مسابقه پایگاه نظامی هگزت: نقشه 6 ایالت را نشان می دهد که به احتمال زیاد میزبان هستند

پیت هگزت، وزیر دفاع، از فرمانداران و مقامات نظامی ایالتی در سراسر کشور دعوت کرده است تا در مورد میزبانی یک تاسیسات کاملا جدید ارتش ایالات متحده - اولین پایگاه جدید بزرگی که در دهه‌های اخیر ساخته شده است، دفاع کنند.

هگزت در طول سخنرانی خود در 30 سپتامبر «وضعیت نیرو» در پایگاه تفنگداران دریایی Quantico در ویرجینیا، از هر فرماندار و ژنرال کمکی خواست تا در مورد اینکه چرا ایالت آنها باید میزبان چیزی باشد که او آن را «پایگاه بزرگ آمریکایی بعدی» می‌نامید، صحبت کرد.

هگزت گفت: «اگر ایالت شما افتخار میزبانی از 15000 تا 25000 سرباز بزرگ آمریکا را می‌خواهد، به ما نشان دهید چرا و چگونه این کار را انجام می‌دهید - کاهش نوار قرمز، پیشنهاد زمین و پهن کردن فرش قرمز برای خانواده‌های نظامی ما.

او آن را به عنوان یک «سکوی پرتاب قدرت پویا و خودپایدار» با تولید برق، دفاع هوایی مدرن و فناوری پیشرفته توصیف کرد.

اما دقیقا جایی که چنین نصبی می تواند انجام شود نامشخص است.

کاترین کوزمینسکی، مدیر مطالعات مرکز امنیت جدید آمریکا، به نیوزویک گفت که یکی از بزرگترین سؤالات این است که هگزت از «پایگاه» چه معنایی دارد.

ارتش ایالات متحده دارای تأسیسات ویژه خدمات و همچنین پایگاه های مشترک است که در آن چندین شعبه با هم فعالیت می کنند. اگر پنتاگون قصد ایجاد یک تاسیسات مشترک واقعی شامل ارتش، نیروی دریایی، نیروی هوایی، تفنگداران دریایی و نیروی فضایی را داشته باشد، فهرست مکان های بالقوه به طور قابل توجهی محدودتر می شود.

کوزمینسکی گفت: «اگر این یک پایگاه واقعا مشترک است - و فرصتی برای گرد هم آوردن هر پنج سرویسی که در حال حاضر وجود ندارد، وجود دارد، باید مکانی باشد که نیروی دریایی به طور خاص بتواند در آن فعالیت کند.»

این امر به نفع مکان‌های ساحلی، به‌ویژه در امتداد خلیج مکزیک است، در حالی که پایگاهی که تنها شامل یک یا دو سرویس باشد، می‌تواند به طور بالقوه بسیار دورتر در داخل ساخته شود.

کوزمینسکی گفت که او همچنین معتقد است پنتاگون "به دنبال جامعه ای با سابقه اثبات شده پشتیبانی از خدمت سربازی خواهد بود که ممکن است عاملی در نظر گرفته شود."

یکی از عواملی که کوزمینسکی گفت امیدوار است نقشی نداشته باشد، اما بیم آن می رود که بتواند نقشی ایفا کند، سیاست این ایالت است.

او گفت: «این تصمیم به هیچ وجه نباید مبتنی بر تمایلات سیاسی حزبی باشد، اگرچه ممکن است در نهایت این یک عامل مورد توجه باشد.»

بر اساس این معیارها، کوزمینسکی گفت که شش ایالت به عنوان مکان‌هایی که می‌توانند با نسخه‌های مختلف پیشنهاد هگزت مطابقت داشته باشند برجسته هستند: تگزاس، لوئیزیانا، فلوریدا، داکوتای جنوبی، وایومینگ و یوتا.

