مسی به دلیل درگیر شدن رونالدو در دعوای تلخ - یک پایان مناسب؟

شاید با توجه به پیچیدگی حرفه آنها اجتناب ناپذیر بود. اما مقایسه غیر قابل مقاومت است. در حالی که لیونل مسی در بازی خداحافظی اش در آرژانتین مورد تمجید قرار می گیرد، به نظر می رسد دوران حرفه ای رقیب بزرگ او کریستیانو رونالدو در پرتغال در حال پایان است. <p> برای علاقه مندان به مسی، وسوسه این است که به این نتیجه برسند که همه چیز را در مورد این دو مرد به شما می گوید. برای طرفداران پر سر و صدا رونالدو، این دلیلی است بر اینکه به یک بازیکن حقش داده نمی شود.

چرا <em>او</em> پس از انجام این همه کار برای کشورش چنین موقعیتی را به او نمی دهد؟</p><p>رونالدو برد کم اهرم مقابل ولز را بدون گلزنی آغاز کرد اما برای سفر به نروژ نیمکت نشین شد و از نیامدن آنقدر ناامید شد که اردو را ترک کرد. پرتغال در آن مسابقه پیروز شد و خورخه ژسوس، سرمربی تیم، در غیاب او دو بازی دیگر را دنبال کرد.</p><ul><li><strong>لالیگا: <a href="https://www.skysports.com/la-liga-table" target="_blank">جدول</a> | <a href="https://www.skysports.com/la-liga-scores-fixtures" target="_blank">برنامه‌ها و نتایج</a></strong></li></ul><p>"من از

عیسی در ادامه گفت: "اگر 30 دقیقه به تو نیاز داشته باشم، بازی می کنی. اگر من به تو نیاز نداشته باشم، بازی نمی کنی. هیچ بازیکنی ایده های من را به عنوان مربی تغییر نخواهد داد. نه او، نه هیچ رئیس‌جمهوری، نه هیچ‌کس.» دقیقا تحسین‌برانگیز نبود.</p><p>«در زمان مناسب، من حقیقت را در مورد دلایل جدایی‌ام به مردم پرتغال خواهم گفت.» این اظهارات تاریک خود رونالدو بود که به توضیحی قابل توجیه برای همه این‌ها اشاره می‌کرد.

عیسی از آن زمان در را نیمه باز گذاشته است، اما آیا رونالدو آماده است تا از آن عبور کند؟</p><widget id="2"></widget><p>عیسی و رونالدو با هم در النصر کار کردند بدون اینکه هیچ نشانه‌ای مبنی بر این که به این شکل منفجر شود. اما شخصیت های آنها آنها را در این مسیر برخورد قرار می دهند. عیسی پرخاشگر هرگز مستعد بداخلاقی هایی نبود که سلفش را تضعیف می کرد.</p><p>و بنابراین، در مواجهه با یک بازی لیگ ملت ها که در آن پرتغال برای یک پیروزی ارزشمند در خارج از خانه ارلینگ هالند نروژ تلاش می کرد، عیسی توسط وضعیت بازی هدایت شد و نه تمجید از فوق ستاره ای که روی نیمکت خود گرم می کرد.

این یک تماس آتش زا بود.</p><p>جزئیات دقیق آن به سختی قابل پیش بینی بود. اما فرار از این احساس که در برخی سطوح همیشه در حال آمدن بود دشوار است. این مرد 41 ساله ای است که در نبردی می جنگد که نمی تواند پیروز شود. نه علیه مدیریت فوتبال پرتغال، بلکه در برابر خود زمان.</p><p>رونالدو دو سال از مسی بزرگتر است. او فراتر از سنی است که پله در حال فیلمبرداری <em>Escape to Victory</em> بود و چهره پف کرده دیگو مارادونا در حال لذت بردن از بردهای بوکا جونیورز از بالکن خود بود.

یوهان کرایف در سن 41 سالگی مربی بارسلونا بود و برای آنها بازی نمی کرد.</p><p>از او تشکر می کنم که حتی اصلا در مسابقه شرکت کرد.</p> <widget id="4"></widget><p>اما این مردی نیست که بتواند رقابت را بپذیرد، زیرا گونکالو راموس، در عوض 60 میلیون پوندی که میلان در تابستان امسال ارزش خرید او را داشت، ممکن است ارزشش را داشته باشد. هر تصمیمی خطر بی‌احترامی را به همراه دارد، هر جزئی به راحتی بزرگ‌نمایی می‌شود.</p><p>تحسین‌کنندگان او اصرار دارند که این بخشی از چیزی است که او را بزرگ کرده است و بدون شک حقیقتی در آن وجود دارد. افزایش چنین ارتفاعاتی در بازی به اندازه کافی شگفت انگیز است.

بدون ایگو و انرژی شخصیت اصلی، مطمئنا همه چیز غیرممکن است.</p><p>به این ترتیب، تراژدی این داستان این است که همان خصیصه ای که باعث اوج گرفتن او شد، همان ویژگی در اوست که همه چیز را در پایان به هم ریخت. چگونه می توانی غول ورزشی پرتغال را متقاعد کنی که بازیکن تیم شود؟ به نظر می رسد مشکل است.</p><p>رونالدو زندگی خود را وقف بهترین بودن کرده است، نه اینکه روی نیمکت بنشیند و امیدوار باشد که یک اتفاق کوتاه بیفتد.

و مطمئنا نباید به او گفته شود که او 30 دقیقه دور از نروژ بازی خواهد کرد تا متوجه شود که مربی یک بار در اسلو تغییر نظر داده است.</p> <widget id="3"></widget><p>رونالدو مدتهاست که با اتهامات خودخواهی روبرو بوده است. همیشه در موارد نادری که او نقش اصلی را در موفقیت نداشت، جشن‌های نادیده گرفته می‌شد. اما زمانی که شاهکارهای او به وضوح به شانس تیم گره خورده بود، به ندرت سر را بالا می برد.</p><p>این مشکل همیشه زمانی پیش می آمد که آنچه برای رونالدو بهترین است و آنچه برای پرتغال بهترین است نادرست می شد.

در زمان فرناندو سانتوس و مطمئنا در زمان روبرتو مارتینز اشاراتی به آن وجود داشت. مدیریت امور اجتناب ناپذیر بر عهده عیسی است.</p><p>شاید این هنوز پایان کار نباشد. خود عیسی گفته است که این وضعیت به راحتی قابل حل است. غیرقابل تصور است که هیچ گونه اخراج مشابهی وجود نداشته باشد که مسی در استادیوم مونومنتال در حضور 80000 هوادار عاشق از آن لذت خواهد برد.</p><p>حتی سناریویی وجود دارد که رونالدو هزارمین گل خود را در حالی که پیراهن پرتغال را پوشیده است به ثمر برساند.

اما در حالی که روز بزرگ مسی یک جشن مسیحایی خواهد بود، انتظار داشته باشید که فینال رونالدو، هر زمان که در نهایت فرا می رسد، مملو از تنش باشد، یک نفس بزرگ در حال مدیریت است.</p><p>برخی ممکن است بگویند همیشه اینطور بوده است.</p> <widget id="1"></widget>