مدیر گروه محصولات سپیدار: اقدام محوری آینده هوش مصنوعی در نرم‌افزارهای سازمانی

امیر رضایی، مدیر گروه  محصولات سپیدار سیستم آسیا، در کارگاهی با عنوان «هوش مصنوعی؛ میان‌بر چابکی در کسب‌وکارهای کوچک» درباره ویژگی‌های محصول تازه این شرکت به نام «سپیدار ابری» و دستیار هوشمند آن سخن گفت. به گفته او در این محصول تازه، که در رویداد باهم 1405 همکاران سیستم رونمایی شد، سه نسل هوش مصنوعی سنتی و محاسبه‌گر، هوش مصنوعی مکالمه محور  و هوش مصنوعی عامل محور Agentic وجود دارد. رضایی افزود هدف سپیدار رسیدن به مرحله‌ای است که از هوش مصنوعی Agentic به صورت گسترده‌تری استفاده شود.  سپیدار سیستم به دنبال توسعه هوش مصنوعی Agentic به گزارش دیجیاتو، سپیدار سیستم در مسیر توسعه سرویس‌های هوش مصنوعی خود به دنبال عبور از مرحله تحلیل و پاسخ‌گویی به پرسش‌های کاربران و رسیدن به دستیارهایی است که بتوانند بخشی از فعالیت‌های روزمره کسب‌وکارها را نیز انجام دهند.  امیر رضایی، مدیر گروه محصولات سپیدار سیستم آسیا، در توضیح این مسیر گفت هوش مصنوعی در نرم‌افزارهای سازمانی باید به داده‌های یکپارچه دسترسی داشته باشد و با رعایت سطح دسترسی کاربران، علاوه بر تحلیل اطلاعات، امکان انجام اقداماتی مانند ثبت فاکتور یا در مفهوم کلان‌تر امکان اقدام‌کردن را نیز داشته باشد.  از هوش مصنوعی محاسباتی تا دستیارهای اقدام‌محور مدیر گروه محصولات سپیدار سیستم آسیا تشریح کرد که در گذشته هوش مصنوعی در اختیار سازمان‌های بزرگ بود اما امروزه با ظهور هوش مصنوعی مولد و Agentic AI در نرم افزارهای سازمانی ، استفاده از هوش مصنوعی برای کسب‌وکارهای کوچک به شکل به صرفه‌ای امکان‌پذیر شده است.  با این حال باید درنظر داشت که مدل های هوش مصنوعی مولد به تنهایی نمی توانند اقدامی مثل ارسال ایمیل را پیش ببرند و سازمان ها برای اقدام به مدل Agentic AI نیاز دارند.   به گفته رضایی، حرکت به سمت چنین سامانه‌هایی مستلزم آن است که هوش مصنوعی به داده‌های عملیاتی در نرم افزارهای سازمانی مرتبط و ابزارهای عملیاتی دسترسی داشته باشد. او مسیر تکامل این فناوری را حرکت از دستیارهای تحلیلی به سمت سامانه‌های خودکار توصیف کرد؛ سامانه‌هایی که می‌توانند بخش بیشتری از فرایندها را با نظارت و تصمیم‌گیری انسانی انجام دهند. یکپارچگی در استفاده از هوش مصنوعی راه موفقیت کسب‌وکارها است  بخش دیگری از صحبت‌های رضایی به وضعیت کسب‌وکارهای کوچک و نوع استفاده این گروه از هوش مصنوعی اختصاص داشت. به گفته او، این کسب‌وکارها معمولاً به مشتریان نزدیک‌ترند و سریع‌تر تصمیم می‌گیرند، اما منابع مالی محدودتری دارند، واحد فناوری اطلاعات مستقل ندارند و ممکن است یک نفر هم‌زمان چند مسئولیت مانند مدیریت، امور مالی و فروش را برعهده بگیرد. در چنین شرایطی، هوش مصنوعی می‌تواند به کاهش بار کارهای روزمره و افزایش بهره‌وری کمک کند. با این حال، استفاده از ابزارهای پراکنده برای تولید محتوا یا انجام وظایف کوتاه‌مدت، الزاماً به بهبود یکپارچه عملکرد سازمان منجر نمی‌شود. رضایی با اشاره به پژوهش‌های مرتبط با کسب‌وکارهای کوچک و متوسط که به سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) نسبت داد، گفت استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در این کسب‌وکارها در حال گسترش است، اما سهم کسب‌وکارهایی که اثر این فناوری را تحول‌آفرین ارزیابی می‌کنند، همچنان محدود است. او هزینه نگهداری و