به گفته کوزمینسکی، تگزاس به دلیل "جای پای نظامی قوی" و دسترسی به ساحل خلیج فارس می تواند یک استدلال قوی برای میزبانی از تاسیسات نظامی جدید ارائه دهد.

او به طور خاص کورپوس کریستی یا منطقه ای بین کورپوس کریستی و هیوستون را به عنوان مکان احتمالی برجسته کرد. او شهر هیوستون را رد کرد.

او گفت: "هوستون دسترسی به خلیج فارس را فراهم می کند، اما جمعیت بسیار زیادی دارد که آواره خواهند شد."

کوزمینسکی گفت که یک تاسیسات جدید به "زمین در دسترس زیادی" نیاز دارد و نباید در منطقه ای با جمعیت محلی زیاد باشد، با توجه به جابجایی و سایر اثراتی که نصب به این اندازه می تواند ایجاد کند.

تگزاس در حال حاضر دارای زیرساخت های نظامی است که می تواند از چنین توسعه ای پشتیبانی کند. این ایالت دارای 15 تاسیسات نظامی فعال است، از جمله ایستگاه هوایی نیروی دریایی کورپوس کریستی، ایستگاه هوایی نیروی دریایی کینگزویل، انبار ارتش کورپوس کریستی و پایگاه مشترک سن آنتونیو.

Corpus Christi به ویژه قابل توجه است زیرا در حال حاضر چندین ماموریت نظامی را با هم ترکیب می کند. ایستگاه هوایی نیروی دریایی کورپوس کریستی محل استقرار رئیس آموزش هوایی نیروی دریایی و یک بال آموزشی پروازی نیروی دریایی است، در حالی که انبار ارتش کورپوس کریستی مجاور بزرگترین مرکز تعمیر، تعمیرات اساسی و نگهداری هلیکوپترهای ارتش است. این تاسیسات همچنین میزبان پرسنل هوانوردی دریایی و بیش از 25 فرمان و فعالیت مستاجر است.

حضور نیروی دریایی موجود به این معنی است که پیشنهاد تگزاس نیازی به ایجاد حضور نیروی دریایی از ابتدا ندارد. این به طور بالقوه می تواند حول یک اکوسیستم هوانوردی نظامی موجود در حالی که از دسترسی خلیج فارس بهره می برد، ساخته شود.

چالش، یافتن زمین و فضای هوایی کافی بدون ورود مستقیم به جمعیت و توسعه شهرهای بزرگ ساحلی ایالت است.

لوئیزیانا ایالت دیگری است که با نظریه ساحل خلیج کوزمینسکی مطابقت دارد. یک موقعیت ساحلی خلیج فارس همچنین به ارتش امکان دسترسی به فضای هوایی گسترده بر روی آب برای آموزش هوانوردی را می دهد.

لوئیزیانا در حال حاضر یک محیط نظامی مشترک غیرعادی دارد. پایگاه ذخیره مشترک ایستگاه هوایی نیروی دریایی نیواورلئان در Belle Chasse از اجزای وظیفه فعال، ذخیره و گارد ملی پشتیبانی می کند و واحدهایی از چندین شعبه را میزبانی می کند. این تاسیسات حدود 5200 هکتار را پوشش می دهد و بیش از 7000 پرسنل در 33 فرمان مستاجر دارد.

فرودگاه آن دارای دو باند است، از جمله یکی به طول 10000 فوت، و از آموزش نیروی دریایی، نیروی هوایی، تفنگداران دریایی و سایر سازمان های نظامی پشتیبانی می کند.

با توجه به مشاهدات کوزمینسکی مبنی بر اینکه پنتاگون در حال حاضر یک پایگاه واحد که هر پنج سرویس را گرد هم می آورد، تجربه موجود در اجرای یک تاسیسات مشترک واقعی قابل توجه است. اگر پیشنهاد Hegseth به صدها هزار جریب مساحت نیاز دارد، لوئیزیانا هنوز باید یک سایت بسیار بزرگتر و نسبتا کم جمعیت را شناسایی کند.

