مستقل هایی که می خواهند سنا را به دست بگیرند

نامزد مستقل سنای ایالات متحده برایان بنگز مرکز داکوتای جنوبی، در یک کنفرانس خبری در خارج از ساختمان کنگره در 24 سپتامبر 2026. نامزد مستقل سنای ایالات متحده دن آزبورن نبراسکا در سمت راست او قرار دارد. | تام ویلیامز/CQ-Roll Call، Inc از طریق گتی

آیا بهترین شانسی که دموکرات‌ها برای شکست دادن سناتورهای جمهوری‌خواه در صندلی امن دارند... اصلا نامزدهای انتخاباتی نمی‌کنند؟

این تئوری پشت رویکرد حزب نسبت به چندین انتخابات سنا در قلمرو قرمز عمیق در سال جاری است - رقابت‌هایی که در آن امیدوارند نامزدهای مستقل بتوانند نامزدهای فعلی جمهوری‌خواه را سرنگون کنند، اگر فقط حزب دموکرات از سر راه خارج شود.

خوراکی های کلیدی

دموکرات‌ها میدان را برای نامزدهای مستقل باز کرده‌اند تا با سناتورهای جمهوری‌خواه در نبراسکا، داکوتای جنوبی و آیداهو رقابت رودررو داشته باشند.

این مستقل ها اتحادی سست تشکیل داده اند و موضوعات مبارزاتی مشابهی دارند. همه در حال مبارزه علیه قدرت شرکتی متمرکز هستند و سعی می کنند مسائل اجتماعی را نسبتا کم اهمیت جلوه دهند.

آن‌ها ایده «حزب اصلی» را مطرح کرده‌اند که در آن گروه کوچکی از مستقل‌ها قدرت را از دو حزب در سنا بگیرند.

اما همه با توجه به پیوندهای گذشته با حزب دمکرات یا خوش‌اقبالی کنونی با حزب دموکرات، با پرسش‌هایی در مورد اینکه آیا واقعا به همان اندازه که ادعا می‌کنند مستقل هستند یا خیر، مطرح می‌شوند.

در نبراسکا، داکوتای جنوبی و آیداهو، نامزدی که در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها پیروز شده بود، از رقابت - اغلب با برخی «اصرار» از طرف تشکیلات حزبی - کناره‌گیری کرده است تا راه را برای تطابق دو طرفه بین یک رئیس جمهوری‌خواه فعلی و یک فرد مستقل هموار کند. (دموکرات ها به طور مشابه سعی کردند راه را برای یک مستقل در مونتانا باز کنند، اما نامزد حزب حاضر به ترک رقابت نشد.)

تئوری این است که نام تجاری دموکرات برای بسیاری از رای دهندگان در این ایالت ها آنقدر سمی است که امروزه غیرممکن است که یک دموکرات در آنجا پیروز شود - اما عشق زیادی به تشکیلات جمهوری خواه و به طور کلی نارضایتی از وضعیت موجود سیاسی وجود ندارد. بنابراین شاید یک مستقل تازه نفس بتواند اساسا همه رای دهندگان دموکرات یک ایالت قرمز را جذب کند و به اندازه کافی جمهوری خواه و مستقل برای پیروزی از بین ببرد.

این یک شرط بندی جسورانه است و، اکثرا معتقدند، بعید است که موفق شود - اما نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که در برخی از این رقابت‌ها رقابت‌های بسیار نزدیکی وجود دارد. و این یک استراتژی کاملا جدید نیست. در چندین رقابت سنای ایالت قرمز که به سال 2014 بازمی‌گردد، دموکرات‌ها به این نتیجه رسیدند که تنها راه برای پیروزی، بازی نکردن است، حتی در شرایطی که همه استقلالی‌هایی که راه را برایشان باز کردند، شکست خورده‌اند.

اما محصول امسال استقلالی ها برجسته است. به عنوان مثال، آنها در یک محیط ملی فعالیت می کنند که به نظر می رسد بسیار خصمانه تر با جمهوری خواهان باشد، و این امر را محتمل تر می کند که یک یا چند نفر به واشنگتن برسند. از سوی دیگر، آنها یک اتحاد سست بر سر متن گروهی تشکیل داده اند، و چیزی شبیه به یک پلتفرم مشترک دارند - تمرکز بر پوپولیسم اقتصادی و به دست گرفتن قدرت شرکتی، در حالی که مسائل فرهنگی را کم اهمیت جلوه می دهند.

برایان بنگز، کاندیدای مستقل در داکوتای جنوبی، به من گفت: "فکر می‌کنم وقتی می‌گویم تلاش‌های جمعی ما مبتنی بر این ایده است که مسائل اجتماعی چپ-راست چیزی است که ما را در گلوی یکدیگر نگه می‌دارد، می‌توانم صحبت کنم. مبارزه واقعی که ما باید داشته باشیم، پول کلان در برابر افراد کوچک است - مردم عادی."

آنها همچنین برنامه‌های خاصی برای این دارند که در صورت انتخاب شدن چگونه گرد هم آیند تا نحوه عملکرد سنا را متزلزل کنند.

تاد آشیل، عضو مستقل در آیداهو، به من گفت: "اگر چند نفر از ما، شاید به اندازه دو مستقل، از خط عبور کنیم، می‌توانیم اکثریت را برای هر یک از طرف‌ها انکار کنیم. می‌توانیم یک گروه اصلی تشکیل دهیم." هر دو طرف باید با ما مذاکره کنند تا کارها انجام شود.»

خواه این نامزدها برنده شوند یا ببازند، نامزدی‌های قوی‌تر از حد انتظار آن‌ها باعث شده است که مقامات جمهوری‌خواه مورد توجه قرار گیرند، و مدلی جذاب از چگونگی ایجاد حداقل رقابت برای ایالت‌هایی است که به‌نظر می‌رسد بسیار قرمز - یا حتی، به طور بالقوه، بسیار آبی است. اگر آنها در ماه نوامبر عملکرد خوبی داشته باشند، پیام مشترک آنها می تواند بر نامزدها در سراسر طیف حزبی تأثیر بگذارد.

علاوه بر این، اگر آنها در سنا به توده بحرانی برسند، می تواند به معنای ظهور یک حزب ثالث غیررسمی باشد، حزبی که می تواند دستور کار خود را در واشنگتن پیش ببرد. با این حال، باید به این نکته نیز توجه داشت که هرچه تعداد بیشتری از آنها برنده شوند، ریاضیات برای اکثریت جمهوری‌خواه سخت‌تر می‌شود، زیرا آنها می‌توانند رهبران فعلی جمهوری‌خواه - و فقط اعضای فعلی جمهوری‌خواه - را از قدرت کنار بزنند.

در میان افزایش نارضایتی از هر دو طرف، به نظر می رسد فرصتی برای رویکردی متفاوت وجود دارد. اما شکستن سیستم دو حزبی آسان‌تر از انجام آن است - به‌ویژه زمانی که همه این نامزدها در گذشته روابطی با دموکرات‌ها دارند یا در حال حاضر دلبستگی دارند و مخالفانشان استدلال می‌کنند که استقلال فرضی آنها را زیر سوال می‌برد.

مدل دن آزبورن

دموکرات‌ها قبلا این استراتژی را برای پاک کردن میدان برای مستقل‌ها در رقابت‌های سنا در ایالت سرخ امتحان کرده‌اند - در سال 2014، زمانی که کارآفرین گرگ اورمن (I) سناتور پت رابرتز (R-KS) را به چالش کشید. در سال 2020، زمانی که جراح ارتوپد و ماهیگیر تجاری آل گروس (I) سناتور دن سالیوان (R-AK) را به چالش کشید. و در سال 2022، زمانی که افسر سابق سیا، ایوان مک مولین (من) سناتور مایک لی (R-UT) را به چالش کشید. با این حال همه آن استقلالی ها با دو رقمی شکست خوردند.

اما مدل کنونی یک رقیب مستقل از نامزد دیگری الهام گرفته شده است - دن آزبورن از نبراسکا، که به طرز شگفت انگیزی به کنار زدن سناتور دب فیشر (R) در سال 2024 نزدیک شد و اکنون در این چرخه، دیگر سناتور جمهوریخواه، پیت ریکتز، را به چالش می کشد.

آزبورن سابقه ای به عنوان یک مکانیک صنعتی، رهبر کارگری و کهنه سرباز نیروی دریایی با احساساتی ساده دارد. او از کالج فارغ التحصیل نشد، او گفته است که کت و شلوار ندارد و ساعد خالکوبی دارد. او در سال 2021 اعتصابی را در کارخانه Kellogg رهبری کرده بود که امتیازاتی را در شرکت به دست آورد، اما بعدا اخراج شد.

چهره های اتحادیه به استخدام او برای به چالش کشیدن فیشر کمک کردند. مشاور دنیل موراف (که بعدا گراهام پلاتنر را برای کاندیداتوری در مین تشویق کرد) نیز در کمپین آزبورن شرکت کرد. تامی مک‌دونالد، سازنده آزبورن، بعدا شرکت مشاوره‌ای Fight Agency را تأسیس کرد، که اکنون به دلیل به چالش کشیدن تشکیلات حزب دمکرات با حمایت از کمپین‌های زهران ممدانی و پلاتنر، نیمه معروف است.

پیام‌های آزبورن که به آغاز کمپین اولیه‌اش برمی‌گردد، به شدت بر انتقاد از «شرکت‌های انحصاری» متمرکز بود و او را با جناحی در چپ همسو می‌کرد که معتقد بود حزب دموکرات برای به چالش کشیدن پول کلان و قدرت متمرکز شرکت‌ها به اندازه کافی کار نمی‌کند. آزبورن همچنین در مورد برخی مسائل فرهنگی، از حقوق اسلحه و دیوار مرزی دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، مواضع معتدل یا محافظه کارانه ای اتخاذ کرد. او در یکی از آگهی‌های تبلیغاتی گفت: «اگر ترامپ برای ساختن دیوار به کمک نیاز دارد، خوب، من خیلی خوش دست هستم.» حزب دموکرات کنار ایستاد. هیچ دموکراتی برای شرکت در انتخابات مقدماتی ثبت نام نکرد.

نتیجه این بود که در سال 2024، زمانی که ترامپ با 20 امتیاز بر نبراسکا پیروز شد، آزبورن رقابت خود را تنها 6.7 درصد از دست داد. این نتیجه نزدیک‌تر از حد انتظار در چرخه‌ای ناامیدکننده برای دموکرات‌ها باعث شد که بسیاری در جهان سیاسی مورد توجه قرار گیرند و باعث شد که نظرسنجی‌ها و پروژه‌های تحقیقاتی در مورد اینکه آیا می‌توان آن را در جاهای دیگر تکرار کرد یا خیر – و اینکه آیا در میان شرایط ملی مطلوب‌تر، واقعا می‌تواند موفق شود یا خیر.

ترکیب استقلالی ها؟

بنابراین، در این چرخه، علاوه بر اینکه خود آزبورن دوباره وارد رقابت شد، چندین نامزد دیگر نیز شانس خود را به عنوان مستقل با پلتفرم های مشابه امتحان کردند.

در داکوتای جنوبی، برایان بنگز، کهنه سرباز نیروی دریایی و نیروی هوایی، قبلا در سال 2022 به عنوان یک دموکرات در سنا نامزد شده بود و در نتیجه شکست خورد. بنگز که در سال 2025 به عنوان نگهبان پارک کار می کرد، به من گفت که از کاهش خدمات DOGE به خدمات پارک ملی ناامید شد و با آزبورن تماس گرفت تا در مورد اینکه آیا او باید دوباره نامزد شود یا خیر - این بار به عنوان یک فرد مستقل در برابر مایک راندز، دیگر سناتور جمهوریخواه داکوتای جنوبی.

بنگ به من گفت: «سیستم اقتصادی و نظام سیاسی ما همین مشکل را دارند، یعنی تمرکز بیش از حد پول و عدم رقابت کافی. و نتایج ضعیفی برای افراد عادی در هر دو سیستم به همین دلیل ایجاد می کند.

جولیان بودیون، پیروز انتخابات مقدماتی دموکرات داکوتای جنوبی، در ماه آگوست از رقابت کناره‌گیری کرد و گفت که با "تهدیدهای ترسناکی برای کناره‌گیری" مواجه شده است و یک رویارویی دو طرفه بین بنگز و راندز ایجاد کرده است.

در همین حال، در آیداهو، کهنه سرباز ارتش، مجری سابق شرکت و قانونگذار سابق ایالتی دموکرات، تاد آشیلز به عنوان یک نامزد مستقل در مقابل سناتور جیم ریش 83 ساله شرکت می کند.

