مستند جدید "کشتن یک نازی" نقش کلیدی بازمانده هولوکاست در نجات انتبه را شرح می دهد.

همانطور که من با Boaz Dvir، کارگردان مستند جدید، برای کشتن یک نازی، که هفته گذشته در جشنواره بین المللی فیلم حیفا نمایش داده شد، مصاحبه کردم، غیرممکن بود که در مورد داستان بزرگ روز قبل صحبت نکنم - ربوده شدن پرواز فلای دبی که توسط مسافران اسرائیلی خنثی شد. این به این دلیل بود که این حادثه باعث شد که To Kill یک داستان فوق العاده نازی باشد. میشل کوژو، یک بازمانده فرانسوی از هولوکاست که وسواس زیادی برای ترور کلاوس باربی، مقام نازی، که مسئول تبعید پدرش به استرالیا بود، شده بود.

chwitz. بعدها، Cojot یکی از مسافران پرواز ایرفرانس بود که به Entebbe ربوده شد. بیشتر فیلم به جزئیات نقش کوژوت در دادن اطلاعات مهم به مقامات اسرائیلی می‌پردازد که آنها را قادر می‌سازد تا عملیات تاندربولت، یکی از موفق‌ترین و دیدنی‌ترین نجات‌های نظامی تاریخ را انجام دهند. این مستند به روایت جیسون الکساندر، در تاریخ 6 اکتبر در مرکز میراث مناخیم بگین در اورشلیم، از جمله جشنواره فیلم در اورشلیم، در سراسر جهان نمایش داده می‌شود. جشنواره فیلم چلسی در نیویورک و جشنواره فیلم سیلیکون ولی

تیوال اواخر این ماه. کوجات در مصاحبه‌هایی درباره این موضوع صحبت کرد که چگونه، وقتی در سال 1976 قربانی هواپیماربایی شد، احساس می‌کرد که به او فرصتی دوباره داده شده بود تا خود را ثابت کند، زیرا مدت زیادی قبل از آن، باربی را در بولیوی پیدا کرده بود اما با اسلحه در دست انتخاب کرده بود که او را نکشد. هواپیما او در هجوم به کابین خلبان به آن افراد ملحق می شد.

در واقع، هنگامی که آنها در انتبه فرود آمدند، او چند اسرائیلی را گرد هم آورد و دقیقا به این فکر کرد: سبقت گرفتن از چهار تروریست. "آنچه نظر او را تغییر داد، دیدن سربازان اوگاندایی و متوجه شدن سر هواپیماربایان، ویلفرد بوز، با آنها بود. او متوجه شد که حتی اگر هواپیما را تحویل بگیریم، داستان کل ارتش پشت سر آنها وجود دارد." هواپیماربایی Entebbe و نقش او در ایجاد عملیات Thunderbolt به راحتی می توانست موضوع یک مستند کامل باشد.

دویر، استاد روزنامه‌نگاری در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، گفت: دویر، که در اسرائیل بزرگ شد و در سن نه سالگی مجذوب هواپیماربایی شده بود. میشل باکوس، کاپیتان ایرفرانس هواپیما که به انتبه ربوده شد.

باکوس به یک قهرمان تبدیل شد زیرا گفت که فرصت آزادی زودهنگام را رد کرده بود، اما ترجیح داد در کنار گروگان ها بماند. هواپیماربایان در آنجا به آنها نیاز داشتند زیرا هواپیما نوع جدیدی از ایرباس بود که تقریبا هیچ کس نمی دانست چگونه پرواز کند. هنگام مصاحبه با بازماندگان هواپیماربایی، یک نام بارها و بارها مطرح شد: میشل کوژوت. آنها گفتند: یک قهرمان فرانسوی آنجا بود و نامش میشل بود.