کوزمینسکی همچنین فلوریدا را به عنوان یک رقیب بالقوه ساحل خلیج فارس، به ویژه در سناریویی که در آن نیروی دریایی بخشی از تاسیسات جدید است، شناسایی کرد.

فلوریدا در حال حاضر یکی از بزرگترین مراکز زیرساخت نظامی کشور، از جمله تأسیسات گسترده در پانهندل را دارد. پایگاه نیروی هوایی اگلین به تنهایی نشان دهنده نوع فضای هوایی و محیط آموزشی است که پنتاگون می تواند به دنبال آن باشد. به گفته Military OneSource، مجموعه برد اگلین شامل تقریبا 726 مایل مربع برد زمینی، 134000 مایل مربع فضای هوایی و 123000 مایل مربع برد آبی است.

نیروی هوایی می گوید که محدوده آزمایشی خلیج اگلین تقریبا 120000 مایل مربع از فضای هوایی بر روی آب در شرق خلیج مکزیک را پوشش می دهد.

این مهم است زیرا کوزمینسکی تأکید کرد که یک تاسیسات جدید به فضای هوایی قابل توجهی نیاز دارد - نه تنها برای نیروی هوایی، بلکه به این دلیل که همه خدمات نظامی هواپیماها را اداره می کنند.

او گفت: «همچنین باید در منطقه‌ای باشد که فضای هوایی آزاد زیادی دارد.» او خاطرنشان کرد که این الزام نه تنها در مورد نیروی هوایی بلکه برای سایر خدمات نیز اعمال می‌شود زیرا «آنها هواپیماها را کار می‌کنند».

فلوریدا همچنین دارای یک نیروی دریایی مستقر است، از جمله ایستگاه هوایی دریایی پنساکولا، به این معنی که پیشنهاد فلوریدا می تواند به طور بالقوه به جای ایجاد یک اکوسیستم نظامی کاملا جدید، بر روی زیرساخت های موجود هوانوردی دریایی بنا شود.

نقطه ضعف این ایالت این است که بسیاری از فلوریدا به شدت توسعه یافته است، به این معنی که پنتاگون باید مکانی را شناسایی کند که در آن یک تاسیسات عظیم جدید بتواند با جوامع موجود و محدودیت های محیطی همزیستی داشته باشد.

داکوتای جنوبی امکان متفاوتی را نشان می‌دهد، اگر نصب جدید شامل هر پنج سرویس نباشد.

او گفت: «برای مثال، ارتش و نیروی فضایی می‌توانند در داکوتای جنوبی، وایومینگ، یوتا مستقر شوند. او یک سایت خاص داکوتای جنوبی را شناسایی نکرد یا نگفت که این ایالت بر سایر گزینه های داخلی ارجحیت دارد.

با این وجود دلایل متعددی وجود دارد که دولت می تواند با آن سناریو مطابقت داشته باشد. داکوتای جنوبی در حال حاضر حضور نظامی قابل توجهی در پایگاه نیروی هوایی الزورث دارد. الزورث به عنوان اولین پایگاه عملیاتی برای B-21 Raider نیروی هوایی انتخاب شد و پایگاه در ماه سپتامبر یک گروه ادغام جدید را در حالی که برای ورود بمب افکن آماده می شود، ایجاد کرد.

داکوتای جنوبی یکی دیگر از ویژگی های مرتبط با پیشنهاد Hegseth را ارائه می دهد: قلمرو و فضای هوایی نسبتا باز در مقایسه با بخش های پرجمعیت کشور. این می تواند برای پایگاهی که حول محور عملیات هوایی یا آموزشی گسترده طراحی شده باشد اهمیت داشته باشد.

این ایالت همچنین از طریق گارد ملی داکوتای جنوبی و انبار ارتش بلک هیلز حضور دارد. زیرساخت های نظامی موجود می تواند پایه ای برای حضور گسترده ارتش فراهم کند، در حالی که زمین نسبتا باز دشت بزرگ می تواند برای فعالیت های هوانوردی و آموزشی مفید باشد.

