مستند جدید داستان قهرمان گمنام یهودی انتبه را روایت می کند

وقتی Boaz Dvir در اواخر سپتامبر از ایالات متحده به اسرائیل پرواز کرد تا فیلم جدید خود به نام "کشتن یک نازی" را به نمایش بگذارد، او انتظار نداشت که داستان آن به تازگی مرتبط شود. اما درست به محض ورود دویر، خنثی کردن ربوده شدن آشکار هواپیمای فلای دبی که به مقصد اسرائیل عازم اسرائیل بود، انعکاس عجیبی از تاریخی که فیلم او بازگو می‌کند، ارائه کرد. این فیلم داستان عمدتا نادیده گرفته شده میشل کوژو، یک بازمانده یهودی فرانسوی از هولوکاست و شکارچی نازی را روایت می‌کند که به گروگان‌های اسرائیلی کمک کرد تا گروگان‌های بعدی را در طول بحران نجات دهند. ماموریت

برای Dvir، زمان‌بندی قابل توجه بود. "هنگامی که در حال رانندگی هستم، چه می‌شنوم؟" او به آژانس تلگراف یهود گفت. "کسی سعی کرد یک هواپیما را از دبی به اسرائیل ربوده و یک نوع حمله تروریستی 11 سپتامبر انجام دهد؟ و مسافران روز را نجات دادند؟ بچه های معمولی؟ "و البته، مردم هر کجا که می رفتم آن را مطرح می کردند، زیرا شباهت ها عجیب است." میشل گلدبرگ در سال 1938 در پاریس متولد شد. پس از تهاجم نازی ها، پدرش گلدبرگ به جایی که ژوزف کاپیتانش بود فرستاده شد. کشته شد.

میشل طبق کتاب خاطراتش به نام «همنام» در سال 1982 در به اصطلاح «منطقه آزاد» فرانسه بزرگ شد، جایی که نازی‌ها نیز از سال 1942 آن را اشغال کردند، و نام خانوادگی خود را پس از ازدواج مجدد مادرش از ناپدری‌اش گرفت. نقش کوژو در نجات 102 بانکدار معروف اسرائیلی که به همراه میشل به یک تیم موفق تبدیل شد. زوج شکارچی نازی، بیت و سرژ کلارسفلد و در سال 1975، در حالی که در آمریکای جنوبی کار می کردند، نقشه ای را برای یافتن و کشتن کلاوس باربی، فرمانده گشتاپو که اسناد دستگیری پدر کوژوت را امضا کرده بود، آغاز کردند و در آن زمان در بولیوی مخفی شده بود. پو

به عنوان یک روزنامه نگار بخوانم، یک کوژوت مسلح با "قصاب لیون" ملاقات کرد، اما وقتی این فرصت به او داده شد، کوژوت ماشه را نکشید. او در خاطرات خود می نویسد که باربی در عوض سزاوار این بود که در ترس دائمی از انتقام جویی زندگی کند و قتل یک راه حل «نازی» بود. سال بعد از مأموریت او به بولیوی، کوژو و پسرش در پرواز سرنوشت ساز ایرفرانس بودند که از تل آویو به فرانسه توسط تروریست های فلسطینی و اسرائیلی های افراطی آلمان غربی ربوده شد.

این به بن بست در فرودگاه بین المللی Entebbe در اوگاندا و نجات قهرمانانه توسط کماندوهای اسرائیلی منجر شد. در طول بحران هفت روزه، Cojot به عنوان مترجم و میان هواپیماربایان و مسافران عمل کرد. وقتی دیکتاتور اوگاندا ایدی امین با گروگان ها صحبت کرد، کوژو انگلیسی خود را به فرانسوی ترجمه کرد. او حتی به خاطر متقاعد کردن هواپیماربای اصلی، ویلفرد بوز، برای آزاد کردن گروگان‌های غیراسرائیلی، اعتبار داشت.

پس از آزادی، کوژوت اطلاعاتی را در اختیار موساد قرار داد، از جمله چیدمان محل نگهداری گروگان ها، که کمک زیادی به ماموریت نجات عملیات صاعقه کرد. کوژوت در ادامه کتابی درباره جنایات باربی نوشت و سپس در دادگاه جنایات جنگی باربی در اواخر دهه 1980 شهادت داد. باربی به حبس ابد محکوم شد. او در سال 1991 بر اثر سرطان درگذشت. خود کوژو در سال 1999 درگذشت. در حالی که داستان Entebbe بسیار شناخته شده است، نقش Cojot در آن اغلب از چنین روایت‌هایی کنار گذاشته شده است.

