مدیران شیل ایالات متحده نمی دانند چه زمانی بازار نفت از صخره خارج می شود

یکی از بزرگترین سوالات بازار نفت این است که چه زمانی ذخایر استراتژیک نفت ایالات متحده به حداقل سطح موثر خود می رسد، اما مدیران صنعت طیف گسترده ای از پاسخ ها را ارائه کرده اند که بر عدم قطعیت موجود در قیمت ها تأکید می کند.

دولت ترامپ با آزادسازی ذخایر SPR در ماه مارس به عنوان بخشی از تلاش هماهنگ آژانس بین‌المللی انرژی برای مقابله با شوک عرضه ناشی از جنگ ایران موافقت کرد.

این درگیری اکنون وارد هشتمین ماه خود شده است و نشانه‌ای از پیشرفت دیپلماتیک برای پایان دادن به آن وجود ندارد و ذخایر جهانی همچنان به سمت سطوح بحرانی کاهش می‌یابد.

امین ناصر، مدیر عامل شرکت آرامکو عربستان سعودی روز دوشنبه تخمین زد که بیش از یک میلیارد بشکه نفت از ذخایر در سراسر جهان، از جمله ذخایر شرکت ها و دولت ها خارج شده است.

او در کنفرانسی در لندن گفت: «سیستم در حال حاضر تحت فشار است. "و با توجه به چیزهای گرانبهایی که جهان می تواند به آن روی بیاورد، بالشتک انعطاف پذیری عرضه به طرز وحشتناکی نازک است."

در حالی که صادرات نفت خلیج فارس به سطح قبل از جنگ بازگشته است، این بازگشت شکننده است و در حال حاضر نشانه هایی وجود دارد که حملات مجدد ایران به کشتیرانی باعث کاهش ترافیک شده است.

این بدان معناست که ذخایر نفت همچنان ادامه خواهد داشت. اما هنگامی که آنها به اصطلاح به کف مخازن برسند، میله ای که بازارهای نفت را از پرتگاه باز می دارد، خشک می شود و قیمت نفت خام احتمالا افزایش می یابد.

در ایالات متحده، آخرین قرائت مربوط به ذخایر استراتژیک نفت نشان می دهد که به حدود 284 میلیون بشکه کاهش یافته است، که پایین ترین سطح از سال 1982 است. و هنگامی که دولت ترامپ بخش نهایی را به عنوان بخشی از توافق آژانس بین المللی انرژی در ماه مارس منتشر کند، به 243 میلیون بشکه کاهش می یابد.

به نظر زیاد می رسد. اما از آنجایی که SPR از غارهای نمکی زیرزمینی تشکیل شده است که آب را نیز در خود نگه می‌دارند، مقدار اضافی که می‌توان به طور واقعی برداشت کرد بسیار کمتر است. حداقل سطح نفت خام برای غوطه ور ماندن لوله های استخراج در نفت به جای آب ضروری است.

یک نظرسنجی اخیر از مدیران نفتی انجام شده توسط فدرال رزرو دالاس، که حوضه پرمین را پوشش می دهد، نشان داد که حتی آنهایی که در مرکز نفت شیل ایالات متحده هستند، همه جا در مورد این تعداد هستند.

بیشترین سهم، 31 درصد، بر این باورند که حداقل سطح ذخایر مطلق 100 میلیون تا 150 میلیون بشکه است، در حالی که 21 درصد آن را 50 میلیون تا 100 میلیون، 18 درصد 150 تا 200 میلیون، 11 درصد 200 تا 250 میلیون و 19 درصد آن را 250 میلیون تا 300 میلیون اعلام کرده اند.

در حالی که بیش از نیمی از آنها حاشیه قابل توجهی باقی مانده را می بینند، تقریبا یک سوم مدیران نفت فکر می کنند SPR در حال حاضر پایین تر یا تقریبا در کف مخازن است.

فدرال رزرو دالاس

از آنجایی که نفت در بالای آب در غارهای نمکی شناور می شود، هر زمان که نفت آزاد شود، سطح آب بالا می رود و به طور بالقوه به دیواره ها، لوله ها و پمپ هایی که برای آوردن نفت خام به سطح نیاز هستند آسیب می رساند.

یکی از مدیران به فدرال رزرو دالاس گفت: 80 درصد از ذخایر استراتژیک نفت (SPR) در غارهای فاز 2 و فاز 3 قرار دارد که به آنها نرخ بازیابی معقولی (با فرض 90 درصد) با آسیب محدود به غار در حین تخلیه می دهد. بیست درصد از SPR در غارهای فاز 1 است و ما 50 درصد را به دلیل کاهش باقیمانده محدود آنها در مقابل یکپارچگی غار تحمل می کنیم.

به نوبه خود، وزارت انرژی گفته است که برای مدیریت ایمن غارها باید حداقل 70 میلیون بشکه در SPR باقی بماند.

اما کارشناسان صنعت به همین ترتیب دیدگاه های گسترده ای دارند. آموس هوچستاین، مشاور ارشد انرژی رئیس جمهور جو بایدن، در ماه اوت به CNBC گفت که کاهش سطح زیر 300 میلیون بشکه باعث آسیب به غارها می شود. راپیدان انرژی گفت SPR دارای "کف نرم" حدود 170 میلیون بشکه است.

در همین حال، سیدهارت میسرا، استاد مهندسی نفت در دانشگاه تگزاس A&M، در مقاله‌ای در مجله فورچون در ماه اوت نوشت که ۷۰ میلیون بشکه کف ساختاری است که سنگ نمک ممکن است به طور فیزیکی در کنار هم بماند، اما «کف عملیاتی عملی» حدود ۲۵۰ میلیون بشکه است.

وی هشدار داد: ذخایر استراتژیک نفت به سرعت در حال از دست دادن توانایی فیزیکی خود برای عمل به عنوان یک حائل اقتصادی فوری است. ما دیگر فقط به مقدار نفت باقی مانده در زمین محدود نمی شویم، بلکه با محدودیت های فیزیکی و مهندسی که زمین به ما اجازه می دهد آن را با چه سرعتی خارج کنیم، محدود نمی شویم.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد