مزیت خانه یا مراتع جدید؟ پرندگان ساحلی قطب شمال به ندرت به همان منطقه زاد و ولد برمی گردند

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

پرندگان ساحلی قادر به انجام برخی از طولانی ترین مهاجرت های روی زمین هستند، با این حال اکثر آنها سال به سال برای تولید مثل به همان منطقه بازمی گردند. بازگشت مزایای مشخصی دارد، از جمله دانستن بهترین مکان‌ها برای تغذیه یا جویدن، داشتن اطلاعاتی در مورد جایی که شکارچیان در کمین هستند، و - امیدواریم - پیدا کردن دوباره شریک سال گذشته.

اما همه این پرندگان عمدتا لانه ساز در زمین به آنچه که می دانند نمی چسبند: برخی از گونه ها، مانند ماسه های سینه ای و منقار بلند، به ندرت به همان منطقه بازمی گردند، در حالی که حتی در میان پرندگان قابل اعتمادی مانند صدف شکارها، برخی از افراد مکان جدیدی را انتخاب می کنند. این یک سوال کلیدی را ایجاد می کند: مکان جغرافیایی قبلی زادآوری یک پرنده ساحلی چگونه بر تصمیم او برای بازگشت یا اقامت در جای دیگر تأثیر می گذارد؟

یک مطالعه جدید در Ecography توسط تیمی از محققان به سرپرستی بارت کمپنارز، رئیس بخش پرنده‌شناسی در مؤسسه ماکس پلانک برای هوش بیولوژیکی (MPI-BI)، با تکیه بر دهه‌ها داده‌های میدانی منتشر شده از جمعیت‌های پرندگان ساحلی در سراسر نیمکره شمالی، نور جدیدی را بر این سؤال روشن کرده است.

این تیم دریافت که پرندگان ساحلی که در تاندرای قطب شمال زاد و ولد می کنند، بسیار کمتر از پرندگانی که در مناطق جنگلی، علفزارها و مناطق خشک زاد و ولد می کنند، بازمی گردند – و در داخل تاندرا، این الگو هر چه دورتر به سمت شمال می روند، تشدید می شود. در هر زیستگاه دیگر، میزان زادآوری یک فرد در شمال تفاوت چندانی با احتمال بازگشت آن به همان منطقه نداشت.

پیتر سانتما، محقق فوق دکتری در MPI-BI و اولین نویسنده این مطالعه، می‌گوید: عوامل متعددی بر بازگشت پرنده به همان مکان برای تولید مثل تأثیر می‌گذارند، مانند اینکه چگونه یک گونه وظایف والدین را تقسیم می‌کند و جنسیت و جثه‌ی بدن یک فرد را تقسیم می‌کند، اما اینکه چقدر جغرافیا اهمیت دارد به طور سیستماتیک مطالعه نشده است.

"در ابتدا، به نظر می‌رسید داده‌ها الگوی ساده‌ای را نشان می‌دهند: هر چه پرندگان شمالی دورتر تولید کنند، بازگشت کمتری دارند. اما این تصور گمراه‌کننده بود، زیرا پرندگان تاندرا در بالاترین عرض‌های جغرافیایی تولیدمثل می‌کنند و کمتر برمی‌گردند، که کاملا دلیل رابطه آشکار بین عرض جغرافیایی و نرخ بازگشت است. هنگامی که ما زیستگاه‌ها را مقایسه کردیم، تأثیر زیستگاه‌ها به تنهایی به طور جداگانه تعلق داشت.

در سرتاسر گستره وسیع توندرای قطب شمال، شرایط می تواند از یک سال به سال دیگر بسیار متفاوت باشد. سایتی که ممکن است در ژوئن یک سال شرایط عالی را ارائه کرده باشد، ممکن است یک سال بعد در برف مدفون شود یا در مقایسه با فصل تولید مثل قبلی در معرض خطر بسیار بیشتری از سوی شکارچیان قرار گیرد. تنها با یک پنجره نسبتا باریک برای تولید مثل، پرندگان ساحلی زمان کمی برای انتظار برای بهبود شرایط دارند. محققان برای اینکه دریابند آیا واقعا احتمال بازگشت پرندگان ساحلی در مناطق تندرا کمتر از سایر زیستگاه‌ها است یا خیر، به مجموعه وسیعی از داده‌های موجود روی آوردند.