آشیل قبل از نامزدی برای ریاست جمهوری، برای پروژه آزادی های اقتصادی آمریکا، اندیشکده اصلی چپ ضد انحصار، نوشته بود. او به من گفت که «قدرت سمی متمرکز شرکتی» که توسط «موج پس از ادغام و ادغام» ایجاد شد، بازارهای آزاد را در ایالات متحده نابود می‌کند و همچنین سیستم سیاسی را فاسد می‌کند.

آشیل گفت: «شما دیگر نمی‌توانید بین یک جمهوری‌خواه شرکت‌کننده و یک دموکرات شرکت‌گرا تفاوت قائل شوید». "هر دو چک از یک سازمان هستند، همان منافع خاص."

در رقابت های آیداهو نیز، برنده انتخابات مقدماتی دموکرات ها پس از اینکه رهبران احزاب ایالتی از حمایت خود خودداری کردند، از شرکت در انتخابات انصراف داد.

سرانجام، در مونتانا، ست بودنار، کهنه سرباز ارتش و رئیس سابق دانشگاه مونتانا، به عنوان یک فرد مستقل برای یک رقابت کرسی آزاد در برابر کورت آلمه جمهوری خواه شرکت می کند. اما امید زیاد دموکرات‌ها به اینکه بودنار بتواند بدون مهار آلمه را بپذیرد، زمانی که برنده انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها، آلانی بانکهد، درخواست‌های عملا کل تشکیلات حزب ایالتی را برای کناره‌گیری نپذیرفت، از بین رفت. در نتیجه، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که بودنار و بانک‌هد رای ضد جمهوری‌خواهان را تقسیم می‌کنند و احتمالا به آلمه اجازه می‌دهند تا به پیروزی برسد.

برنامه های بزرگ مستقل ها برای اعمال اهرم فشار در سنا

این استقلالی‌های مختلف که در حال اجرا هستند وجوه مشترک زیادی دارند - همه آنها دارای سابقه نظامی و سیستم‌های تقریبا مشابهی هستند. به گفته نیویورک تایمز، همه آنها همچنین در یک متن گروهی هستند - و شروع به فکر کردن در مورد اینکه در صورت پیروزی چگونه می توانند سنا را متزلزل کنند، شده اند.

معدود مستقل‌هایی که در دهه‌های اخیر به مجلس سنا انتخاب شدند - جو لیبرمن میانه‌رو در کنتیکت (پس از شکست در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در سال 2006)، برنی سندرز سوسیالیست در ورمونت، و آنگوس کینگ چپ میانه در مین - اشتراکات چندانی با یکدیگر نداشتند، اما همه در نهایت تصمیم گرفتند که پس از پیروزی در کمیته‌های حزبی، بهترین امتیاز را به حزب دموکرات ترجیح دهند. تکالیف و کمک به پیشبرد اولویت های آنها.

اما بنگس، آشیل و بودنار قول داده اند که این کار را انجام ندهند. همه آنها گفته‌اند که در صورت پیروزی با هیچ یک از طرف‌ها در مجلس شورای اسلامی شرکت نخواهند کرد، و در عوض با هر فرد مستقل دیگری تشکیل جلسه می‌دهند و چیزی را که آشیل آن را «حزب اصلی» می‌نامد، تشکیل می‌دهد.

آشیل به من گفت که اگر این افراد مستقل به هم بچسبند، می‌توانند اصلاحات اساسی در نظام سیاسی مانند محدودیت دوره و محدودیت سنی برای اعضای کنگره و قضات دیوان عالی، محدودیت در هزینه‌های تاریک در انتخابات و ممنوعیت‌های جعلی را مطالبه کنند. او گفت: «من فکر می‌کنم همه ما در این مورد همسو هستیم. (چند مورد از این ایده‌ها احتمالا توسط دادگاه عالی فعلی به عنوان خلاف قانون اساسی رد می‌شوند.)

بنگ به من گفت: «هدف انکار اکثریت است. بنابراین، نه تیم قرمز و نه تیم آبی نمی توانند اراده خود را به طرف مقابل تحمیل کنند، بدون اینکه از ما عبور کنند یا با هم کار کنند - که اگر با هم کار کنند، برای خود یک برد خواهد بود.

با توجه به اینکه سنا در سال های اخیر به شدت حزبی شده است، بسیاری از آنها تعجب کرده اند که چرا میانه روها در هر دو طرف دور هم جمع نمی شوند و سعی نمی کنند کنترل دستور کار را به دست بگیرند.

