1-4)، 12 (E3.5)، 10 (E4.5) از 4 آزمایش. o، تصاویر ایمونوفلورسانس نشان دهنده توزیع فضایی NANOG (قرمز)، OCT4 (سبز)، و GATA6 (سرخابی) در ciToti4-EMs نماینده. فلش های زرد و فیروزه ای به ترتیب سلول های Gata6 + را در ICM و TE نشان می دهند. میله های مقیاس، 50 میکرومتر.

n = 47 ciToti4-EMs (28 برای مورد #1، 13 برای مورد #2، 6 برای مورد #3) از 2 آزمایش. p، تصاویر ایمونوفلورسانس از ciToti4-EMs و جنین های طبیعی E4.5 (NEs) رنگ آمیزی شده برای SOX2 (زرد)، SOX17 (سبز)، و GATA3 (ارغوانی). فلش های سفید سلول های SOX17 + را در ICM نشان می دهد. میله های مقیاس، 50 میکرومتر. n = 15 ciToti4-EMs و 9 E4.5-NE از 2 آزمایش. q، رنگ آمیزی همزمان برای نشانگرهای تروفکتودرم قطبی/دیواری CDX2 (زرد) و CK18 (سرخابی). میله های مقیاس، 50 میکرومتر. n = 7 ciToti4-EMs و 4 E4.5-NE از 2 آزمایش.

r، تصاویر ایمونوفلورسانس (سمت چپ) از ciToti4-EMs رنگ‌آمیزی شده برای CDX2 (سرخابی) و E-CAD (سبز) که مورفولوژی TE سنگفرشی را برجسته می‌کند (فلش‌های سفید سلول‌های TE کشیده شده؛ نوارهای مقیاس، 50 میکرومتر؛ n = 5 EM از 2 آزمایش حداکثر به سمت راست) \({d}_{\max }/{d}_{\min }\)) برای سلول‌های TE و ICM (n = 20 سلول TE، 20 سلول ICM در 2 آزمایش بررسی شدند؛ داده‌ها به عنوان مقادیر میانگین ± s.d. ارائه می‌شوند).