مربی جدید، بازیکنان جدید، اما همان ناکامی های قدیمی اسکاتلند را مختل می کند

طرفداران اسکاتلند برای استقبال از مرد جدید، سباستین پوکوگنولی، به همپدن آمدند و با تمام مصائب گذشته که در حال رفتن بودند، آنجا را ترک کردند.

دفاع مصیبت بارتر در ابتدا، یک زخم خودزنی دیگر که کاملا بازی را تغییر داد، یک روز دیگر بدون گل - حالا چهار بار متوالی.

در همان دقایق اولیه ای که جک هندری خودش را اخراج کرد، ممکن است در میان بحران میامی نیز برگشته باشیم. سپس، اسکاتلند یک گل و سپس دو گل به برزیل هدیه داد، زمانی که آنها یک کار شیطانی-سخت را غیرممکن کردند در پشت خط دفاعی.

پس دوباره سه شنبه بود. کارت قرمز هندری لحظه تلخی بود که زندگی را از موقعیت خارج کرد.

سوئیس در بازی های زیادی شکست نمی خورد. آرژانتین وظیفه شیطان را داشت که آنها را در وقت های اضافه در جام جهانی جدا کند. آلمان در یک بازی دوستانه 4-3 آنها را شکست داد، برنده تنها در دقیقه 85 به دست آمد.

آنها پر از هوش و قدرت و باور هستند. مربی آنها، مورات یاکین، اقتدار آرام مردی را دارد که با اطمینان کامل می داند که تیمش پیروز خواهد شد.

هنگامی که گل افتتاحیه به ثمر رسید، یاکین در قسمت فنی خود با لبخندی نیمه بر لب چرخید. کار انجام شده، در حال حاضر

پس از شکست اسکاتلند 10 نفره مقابل سوئیس، پوکوگنولی همچنان منتظر گل اول است.

چه کسی "به طرز چشمگیری" برای اسکاتلندی ها جنگید؟ و چه امتیازی به بازیکنان دادید؟

اولین بازی همپدن فراموش می شود اما پوکوگنولی به تصویر بزرگتری نگاه می کند

اسکاتلند کمی می‌توانست در مورد روش درخشانی که سوئیس آنها را باز کرد تا دن ندویه را در اوایل بازی باز کند، انجام دهد، اما کارهای زیادی وجود داشت که هندری می‌توانست انجام دهد - یا نباید انجام می‌داد - زمانی که او در قلب یک عجله و عدم تطابق بود. تماشای باز شدن آن دردناک بود.

ندویه همیشه برنده مسابقه بود. یک مدافع باتجربه، هندری این را می دانست. او همچنین می دانست که هر تلاش ناامیدانه و ناگوار برای متوقف کردن ندویه تنها به یک راه ختم می شود.

او در موقعیتی نبود که بتواند یک چالش مشروع را مطرح کند. او باید سرنوشت خود را می پذیرفت و امیدوار بود که دروازه بانش او را نجات دهد.

از میان گزینه های ناخوشایند، او گزینه ای را انتخاب کرد که نتوانست انتخاب کند. دست درازی برای گرفتن ندویه عملی مرگبار بود.

بعدا، کاپیتان اندی رابرتسون سعی کرد آنچه را که ممکن است در سر هندری می گذرد توضیح دهد و گفت که برای یک مدافع یک نفرت انگیز است که فقط به یک مهاجم اجازه شوت به سمت دروازه بدهد، که هر فیبر وجود آنها به آنها می گوید که کاری انجام دهند تا آن را متوقف کنند.

او گفت که آینده نگری دوست داشتنی است. "فوتبال در مورد تصمیمات چند ثانیه ای است... اما کارت قرمز ما را کشت."

هندری رفت، ضربه ایستگاهی وارد دروازه شد، و اسکاتلند یک گل عقب بود و یک مرد مقابل چهاردهمین تیم برتر جهان یک گل عقب بود.

آیا آنگوس گان می توانست با تلاش ریکاردو رودریگز بهتر عمل کند؟ بله، از سمت دروازه بان به دیوار پرواز کرد و او دستکشی روی آن نبست. یک شروع کابوس وار

شب هندری به طرز غم انگیزی زود به پایان رسید و به همین ترتیب کیرون بووی، مهاجمی که پس از قرمزها تعویض شد، قربانی بی گناه یک خطای وحشتناک بود.