تداوم استفاده، کمبود مهارت کارکنان و دشواری انتخاب ابزار مناسب را از موانع اصلی بهره‌گیری مؤثر از این فناوری دانست. او معتقد است برای عبور از استفاده‌های پراکنده، باید هوش مصنوعی در نرم‌افزارهای سازمانی و بر بستر داده‌های واقعی و یکپارچه کسب‌وکار قرار بگیرد. در این مدل، به‌جای آنکه کارکنان اطلاعات را میان چند ابزار جابه‌جا کنند، دستیار هوشمند می‌تواند در چارچوب نرم افزار مورد استفاده سازمان به اطلاعات مرتبط دسترسی داشته باشد و در انجام وظایف کمک کند. حرکت سپیدار ابری به سمت سیستم‌های اقدام‌محور رضایی در توضیح رویکرد سپیدار سیستم گفت نرم‌افزارهای سازمانی در نسل نخست عمدتاً برای ثبت و نگهداری اطلاعات به کار می‌رفتند. در مرحله بعد، ابزارهای تحلیلی به کاربران کمک کردند تا از داده‌های ثبت‌شده برای تصمیم‌گیری استفاده کنند. هدف بعدی، حرکت به سمت سامانه‌هایی است که علاوه بر تحلیل اطلاعات، بتوانند اقدام مناسب را نیز پیشنهاد دهند یا بخشی از آن را اجرا کنند. به گفته رضایی، چشم‌انداز اعلام‌شده برای سپیدار نیز حرکت از یک سیستم ثبت اطلاعات به سمت یک سیستم اقدام‌محور است. در چنین مدلی، دستیار هوشمند می‌تواند علاوه بر تحلیل داده‌ها، در انجام وظایفی مانند ثبت فاکتور یا یادآوری تعهدات مشتری کمک کند. رضایی معتقد است در آینده، هوش مصنوعی به‌جای آنکه صرفاً قابلیتی اضافه‌شده به نرم‌افزار باشد، به بخشی از ساختار و فرایندهای اصلی نرم‌افزارهای سازمانی تبدیل خواهد شد. دسترسی‌ها در سپیدار ابری قابل تنظیم هستند  یکی از موضوعاتی که در استفاده سازمانی از هوش مصنوعی اهمیت دارد، تعیین سطح دسترسی کاربران است. دستیار هوشمند برای ارائه پاسخ یا اجرای یک اقدام باید به اطلاعات مورد نیاز دسترسی داشته باشد، اما این دسترسی نباید فراتر از مجوزهای تعریف‌شده برای کاربر باشد. رضایی گفت در سپیدار ابری، دسترسی دستیار هوشمند به اطلاعات بر اساس سطح دسترسی کاربر تنظیم می‌شود. برای مثال، اگر کاربری مجوز مشاهده یک سند یا اطلاعات مشخص را نداشته باشد، دستیار نیز آن اطلاعات را در اختیار او قرار نمی دهد. ثبت ردپای فعالیت‌ها و حفظ امکان نظارت انسانی نیز از دیگر ملاحظات مطرح‌شده در این زمینه است. در سناریوهای اقدام‌محور، این موضوع اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ زیرا خطا دیگر صرفاً به ارائه یک پاسخ نادرست محدود نیست و ممکن است به ثبت سند، صدور فاکتور یا ایجاد تعهد مالی منجر شود. به همین دلیل، تأیید انسانی در مراحل حساس، بخشی از سازوکار معرفی‌شده برای استفاده از این فناوری است. زیرساخت ابری و مدل هزینه سپیدار ابری  رضایی زیرساخت ابری را یکی از الزامات  استفاده از هوش مصنوعی در کسب‌وکارهای کوچک دانست. به گفته او، اتصال به مدل‌های زبانی و فراهم کردن زیرساخت پردازشی می‌تواند هزینه‌بر باشد و استفاده از سرویس ابری به کسب‌وکارها اجازه می‌دهد به‌جای تأمین و نگهداری مستقل زیرساخت، از امکانات موردنیاز خود در قالب یک سرویس استفاده کنند. او همچنین گفت در طراحی این سرویس، امکان استفاده از مدل‌های محلی  در شرایطی که دسترسی به مدل‌های خارجی مختل شود، در نظر گرفته شده است.  به گفته وی دستیار هوشمند سپیدار ابری میان بر چابکی برای کسب و کارهای کوچک است. همچنین رضایی در انتهای کارگاه به علاقه‌مندان پیشنهاد کرد برای استفاده از امکانات سپیدار ابری به وب سایت سپیدار مراجعه کنند و از نسخه دموی محصول استفاده نمایند.