«مردم سعی می‌کنند به هم فشار بیاورند و در نهایت از دست یکدیگر عصبانی می‌شوند»: ازدحام بیش از حد در حمل‌ونقل عمومی

کشتی گرفتن برای سوار شدن به خدمات حمل و نقل عمومی پرجمعیت، یک واقعیت روزانه برای هزاران مسافر ایرلندی است.

سیناد هیکی، معمار 25 ساله ای که پنج روز در هفته از کو کارلو به مرکز شهر دوبلین رفت و آمد می کند، فشاری را که بر مردم وارد می کند را می بیند که سفر 2 و نیم ساعته خود را از خانه تا دفتر انجام می دهد.

قطار او از کارلو در ساعت 7:05 صبح او را به ایستگاه هیستون برای ساعت 8:15 صبح می‌رساند و پس از آن یک حرکت دیوانه‌وار از طریق لواس و اتوبوس برای رسیدن به درامکوندرا برای ساعت 9 صبح انجام می‌شود.

هیکی گفت: «Luas در هیستون رسوایی است. "این بدترین قسمت است. من خودم را می بینم که قبل از اینکه بتوانم سوار شوم منتظر رسیدن تراموا سوم یا چهارم هستم، بقیه خیلی پر هستند.

او افزود: «سپس، مردم در لواس آزرده خاطر می‌شوند، سعی می‌کنند ادامه دهند و در نهایت از دست یکدیگر عصبانی می‌شوند.»

آخرین مرحله سفر او اتوبوس است. او گفت: "شما هرگز نمی دانید که آنها چه زمانی می آیند - می گوید دو دقیقه برای حدود 10 یا 15، سپس ناگهان یک اتوبوس تصادفی ظاهر می شود."

هیکی یکی از بیش از 70 خواننده آیریش تایمز بود که به فراخوانی از مردم برای به اشتراک گذاشتن تجربیات خود از ازدحام بیش از حد در حمل و نقل عمومی در زمانی که تقاضا برای خدمات بی سابقه بود، پاسخ دادند.

پاسخ‌ها از ناتوانی مسافران در قطار به صندلی خود به دلیل پر بودن بیش از حد واگن تا سفرهای 30 کیلومتری که تا دو ساعت با اتوبوس به دلیل ازدحام به طول می‌انجامید، متفاوت بود.

مسافران با افزایش کرایه اتوبوس ها و قطارها روبرو می شوند

حتی کسانی که برای سازمان های حمل و نقل عمومی کار می کنند، نارضایتی خود را از خدمات ارائه شده ابراز کردند.

یکی از راننده‌های اتوبوس دوبلین از ناامیدی خود از اینکه نمی‌تواند برای رسیدن به محل کار به اتوبوس تکیه کند، با ایریش تایمز صحبت کرد. او گفت که کارفرمای او "حتی نمی تواند حمل و نقل عمومی کافی را برای افرادی که آن را اداره می کنند تامین کند".

او درخواست کرد که نام واقعی او به دلیل نگرانی از اینکه ممکن است استخدام او در این شرکت را که خدمات خود را تحت قرارداد با سازمان حمل و نقل ملی انجام می دهد، به خطر بیندازد، منتشر نشود.

او گفت: «احمقانه است» که اتوبوسی که فقط برای کارکنان تعیین شده است «آنقدر زود یا دیر کار نمی‌کند که تمام شیفت‌های مسیرهای مختلف را که گاراژ تأمین می‌کند پوشش دهد» او در درجه اول در آن مستقر است.

منطقی نیست که آنها تصمیم گرفته اند این مسیرهای قبلی را اجرا کنند، اما خدمات کارکنان وجود ندارد. راننده که به تازگی کار خود را آغاز کرده است، گفت که آزار مردم را در به اصطلاح «اتوبوس ارواح» درک می‌کند - خدماتی که در به‌روزرسانی‌های هم‌زمان در اپلیکیشن حمل‌ونقل برای ایرلند یا جدول‌های زمانی زنده در ایستگاه‌های اتوبوس ظاهر می‌شوند.

او توضیح داد که شلوغی بیش از حد در مسیرهای قبلی اغلب به طور قابل توجهی سرعت سرویس را در طول صبح کاهش می دهد، به این معنی که مدیران عملیاتی مجبورند مسیرهای بعدی را که قرار است طی کند لغو کنند زیرا او گاهی اوقات هنوز در حال تکمیل مسیر قبلی است.

جیسون کمپبل، یک 52 ساله اهل اسکریز در شمال شهرستان دوبلین، گفت که قطار او به مرکز شهر اغلب صبح‌ها «کاملا آشفته» و «کاملا طاقت‌فرسا» است، زیرا مسافران «مثل ساردین» در واگن بسته می‌شوند.