نه میشل باکوس: میشل کوژو.' اینگونه بود که من این مجموعه و شخصیت جذاب یهودی را کشف کردم.» دویر گفت: «در حالی که همیشه شایع شده بود که یک شرکت اسرائیلی ترمینال فرودگاه انتبه را طراحی کرده و نقشه‌های اولیه را به موساد و ارتش اسرائیل داده است، کوجوت، که در میان گروه دوم گروگان‌های آزاد شده قبل از حمله بود، اطلاعات مهم‌تری ارائه کرد. به آنها گفت که ترمینال دستکاری شده است، که تله انفجاری است. شما نمی توانید به ساختمانی که تله انفجاری است حمله کنید.

کل ساختمان منفجر می شود. همه چیز شعله ور می شود و همه می میرند. این واقعا آنها را عقب نگه می داشت. سپس میشل به آنها اطمینان داد که اینطور نیست.» کوژوت جعبه‌هایی را که ظاهرا مواد منفجره را در خود جای داده بودند، چک کرده بود و می‌دانست که خالی هستند. «او تا جایی که عکس می‌گرفت پیش رفت. می توانید تصور کنید؟ شما گروگان هستید و از تروریست ها عکس می گیرید؟... او نمودار می سازد، یادداشت برداری می کند، آنها را مخفیانه نزد پسرش می برد [اولیویه، که ابتدا با او گروگان گرفته شد و با گروه اول آزاد شد]... پدر کوژوت که در آشویتس کشته شد، با مخفی شدن جان سالم به در برد.

آنها بخشی از ماموریت نجات بودند، آنها در مورد میشل کوژو اطلاع داشتند. من خبر نمی دادم آنها به او لقب "سرهنگ کوژوت" دادند. آنها فکر می کردند او یک نظامی فرانسوی است.» طرح کوژو برای دریافت اطلاعات به مقامات اسرائیلی جواب داد، اما او به وضوح جان پسر 12 ساله خود را به خطر انداخت تا این کار را انجام دهد. او حتی اولیویه را موظف کرد که پاسپورت های اسرائیلی را مخفیانه از بین ببرد، تا هواپیماربایان متوجه نشوند که چه گروگانی اسرائیلی است. این انتخاب برای تبدیل شدن دستیار پسرش در حین ربودن حتی پیچیده تر از پسرش به او. دوران کودکی خود کوژوت

کوژو در سال 1938 در فرانسه از پدر و مادر یهودی به دنیا آمد. وقتی او هنوز کودک بود، والدینش مدارک هویتی جعلی به دست آوردند. نام او را چندین بار تغییر دادند تا بتواند از تبعید به اردوگاه های مرگ فرار کند. اما یک روز پدرش را گرفتند و به آشویتس فرستادند و در آنجا کشته شد. کوژو و مادرش در طول بقیه جنگ مخفی شدند و پس از آن با مردی ازدواج کرد که کوژوت را پذیرفت. او نیز ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد.

اما او با از دست دادن پدرش تسخیر شده بود و خود را سرزنش می کرد که نتوانسته او را نجات دهد، اگرچه در آن زمان یک کودک بود. او نمی‌توانست از زندگی عادی لذت ببرد و به فرزندانش آموزش داد که چگونه در صورت وقوع هولوکاست دیگری زنده بمانند. به تدریج، او با تمایل به انتقام گرفتن از باربی، که مسئول تبعید پدرش بود، وسواس پیدا کرد. پس از جنگ، باربی آشکارا در بولیوی زندگی می کرد و در آنجا شبه نظامیان تحت حمایت دولت را آموزش می داد.

