مراکز داده هوش مصنوعی در میان آب گل آلود و آلودگی صوتی، نگرانی های زیست محیطی فزاینده ای را برانگیخته است

ظهور گسترده مراکز داده در سراسر ایالات متحده در بحبوحه رونق هوش مصنوعی (AI) واکنش شدید ساکنان سراسر کشور را برانگیخته است که از اثرات زیست محیطی این مراکز محاسباتی، عمدتا به شکل منابع آب خالی یا گل آلود و آلودگی صوتی مداوم رنج می برند.

جوامعی که در نزدیکی مراکز داده زندگی می کنند، افت ناگهانی فشار آب، پژمرده شدن پوشش گیاهی و آب لوله کشی قهوه ای همراه با رسوب را گزارش می دهند.

بورلی و جف موریس که در فاصله کمتر از 100 فوتی مرکز داده استنتون اسپرینگز متا در جورجیا زندگی می‌کنند، از جمله چهار خانواده‌ای هستند که در ماه آگوست علیه غول فناوری شکایت کردند و ادعا کردند که رسوبات در چاه‌هایشان انباشته شده و فشار آب پس از شروع ساخت‌وساز کاهش یافته و آب لوله‌کشی غیرقابل آشامیدن است.

چهار خانواده شکایت کننده می گویند که قطع گسترده درختان و حفاری به سفره ای که آب های زیرزمینی را ذخیره می کند، آسیب رسانده و گل و لای و رسوب را در چاه های آنها مخلوط می کند.

متا استدلال کرد که بعید است مرکز داده پس از مطالعه هیدروژئولوژیکی زمین، این مشکلات را ایجاد کرده باشد، و ادعا کرد که این مرکز در عملیات خود از آب های زیرزمینی استفاده نمی کند.

مناقشه مشابهی در شهرستان لوئیزا ویرجینیا، کمتر از 500 مایلی شمال خانواده های جورجیا، در جریان است.

یک مرکز داده آمازون دقیقا روبروی خانه آستین نیوسام قرار دارد که ادعا می کند مدت کوتاهی پس از شروع ساخت و ساز در مارس 2025، آب لوله کشی او شروع به قهوه ای شدن کرد، در حالی که ماشین آلات سنگین و تجهیزات حفاری مورد استفاده در سایت باعث ایجاد ارتعاشات عظیم و شکستن دیوارهای خانه او شد.

او همچنین می‌گوید که این تاسیسات باعث آبگرفتگی مداوم جاده، آلودگی نوری سرزده و سر و صدای مداوم صنعتی شده و کیفیت زندگی او را خراب کرده است.

در همین حال، گزارش اخیر دانشگاه سیدنی نشان داد که مصرف انرژی و انتشار کربن تولید شده توسط مراکز داده می تواند دمای جهانی را افزایش داده و زنبورها را تحت تأثیر قرار دهد. این گزارش هشدار داد که حتی افزایش اندک در روزهای گرم می تواند چرخه های تولید مثل را مختل کند و کیفیت اسپرم را کاهش دهد و احتمالا باعث انقراض 14.1 میلیون زنبور در سال شود.

Slava G. Turyshev، محقق آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا (JPL) به آنادولو گفت که انتظار می رود تقاضای جهانی برق در نیم دهه آینده تقریبا دو برابر شود که به نوبه خود مستلزم ساخت تأسیسات بیشتری در مکان های مختلف است که با انواع مختلف سوخت مانند "نفت، زغال سنگ یا هسته ای" کار می کنند.

او گفت: «مردم از دیدن انبارهای قابل توجهی در همسایگی خود که میزبان رایانه‌ها، پردازنده‌ها، تراشه‌هایی هستند که قابلیت‌های محاسباتی را تولید می‌کنند، توانایی‌های محاسباتی را برای آموزش مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) یا هر چیز دیگری، راضی نیستند. مردم از آن راضی نیستند، و بنابراین واقعیت این است که ما نمی‌خواهیم انبارهای بزرگی در جوامعی که در آن زندگی می‌کنیم بسازیم، و بنابراین این ایده: چرا آنها را به فضا منتقل نمی‌کنیم؟

توریشف اظهار داشت که جابجایی زیرساخت های مرکز داده در مدار زمین به طور جدی به عنوان گامی ضروری برای حفاظت از محیط زیست ارزیابی می شود.

کلایتون سووپ، معاون پروژه امنیت هوافضا در مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی (CSIS)، به آنادولو گفت که حفظ محیط زیست محرک اصلی تلاش ها برای ایجاد مراکز داده مبتنی بر فضا است.

او هشدار داد که اگر مراکز داده در مدار ایجاد شوند، نگرانی های زیست محیطی می تواند ابعاد جدیدی به خود بگیرد.

او گفت: «نگرانی‌هایی که شما در مورد انجام مراکز داده در فضا دارید، بسیار متفاوت به نظر می‌رسد - بیشتر شبیه همان نگرانی‌هایی است که وقتی درباره هزاران ماهواره در مدار امروزی صحبت می‌کنیم، درباره هماهنگی ترافیک.»

او افزود: "و در مورد ایجاد زباله در مدار. چه اتفاقی می‌افتد وقتی یک برخورد در فضا رخ می‌دهد، یا چه اتفاقی می‌افتد وقتی یک فضاپیما کار خود را در فضا متوقف می‌کند، آیا اکنون به یک خطر زباله تبدیل می‌شود - اگر یک نقص در یک ماهواره اتفاق بیفتد و این باعث ایجاد زباله شود، چه اتفاقی می‌افتد."

سووپ اظهار داشت که مدیریت ترافیک و هماهنگی مسائلی عملیاتی هستند، اما اگر هزاران یا حتی میلیون ها ماهواره بیشتر از امروز به مدار زمین پرتاب شوند، این مشکلات می تواند به طور قابل توجهی افزایش یابد.

او خاطرنشان کرد: «این چیزی است که اسپیس ایکس پیشنهاد می‌کند، مجموعه‌ای متشکل از یک میلیون ماهواره برای انجام محاسبات هوش مصنوعی در مدار، افزایش بسیار زیادی نسبت به تعداد ماهواره‌هایی که در فضا داریم، و مسائلی که من مطرح کردم بیشتر از آن چیزی است که باید فکر کنیم.»