«مردم فکر می‌کنند که ترانه‌سراها مدام گریه می‌کنند»: جیمی وب در آهنگ‌های حماسی‌اش - و روزهای وحشی نوشیدن الکل
از ویچیتا لاینمن تا پارک مک آرتور، او شاهکارهایی نوشت. جیمی وب در حالی که شماره‌های ناشنیده‌اش را زنده می‌کند، نوشتن برای دالی، فرانک و گلن را به یاد می‌آورد - و شبی که ریچارد هریس «Flat for 50 مایل» را برهنه کرد و ناپدید شد.
از ویچیتا لاینمن تا پارک مک آرتور، او شاهکارهایی نوشت. در حالی که جیمی وب اعداد ناشناخته خود را زنده می کند، به یاد می آورد که برای دالی، فرانک و گلن می نوشت - و شبی که ریچارد هریس از لباس بیرون آمد و ناپدید شد.
جیمی وب به یاد می‌آورد: «مسطح به طول 50 مایل» و به یاد می‌آورد که بخش متروک اوکلاهاما الهام‌بخش آهنگ کلاسیک او، ویچیتا لاینمن بود. سپس ناگهان مردی در بالای یکی از قطب ها وجود دارد. او تلفنش را در دست دارد، دارد با یک نفر صحبت می کند و بعد ... اوه! او می گذرد. من دیگر او را ندیدم، اما هرگز او را فراموش نکردم.»
وب تنهایی کارگر تلفن ناشناخته (و تصور مکالمه با یک معشوقه دور) را با یک ضربه بزرگ در سال 1968 برای گلن کمپبل جاودانه کرد. ترانه سرا، که اکنون یک مرد 80 ساله پرحرف و پرحرف است و از آشپزخانه خود در لانگ آیلند در حال تماس ویدیویی است، می خندد: «اما شما باور نمی کنید که برخی از مردم فکر می کنند این درباره چیست. "یکی که برای من نامه نوشت فکر می کرد درباره یک بازیکن فوتبال است، و زنی فکر می کرد که مرد جوان در آهنگ دچار برق گرفتگی می شود زیرا "خدمت خط ویچیتا هنوز در خط است". ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
‘People think songwriters go around crying all the time’: Jimmy Webb on his epic hits – and wild drinking days
From Wichita Lineman to MacArthur Park, he penned masterpieces. As Jimmy Webb resurrects his unheard numbers, he recalls writing for Dolly, Frank and Glen – and the night Richard Harris stripped off and disappeared ‘Flat for 50 miles,” recalls Jimmy Webb, remembering the desolate stretch of Oklahoma that inspired his classic song, Wichita Lineman. “Nothing out there except endless railroad tracks and telephone…