با این حال، اتحاد این بلوک مستقل فرضی جدید کمی متزلزل به نظر می رسد - تا حدی به این دلیل که آزبورن به این استراتژی متعهد نبوده است. در واقع، آزبورن اخیرا شروع به ارائه پاسخ جدیدی به «سوال گروهی» کرده است که در طول دو دوره مبارزات انتخاباتی او را تحت تأثیر قرار داده است.

آزبورن به من گفت: «من خیلی به این موضوع فکر کرده‌ام و به طور کامل روی آن 180 کار کرده‌ام. "با هیچ کس محاکمه نخواهی کرد، کاری از دستت برنمی‌آید. من با همه شرکت خواهم کرد."

او گفت که این بدان معناست که او سعی می‌کند با هر دو طرف در یک جلسه تشکیل جلسه دهد. وقتی از او پرسیدم که آیا این امکان پذیر است و در عمل چگونه کار می کند، او به من گفت: "هیچ کس واقعا نمی داند و هیچ کس نتوانسته به من بگوید که من می توانم یا نمی توانم."

در حالی که آزبورن ضعیف است، به طور کلی اعتقاد بر این است که او کاندیدای مستقلی است که بهترین شانس را برای پیروزی دارد - چندین نظرسنجی اخیر نشان داده است که رقابت او فشرده است. از آنجایی که او واقعا در سنا حضور دارد و باید به وعده‌هایش عمل کند، ممکن است کمتر تمایلی به حضور در مجلس سنا داشته باشد.

اما آیا آنها در واقع فقط دموکرات هستند؟

وقتی از استقلالی‌ها پرسیدم که چرا دموکرات نیستند، آنها پاسخ‌های متفاوتی دادند. آزبورن گفت که «بایدن و هریس در مرز ما شکست خوردند» و «اگر مرز نداشته باشیم، کشوری هم نداریم». او همچنین گفت که دموکرات‌ها به اندازه کافی سخت برای نرده‌های محافظ در صنعت هوش مصنوعی نمی‌جنگند و از اینکه دختر چاک شومر به تازگی در OpenAI شغل پیدا کرده است، شکایت کرد.

بنگز گفت "مرزهای باز بایدن" فاجعه آمیز بود، کاهش بودجه پلیس و لغو پلیس را "ایده های احمقانه" خواند و گفت که او سوسیالیسم را محکوم می کند. آشیل از "تصمیم خطرناک برای معرفی بایدن برای دور دوم ریاست جمهوری" و به طور کلی تمایل "شرکتی" حزب انتقاد کرد.

اما واقعیت این است که دموکرات‌های برجسته به طور ضمنی یا صریح از همه نامزدهای خود حمایت کرده‌اند - و برخی از نامزدها خودشان اخیرا به عنوان دموکرات ثبت نام کرده‌اند.

بنگز به من گفت که او برای تمام عمرش یک مستقل ثبت نام شده بود، تا زمانی که می خواست در دوره 2022 برای سنا نامزد شود تا سناتور جان تون نتواند بدون مخالفت در انتخابات مجدد انتخاب شود. زمانی که حضور در رای گیری به عنوان یک مستقل برای او بسیار دشوار بود، به جای آن به دنبال نامزدی دموکرات ها بود. و وقتی فهمید که قانون ایالتی یک نامزد حزب را ملزم به عضویت در آن حزب می کند، به عنوان یک دموکرات ثبت نام کرد. وقتی باخت، به سرعت دوباره استقلالی شد.

بنگز گفت: "بزرگترین ضعف من در این رقابت این واقعیت است که در سال 2022 به عنوان یک دموکرات شرکت کردم و به مدت 13 ماه یک دموکرات ثبت نام شده بودم."

آشیل به نوبه خود گفت که او در بیشتر عمر خود یک جمهوری خواه ثبت نام شده بود - اما در سال 2024، دموکرات های ایالتی می خواستند او را به یک کرسی باز مجلس ایالتی منصوب کنند، بنابراین او به حزب پیوست.

سپس، در ژوئن 2025، او از مجلس استعفا داد، اعلام کرد که ثبت نام حزب خود را به غیر وابسته تغییر داده است، و کمپین سنا خود را علیه ریش راه اندازی کرد و گفت: «سیستم دو حزبی در حال حاضر اساسا شکسته شده است».

