مراکز داده باید مهارت ایجاد کنند، نه فقط ظرفیت | نظر

یک جامعه نباید بین استقبال از سرمایه گذاری جدید و داشتن جاده های کارآمد یکی را انتخاب کند. با این حال، این ناامیدی پشت یک سوال منطقی در مورد رونق مرکز داده است. اگر می‌توان کارگرانی را برای ساخت امکاناتی که هوش مصنوعی را تقویت می‌کند پیدا کرد، چرا تعمیر زیرساخت‌های روزمره هنوز اینقدر دشوار است؟

من معتقدم که پاسخ مستلزم بررسی فراتر از این است که کدام پروژه برنده گروه ساخت و ساز بعدی است. توسعه مرکز داده باید به گسترش نیروی کار و ظرفیت محلی که جوامع پس از پایان ساخت به آن نیاز دارند کمک کند. این بدان معناست که آموزش، مشارکت در کسب و کارهای کوچک و برنامه ریزی جامعه بخشی از پروژه از ابتدا باشد.

فشار بر ساخت و ساز واقعی است. در یک نظرسنجی در سال 2025 توسط Associated General Contractors of America و NCCER، 92 درصد از شرکت‌های ساختمانی که استخدام می‌کردند در یافتن کارگران واجد شرایط مشکل داشتند. چهل و پنج درصد گفتند که کمبود نیروی کار باعث تاخیر در پروژه شده است. این یافته‌ها یک مشکل گسترده‌تر نیروی کار را توصیف می‌کنند که نمی‌توان آن را به طور منطقی به یک دسته توسعه تقلیل داد.

این تمایز مهم است. شهری که منتظر تعمیر جاده است، سزاوار بیش از اطمینان خاطر است که سرمایه گذاری خصوصی در نهایت به نفع همه خواهد بود. اما در نظر گرفتن هر مرکز داده جدید به عنوان مانعی برای زیرساخت های عمومی، سوال دیگری را بی پاسخ می گذارد. چگونه تعداد افراد واجد شرایط ساخت را افزایش دهیم؟

نگرانی من این است که ما پروژه ها را خیلی محدود ارزیابی می کنیم. یک توسعه می تواند روی کاغذ جذاب به نظر برسد و در عین حال سؤالات حل نشده ای در مورد محل زندگی کارگران، نحوه رفت و آمد آنها و اینکه آیا پیمانکاران محلی می توانند مشارکت کنند، باقی می گذارد. این پرسش‌ها به فرآیند برنامه‌ریزی تعلق دارند، قبل از اینکه جوامع انتظار داشته باشند پیامدهای آن را بپذیرند.

نگرانی های زیست محیطی نیز به آن تعلق دارد. گزارش انرژی مرکز داده به‌روزرسانی شده وزارت انرژی تخمین می‌زند که این تأسیسات 4.7 درصد از مصرف برق ایالات متحده را در سال 2024 تشکیل می‌دادند. یک مورد معتبر برای توسعه باید این نگرانی ها را در کنار مزایای بالقوه آن برطرف کند.

توسعه نیروی کار نیز باید مورد توجه یکسان قرار گیرد. من از توسعه دهندگان می خواهم که تعهدات کارآموزی و آموزش حین کار را بخشی از برنامه های ساخت و ساز خود قرار دهند. استخدام کارگران باتجربه ممکن است یک مهلت فوری داشته باشد. کمک به آموزش کارگران اضافی می تواند چیزهای بادوام تری را پشت سر بگذارد.

برای این رویکرد پایه و اساس مشخصی وجود دارد. کارآموزی ثبت شده ترکیبی از اشتغال با حقوق، آموزش و راهنمایی است که منجر به یک اعتبار قابل حمل و شناخته شده در سطح ملی می شود. فرصت این است که تقاضای ساخت و ساز را با یادگیری ساختاریافته مرتبط کنیم که کارگران می توانند در پروژه های آینده انجام دهند.

این امر بیش از اعلام مکان های آموزشی نیاز دارد. توسعه دهندگان و پیمانکاران باید مشخص کنند که چه کسی بر کارآموزان نظارت می کند، چگونه بودجه آموزشی تامین می شود، و چگونه شرکت کنندگان می توانند آموزش خود را پس از پایان یک شغل خاص ادامه دهند. ایمنی و نظارت باید محوری باقی بماند. مهلت ساخت و ساز هرگز نباید بهانه ای برای عجله کردن کسی در آماده سازی شود.

کسب و کارهای کوچک سزاوار یک مسیر عملی به آن طرح هستند. توسعه دهندگان باید فرصت های قرارداد را زودتر منتشر کنند، الزامات صلاحیت را به وضوح توضیح دهند، و بسته های کاری با اندازه مناسب را که شرکت های محلی واجد شرایط می توانند به طور واقع بینانه دنبال کنند، نیاز دارند. کسب‌وکاری که در یک پروژه بزرگ تجربه و ظرفیت به دست می‌آورد، ممکن است در موقعیت بهتری برای خدمت به سایر مشتریان پس از آن قرار گیرد.

هیچ یک از اینها تضمین نمی کند که کارگران در نزدیکی باقی بمانند یا هر پروژه عمومی ناگهان سریعتر حرکت کند. مشاغل ساختمانی و موقعیت های عملیاتی دائمی نیز باید به طور جداگانه ارائه شوند. جوامع به انتظارات واقع بینانه در مورد اشتغال نیاز دارند، به جای یک شغل واحد که آنچه را که در پایان ساخت و ساز اتفاق می افتد پنهان کند.

بدون آن نظم و انضباط، یک جامعه می تواند توسعه بزرگی را در خود جای دهد و همچنان با همان کمبودها مواجه باشد، زمانی که زیرساخت های خود نیاز به توجه دارند. با آن، سرمایه‌گذاری می‌تواند به ایجاد کارگران ماهرتر، کسب‌وکارهای محلی قوی‌تر و برنامه‌های واضح‌تر برای خدماتی که ساکنان به آن وابسته هستند کمک کند. این مزایا باید عمدا دنبال شوند.

قبل از ارائه مشوق های عمومی یا تعهد به منابع عمومی، رهبران محلی باید به دنبال یک برنامه منتشر شده باشند که آموزش نیروی کار، دسترسی به مشاغل کوچک، مسئولیت های زیرساختی و گزارش پیشرفت را پوشش می دهد. توسعه‌دهندگان باید به تأمین مالی و اجرای آن تعهدات، با مسئولیت‌هایی که از قبل توافق شده‌اند، کمک کنند. ساکنان باید بتوانند ببینند چه چیزی وعده داده شده است و آیا این اتفاق افتاده است.

ارزش پایدار یک مرکز داده باید شامل مواردی باشد که جامعه آن برای ساختن بعدی مجهزتر می شود.

Danica Bilicich-Mason رئیس هیئت مدیره ائتلاف تحویل زیرساخت های کالیفرنیا است و از توسعه نیروی کار، مشارکت در کسب و کارهای کوچک و برنامه ریزی زیرساخت بلندمدت حمایت می کند. همه نظرات متعلق به نویسنده است.