مردم ونزوئلا به خیابان ها آمدند و خواستار برگزاری انتخابات شدند

تظاهرکنندگان تابلوهای ماریا کورینا ماچادو، رهبر اپوزیسیون را در اعتراض به خواستار برگزاری انتخابات ریاست جمهوری آزاد در کاراکاس، ونزوئلا در 22 اکتبر 2026 در دست دارند. —عیسی وارگاس—گتی ایماژ

هزاران معترض بعدازظهر پنجشنبه در ونزوئلا به خیابان‌ها آمدند و خواستار برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری شدند و خواستار بازگشت ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالف برنده جایزه نوبل تبعیدی شدند.

در کاراکاس، پایتخت، معترضان در پلازا ونزوئلا تجمع کردند و خواستار برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در اوایل سال 2027 و همچنین آزادی همه زندانیان سیاسی در این کشور شدند.

به گزارش خبرگزاری محلی مستقل Efecto Cocuyo، پیرو مارون، نماینده سابق کنگره که در تظاهرات شرکت کرده بود، گفت: "ما به زودی انتخابات ریاست جمهوری را با ماریا کورینا به عنوان رئیس جمهور خواهیم داشت." گروه فعال ونته ونزوئلا به رهبری ماچادو رهبری اعتراضات را بر عهده داشت که منجر به بسته شدن برخی از خیابان‌ها در کاراکاس شد. برخی دیگر نیز در ایالت های نووا اسپارتا، تاچیرا و زولیا تظاهرات کردند.

حزب حاکم که دلسی رودریگز، رئیس جمهور موقت ونزوئلا به آن تعلق دارد، حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا نیز تجمعی را در نزدیکی تظاهرکنندگان مخالف در کاراکاس برگزار کرد، البته برای راهپیمایی زنان برای ماه آگاهی از سرطان سینه.

از زمان پایان اجباری ریاست جمهوری نیکلاس مادورو، اعتراض برای مردم ناراضی ونزوئلا عادی شده است. مادورو و سلف او هوگو چاوز به شدت مخالفان سیاسی را سرکوب کردند. اما از زمان برکناری مادورو در ژانویه توسط نیروهای آمریکایی، طبق گفته اتحاد جامعه مدنی بین‌المللی سیویکوس، با استناد به داده‌های دیده‌بان منازعات اجتماعی ونزوئلا، که تنها در ماه سپتامبر 1101 تظاهرات یا حدود 37 تظاهرات در روز را ثبت کرده است، معترضان «با فراوانی» به خیابان‌ها ریخته‌اند.

این اعتراضات اما لزوما گسترده نبوده است.

تا این هفته اعتراضات پنجشنبه، که رویترز آن را "اولین اعتراض سراسری مخالفان در نزدیک به دو سال" توصیف کرد، همزمان با سومین سالگرد انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری مخالفان بود که در آن ماچادو پیروز شد.

ماچادو همچنان برجسته‌ترین چهره اپوزیسیون در گذار به سوی یک دولت دموکراتیک است: در نظرسنجی اطلس اینتل که برای اخبار بلومبرگ انجام شد، ماچادو 52 درصد در مقایسه با 19 درصد از رودریگز حمایت کرد. اما ماچادو کارش را برای او قطع کرده است.

این اعتراضات همچنین زمانی رخ داد که رودریگز در داخل کاخ ریاست جمهوری ونزوئلا با دینورا فیگوئرا، نماینده اپوزیسیون مورد حمایت وزارت خارجه ایالات متحده در مذاکرات برای انتقال سیاسی، دیدار کرد. سه دور مذاکرات تحت حمایت ایالات متحده بین دولت ونزوئلا و جناح فیگورا هنوز به توافقی در مورد انتخابات منجر نشده است.

در بیانیه ای که ال پایس پس از این نشست گزارش داد، رودریگز ظاهرا به اعتراضات مخالفان اشاره کرد و به زبان اسپانیایی گفت: "هنوز گروه های بسیار بسیار کوچکی وجود دارند که مقاومت می کنند و معتقدند تلاش برای به آتش کشیدن کشور و مسدود کردن خیابان ها راه پیشروی ونزوئلا است. من ونزوئلایی های خوب را می شناسم که از طریق این گفتگو تغییرات لازم را ترویج می کنند."

از زمان دستگیری مادورو در یک عملیات نظامی فوق‌العاده در ژانویه، ایالات متحده با یک دولت موقت به رهبری رودریگز، معاون سابق مادورو همکاری می‌کند. رودریگز و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، هر دو گفته‌اند که در نهایت انتخابات در این کشور برگزار می‌شود، اگرچه ترامپ در اواخر سپتامبر به تایم گفت: «الان خیلی خام است، می‌دانید که من فکر می‌کنم خیلی زود است».

