مسیر باریک برای معامله هوش مصنوعی شی-ترامپ

رئیس جمهور چین شی جین پینگ و رئیس جمهور ایالات متحده دونالد ترامپ در 14 می 2026 از معبد بهشت ​​در پکن چین بازدید کردند. - برندان اسمیالوفسکی - استخر/گتی ایماژ

زمانی که دونالد ترامپ در ماه مه وارد پکن شد، شی جین پینگ از قبل در حال حمله بود. رهبر چین در سرزنش همتای آمریکایی خود در مورد فروش تسلیحات به تایوان و هشدار مستقیم مبنی بر این که تنش‌ها بر سر جزیره خودگردان می‌تواند در نهایت باعث شود ابرقدرت‌ها وارد درگیری شوند، زمان صفر را تلف کرد.

ترامپ رضایت داد او ارسال بسته تسلیحاتی 14 میلیارد دلاری به تایوان را به تعویق انداخت، گفت تسلیحات آینده به عنوان یک "تراشه مذاکره بسیار خوب" با پکن مورد بحث قرار خواهد گرفت، حاکمیت جزیره را به عنوان چیزی که "هیچ کس نمی داند چگونه تعریف کند" را زیر سوال برد و تاکید کرد که او به دنبال جنگ در "9500 مایل دورتر" نیست - همه اینها بدون کاهش هیچ گونه فشار نظامی در چین.

در حالی که این واکنش بسیاری را در تایوان دموکراتیک نگران کرد، بسیاری از مردم در سرتاسر جهان امیدوارند که شی می‌تواند در مورد دیگری که در 24 سپتامبر به کاخ سفید سفر می‌کند قانع‌کننده باشد: هوش مصنوعی.

وانگ یی‌وی، مدیر مؤسسه امور بین‌الملل در دانشگاه رنمین پکن، درباره سفر قریب الوقوع شی می‌گوید: «تایوان دیگر در اولویت نیست». "اولویت قطعا هوش مصنوعی است."

در روزهای اخیر، هشدارهای یک محقق افشاگر و گزارش‌های انبوه ماموران سرکش، ترس از سناریوی روز قیامت را تشدید کرده است که ناشی از توسعه افسارگسیخته هوش مصنوعی است. در 12 سپتامبر، داریو آمودی، مدیر عامل آنتروپیک، مقاله‌ای با عنوان ما باید در مرز قدم بگذاریم منتشر کرد که در آن خواستار ارزیابی‌کنندگان مستقل تعبیه‌شده، استانداردهای ایمنی مشترک در میان دموکراسی‌ها و در نهایت هماهنگی جهانی قابل تأیید برای کند کردن توسعه خطرناک هوش مصنوعی مرزی شد. سم آلتمن از OpenAI و ایلان ماسک از SpaceXAI نیز حمایت گسترده‌ای از کند کردن توسعه مرزی اعلام کردند.

با این حال، یکی از بدبینان اصلی ترامپ است که در Truth Social پاسخ داد که «تسلط هوش مصنوعی بر جهان، نابودی بشریت و همه چیزهای بد دیگر، یک فریب است». علاوه بر این، او اصرار داشت که «رئیس‌جمهور شی، چین، به تازگی اعلام کرد که چین مطلقا هیچ کاری برای ایستادن در مسیر هوش مصنوعی یا آینده آن انجام نخواهد داد».

این شخصیت پردازی گمراه کننده است. چین هوش مصنوعی را سختگیرانه تر از سایر کشورها تنظیم می کند و در حال حاضر دستورالعمل های امنیتی هوش مصنوعی، الزامات بررسی اخلاقی و تعهدات الزام آور خدمات هوش مصنوعی مصرف کننده را اعمال می کند. شی همچنین علنا خواستار ایجاد حفاظ‌های قانونی، فنی و اخلاقی شده است که هوش مصنوعی را تحت کنترل انسان نگه می‌دارد (البته در عین حال مقاومت در برابر محدودیت‌هایی که می‌تواند مانع رشد فناوری چین شود). او در کنفرانس جهانی هوش مصنوعی در شانگهای در 17 جولای گفت: "ما باید آگاهی از ریسک را تقویت کنیم و اطمینان حاصل کنیم که هوش مصنوعی ایمن و قابل کنترل است."

امیدی که در میان حامیان ایمنی وجود دارد این است که شی و ترامپ ممکن است در مورد هوش مصنوعی توافق کنند. در حالی که اولین دوره ریاست جمهوری ترامپ بر ضد چین بود، او لحن متفاوتی در پکن داشت و شی را "مردی که بسیار برایم احترام قائل هستم" خواند و به او گفت که "دوست تو بودن باعث افتخار است." اگرچه این صمیمیت رقابت ملی را که باعث می‌شود هر یک از طرفین در محدود کردن توسعه فن‌آوری خود مردد باشند، پاک نمی‌کند، ممکن است همکاری محدودتری را روی میز بگذارد.

