مربیان و خانواده ها، نکات صحبت در مورد اعتبارات مالیاتی را بخوانید

بیش از 20 سال معلم مدرسه دولتی و عضوی مفتخر در انجمن آموزش و پرورش کشور بودم. من هنوز به کاری که مدارس دولتی انجام می‌دهند اعتقاد دارم، به همین دلیل است که از فرصت‌هایی که اعتبار مالیاتی آزادی آموزش فدرال فراهم می‌کند هیجان‌زده هستم و چرا از معلمان همکارم می‌خواهم که نگاهی جدی به آن داشته باشند. دو اتفاق مهم در حال رخ دادن است و هر دو به نفع دانشجویان سراسر کشور خواهد بود. اول، مؤسسات غیرانتفاعی و والدینی که توسط مالیات دهندگان تأمین مالی می شوند، در کنار معلمان، می توانند تصمیم بگیرند که چگونه از اعتبار مالیاتی استفاده کنند و منابع را در جایی قرار دهند که خانواده ها بدانند فرزندانشان به آنها نیاز دارند.

به عنوان معلم، ما نیازی به یک خط مشی طولانی نداریم تا بدانیم وقتی والدین درگیر هستند، دانش آموزان سود می برند. در حال حاضر، بیشتر آنچه معلمان درباره این برنامه می شنوند از سازمان هایی است که سال ها به آنها اعتماد داشته اند، از جمله اتحادیه های آنها. NEA اعتبار مالیاتی جدید را «کوپن مدرسه خصوصی» می‌نامد که پول را از آموزش عمومی منحرف می‌کند. این توضیحات نشان می دهد که برنامه واقعا چگونه کار می کند. برنامه اعتبار مالیاتی بر اساس نیازهای یک دانش آموز، اعم از تدریس خصوصی، خدمات نیازهای ویژه، یا سایر هزینه های یادگیری، ساخته شده است.

برخی تخمین‌ها نشان می‌دهند که ۹۰ درصد دانش‌آموزان در سراسر کشور، از جمله دانش‌آموزان در مدارس دولتی فعلی‌شان، واجد شرایط هستند. از اول ژانویه، افرادی که به سازمان های اعطای بورسیه غیرانتفاعی تایید شده کمک مالی می کنند، می توانند اعتبار مالیاتی فدرال تا سقف 1700 دلار یا حداکثر 3400 دلار برای یک زوج متاهل درخواست کنند. سپس آن سازمان ها برای پوشش هزینه های تحصیلی واجد شرایط، بودجه ای را برای دانشجویان واجد شرایط فراهم می کنند. دانش آموزی را تصور کنید که عاشق مدرسه اش است اما در ریاضیات دچار مشکل است. معلم او می‌داند که چند ساعت تدریس خصوصی در هر هفته تفاوت زیادی ایجاد می‌کند.

اما با 25 دانش آموز دیگر برای تدریس، معلم به سادگی ساعات اضافی مورد نیاز پسر را ندارد. به طور سنتی، این زمان اضافی توسط خانواده ای که معلم خصوصی استخدام می کند، از جیب خود پرداخت می شود. اما هر خانواده ای نمی تواند این گزینه را بپردازد. خانواده ای بدون آن منابع اضافی امیدوار است که حمایت های مدرسه کافی باشد. این فاصله همیشه من را آزار می دهد. سفارشی سازی آموزشی از قبل وجود دارد. سوال واقعی این است که چه کسی می تواند آن را بپردازد. معلمان این شکاف را به شدت احساس می کنند.

از ما خواسته می شود که آموزش را متمایز کنیم، کلاس های درس را مدیریت کنیم، الزامات آموزشی ویژه را برآورده کنیم، از دانش آموزان حمایت عاطفی کنیم و همه آن را برای هر یادگیرنده شخصی سازی کنیم. معلمان بزرگ تلاش می کنند، اما در حال حاضر، آنها به شدت به حمایت اضافی نیاز دارند. نظرسنجی اخیر نشان داد که تنها یک نفر از هر سه مربی احساس می‌کند که در مدرسه‌شان اهمیت زیادی دارند، به طوری که آن‌هایی که احساس می‌کنند کمتر ارزش‌گذاری شده‌اند، نرخ بالاتر فرسودگی شغلی و احتمال بیشتری را برای ترک حرفه گزارش می‌دهند. مربیان می دانند که در یک روز مدرسه فقط ساعات زیادی وجود دارد و فقط یک نفر می تواند تخصص زیادی داشته باشد.

گفتن چنین چیزی یک کیفرخواست برای آموزش عمومی نیست. این یک تصدیق است که معلمان انسان هستند و منابع محدود است. اعتبار مالیاتی جدید این بار را کاهش می‌دهد و امکان دسترسی دانش‌آموزان به بودجه بورسیه برای پوشش تدریس خصوصی، مواد آموزشی یا خدمات تخصصی را فراهم می‌کند. والدین برای برآوردن نیازهایی که اغلب روی میز معلم قرار می گیرند، حمایت مالی خواهند داشت، و معلمان برای کاری که ما برای انجام آن آمده ایم: آموزش، زمان را به دست خواهند آورد. اغلب، بحث‌های آموزشی والدین و معلمان را در زمانی که از مشکل مشابه ناامید می‌شوند، به عنوان مخالفان معرفی می‌کنند.

یکی از والدین کودکی را می بیند که در حال تقلا است و بیشتر می خواهد. معلم موافق است اما فاقد کارکنان، زمان یا تخصص برای ارائه آن است. هر دو یک چیز را می خواهند: برای آن کودک شکوفا شود. فرمانداران اکنون در حال تصمیم گیری هستند که آیا ایالت های آنها در برنامه اعتبار مالیاتی آزادی آموزش فدرال شرکت خواهند کرد یا خیر. مالیات دهندگان در سراسر کشور می توانند با اهدای کمک به سازمان های اعطای بورس تحصیلی در ایالت های شرکت کننده، صرف نظر از اینکه در کجا زندگی می کنند، اعتبار را مطالبه کنند.

با این حال، دانش‌آموزان در ایالت‌هایی که شرکت نمی‌کنند فرصت‌های آموزشی را که این بورسیه‌ها فراهم می‌کند از دست خواهند داد. به همین دلیل است که معلمان و والدین باید فراتر از نکات صحبت بخوانند. NEA موضع خود را روشن کرده است. خزانه داری و IRS این برنامه را به عنوان اعتبار مالیاتی برای کمک به سازمان هایی که بورسیه های K-12 را تأمین می کنند، توصیف می کنند. هر دو را بخوانید. به اساسنامه و آیین نامه نگاه کنید. دریابید که آیا ایالت شما در آن شرکت می کند یا خیر و این برای کودکان جامعه شما چه معنایی دارد.

سپس به نتیجه خود برسید. حمایت از مدارس دولتی و درک این موضوع که دانش‌آموز گاهی به چیزی بیشتر نیاز دارد، ایده‌های متناقضی نیستند. فقط بپرسید، آیا این می تواند ابزار دیگری باشد که به کودک کمک می کند آنچه را که برای رشد نیاز دارد بدست آورد؟ اگر ممکن است پاسخ مثبت باشد، معلمان و خانواده ها سزاوار این شانس هستند که در آینده دانش آموزان ما سرمایه گذاری کنند. Tracie Canestrari مدیر ارشد پیاده سازی در yes است. هر بچه پایه و اساس او بیش از 20 سال در مدارس دولتی تدریس کرد و یکی از اعضای قدیمی انجمن آموزش ملی بود.