مزایای رونق خورشیدی ایرلند نباید فقط نصیب شرکت های بزرگ انرژی شود

انقلاب انرژی خورشیدی ایرلند به خوبی در حال انجام است. علیرغم مخالفت شدید با برنامه های برنامه ریزی فردی، گزارش مقیاس خورشیدی ایرلند خورشیدی انتظار دارد تا پایان سال جاری 3.3 گیگاوات (GW) ظرفیت نصب شده باشد.

در ماه جولای، انرژی خورشیدی به 9.4 درصد از تقاضای برق ایرلند رسید. برای فناوری که همین چند دهه پیش برای ایرلند نامناسب تلقی می شد، این یک تحول قابل توجه است.

پروژه‌های خورشیدی در مقیاس کاربردی می‌توانند از طرح‌های نسبتا کوچکی که چند هکتار را پوشش می‌دهند یا تأسیسات بسیار بزرگ مانند مزرعه خورشیدی Gallanstown در Co Meath، که 500 هکتار را پوشش می‌دهد و قادر به تولید 198 مگاوات بر ثانیه (مگاوات پیک) برق است، معادل برق مورد نیاز 4000 خانه.

با نگاهی به لیست پروژه‌های مزرعه خورشیدی که یا متصل هستند یا قرارداد بسته شده‌اند، یک جنبه برجسته می‌شود. در بیشتر موارد، شرکت‌های خدمات انرژی توسعه‌دهنده پروژه هستند، نه کشاورز. این امر حتی زمانی که پانل ها در زمین های کشاورزی هستند نیز صدق می کند. جوامع محلی می ترسند که مالکیت زمین از کشاورزان سنتی به شرکت های خارجی و صندوق های بازنشستگی تغییر کند.

در حالی که تعاونی‌های انرژی که شامل گروه‌هایی از مالکان و سرمایه‌گذاران است در سراسر اروپا رایج است، این مدل در اینجا در ایرلند به هیچ وجه پشتیبانی نمی‌شود و بانک‌ها عموما تمایلی به وام دادن به نهادهایی که تجربه قبلی کمی دارند، ندارند.

به طور معمول کشاورزان زمین را به توسعه دهندگان پروژه برای یک دوره حدود 30 ساله اجاره می دهند، تقریبا 1100-1300 یورو در هر هکتار. در حالی که کشاورزان می توانند کمک های سخاوتمندانه برای نصب تجهیزات انرژی خورشیدی در ساختمان های مزرعه تحت طرح نوسازی هدفمند کشاورزی دریافت کنند، این پروژه ها اجازه صادرات به شبکه را ندارند.

در حالی که "مزارع" خورشیدی در زمین‌هایی هستند که احتمالا قبلا زمین‌های کشاورزی بوده‌اند، هیچ آماری وجود ندارد که تغییرات کاربری زمین در سطح شهرستان را در نتیجه PV خورشیدی نشان دهد.

بسته به نوع پانل ها و آرایه های مورد استفاده، در تئوری پنل های خورشیدی می توانند با بسیاری از اشکال مختلف تولید غذا و چرا سازگار باشند. چنین طرح هایی به طور فزاینده ای در سراسر اروپا رایج است، اما هیچ پروژه اختصاصی خورشیدی کشاورزی در ایرلند وجود ندارد. نه مزایده‌های طرح حمایت از برق تجدیدپذیر و نه طرح‌های توسعه شهرستان چارچوب‌های نظارتی یا منطقه‌بندی برای تسهیل آن‌ها ندارند.

پتانسیل برای هم افزایی بین تولید انرژی و غذا یا سایر کاربری‌های زمین کمتر مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد و این به برداشت زمین از تولید می‌افزاید.

سازمان انرژی پایدار ایرلند نقشه دقیقی از تمام پروژه‌های تاسیسات خورشیدی که به هم متصل شده‌اند یا قرارداد دارند، دارد. یک دیدگاه فراگیر وجود دارد که مزارع خورشیدی به طور "ناعادلانه" در بخش های خاصی از کشور متمرکز شده اند. به نظر می رسد بسیاری از مخالفان مزارع خورشیدی را به عنوان یک ضرر متمایز به جای سود برای محیط روستایی خود می بینند، و فراموش می کنند که حقوق مالکیت بیشتر اوقات بر مناظر و مناظر برتری دارد. در هر صورت، مسکن یکباره برای محیط زیست در طیف وسیعی از معیارها بسیار مضر است.

به گفته وزیر آب و هوا، انرژی و محیط زیست دراگ اوبراین، با این حال، برای دستیابی به هدف ملی 8 گیگاوات ظرفیت خورشیدی تا سال 2030، کل مساحت زمین فیزیکی مورد نیاز برای سیستم‌های صنعتی در مقیاس زمینی تنها 0.26 درصد از کل زمین‌های کشاورزی در ایالت را تشکیل می‌دهد. به نظر نمی رسد که این یک پاکسازی هایلند باشد، اما چنین لفاظی هایی است که اغلب توسط مخالفان در رسانه های اجتماعی به کار می رود.

ما به قدری مشروط به چشم انداز تکی چمن چاودار و دام هستیم که به راحتی می توان فراموش کرد که چشم انداز کشاورزی ایرلند شکلی بسیار تغییر یافته، آلوده کننده و کربن فشرده از تولید مواد غذایی است.

در حالی که بسیاری از مخالفان مزارع خورشیدی از از دست دادن زمین های کشاورزی «بهترین» می ترسند، در واقع 90 درصد از گوشت و محصولات لبنی ایرلند صادر می شود و بنابراین به امنیت غذایی ما کمکی نمی کند.

تشدید لبنیات منجر به بدتر شدن کیفیت آب در بسیاری از مناطق جنوب و جنوب شرقی می شود، بنابراین در واقع حذف زمین از تولید می تواند یک مزیت خالص زیست محیطی و اجتماعی باشد.

نزدیک به 73 درصد از کل انرژی مورد نیاز ایرلند از سوخت های فسیلی وارداتی تامین می شود. اما تأثیرات این وابستگی - بر محیط محلی که در آن سوخت‌های فسیلی سوزانده می‌شود، آب‌وهوای جهانی و حتی بر صورت‌حساب‌های انرژی - تا حد زیادی از دید پنهان است. در مقابل، پنل‌های خورشیدی از نظر ماهیت بسیار قابل مشاهده هستند و شهود ما را از اینکه یک حومه شهر "عادی" چگونه باید باشد، به چالش می کشد.

جریان های درآمد بالقوه ناشی از اجاره زمین ممکن است برای کشاورزان جذاب باشد. اما صید وجود دارد. آنها ممکن است بدهی های مالیاتی اضافی و چالش های متوالی را کشف کنند. یکی از کارشناسان داخلی صنعت به من اعتراف کرد که کشاورزان تنها 1 درصد از ارزش برق تولید شده را دریافت می کنند.

در آلمان و فرانسه، مالکان زمین در پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر در کنار شرکت‌های خدماتی که سرمایه اولیه را ارائه می‌دهند، بسیار رایج‌تر است که یا در پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر مشارکت داشته باشند یا حداقل دارای سهام بیشتری باشند.

و اینجاست که مالکیت جامعه و پس‌اندازهای خصوصی نقشی حیاتی – عمدتا استفاده نشده – دارند.