مطمئنا اکنون برای ایجاد چارچوبی که بر پایه رقابت، همکاری و نرده های محافظ سخت ساخته شده است، فرا رسیده است. فراتر از رقابت اقتصادی، هم واشنگتن و هم پکن علاقه فوری به کاهش محاسبات نادرست فاجعه بار، به ویژه ادغام هوش مصنوعی در معماری های دفاعی و سیستم های فرماندهی و کنترل هسته ای دارند.

ترامپ نیز تحت فشار وارد اجلاس می‌شود، زیرا افزایش قیمت‌های انرژی ناشی از جنگ ایران بر نارضایتی رای‌دهندگان پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای افزوده است. جاناتان سالیوان، رئیس برنامه‌های چین در موسسه تحقیقات آسیا در دانشگاه ناتینگهام می‌گوید: «ترامپ بیش از شی نیاز به پیروزی دارد.

با این حال، انگیزه های شی نیاز به بررسی دقیق دارد. هفته گذشته، چن یی‌شین، وزیر امنیت دولتی چین، مقاله‌ای در مجله فضای مجازی چین منتشر کرد که فرصت‌ها و چالش‌های هوش مصنوعی را توضیح می‌داد. او گفت که "خطر" اصلی "امنیت سیاسی، امنیت نهادی و امنیت ایدئولوژیک" است.

در حالی که حزب کمونیست چین (ح‌ک‌پی) به شدت پارانوئید به مردم خود اجازه دسترسی به گوگل یا فیس‌بوک را نمی‌دهد، نمی‌تواند به هوش مصنوعی خودداری کند که در ماه جولای به نمایش گذاشته شد. در آن ماه، «انبوهی» از عوامل OpenAI کنترل‌های sandbox را دور زدند، از طریق کانال‌های غیرمجاز ارتباط برقرار کردند، به پلتفرم هوش مصنوعی Hugging Face دسترسی پیدا کردند، اعتبارنامه‌ها را به خطر انداختند، و در حین تلاش برای ارزیابی بازی، به مجموعه داده‌های داخلی دسترسی پیدا کردند. کافی است یک رژیم مبتنی بر مکث کنترل ایجاد شود.

اما در حالی که انگیزه‌های چین ممکن است به همان اندازه با حفظ کنترل احزاب و پرداختن به خطرات گسترده‌تر برای بشریت باشد، این اهداف می‌توانند همپوشانی داشته باشند. وانگ می‌گوید: «اگر آن‌ها از رقابت دوجانبه فراتر بروند و به نگرانی‌های زیادی در مورد توسعه هوش مصنوعی رسیدگی کنند، این نشان دهنده رهبری مشترک چین و ایالات متحده است. نه فقط دو ابرقدرت، بلکه دو تمدن.

با این حال، هر توافقی مستلزم غلبه بر بی اعتمادی عمیق است. حتی در حالی که آمودی برای سرعت بخشیدن به توسعه هوش مصنوعی مرزی استدلال می کرد، او آن را در چارچوب رقابت با چین قرار داد، که «پیشگام در هوش مصنوعی خطر بزرگی برای ایالات متحده و جهان به همراه خواهد داشت». در این زمینه، او از کنترل‌های قوی‌تر صادراتی بر روی نیمه‌هادی‌های پیشرفته، سرکوب قاچاق تراشه‌ها و تلاش‌های بیشتر برای جلوگیری از «تقطیر» قابلیت‌های مدل‌های غربی توسط شرکت‌های چینی حمایت کرد.

تناقض درخواست کاهش سرعت در حین صحبت از روایت «مسابقه» از دید منتقدان گم نشد (آنها همچنین خاطرنشان کردند که آنتروپیک می تواند تحقیقات خود را بدون دخالت خارجی تعدیل کند). برخی دیگر پیشنهاد کردند که از آنجایی که مدل‌های ارزان‌قیمت چینی با وزن باز از جمله رقبای اصلی مدل‌های اختصاصی آنتروپیک هستند، درخواست مدیر عامل آن برای سرکوب توسعه هوش مصنوعی چینی می‌تواند به‌عنوان انگیزه تجاری به جای نوع‌دوستانه تلقی شود، به‌ویژه که این شرکت به یک IPO بالقوه رکوردشکنی می‌اندیشد که می‌تواند ارزش شرکت را ۲ تریلیون دلار کند.

گوئو جیاکون، سخنگوی وزارت امور خارجه، هفته گذشته گفت، در واقع، چین به سرعت از مقاله آمودی به عنوان نمونه ای از "ترس، رویارویی و رقابت شریرانه [که] تلاش ها را در جهت حکمرانی جهانی هوش مصنوعی که به نفع هیچکس نیست، جهش کرد." در پی آن انبوهی از نظرات سرسختانه در رسانه های دولتی همراه شد و سخنگوی ح‌ک‌چ، گلوبال تایمز، این مقاله را «فیلمنامه جنگ سرد» برای حوزه هوش مصنوعی خواند.