اما یک محدودیت جغرافیایی واضح وجود دارد: داکوتای جنوبی در داخل کشور است. اگر نیروی دریایی به یک نقش عملیاتی معنادار در تاسیسات جدید نیاز داشته باشد، دولت نیاز ساحلی را که کوزمینسکی شناسایی کرده است برآورده نخواهد کرد.

وایومینگ به طور مشابه یک امکان داخلی است. زیرساخت های نظامی موجود این ایالت به آن یک مورد قوی می دهد.

این ایالت پایگاه نیروی هوایی F.E. Warren، یکی از تاسیسات هسته ای اصلی کشور، و همچنین کمپ گورنزی، یک تاسیسات آموزشی گارد ملی وایومینگ است. مرز نصب کمپ گورنزی حدود 79000 هکتار را در بر می گیرد و شامل زمین های به دست آمده برای محدوده توپخانه، مناطق ضربه و آموزش مانور است.

این ردپای آموزشی موجود با پیشنهاد هگزت مرتبط است زیرا کوزمینسکی گفت که پنتاگون به دنبال چیزی فراتر از یک قطعه زمین خالی است. این نصب به فضایی برای عملیات نظامی نیاز دارد و وایومینگ قبلا تجربه آموزش نظامی در مقیاس بزرگ را دور از مراکز عمده جمعیتی دارد.

تراکم جمعیت نسبتا کم آن همچنین می‌تواند برخی از جابه‌جایی‌ها و درگیری‌های فضایی را که در اطراف یک منطقه بزرگ شهری ایجاد می‌شود، کاهش دهد.

اما وایومینگ همان محدودیت اساسی داکوتای جنوبی را دارد: اگر نیروی دریایی بخشی ضروری از پایگاه مشترک پیشنهادی باشد، موقعیت داخلی آن در داخل خاک آن را رد می کند.

یوتا ممکن است قوی ترین استدلال مستقل جغرافیایی را در میان سه ایالت داخلی که کوزمینسکی نام برد، داشته باشد.

یوتا در حال حاضر دارای یک مجتمع آزمایشی و آموزشی نظامی عظیم است. به گفته پایگاه نیروی هوایی هیل، محدوده آزمایش و آموزش یوتا دارای بیش از 12500 مایل مربع فضای هوایی با کاربری ویژه در حدود 2.3 میلیون هکتار از زمین های وزارت دفاع است. نیروی هوایی موقعیت دورافتاده، ردپای ایمنی بزرگ و فضای هوایی گسترده را به عنوان بخش‌های کلیدی ارزش آن برای آزمایش و آموزش توصیف می‌کند.

این برد علاوه بر نیروی هوایی، توسط چندین سرویس نظامی، از جمله یگان های ارتش، نیروی دریایی و تفنگداران دریایی نیز استفاده می شود. پایگاه نیروی هوایی هیل می گوید که UTTR از آموزش نیروهای بزرگ، آزمایش تسلیحات و آموزش در هوای آزاد پشتیبانی می کند و هر ساله هزاران سورتی پرواز در آنجا انجام می شود.

میدان آزمایشی Dugway در نزدیکی، یک تاسیسات نظامی بزرگ دیگر و یک باند 11000 فوتی اضافه می کند، در حالی که ارتش و نیروی هوایی در حال حاضر از منطقه اطراف برای آزمایش هواپیماهای بدون سرنشین، سلاح ها و سایر سیستم ها استفاده می کنند.

این ترکیب - زیرساخت‌های موجود ارتش، فضای آزمایشی و آموزشی گسترده نیروی هوایی، فضای عظیم هوایی و صحرای کم جمعیت - می‌تواند غرب یوتا را به ویژه برای تأسیسات ارتش یا نیروی فضایی مرتبط کند.