اسکاتلند در پسابرجام مانند درویشان کار کرد. دعوا کردند و خراشیدند. جان مک گین یک سری خطا خرید. اولی مک‌بورنی در کاری که مک‌گین آن را «وظیفه‌ای ناسپاس» می‌نامید، سخت نبرد کرد. لحظاتی زودگذر بود که جمعیت پرانرژی شد و امید، یا شاید توهم، سر بر آورد.

بازیکنان ضعیف پوکوگنولی سعی کردند در بازی باقی بمانند، اما همه اینها یک امر اجتناب ناپذیر بود. سوئیس به خوبی با شور و شوق اسکاتلند برخورد کرد و منتظر بود تا ضربات ناک اوت را وارد کند که بعدا وارد شد.

گل دوم آنها را خوشحال نکرد. سومی هم این کار را نکرد. زمانی که 11 در 11 بود این همیشه سوال بزرگی بود. وقتی در 11 دقیقه به 10 در 11 تبدیل شد، عملا شب تمام شد.

این چیز تلخ است. شاید اگر قرمز هرگز اتفاق نمی افتاد، به همین شکل تمام می شد، اما ما هرگز فرصت پیدا نکردیم.

پوکوگنولی گفت که همه اعضای تیم "خیلی هیجان زده بودند که صفحه اول کتاب را در خانه شروع کنند"، اما کتاب به یک داستان ترسناک تبدیل شد.

فصل بعدی شنبه در اسکوپیه می آید. شما تردید دارید که آن را به زودی در دوران سلطنت پوکوگنولی یک پیروزی ضروری بنامید، اما برای اهدافی که احساس خوبی داشته باشید، واقعا چنین است.

مقدونیه شمالی سوئیس نیست و آن ها را 3-0 در آخر هفته گذشته شکست داد. آنها حتی در سطح اسلوونی نیستند و روز سه شنبه 2-0 به آنها باختند.

آنها در 10 بازی بدون برد بوده اند، در این مدت دو گل به ثمر رسانده اند و 4 گل به ترکیه، 4 برابر دانمارک و 7 گل مقابل ولز ارسال کرده اند.

این بازی زمانی است که خشکسالی گل اسکاتلند باید پایان یابد و اجرای بازی های بدون برد باید به نتیجه ای ناگهانی برسد.

کاری که پوکوگنولی با ترکیب و ترکیب خود انجام می دهد به شدت مورد بحث خواهد بود زیرا 90 دقیقه مقابل سوئیس واقعا چیزی به ما نگفت. یا تقریبا هیچی.

لوئیس بینکس در اولین بازی خود به خوبی دفاع کرد و استفن ولش پس از دریافت کارت قرمز وارد زمین شد و دوباره عملکرد تحسین برانگیزی داشت. علامت‌های بعلاوه در یک شب غیر موجودیت دیگر.

بووی عصرش را دزدیدند و مطمئنا شانس مناسبی در اسکوپیه به او داده خواهد شد. این ترکیب مک‌بورنی-بووی سزاوار فرصتی است که نشان دهد ارزش خود را که خیلی زود در همپدن از هم پاشیده است، دارد.

با نیاز به اهداف و سرعت و غیرقابل پیش بینی بودن، مدیر ممکن است این را زمانی برای Ben Gannon-Doak ببیند، یک مشتری سرسخت برای ورود به سیستم خود، اما یک سرعتی که ارزش تلاش برای کشف نحوه انجام آن را دارد.

می‌توانستید منطقی را ببینید که او در مقابل سوئیس موفق وین‌بک بازی نمی‌کند، اما چنین تهدیدی علیه مقدونیه شمالی وجود ندارد.

گل نزدن به اسلوونی آزاردهنده بود. گل نزدن به سوئیس - در این شرایط - قابل درک بود. گل نخوردن و برنده شدن در اسکوپیه نتیجه وحشتناکی خواهد بود.

زمان برای بریدن - یا چیزی که برای تیمی که توانایی گلزنی خود را از دست داده است، به معنای شکست دادن است. ضربه بالای سر اسکات مک تومینای، گل شگفت انگیز کایرن تیرنی، شوت کنی مک لین از آن سوی جهان، اکنون به نظر می رسد که زمان بسیار دوری است.

شما به دنبال یک انحراف زشت، یک گل به خودی دیوانه‌وار هستید، گلی که از پشت مک‌گین یا پشت سر مک‌بورنی کمانه می‌کند. هر چیزی برای گل و برد. هر چیزی

نظرات خود را در مورد تیم فوتبال اسکاتلند ارسال کنید