مزایا و معایب استفاده از مش وای فای

مش زمین بیشتری را می پوشاند، اما ممکن است یک روتر مستقل تمام چیزی باشد که نیاز دارید.

ممکن است بابت خریدهای انجام شده از پیوندها کمیسیون دریافت کنیم.

فرو رفتن در روترهای Wi-Fi برای اولین بار می تواند گیج کننده باشد. مفاهیم زیادی برای درک وجود دارد، و نه فقط تفاوت بین Wi-Fi 6 و 7. سرعت و ویژگی‌ها بین مدل‌هایی که از مشخصات یکسانی استفاده می‌کنند متفاوت است و ممکن است مشخص نباشد که کدام یک از دستگاه‌های شما می‌تواند (یا باید) به کدام باند فرکانسی متصل شود.

یکی از بزرگترین تصمیمات خرید این است که آیا از سیستم Wi-Fi مش استفاده کنید یا از یک روتر مستقل استفاده کنید. بیشتر مردم احتمالا محصولات مستقل را پیش‌فرض می‌کنند، زیرا آنها ارزان‌تر هستند. در واقع، با توجه به شکاف قیمتی، داشتن دلایل مشخص برای ارتقاء یک محصول مشبک مهم است.

ارزش سیستم‌های مش عمدتا به رومینگ بدون درز و محدوده خلاصه می‌شود. با این حال، در برخی شرایط، یک روتر مستقل نه تنها ممکن است قابل قبول، بلکه ارجح باشد. در اینجا نحوه تصمیم گیری برای انتخاب گزینه مناسب شما آمده است.

مزیت اصلی مش وای فای برد است. در یک سیستم مش، هر روتر ماهواره ای به عنوان نوعی تکرار کننده برای مسیریاب دروازه ای عمل می کند که به مودم یا ترمینال فیبر شما متصل می شود. در تئوری، یک کیت نسبتا ارزان مانند Eero 7 دو بسته می تواند تا 4000 فوت مربع را پوشش دهد. اگر به پوشش بیشتری نیاز دارید، فقط یک روتر سازگار دیگر اضافه کنید. برعکس، محصولات مستقل شعاع پوشش ثابتی دارند مگر اینکه توسعه دهنده Wi-Fi خریداری کنید.

بر خلاف توسعه دهنده ها، سیستم های مش انتقال بدون درز را امکان پذیر می کنند. هیچ SSID (شناسه شبکه) جداگانه ای وجود ندارد - آنها به سادگی دستگاه ها را بر اساس میزان نزدیکی آنها از یک واحد به واحد دیگر تحویل می دهند. این کار از دردسر انتخاب دستی SSID و مشکلاتی که گاهی اوقات زمانی که دستگاه‌ها نیاز به صحبت با یکدیگر و فرض یک شبکه مشترک دارند، ایجاد می‌شود، جلوگیری می‌کند. همچنین سرعت‌های ثابت تری دریافت می‌کنید، زیرا سیگنال هرگز نباید زیاد کاهش یابد، مگر اینکه در دنیای گسترده‌تر پرسه بزنید.

این یکپارچگی دارای جنبه های منفی فراتر از قیمت است. از آنجایی که محصولات مش به SSIDهای یکپارچه وابسته هستند، نمی توانید شناسه های جداگانه برای هر باند فرکانسی اختصاص دهید. فرمان باند اتوماتیک است. من به تجربه می‌دانم که روترهای مش می‌توانند لوازم جانبی خانه هوشمند ارزان قیمت فقط با فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز را به دست آورند، زیرا برنامه‌های راه‌اندازی آن‌ها اغلب وقتی تلفن شما روی فرکانس ۵ یا ۶ گیگاهرتز است، نمی‌توانند آن‌ها را پیدا کنند. از طرف دیگر، ممکن است بخواهید دستگاه‌هایی مانند رایانه‌های شخصی یا هدست‌های واقعیت مجازی را به ۵ یا ۶ گیگاهرتز برای بهترین پهنای باند ممکن مجبور کنید.

همچنین شایان ذکر است که با محصولات توری ارزان‌تر، بک هال بین روترها گاهی اوقات باندهای مشابهی را با دستگاه‌های اتصال به اشتراک می‌گذارند. هنگامی که این اتفاق می افتد، عملکرد می تواند به طور قابل توجهی آسیب ببیند. اگر بودجه لازم برای سیستم سه باند یا چهار باند را ندارید، ممکن است استفاده از فناوری مش فایده ای نداشته باشد، مگر اینکه پر کردن مناطق مرده تنها چیزی باشد که مهم است.

اگر در یک خانه چند طبقه زندگی می کنید یا می خواهید در حیاط خلوت، سوله جداگانه یا گاراژ خود پوشش دهید، مش انتخاب واضحی است. یک روتر مستقل می تواند باعث تضادهای خانه هوشمند شود و مناطق کند یا مرده ایجاد کند، به خصوص که فلز و بتن می توانند سیگنال ها را مسدود کنند. وقتی تداخل ادامه داشت، برخی از سیستم‌های مش حتی به شما اجازه می‌دهند تا یک بک‌هول اترنت سیمی را به عنوان راه‌حل راه‌اندازی کنید.

اکثر آپارتمان ها باید به طور کامل توسط یک روتر مستقل پوشش داده شوند، مگر اینکه با مشکلات سرعت یا برد خاصی مواجه شوید. بهتر است پول خود را پس انداز کنید یا پس انداز را به سمت یک روتر سریعتر بگذارید.

برخی از موارد مرزی وجود دارد. به عنوان مثال، برخی از خانه های چند طبقه به اندازه کافی کوچک هستند که توسط یک روتر پوشش داده شوند. اگر می‌خواهید محدودیت‌ها را کنار بگذارید، روتر خود را در یک مکان نسبتا مرکزی قرار دهید و آن را از هر چیزی که ممکن است به کیفیت سیگنال آسیب برساند، پنهان نگه دارید. روتر خود را به عنوان یک ایستگاه رادیویی در نظر بگیرید - اگر برج پخش در طرف مقابل یک کوه بود، انتظار ندارید به وضوح اخبار را بشنوید.