او ادامه داد: «از زمانی که کالج ها شروع به کار کرده اند، وضعیت به طور قابل توجهی بدتر شده است.

کمپبل گفت: «علاوه بر ناخوشایند بودن، در واقع ناامن است، قطارهای مسافربری فاقد تهویه مطبوع هستند» و برخی از مردم «پژمرده شده اند، نزدیک به سقوط هستند».

او گفت: «نمی‌خواهم شبیه هق هق به نظر بیایم، اما با توجه به پیشرفت‌های بزرگ مسکن در منطقه و خدمات حمل‌ونقل عمومی که برنامه‌ریزی نشده است در کنار جمعیت افزایش یابد، این وضعیت بدتر می‌شود».

مارک والش، یک کارمند دولتی از کو کیلکنی، هفته ای دو بار به پایتخت سفر می کند تا از دفتر کار کند. او گفت: «قطار بسیار شلوغ است، به دلیل اینکه تنها شش واگن در حال استفاده هستند، و ممکن است مسافران بسیار مسن‌تری را ببینید که از قبل صندلی رزرو نکرده‌اند».

او گفت: "شما برای آنها نگران هستید." و از طرف دیگر، "من دانشجویان بیشتری را می بینم که قطارهای اولیه را سوار می شوند"، "احتمالا به این دلیل که خوابگاه دانشجویی نیز بسیار کمیاب است".

والش گفت: «من شروع کردم به دیدن کالسکه‌های پر از مردمی که در این سفر 90 دقیقه‌ای ایستاده‌اند، «بیشتر شبیه لواس می‌شود».

"این فقط استرس زا است": کارگرانی که دو و سه ساعت با آن روبرو هستند به دوبلین رفت و آمد می کنند

یاسمین تلو با راه آهن از ایستگاه پارک وست در غرب دوبلین به درامکوندرا رفت و آمد می کند و سفر صبح خود را "کاملا وحشتناک" توصیف می کند.

«قطار ساعت 7.55 صبح به طور مداوم بسیار شلوغ است، مسافرانی که مرتبا برای سوار شدن با مشکل مواجه می‌شوند و مجبور می‌شوند در واگن‌هایی که از قبل مملو از جمعیت هستند بفشارند.

او گفت: «مردم نباید روز کاری خود را با این نگرانی شروع کنند که آیا حتی می‌توانند سوار قطار خود شوند یا خیر.

"این یک سوال واقعی را در مورد اینکه آیا اندازه و ظرفیت قطار بر اساس تقاضای مسافر تخصیص داده می شود ایجاد می کند.

از نظر راه‌حل‌ها، من معتقدم ریل ایرلند باید قطارهای طولانی‌تر را در ساعات شلوغی صبح و عصر اولویت‌بندی کند، اطمینان حاصل کند که خدمات با ظرفیت کامل در هر زمان ممکن کار می‌کنند، و برنامه‌ریزی و تخصیص قطارها را بر اساس تعداد واقعی مسافران بررسی می‌کند.» در Co Kildare، Lori Scanlon اخیرا پس از مرخصی زایمان به کار بازگشته است. او از پیشرفت‌های جدید مسکن که به ازدحام بیش از حد و «تأخیر... یا نقص فنی خط» می‌افزاید، تقریبا تضمین شده صحبت می‌کند.

او گفت: «هر روز با ترس از رفت‌وآمد خانه را ترک می‌کنم، زیرا یا در دهلیز فرو رفته‌ام یا درست زیر بغل کسی در لواس.

اسکانلون می‌گوید این موضوع به «یک مسئله ایمنی مسافر» تبدیل شده است - چیزی که توسط پیتر مون لایت، که از شهر Wicklow در خط Rosslare رفت و آمد می‌کند، تکرار کرد.

او گفت که در شرایط شلوغ مردم را دیده است و یک بار شاهد یک مسافر بود که تشنج کرد که در طی آن "اصلا هیچ پاسخی از جانب راننده یا نگهبان به مسافرانی که تلفن اورژانس را فشار می‌دادند" دریافت نکرد.

مسافران بی پناه مانده بودند و باید منتظر بمانند تا قطار در ایستگاه بعدی متوقف شود و بدون توقف از چندین ایستگاه واسط عبور کند، قبل از اینکه خودشان با مسافر بیمار پیاده شوند تا کمک بخواهند.

مون لایت گفت که شکایتی را به آیریش ریل فرستاده است.

در سال 2025 حدود 672 شکایت به آیریش ریل انجام شد. تاخیر در خدمات بزرگترین مشکل واحد بود که تقریبا نیمی از شکایات ثبت شده را تشکیل می داد.