آمودی مدت‌هاست که در پکن به خاطر ترسیم هوش مصنوعی به عنوان کشمکش بین دموکراسی‌ها و خودکامگی‌ها که چین را به عنوان تهدید اصلی معرفی می‌کند، در پکن محبوب بوده است. رایان هاس، کارشناس روابط ایالات متحده و چین در موسسه بروکینگز، می گوید: «اگر پیشنهادی وجود داشته باشد که نیاز به خرید چینی داشته باشد، آخرین فردی روی زمین که می تواند فروشنده خوبی باشد، داریو آمودی است.

اما چارچوب بندی آمودی از هوش مصنوعی به عنوان رقابتی با جمع صفر بسیار دور از ذهن است - بخش بزرگی از دولت ترامپ در آن سهیم هستند. اسکات بسنت، وزیر خزانه داری، در 8 سپتامبر گفت: «اگر چین در این مورد پیروز شود، پس فردا نیست. اگر آنها در زمینه هوش مصنوعی از ما فاصله بگیرند، هیچ چیز دیگری مهم نخواهد بود.»

معامله بزرگ برای کند کردن توسعه هوش مصنوعی بعید است، و نارضایتی ها در مورد کنترل تقطیر یا صادرات می تواند مذاکرات را متوقف کند. اما کارشناسان فضا را برای همکاری محدودتر می بینند. آلوین دبلیو. گریلین، یکی از همکاران دیجیتال در آزمایشگاه اقتصاد دیجیتال استنفورد، استدلال می‌کند که هر دو کشور با تهدیدهایی از سوی بازیگران غیردولتی مواجه هستند که از هوش مصنوعی برای خرابکاری زیرساخت‌ها، انجام حملات سایبری یا ایجاد سلاح‌های بیولوژیکی استفاده می‌کنند. به اشتراک گذاری اطلاعات در مورد آن تهدیدها می تواند به نفع هر دو طرف باشد.

هنگامی که بسنت روز یکشنبه با هی لینگ، معاون نخست‌وزیر چین و مذاکره‌کننده ارشد تجاری لی چنگ‌گانگ دیدار کرد تا اهداف اجلاس سران را به پایان برسانند، طبق گزارش‌ها، او یک گفت‌وگوی رسمی هوش مصنوعی و مکانیزمی را برای هر یک از طرف‌ها پیشنهاد کرد تا طرف مقابل را از حوادث هوش مصنوعی که امنیت ملی را تهدید می‌کند مطلع کند. اسکات سینگر، یکی از همکاران و یکی از مدیران ابتکار عمل هوش مصنوعی چین در بنیاد کارنگی برای صلح بین‌المللی، می‌گوید که این اقدام ساده است، اما گام مهمی در جهت اجتناب از برخی از بدترین خطرات خواهد بود. من این گام‌های کوچک اما حیاتی را بدیهی نمی‌دانم.»

چنین کانالی می‌تواند به هر یک از طرفین کمک کند در طول یک بحران واکنش نشان دهند و خطر اشتباه گرفتن یک بازیگر غیردولتی یا هوش مصنوعی سرکش را به عنوان یک عمل تهاجمی کاهش دهد. به یاد "تلفن قرمز" که واشنگتن را در طول جنگ سرد به مسکو متصل کرد، کارشناسان ایده یک دستگاه فکس واقعی را برای جلوگیری از ترجمه اشتباه مطرح کردند.

مطمئنا پکن علنا این پیشنهاد را تأیید نکرده است. حتی اگر چنین شود، سؤالات مهم باقی می مانند. به عنوان مثال، چه چیزی تهدید امنیت ملی را طبقه بندی می کند؟ اثربخشی آن به این بستگی دارد که آیا دولت ها از حوادث جدی مطلع شده اند یا خیر. OpenAI حمله سایبری خود مختار مامورانش را تنها پس از آن گزارش کرد که Hugging Face، هدف حمله، نقض را به FBI گزارش کرد. محققان مستقل از آن زمان موارد آشکار دیگری از عوامل OpenAI را کشف کرده اند که وب سایت ها را به خطر می اندازند.

فراتر از کانال پیشنهادی، بسنت گفته است که دو کشور برای برقراری گفتگوی مکرر توافق کرده اند. هنوز مشخص نیست که چه کسی این مذاکرات را تشکیل خواهد داد و هر چند وقت یک بار ملاقات خواهند کرد. بیش از دو سال از آخرین گفتگوی رسمی هوش مصنوعی و جلسه یکشنبه گذشته است.

با افزایش خطرات به سرعت، سینگر می گوید که یک وقفه طولانی دیگر از میز مذاکره می تواند فاجعه بار باشد. او در رابطه با توسعه هوش مصنوعی می‌گوید: «چه کسی می‌داند در ژوئن ۲۰۲۷ به کجا خواهیم رسید». "این نمی تواند از ریل خارج شود."