مدیر عامل استاندارد چارترد چین می گوید: "به هیچ وجه" یوان دلار آمریکا را به چالش می کشد - اگرچه ممکن است ین و پوند ترس بیشتری داشته باشند.

ژان لو، مدیر عامل استاندارد چارترد چین، روز چهارشنبه گفت، علیرغم دستاوردهای آن در تجارت جهانی، یوان به این زودی جایگزین دلار آمریکا در ذخایر جهانی نخواهد شد، حتی در حالی که پکن تلاش می کند استفاده بیشتر از ارز چین را تشویق کند.

او در یک میزگرد رسانه ای در سنگاپور گفت: «هیچ راهی - حداقل در حرفه من - وجود ندارد که RMB دلار را به چالش بکشد.

اما اگر یوان کاملا آماده برای گرفتن رتبه اول نباشد، لو پیشنهاد کرد که سایر ارزهای درجه دوم ممکن است شاهد رقابت یوان باشند. او گفت: "در مقایسه با ین یا پوند، RMB ممکن است شانسی داشته باشد."

پکن در تلاش است تا یوان را در امور مالی جهانی مرتبط تر کند. جدیدترین برنامه پنج ساله که در ماه مارس منتشر شد، تمایل دولت چین را برای گسترش نقش ارز در بازارهای بین‌المللی از طریق مکانیسم‌هایی مانند اوراق قرضه پاندا و دیم سام - بدهی‌های RMB منتشر شده در سرزمین اصلی چین و بازارهای فراساحلی نشان می‌دهد.

سرمایه گذاران در حال تجدید نظر در مورد اهمیت دلار آمریکا با افزایش بدهی دولت این کشور هستند. دولت‌ها نیز نگران استفاده واشنگتن از دلار برای اعمال تحریم‌ها بر کشورها و شرکت‌ها هستند. این امر باعث تغییر ارزهای جایگزین مانند فرانک سوئیس یا یورو یا سایر دارایی ها مانند طلا شده است.

بر اساس گزارش صندوق بین المللی پول (IMF) با این حال، دلار آمریکا 57 درصد از ذخایر ارزی جهان را در سه ماهه اول سال 2026 تشکیل می دهد. (این افزایش یک درصدی نسبت به سه ماهه قبل بود که بیشتر ناشی از افزایش ملایم دلار آمریکا در برابر سایر ارزها بود.) در مقابل، یوان تنها 2 درصد از ذخایر را تشکیل می داد که نسبت به 1.95 درصد در سه ماهه قبل افزایش داشت.

لو «نقدینگی محدود در بازارهای فراساحلی» را عامل تلاش یوان برای به دست آوردن کشش در خارج از کشور دانست. کنترل سرمایه چین جریان آزادانه یوان به بازارهای جهانی را دشوار می کند. او گفت: «ما در مورد کمتر از 2 تریلیون یوان صحبت می کنیم که تقریبا نیمی از آن در هنگ کنگ است.

بانک مرکزی چین، بانک مرکزی این کشور، تلاش چین برای بین‌المللی‌سازی رنمینبی را رهبری می‌کند: امسال، این بانک از مؤسسات بزرگی مانند دویچه بانک به‌عنوان یک بانک تسویه‌کننده فراساحلی برای ساده‌سازی دسترسی اروپا به RMB استفاده کرد و تسهیلات مخزن جدیدی را راه‌اندازی کرد تا به بانک‌های مرکزی خارجی اجازه دهد نقدینگی یوان را تضمین کنند.

استفاده از یوان در آسیای جنوب شرقی، یکی از شرکای تجاری اصلی چین، به سرعت در حال رشد است. طبق گزارش ماه مارس Standard Chartered، حجم تسویه حساب بین چین و آسیای جنوب شرقی به 8.9 تریلیون یوان (1.3 تریلیون دلار) در سال 2025 افزایش یافت که 50.7 درصد افزایش داشت.

شرکت های آسه آن نیز به طور فزاینده ای بازارهای سرمایه RMB را به عنوان ابزاری قابل اعتماد برای پوشش ریسک و جذب سرمایه در نظر می گیرند. به عنوان مثال، در ماه ژوئن، خطوط هوایی سنگاپور با انتشار اوراق قرضه دیم سام 1.5 میلیارد یوان، اولین حضور خود را در بازار یوان فراساحلی انجام داد.

درگیری های ژئوپلیتیکی نیز به جایگاه یوان کمک می کند. تحریم‌های ایالات متحده علیه روسیه که پس از حمله به اوکراین اعمال شد، شرکای تجاری مسکو مانند چین و هند را وادار کرد تا یوان را به عنوان ارز تجاری جایگزین اتخاذ کنند. پس از حملات آمریکا به ایران در اوایل سال جاری، تهران همچنین از کشتی‌هایی که قصد عبور از تنگه هرمز را داشتند، خواست عوارض را به یوان بپردازند.

تجارت بین آسیای جنوب شرقی و چین با پروژه های زیرساختی جدید مانند کانال پینگلو، که جنوب غربی چین را به خلیج بیبو متصل می کند و هزینه های لجستیک را تا 30 درصد کاهش می دهد، به بالاترین حد تاریخی رسیده است.

پاتریک لی، مدیر عامل ASEAN و سنگاپور استاندارد چارترد، در میزگرد رسانه ای 29 سپتامبر گفت: "آسیای جنوب شرقی خیلی دور از چین نیست و زبان ها، فرهنگ و میراث مشترک دارد." با تغییرات زنجیره تامین و تغییرات ژئوپلیتیکی که شاهد آن هستیم، شرکت های چینی ASEAN را مکانی جذاب برای [سرمایه گذاری و] ساخت اکوسیستم های زنجیره تامین می دانند.

با این حال، تولیدکنندگان آسیای جنوب شرقی اکنون با مازاد ظرفیت چینی دست و پنجه نرم می کنند. به گفته شای وستر مؤسسه سیاست جامعه آسیا، تایلند شاهد تعطیلی بیش از 2000 کارخانه در سال 2024 به دلیل هجوم فولاد ارزان چینی و سایر کالاها بود، در حالی که تولیدکنندگان نساجی اندونزیایی برای ماندن در رقابت تلاش کردند.

لی و لو، با این حال، فکر می کنند که چین نه تنها به فروش، بلکه به تولید کالا در آسیای جنوب شرقی متعهد است.

لی گفت: «شرکت‌های بزرگ‌تر [شرکت‌های دولتی] و [شرکت‌های خصوصی] چین قطعا به آسیای جنوب شرقی می‌آیند تا ریشه‌های خود را بگذارند و برای بلندمدت سرمایه‌گذاری کنند. همچنین این یک شرط بندی برای اقتصادهای آسه آن برای ارتقاء مهارت و ارتقاء شرکت ها و سیستم های خود است.

لو نیز این ادعاها را رد کرد که چین صرفا ظرفیت مازاد صنعتی خود را صادر می کند. با تهدید احتمالی تعرفه‌ها و جنگ تجاری، همه از چین می‌خواهند که به بازارهای خود بیاید تا در آنجا تولید کند و به آنها کمک کند صنایع خود را ایجاد کنند و کارگران خود را آموزش دهند... این یک فرصت طلایی برای چین و آسه‌آن است.»

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد