مردم تایوان در مورد تمرینات نظامی سالانه آن چه فکر می کنند؟

نادیده گرفتن تمرینات نظامی سالانه هان کوانگ تایوان برای شهروندان عادی در سال جاری دشوار بود. اینترنت موبایل به طور عمدی به مدت 30 دقیقه کند شد تا اختلالات ارتباطات در زمان جنگ شبیه سازی شود. سربازان پل گوانگفو را که مسیری کلیدی است که شهر جدید تایپه را به پایتخت متصل می‌کند، سد کردند، موانع فلزی و سیم خاردار را در حین تمرین برای جلوگیری از پیشروی نیروهای دشمن به داخل تایپه نصب کردند. بیمارستان‌ها همچنین به عنوان بخشی از تمرین‌هایی که برای اجرای خدمات ضروری در طول یک درگیری طراحی شده‌اند، عملیات‌های پزشکی را در زیر زمین انجام می‌دهند.

این صحنه ها نشان داد که چگونه آمادگی تایوان برای یک جنگ احتمالی فراتر از تمرینات نظامی متعارف و به طور فزاینده ای در فضاهای زندگی روزمره غیرنظامی پیش می رود. این تغییر نشان دهنده تغییر گسترده تری در رویکرد دفاعی تایوان است. تمرین‌های هان کوانگ امسال تاکید بیشتری بر سناریوهای واقعی زمان جنگ داشت و در عین حال آموزش نظامی را با تمرین‌های تاب‌آوری شهری ادغام کرد.

آمادگی برای یک درگیری بالقوه به طور فزاینده ای نه تنها یک وظیفه برای نیروهای مسلح است، بلکه چالشی است که زیرساخت های غیرنظامی، دولت های محلی، نیروهای ذخیره و شهروندان عادی را درگیر می کند. اما از آنجایی که تایوان جامعه را مستقیم‌تر وارد آمادگی‌های دفاعی خود می‌کند، یک سوال اساسی مهم‌تر می‌شود: خود تایوانی‌ها از مهم‌ترین مانور نظامی سالانه این کشور چه می‌گویند؟ برای پاسخ به این سوال، موسسه تحقیقات دفاع و امنیت ملی (INDSR) کمی پس از تمرینات امسال یک نظرسنجی تلفنی سراسری را سفارش داد.

این نظرسنجی که توسط مرکز مطالعات انتخابات دانشگاه ملی چنگچی از 20 تا 24 آگوست انجام شد، با 1215 بزرگسال در سراسر تایوان مصاحبه کرد. رضایت عمومی از تمرینات هان کوانگ در مجموعه نظرسنجی ما به بالاترین حد خود رسید، با این حال اکثر پاسخ دهندگان گفتند که اطلاعات نسبتا کمی در مورد تمرینات واقعا شامل می شوند. یافته‌ها نشان می‌دهند که با گسترش دفاع از کل جامعه تایوان، تأیید عمومی و درک عمومی نباید به عنوان یک چیز تلقی شوند.

رضایت عمومی از تمرینات هان کوانگ امسال به 60 درصد رسید که بالاترین سطح در مجموعه نظرسنجی ما است. همانطور که در نمودار زیر نشان داده شده است، رضایت عموما در نظرسنجی های قبلی حدود 50 درصد بوده است. این میزان در سال 2021 به 51.9 درصد و در سال 2022 به 53.6 درصد رسید، قبل از اینکه در سال 2023 به 45.5 درصد کاهش یابد. رضایت در سال 2025 به 51.3 درصد بهبود یافت (در سال 2024 هیچ بررسی قابل مقایسه ای وجود نداشت) و امسال بیشتر شد.

بنابراین الگوی بلندمدت به جای پیروی از یک روند صعودی ثابت، نوسان داشته است، اما نتیجه سال 2026 به طور قابل توجهی بالاتر از سطوح ثبت شده در نظرسنجی های قبلی است. شکل نیز تغییر دیگری را نشان می دهد. سهم پاسخ‌دهندگانی که ارزیابی واضحی از تمرین‌ها ارائه نکردند - چه اکنون پاسخ دهند یا اصلا از تمرین‌ها بی‌اطلاع باشند - از 36.7 درصد در سال 2021 به 25.3 درصد در سال 2026 کاهش یافت، که پایین‌ترین سطح در مجموعه نظرسنجی ما بود، اگرچه این کاهش در طول سال‌ها ثابت نبود.