جاکوب روباشین، معاون سردبیر Inside Elections، به من گفت: «اگر یک مقام سابق دموکرات یا کاندیدای سابق سنای دموکرات باشید، برچسب زدن شما به عنوان یک دموکرات مخفی بسیار آسان‌تر می‌شود.

نسخه آزبورن از این مشکل، مجموعه‌ای از افشاگری‌ها است که در هفته‌های اخیر منتشر شده است، که در آن او به طور خصوصی دموکرات‌ها را مورد خطاب قرار می‌دهد و لحن بسیار متفاوتی نسبت به آنچه که معمولا در انظار عمومی انجام می‌دهد دارد.

آزبورن سال گذشته به طور خصوصی به گروهی از دموکرات‌های لاتین و سیاه‌پوست گفت، دیوار مرزی ترامپ که او علنا از آن حمایت کرده بود، «نماد نژادپرستی» بود. وی افزود: این یک شوخی است. "این هیچ کاری نمی کند، می دانید."

ضبط دیگری از یک رویداد خصوصی مرتبط با کمپین، آزبورن را نشان می‌دهد که چگونه «بیلی باب در ابر قرمز لعنتی، نبراسکا» پرچم ترامپ را تکان می‌دهد زیرا می‌خواهد «در تیم برنده» باشد. او افزود: "این تنها چیزی است که آنها به آن اهمیت می دهند زیرا زندگی آنها احتمالا بد است." (آزبورن پس از افشای آن نظرات عذرخواهی کرد و گفت: زندگی من هم بد است.)

برنادت برسلین، سخنگوی کمیته ملی سناتورهای جمهوری خواه در بیانیه ای به من گفت: «وقتی از سوی دموکرات ها تأمین مالی می شوید، همان سیاست های دموکرات ها را داشته باشید و بگذارید کمپین های شما توسط مشاوران دموکرات که با چاک شومر و زهران ممدانی مرتبط هستند، اداره شود، شما یک دموکرات هستید».

این پیامی است که جمهوری خواهان برای رای دهندگان در این ایالت های قرمز پخش خواهند کرد. اینکه آیا کار خواهد کرد یا نه به هر وضعیت خاص و تطابق بستگی دارد. در مونتانا، بودنار مشکل اضافی باقی ماندن نامزد دموکرات در رقابت را برای تقسیم آرا دارد.

اما روباشین، معاون سردبیر Inside Elections، به من استدلال کرد که بنگز و آشیل سخت‌ترین راه را دارند - در سال 2024 ترامپ در ایالت‌های آنها، داکوتای جنوبی و آیداهو، به ترتیب با اختلاف 30 و 36 امتیازی پیروز شد. او گفت: «پیدا کردن آرا در این ایالت ها سخت است. اما او اشاره کرد که راندز در داکوتای جنوبی در حال پخش است، و گفت که ریش به نظر می‌رسد که «مسابقه را جدی می‌گیرد» و «یک کمپین واقعی را اجرا می‌کند» – بنابراین، حداقل، این اجراها به این معنی است که مدیران فعلی یک دوره دیگر را کاملا بدیهی نمی‌دانند.

روباشکین گفت، در مقابل، آزبورن «نقطه اثبات» این است که در سال 2024 به 7 امتیاز رسیده است، و این اکنون محیط ملی نامطلوب تری برای جمهوری خواهان است. سوال این است که آیا رفتار و نظرات خود او به اعتبار قبلی او برای استقلال لطمه می زند، به ویژه هنگامی که با هزینه میلیون ها نفر از طرف حریفش پیت ریکتز، فرزند خانواده میلیاردر، و سوپر PAC پشتیبان ریکتس، تقویت شود.

با این حال، اگر آزبورن این کار را انجام دهد، لرزه‌انگیز خواهد بود - همانطور که خود نامزد در مورد یک ضبط فاش شده فکر می‌کرد.

"اگر من پیت ریکتس را شکست دهم، اگر یک مکانیک کف مغازه - مکانیک مستقل - یک میلیاردر جمهوری خواه ریشه دار را در ایالتی مانند نبراسکا شکست دهد، یک شبه یکی از محبوب ترین سیاستمداران خواهم بود، درست است؟" او گفت . "و مردم می خواهند به آنچه من می گویم گوش دهند."