چرا هنوز انتخابات تعیین نشده است؟

دولت پس از مادورو در ماه آگوست مذاکراتی را با جناح مخالف به رهبری فیگوئرا، رئیس مجلس ملی ونزوئلا در سال 2015 آغاز کرد تا به این کشور در دستیابی به یک گذار دموکراتیک کمک کند. اما انتظار می رود این تغییرات زمان بر باشد.

مخالفان داخلی و ناظران بین‌المللی مدت‌هاست که انتخابات مجدد مادورو در سال‌های 2018 و 2024 را به دلیل عدم شفافیت و انصاف مورد انتقاد قرار داده‌اند و نتایج را به چالش می‌کشند و استدلال می‌کنند که نماینده ماچادو، ادموندو گونزالس اوروتیا، واقعا در انتخابات اخیر پیروز شده است. این پرسش‌هایی را در مورد استقلال دادگاه عالی و شورای ملی انتخابات ونزوئلا که مملو از وفاداران به رژیم هستند، ایجاد کرد.

برای دوره گذار، تشکیلات و اپوزیسیون در تلاش هستند تا جزئیات اصلاح دادگاه و شورا را مشخص کنند. حتی اگر این اتفاق بیفتد، کارشناسان به رویترز گفتند که مقامات همچنان باید فهرست رأی دهندگان را به روز کنند و اطمینان حاصل کنند که احزاب می توانند در مورد نحوه عملکرد انتخابات بعدی به اجماع برسند.

زمین لرزه های دوقلویی که در ماه ژوئن ونزوئلا را لرزاند و خسارات زیادی به بار آورد، تلاش ها برای ثبات در این کشور را نیز پیچیده کرد.

اما ایالات متحده پیش نیازهای خاصی را نیز تعیین کرده است که می تواند بر سرعت برگزاری انتخابات تأثیر بگذارد. پرزیدنت ترامپ و مارکو روبیو وزیر امور خارجه تاکید کردند که آنها به دنبال تثبیت، بهبود اقتصادی و آشتی ملی در ونزوئلا، علاوه بر انتقال سیاسی هستند. Axios گزارش داد که این یک فرآیند چند مرحله‌ای است: تغییر آرایش دادگاه، اصلاح کمیسیون انتخابات و سپس اعلام تاریخ انتخابات. روبیو همچنین الزامات دیگری از جمله مطبوعات واقعا آزاد را اعلام کرد.

روبیو در 23 سپتامبر پس از دیدار ترامپ با رودریگز در نیویورک گفت: «آنچه که یک جمهوری پایدار در ونزوئلا را تهدید می‌کند این است که فردی انتخاب شود و آنها یک فاجعه اقتصادی و اجتماعی کامل را به ارث ببرند و سپس کل پروژه به خطر بیفتد، زیرا اکنون هر اتفاقی ممکن است رخ دهد.» "ما می خواهیم دو کار را همزمان انجام دهیم."

منتقدان استدلال می کنند که موضع دولت ترامپ جناح مخالف به رهبری ماچادو را به حاشیه می برد و در عوض توافقنامه های نفتی و ثبات اقتصادی را بر انتقال دموکراتیک ونزوئلا اولویت می دهد. در ماه اوت، ترامپ اعلام کرد که واشنگتن با توافق با کاراکاس موافقت کرده و گفت که این توافق به اکثریت ایالات متحده کنترل بیش از 65 میلیارد بشکه یا حدود یک پنجم ذخایر نفت ونزوئلا را می دهد.

دایانا فرناندز ماتوس، استاد علوم سیاسی در دانشگاه فدرال پلوتاس در برزیل، ماه گذشته به شبکه تلویزیونی RTVE اسپانیا گفت که انتخابات در ونزوئلا برای ترامپ اولویت ندارد، زیرا "منافع اولیه او در نفت و قدرت ژئوپلیتیکی کنترل بزرگترین ذخایر نفت خام اثبات شده جهان است."

مصاحبه سپتامبر تایم با ترامپ به احتمال سوگیری مالی ایالات متحده برای برگزاری انتخابات به تاخیر افتاد: رئیس جمهور پس از گفتن اینکه برای ونزوئلا برای برگزاری انتخابات خیلی زود است، گفت: "پول های زیادی توسط ما ساخته می شود، اما پول زیادی نیز توسط ونزوئلا به دست می آید و ما کنترل کامل همه آنها را داریم."