مرجان ها سابقه آلودگی را نگه می دارند و به یک روش نظارتی جدید اشاره می کنند: مطالعه

مائوئی، جزیره ای در مجمع الجزایر منزوی هاوایی، در یکی از به شدت توسعه یافته یا آلوده ترین مناطق صخره های مرجانی جهان نیست. مطالعه اخیر نشان می دهد که حتی در آنجا، فعالیت های انسانی در بافت مرجان ها اثری بر جای می گذارد و بیوشیمی آنها را تغییر می دهد. این مطالعه که در ماه ژوئیه در مجله Nature Communications منتشر شد، 25 آلاینده از محصولات آرایشی، داروها و رواناب های کشاورزی، از جمله سایر اشکال آلودگی را در بافت های مرجانی در بسیاری از سایت های صخره های مائوئی یافت. سطوح آلاینده در مکان‌هایی که تحت تأثیر بیشتر انسان قرار داشتند، بالاتر بود.

این تحقیق با تجزیه و تحلیل متابولوم‌های مرجان‌ها - مجموعه‌ای از مولکول‌های کوچک در بافت‌های آنها، مانند قندها، لیپیدها و اسیدهای آمینه، که شامل مولکول‌های بزرگ‌تری مانند DNA یا پروتئین نمی‌شود، انجام شد. این مطالعه یکی از اولین مطالعاتی است که از متابولومیک بافت مرجانی برای نظارت بر استرس مزمن ناشی از انسان بر مرجان ها در طبیعت استفاده کرد. در حالی که یک نمونه آب از محل صخره های مرجانی تصویری از آلاینده های موجود را ارائه می دهد، بافت مرجانی می تواند آلاینده هایی را که در طول زمان انباشته شده اند را آشکار کند.

Zachary Quinlan، زیست‌شناس محقق در دانشگاه هاوایی در مانوآ و نویسنده اصلی این مطالعه در مصاحبه‌ای ویدیویی به Mongabay گفت: «ما پیشنهاد می‌کنیم که ممکن است این روشی باشد که شما واقعا می‌توانید میزان تأثیر انسان‌ها را بر روی مکان‌های مختلف ارزیابی کنید.» صخره مرجانی در سال 2020. تصویر از Tiara Stark/TNC. مرجان ها در معرض تهدید در سطح جهانی، به دلیل عدم تحرکشان در برابر عوامل استرس زا محلی آسیب پذیر هستند. "اگر سایتی وجود داشته باشد که آلودگی زیادی داشته باشد، آنها نمی توانند حرکت کنند... این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.