در میان کسانی که امسال به سوال رضایت رسیدند، حدود سه چهارم نظر مثبت یا منفی نسبت به تمرینات داشتند. این مقایسه‌ها نیاز به احتیاط دارند زیرا سؤالات غربالگری و الگوهای پرش در امواج نظرسنجی یکسان نبودند. مهمتر از آن، توانایی ارزیابی تمرینات لزوما به معنای درک بهتر آنها نیست. وقتی مستقیما از پاسخ دهندگان پرسیدیم که چقدر تمرینات هان کوانگ را درک می کنند، نتایج داستان متفاوتی را بیان می کند.

تنها 2.3 درصد از پاسخ دهندگان گفتند که آنها را بسیار خوب و 22.6 درصد تا حدودی خوب درک می کنند. در مقایسه، 46.1 درصد گفتند که تمرینات را به خوبی درک نمی کنند، در حالی که 26.4 درصد دیگر گفتند که اصلا آنها را درک نمی کنند. به عبارت دیگر، تقریبا سه چهارم پاسخ دهندگان درک خود را از تمرینات محدود توصیف کردند. این یافته ها لزوما با سطح نسبتا بالای رضایت از تمرینات امسال تناقض ندارد.

مردم می‌توانند از طریق پوشش خبری، رسانه‌های اجتماعی یا فعالیت‌هایی که در زندگی روزمره با آن‌ها مواجه می‌شوند، تصور کلی از هان کوانگ ایجاد کنند، بدون اینکه بدانند تمرین‌های فردی برای آزمایش چه چیزی طراحی شده‌اند. رضایت نشان می‌دهد که افراد چگونه تمرین‌ها را ارزیابی می‌کنند، اما کمتر در مورد اینکه آنها هدف خود را درک می‌کنند، به ما می‌گوید. همانطور که تایوان تاکید بیشتری بر دفاع از کل جامعه دارد، نادیده گرفتن فاصله بین تایید و درک دشوارتر می شود. شهروندان دیگر صرفا مخاطبی نیستند که نظاره گر عملکرد ارتش باشند.

انتظار می رود که آنها به طور فزاینده ای درک کنند که جامعه در شرایط بحران چگونه عمل می کند و آمادگی غیرنظامی چگونه با دفاع ملی مرتبط است. این امر درک عمومی را بیشتر از زمانی که تمرینات نظامی به عنوان کار نیروهای مسلح تلقی می شد، اهمیت می دهد. بنابراین رضایت، درک و آمادگی مرتبط اما متمایز هستند. یک شهروند می‌تواند از تمرین‌های هان کوانگ پشتیبانی کند، بدون اینکه بداند برای آزمایش چه چیزی قرار است یا چگونه با برنامه‌ریزی دفاعی گسترده‌تر تایوان مطابقت دارد. چنین حمایتی هنوز ارزشمند است.

این به تمرین ها مشروعیت عمومی می بخشد و نشان می دهد که بسیاری از مردم در آمادگی مداوم ارزش قائل هستند. اما حمایت به تنهایی به ما نمی گوید که آیا شهروندان آمادگی بیشتری برای تفسیر دستورالعمل های رسمی، درک اختلالات در طول یک بحران، یا تشخیص مسئولیت های خود دارند یا خیر. البته، هر شهروندی به دانش دقیق عملیات نظامی نیاز ندارد. آنچه مورد نیاز است سطح ابتدایی تری از درک است.

مردم باید بدانند که تمرین‌ها برای چه چیزی آماده می‌شوند، چرا مشارکت غیرنظامی ضروری است و چگونه تمرین‌های فردی به هدف گسترده‌تر تاب‌آوری ملی متصل می‌شوند. بنابراین ارتباطات عمومی باید بیشتر از قابل مشاهده کردن هان کوانگ باشد. این باید به شهروندان کمک کند تا آنچه را که می بینند درک کنند. برای تایوان، چالش بعدی صرفا واداشتن شهروندان به تماشای هان کوانگ نیست، بلکه کمک به آنها برای درک آنچه که تماشا می‌کنند و چرا اهمیت دارد.