با این حال، او یک سایت خاص در یوتا را شناسایی نکرد یا نگفت که یوتا بر داکوتای جنوبی یا وایومینگ ترجیح داده می شود. و مانند آن ایالت ها، اگر هگزت در نهایت از نیروی دریایی بخواهد که حضور عملیاتی قابل توجهی داشته باشد، توجیه یوتا بسیار دشوارتر می شود.

این ممکن است بزرگترین عامل جداکننده این شش ایالت باشد. یادداشت هگزت خواستار یک "تاسیسات نظامی مشترک جدید و بسیار سخت" در داخل ایالات متحده است، اما پنتاگون به طور علنی توضیح نداده است که کدام خدمات در آنجا اختصاص داده می شود.

کوزمینسکی هشدار داد که اصطلاحات مهم هستند.

او گفت: «ما در حال حاضر «پایگاه‌های نظامی» نداریم. ما یا پایگاه های سطح خدمات داریم یا پایگاه های مشترک».

او خاطرنشان کرد که هگزت می تواند تصمیم بگیرد که تاسیسات جدید یک پایگاه مشترک باشد، اما "معلوم نیست که چه نوع پایگاهی را پیشنهاد می کند - ارتش، نیروی دریایی، نیروی هوایی، نیروی فضایی، تفنگداران دریایی".

اگر هر پنج سرویس درگیر باشند، مشخصا نیروی دریایی باید در یک ساحل مستقر شود. این امر تگزاس، لوئیزیانا و فلوریدا را در مقوله ای اساسا متفاوت از داکوتای جنوبی، وایومینگ و یوتا قرار می دهد. اگر نیروی دریایی بخشی از طرح نباشد - یا اگر نقش آن محدود به عملکردهای ساحلی باشد - میدان جغرافیایی بسیار بزرگتر می شود.

پایگاه جدید تنها یکی از شش ابتکار اصلی بود که هگزت در طول سخنرانی خود در مورد وضعیت نیرو اعلام کرد.

وی به طور جداگانه از برنامه هایی برای کاهش 20 درصدی تعداد پست های ژنرال و دریاسالار در سراسر ارتش خبر داد.

هگزت گفت که هدف جدید کاهش 10 درصدی را که قبلا دستور داده بود، دو برابر خواهد کرد و این کاهش تا 1 ژانویه 2027 تکمیل خواهد شد.

این پیشنهاد سوالاتی را از سوی قانونگذاران برانگیخته است. سناتور جمهوری‌خواه مایک راندز از داکوتای جنوبی گفت که می‌خواهد قبل از رسیدن به نتیجه‌ای منطقی را بفهمد و گفت: «اگر صرفا موضوع حذف یک تاپ بسیار سنگین باشد، ممکن است اعتباری برای آن وجود داشته باشد، اما من می‌خواهم ابتدا آن را ببینم».

Hegseth به طور عمومی مشخص نکرده است که نصب جدید به چند هکتار نیاز دارد. تنها هدف عددی او تا کنون تعداد نیروهاست: بین 15000 تا 25000 سرباز.

با این حال، تعداد سربازان بیشتر همیشه با زمین بیشتر مرتبط نیست.

چهار مرکز نظامی در سراسر ایالات متحده با تعداد پرسنل متفاوت را در نظر بگیرید.

یک نیروگاه سنتی با مسکن، دفاتر، مدارس و امکانات پشتیبانی می‌تواند به طور چشمگیری زمین کمتری را نسبت به یک مجتمع آموزشی یا آزمایش سلاح بزرگ اشغال کند. برعکس، تأسیساتی که به گونه‌ای طراحی شده است که به چندین شاخه فضای وسیعی برای هواپیما، هلیکوپتر، مانور زمینی و تمرینات شلیک مستقیم بدهد، می‌تواند به صدها هزار هکتار نیاز داشته باشد.