کاجوت حتی مک‌کینزی را متقاعد کرد که دفتری را در ونزوئلا باز کند تا بتواند راحت‌تر باربی را ردیابی کند. این فیلم نشان می‌دهد که چگونه بازمانده هولوکاست توانست خود را به حلقه درونی باربی تلقین کند، اما همچنین زمانی که کوژوت در خیابانی با باربی تنها بود، تصمیم گرفت که هرگز او را قاتل نکند. کتاب مشخص نیست

شاید ناخودآگاه، یک احساس بود تا یک فکر... «این کار را نکن، در سطح او خم نشو. شما در حال تلاش برای خلاص شدن از شر شر هستید، و اکنون اگر او را بکشید خود را به آن متصل خواهید کرد.» اندکی بعد، کوژو سوار هواپیمای ایرفرانس شد و احساس کرد که این به او فرصتی دوباره داد تا شر را از بین ببرد.

او علاوه بر به اشتراک گذاشتن اطلاعات مهم با مقامات اسرائیلی، تلاش کرد تا این اطلاعات را به دولت فرانسه برساند، اما یکی از مقاماتی که روز جمعه به تلفن پاسخ داد، به او گفت که روز دوشنبه تماس بگیرد. او زمان زیادی را صرف تلاش برای تأثیرگذاری محتاطانه بر Bose، یکی از هواپیماربایان کرد. وقتی حمله شروع شد، بوز می‌توانست گروگان‌ها را بکشد، اما این کار را نکرد. «بوز مردی سخت‌گیر بود. چرا نارنجک را پرتاب نکرد یا به گروگان‌ها شلیک نکرد؟ او می‌داند که در شرف مرگ است. این مأموریت زندگی او است.

او مدتی تروریست بوده است، یکی از رهبران جنبش تروریستی بین‌المللی که با [تروریست بدنام معروف به کارلوس شغال] مرتبط است. "شکی در ذهن من نیست که میشل به او برخورد کرده است. میشل یک بازی روانی پیچیده انجام داد. من دوست دارم به اعمال نگاه کنم و میشل او را متقاعد کرد که اقدامات متعددی انجام دهد که به اهداف آنها آسیب می رساند." مسافران.«آزادسازی گروگان ها کمکی به هواپیماربایان نمی کند.

دوم، قدرت هواپیماربایان را که به تعداد گروگان های آنها بستگی دارد، کاهش می دهد. گروگان های کمتر از کشورهای کمتر به معنای قدرت کمتر است.» دویر گفت: «دلیلی برای آزادی آنها وجود نداشت. آنها توسط ایدی امین و سربازان اوگاندا محافظت می شدند. کافه تریا فرودگاه به همه غذا می داد. اما بوز به میشل اجازه داد تا او را دستکاری کند.» کوژو در مورد اینکه چگونه داستان خود را در مورد نزدیک شدن به کشتن باربی با بوز در میان گذاشت، نوشت و سعی کرد او را متقاعد کند که اگر بخواهد گروگان های یهودی را بکشد، دقیقا مانند یک نازی عمل می کند. دویر با نگاهی به زندگی پیچیده و میراث کوژوت گفت: «بازمانده های زیادی نجات یافتند.

نمی خواهند بدانند یا صحبت کنند، یا نمی خواهند حباب خودشان را ایجاد کنند. من آنها را سرزنش نمی کنم. زندگی سخت است میشل نمی توانست این کار را انجام دهد. او همیشه باید حقیقت را می دانست. «سپس می فهمید که چگونه با آن کنار بیاید. دردناک، آسیب رسان، مفید؛ مهم نبود. او باید می دانست. این جنبه ای از زندگی اوست که من شخصا با آن ارتباط دارم. من هم همین وسواس را دارم. حقیقت چیست؟ نه آن چیزی که من می خواهم.

واقعا چیست؟» دویر با صحبت دوباره در مورد حادثه flydubai، افزود: «من مدام به اسرائیل برمی گردم تا این فیلم را در روز تلاش برای هواپیماربایی نشان دهم: آیا چیزی در حال وقوع است؟ نوعی مداخله الهی؟ آیا روح میشل اینجاست؟» برای فهرست کامل نمایش‌ها به وب‌سایت فیلم tokillanazi.com مراجعه کنید.