مراکز داده مداری به مرز جدیدی در رقابت جهانی هوش مصنوعی تبدیل می شوند

به گفته کارشناسان، رقابت برای ساخت مراکز داده هوش مصنوعی (AI) در فضا می‌تواند رقابت جهانی فناوری را در سطحی اساسی تغییر دهد، زیرا تقاضاهای محاسباتی مدل‌های هوش مصنوعی همچنان در حال گسترش است و رقابت داغ را به یک جنگ قدرت ژئوپلیتیکی بر سر حاکمیت دیجیتال تبدیل می‌کند.

رقابت ایالات متحده و چین در صحنه هوش مصنوعی با ظهور زیرساخت های محاسباتی مبتنی بر فضا، مرز جدیدی را به دست آورد، که بحث هایی را در مورد اینکه کدام کشور کنترل خواهد کرد چه چیزی در نهایت به پایه اینترنت جهانی تبدیل خواهد شد، برانگیخت.

وکیل جوآئو لوپی، متخصص حقوق فضایی، به آنادولو گفت که رقابت تجاری از قبل آغاز شده است، با غول های فناوری آمریکایی مانند اسپیس ایکس، گوگل و انویدیا که قابلیت های خود را در خارج از سیاره ارتقا می دهند، در حالی که پکن مراکز داده مبتنی بر فضا را به عنوان یکی از اولویت های برنامه توسعه 2026-2030 خود تعیین کرده است. صورت فلکی محاسباتی، که 12 مورد از آنها در حال حاضر در مدار هستند.

او گفت: «بیش از یک مسابقه تجاری، رقابت واقعی در بعد کنترل است: چه کسی مالک لایه بعدی زیرساخت دیجیتال جهانی خواهد بود – هرکسی که زیرساخت محاسباتی مداری غالب را اداره می‌کند می‌تواند به طور انتخابی خدمات پردازشی را ارائه کند یا از آن جلوگیری کند.»

لوپی اظهار داشت که ماهواره‌های مدرن در حال حاضر ستون فقرات «ارتباطات، اطلاعات و تولید نیروی فرماندهی و کنترل» را تشکیل می‌دهند، در حالی که انتظار می‌رود مراکز داده تجاری فضایی «در نهایت گرفتار محاسبات استراتژیک و تنش‌های ژئوپلیتیکی» در سیاره ما شوند و مراکز داده به «گره اقتصاد داده» در مدار تبدیل شوند.

وی با اشاره به اینکه معاهده فضای ماورای جو در سال 1967 مستلزم استفاده مسالمت آمیز از مدار است و سلاح های کشتار جمعی را ممنوع می کند، هشدار داد که در حال حاضر هیچ توافق نامه الزام آور جهانی مبنی بر ممنوعیت استفاده از سلاح های ضد ماهواره (ASAT) وجود ندارد و آمریکا، روسیه، چین و هند بیش از 20 آزمایش ASAT را در 20 سال گذشته انجام داده اند.

او افزود: «هنگام خدمت به کاربران غیرنظامی و نظامی، که تقریبا همه صورت فلکی ممکن است، خطوط تمایز بین اشیاء غیرنظامی و اشیاء نظامی، در هنگام هدایت حملات به‌گونه‌ای که قوانین بین‌المللی بشردوستانه اقتضا می‌کند، مبهم می‌شود.»

او هشدار داد که انتقال شبکه‌های محاسباتی به مدار همچنین خطرات فیزیکی فزاینده تراکم مداری و زباله‌های فضایی را تشدید می‌کند، در کنار این احتمال که چنین مراکز داده مداری توسط ASATهای جنبشی، سیستم‌های مداری مشترک، انرژی هدایت‌شده و دیگر روش‌های جنگ الکترونیک هدف قرار گیرند.

در حالی که جابجایی مراکز داده به فضا منجر به موجی از درخواست‌ها برای قوانین حقوقی ملی و بین‌المللی در زمینه صلاحیت، حفاظت از داده‌ها، امنیت سایبری و مقررات هوش مصنوعی شد، شکاف‌های قابل توجهی در چارچوب قانونی فعلی باقی مانده است.

Slava G. Turyshev، محقق آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (JPL) به آنادولو گفت که برخورد تک تکه بزرگ زباله به ماهواره داده می تواند منجر به "اثر کسلر" شود که یک واکنش زنجیره ای فاجعه بار از برخوردهای پرسرعت ایجاد می کند و به چندین ماهواره آسیب می رساند.

وی اظهار داشت که شرکت‌های خصوصی و دولت‌ها در حال آماده‌سازی برای پرتاب ده‌ها هزار فضاپیمای جدید به مدارهای پایین و متوسط ​​زمین هستند که به مکانیسم‌های قوی اشتراک‌گذاری اطلاعات جهانی برای جلوگیری از بلایای تصادفی نیاز دارند.

کلایتون سووپ، معاون پروژه امنیت هوافضا در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS)، به آنادولی گفت که تنها تعداد معدودی از کشورها چارچوب‌های قانونی روشنی برای کنترل فضاپیماها یا الزام بیمه مسئولیت برای عملیات‌های مداری دارند که خلأ قانونی بی‌سابقه‌ای را در جابجایی ذخایر عظیم داده‌ها به فضا آشکار می‌کند.

Swope هشدار داد که جامعه بین‌المللی باید تصمیم بگیرد که چگونه حفاظت از حریم خصوصی و مالکیت معنوی (IP) در هنگام پردازش و ذخیره داده‌ها در گستره فضایی عمدتا غیرقانونی و مبهم از نظر قانونی اعمال شود.