کوزمینسکی گفت که این سوال ممکن است در نهایت کمتر در مورد یافتن یک بسته عظیم بدون وقفه باشد تا اینکه آیا تاسیسات پیشنهادی می تواند زمین و فضای هوایی مورد نیاز برای ماموریت خود را بدست آورد یا خیر.

دولت فدرال دارای بخش های بزرگی از ایالت ها از جمله آلاسکا، نوادا، یوتا، وایومینگ، آیداهو، کالیفرنیا، آریزونا، کلرادو و نیومکزیکو است. اداره مدیریت زمین به تنهایی نزدیک به 48 میلیون هکتار در نوادا را مدیریت می کند که حدود 63 درصد از زمین های این ایالت است. نزدیک به 22.8 میلیون هکتار در یوتا مدیریت می کند، در حالی که وایومینگ حدود 18.4 میلیون هکتار تحت مدیریت BLM دارد.

نیومکزیکو مثال مهم دیگری است. برد موشک White Sands تقریبا 2.2 میلیون هکتار را اشغال می کند، که نشان دهنده مقیاس استفاده از زمین نظامی در یک محیط کم جمعیت غربی است.

اما این همچنین یک مشکل اصلی را با نگاه کردن به یک نقشه سرزمین فدرال نشان می دهد. ایالت هایی که دارای بزرگترین مالکیت زمین فدرال هستند، لزوما ایالت هایی نیستند که برای هر مأموریت نظامی کار کنند.

یک پایگاه پنج خدمتی که به یک جزء نیروی دریایی نیاز دارد، نیازهای جغرافیایی اساسا متفاوتی با تأسیسات نیروی فضایی ارتش دارد. مکانی با مقادیر بسیار زیاد زمین فدرال اما بدون دسترسی دریایی عملی می تواند برای اولی نامناسب باشد در حالی که به طور بالقوه مربوط به دومی باقی می ماند.

دعوت پنتاگون تنها چند روز پیش است و هگزت فهرست نهایی را اعلام نکرده است.

این وزارتخانه از فرمانداران و آجودانان ژنرال از تمام 50 ایالت خواسته است تا مورد خود را مطرح کنند. هگزت این فرآیند را به عنوان رقابتی در نظر گرفته است که در آن دولت ها زمین، زیرساخت و حمایت را برای خانواده های نظامی ارائه می دهند.

از تاریخ 2 اکتبر، به نظر نمی رسد پیشنهاد رسمی اعلام شده عمومی از یکی از شش ایالت ذکر شده در بالا وجود داشته باشد.

و یک مانع بزرگ دیگر وجود دارد: کنگره. کوزمینسکی گفت که کنگره این اختیار را دارد که تصمیمات پایه گذاری جدید و بودجه مرتبط با پایه گذاری را تأیید کند.

این بدان معناست که یک فرماندار می‌تواند یک طرح قانع‌کننده ایجاد کند و پنتاگون می‌تواند مکان مورد نظر را شناسایی کند، اما این پروژه همچنان باید روند ساخت و ساز ارتش فدرال و بودجه کنگره را طی کند.

کوزمینسکی گفت که او معتقد است که زمین‌ها احتمالا روندهای مشابهی را دنبال خواهند کرد که در رقابت برای HQ 2 آمازون دیده می‌شود.

او گفت: «دولت‌های محلی مانند بخش خصوصی نیازی به طرح معافیت‌های مالیاتی نخواهند داشت، اما من فکر می‌کنم آن‌ها باید طرحی را ارائه دهند که مایل به سرمایه‌گذاری زیرساختی هستند تا خود را برای وزارت دفاع جذاب کنند.» این می‌تواند سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها (جاده، آب، برق، مسکن، مدارس، مراقبت از کودکان، مراقبت‌های بهداشتی، مراقبت‌های بهداشت روان)، تمایل به پذیرش جامعه نظامی، دسترسی به کار معنادار برای همسران نظامی و اعضای خدمات در حال انتقال باشد.»

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: Gabe Whisnant و Grey R. Thomas