هیچ یک از فیلم‌های داستانی درباره نجات، که اخیرا «7 روز در انتبه» در سال 2018 ساخته شد، او را به عنوان یک شخصیت اصلی در بر نمی‌گیرد. دیویر امیدوار است که به قهرمان فراموش شده شناختی که شایسته اوست بدهد. نوه بازماندگان هولوکاست که چند هفته پس از جنگ شش روزه در سال 1967 در پتاه تیکوا به دنیا آمد، فیلمساز بحران یک هفته ای انتبه را به یاد می آورد. او در آن زمان نه سال داشت. دویر گفت: «من در آن زمان مانند اکثر بچه های اسرائیلی بودم، بیشتر روز بیرون از خانه و بازی می کردم.

اما من و برادرم که یک سال کوچکتر بودیم، تصمیم گرفتیم که در همبستگی با گروگان‌ها، خودمان را زمین‌گیر کنیم، و این کار را برای تمام آن هفته انجام دادیم.» در پایان هفته، او به یاد می‌آورد که پدرش او را از خواب بیدار کرده و به او می‌گوید: «اسرائیل این کار را کرد.» دویر گفت: «ما فورا متوجه منظور او شدیم، و البته برای همه، گروگان‌های آزاد شده، ارتش هیجان‌زده بودیم، اما همچنین خوشحالیم که می‌توانیم دوباره بیرون برویم.

r بخاطر امتناع از آزادی در اولین آزادی گروگانها. بیشتر آگهی های ترحیم باکوس، که در سال 2019 در سن 95 سالگی درگذشت، شامل این موارد بود. تحقیقات Dvir باعث شد که او در مورد بیان وقایع توسط باکو تردید کند در واقع، Dvir در ابتدا قصد داشت مستندی درباره Bacos بسازد. با این حال، تحقیقات او، از جمله مصاحبه با خود باکوس، باعث شد که دویر، روزنامه‌نگار و استاد روزنامه‌نگاری در ایالت پن، به روایت باکوس از این رویدادها شک کند. اما آن گروگان های سابق مدام از میشل دیگری یاد می کردند، یک قهرمان واقعی.

دویر گفت: «داستانی که من به خوبی می‌دانستم، عملیات صاعقه، که با آن بزرگ شدم، اکنون ناگهان معنای جدیدی پیدا کرد. این فیلم شامل مصاحبه با هر چهار فرزند کوژو، از جمله پسرش اولیویه، که همراه او در انتبه بود، همراه با گروگان ها و کارشناسان است. خود کوژوت در تصاویر آرشیوی ظاهر می شود. دویر همچنین موسیقی فیلم را ساخت که نوازندگان ایالت پن در موسیقی متن آن را اجرا می کنند. Dvir نزدیک به یک دهه روی این پروژه کار کرد، حتی در اوایل سال 2018 آن را به صورت عمومی به عنوان یک کار در دست اجرا ارائه کرد.

تور گفت: صدای آشنای فیلم را روایت می کند: جیسون الکساندر، بازیگر یهودی که بیشتر برای «سینفلد» شناخته می شود. مدیر و شریک تجاری دویر یکی از دوستان الکساندر است که پس از تماشای یک فیلم راف کات، پذیرفت که روایت کند. «کشتن یک نازی» در جشنواره Dance With Films در ماه ژوئن به نمایش درآمد. این فیلم همچنین در جشنواره فیلم یهودی نشویل و جشنواره بین‌المللی فیلم کرواسی به نمایش درآمده و در ماه اکتبر در شهر نیویورک به نمایش درآمد.

16 در Regal Battery Park به عنوان بخشی از جشنواره فیلم چلسی. همچنین قرار است در جشنواره فیلم آستین، جشنواره فیلم یهودی بولدر، و جشنواره فیلم یهودی سیلیکون ولی در 29 اکتبر اجرا شود. در تئاتر گلکسی در آستین، تگزاس در 31 اکتبر. و در جشنواره فیلم یهودی هریسبورگ در 12 نوامبر. Dvir امیدوار است که توسط یک سرویس پخش دریافت شود. برخی از فیلمسازان یهودی و اسرائیلی، به ویژه از اکتبر.

7، شکایت کرده اند که برای ورود فیلم های خود به جشنواره ها مشکل داشته اند. دویر گفت در حالی که «کشتن یک نازی» «خیلی خیلی خوب» عمل می‌کند و در جشنواره‌های فیلم چه یهودی و چه غیریهودی پذیرفته شده است، «این تلاش کمی بیشتر از آن چیزی است که من عادت کرده‌ام.» دویر که تحریم‌های آشکار سایر فیلم‌ها و هنرمندان را محکوم کرد، گفت: «من هیچ مدرکی برای آن ندارم، اما احساس من این است که برخی از جشنواره‌های فیلمی هستند که ما به آن‌ها شرکت کرده‌ایم که حتی ممکن است واقعا آن را تماشا نکرده‌اند یا به خوبی به آن نگاه نکرده باشند. «در پایان روز، واقعا مهم نیست.

چون به هر حال ما فقط می توانیم جشنواره های زیادی را برگزار کنیم. من از چیزی که به دست آوردیم بسیار خوشحالم.»