یکی از نویسندگان Eunbi Kwon، دانشمند کارکنان MPI-BI، سال‌ها را صرف جمع‌آوری تخمین‌هایی از نرخ بازگشت برای 120 جمعیت از 55 گونه پرنده ساحلی از سراسر نیمکره شمالی کرده بود. داده ها از مطالعات میدانی منتشر شده و سوابق به اشتراک گذاشته شده توسط محققان بدست آمده است. تجزیه و تحلیل قبلی از این سوابق نشان داد که گونه‌هایی که وظایف والدینی را به اشتراک می‌گذارند با اطمینان بیشتری نسبت به آنهایی که تنها یکی از والدین تخم‌ها را جوجه‌کشی می‌کند و از بچه‌ها مراقبت می‌کند، به مکان‌های تولید مثل بازمی‌گردند.

با این حال، نقش جغرافیا یک سوال باز باقی ماند. Santema با کار بر روی سوابق متوجه شد که بسیاری از گونه‌هایی که کمترین میزان بازگشت را دارند در تندرا پرورش داده می‌شوند و این تیم را بر آن داشت تا بررسی کنند که آیا زیستگاه، به جای عرض جغرافیایی به تنهایی، ممکن است این الگو را توضیح دهد.

محققان ابتدا چگونگی تغییر نرخ بازگشت با عرض جغرافیایی را بررسی کردند و نشان دادند که احتمال بازگشت پرندگان به شمال دورتر که پرورش داده بودند، کمتر است. با این حال، زمانی که Mihai Valcu، یکی دیگر از دانشمندان کارمند و یکی دیگر از نویسندگان گروه تحقیقاتی، تجزیه و تحلیل را بر اساس زیستگاه تجزیه کرد، تصویر متفاوتی پدیدار شد: فقط در تندرا، احتمال بازگشت پرندگان ساحلی به همان منطقه زاد و ولد بسیار کمتر بود، به نظر می‌رسد که عرض جغرافیایی تفاوت کمی در هر زیستگاه دیگر ایجاد می‌کند.

با بیش از 100000 مشترک که برای اطلاعات روزانه به Phys.org متکی هستند، جدیدترین علم، فناوری و فضا را کشف کنید. برای خبرنامه رایگان ما ثبت‌نام کنید و از پیشرفت‌ها، نوآوری‌ها و تحقیقات مهم - روزانه یا هفتگی - به‌روزرسانی دریافت کنید.

در داخل تاندرا، نرخ بازگشت از تقریبا نیمی از افرادی که در نزدیکی لبه جنوبی زیست بوم، که تقریبا در عرض جغرافیایی اسلو است، بازمی‌گشتند، تا تنها حدود یک نفر از هر 10 نفر که به شمالی‌ترین مرزهای آن در قطب شمال بازمی‌گردند، بود. در مقایسه، در جنگل ها، علفزارها و زیست بوم های خشک، محققان ثبت کردند که از هر سه پرنده حدود دو پرنده به محل تولید مثل قبلی خود بازگشتند. قابل‌توجه، این الگو در گونه‌ها نیز وجود داشت: در میان آن‌هایی که هم در توندرا و هم در سایر زیستگاه‌ها زاد و ولد می‌کردند، به طور مداوم در جمعیت‌های توندرا بود که افراد کمتر برمی‌گشتند.

Kempenaers می‌گوید: «پیدا کردن اینکه یک زیستگاه باعث ایجاد این تنوع می‌شود، سؤالات جالبی را ایجاد می‌کند. "آیا سایر زیستگاه های غیرقابل پیش بینی که در این مطالعه گنجانده نشده اند، مانند تالاب های زودگذر، نیز به نفع پرورش دهندگان عشایری هستند؟ چه چیزی باعث می شود یک پرنده منفرد به بازگشت یا حرکت ادامه دهد؟ و از آنجایی که زیستگاه های تولید مثل در سراسر جهان تحت فشار فزاینده ای قرار می گیرند، آیا آمادگی برای جابجایی به این پرندگان کمک می کند تا جمعیت های پایدار خود را حفظ کنند؟"

واضح است که محل زاد و ولد یک پرنده از یک سال به سال دیگر بر نحوه ترکیب گسترده ژن‌ها بین جمعیت‌ها و نحوه انتقال بیماری با آنها تأثیر می‌گذارد.

پیتر سانتما و همکاران، کاهش عرضی جهانی در وفاداری مکان پرورش از یک بیوم منفرد، اکوگرافی (2026) پدیدار می شود. DOI: 10.1002/ecog.08440

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →