مشاهده احتمالی اینستاگرام منجر به کشف نیلوفر آبی غول پیکر کمیاب در کلمبیا شد

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

مقاله جدیدی که در مجله Phytotaxa منتشر شده است، گونه جدیدی از جنس ویکتوریا، نیلوفر آبی غول پیکر کلمبیایی (Victoria colombiana) را توصیف می کند. با تنها سه گونه شناخته شده دیگر در این جنس، V. colombiana با پدهایی به اندازه 2 متر (6.6 فوت) عرض به پانتئون غول های طبیعت می پیوندد.

داستان چگونگی توصیف علمی این گیاه با مشاهده تصادفی در رسانه های اجتماعی آغاز می شود و سپس در مسابقه قایق با زمان در ساعت 1 بامداد در جنگل های بارانی کلمبیا به اوج خود می رسد.

کارلوس ماگدالنا، باغبان تحقیقات علمی و گیاه شناسی در باغ گیاه شناسی سلطنتی، کیو، پنج سال پیش برای اولین بار در اینستاگرام با نیلوفر آبی در عکس هایی که جرمیا هریس در منطقه Inírida کلمبیا گرفته بود، متوجه شد. هریس، که یک نهالستان گیاهان گوشتخوار در ایالات متحده را اداره می کند، در زمان اهمیت عکس فوری خود آگاه نبود، و به اشتباه گونه جدید را به عنوان گونه رایج V. amazonica شناسایی کرد.

با این حال، ماگدالنا، متخصص نیلوفر آبی، بلافاصله مشکوک شد که چیزی کاملا درست نیست، زیرا دامنه طبیعی نیلوفرهای آبی ویکتوریا تا رودخانه اینیریدا در گواینیا، کلمبیا امتداد ندارد. این رودخانه در زهکشی اصلی رودخانه اورینوکو، سومین رودخانه طولانی آمریکای جنوبی و یکی از مهم ترین آبراهه های آن قرار دارد. این باعث شد که او حدس بزند که می تواند یک گونه جدید باشد.

ماگدالنا برای تایید ظن خود، اینیریدا و دریاچه های اطراف آن را با استفاده از تصاویر ماهواره ای اسکن کرد تا اینکه چندین پد ویکتوریا را از یک گیاه به وضوح مشاهده کرد و تأیید کرد که گیاهان ویکتوریا واقعا در آنجا حضور دارند. هریس تأیید کرد که گیاهانی که در نقشه‌های آنلاین دیده می‌شوند، همان گیاهانی هستند که راهنمایان محلی به او نشان داده‌اند.

ماگدالنا سپس با مائوریسیو برنال در Jardín Botánico de Bogotá José Celestino Mutis در بوگوتا تماس گرفت که ویکتوریا را نیز در نمایشگاه‌های گرمسیری باغ پرورش می‌دهد و سابقه همکاری با کیو را دارد.

آنها با هم از نزدیک با نیلو رودریگز، خامه هرناندز و گوستاوو ملو، اعضای ذخایر بومی دل ریو آتاباپو، همکاری کردند. Caranacoa-Yurí-Laguna Morocoto; و Puinave-Piapoco el Paujil، برای سازماندهی یک سفر میدانی به Inírida. رودریگز توضیح داد که از دوران کودکی خود درباره نیلوفرهای آبی می دانسته است، اما به یاد نمی آورد که بسیاری از آنها را دیده است. پس از نزدیک به دو سال برنامه ریزی، سفری به اینیریدا آماده شد.

هنگامی که تیم آماده شد، آنها در یک سفر پنج روزه به جنگل بارانی اینیریدا رفتند، اما در روز پنجم به نظر می رسید که دست خالی برمی گردند. آنها در ابتدا فقط دو نیلوفر آبی را پیدا کردند، اما گیاهان گل نداشتند.

این مشکل ساز بود، زیرا کوپن هرباریوم بارور - یک نمونه گیاه فشرده و خشک شده که به گل نیاز دارد - برای گیاه شناسان حیاتی است تا با مقایسه نمونه ها با سایر کوپن های هرباریوم، مانند 6.4 میلیون مورد ذخیره شده در هرباریوم کیو، بین گونه ها تمایز قائل شوند. علاوه بر این، گیاهانی که با آنها روبرو شدند به نظر می رسید که با سطح آب بالا و فصل بارانی اواخر اما شدید دست و پنجه نرم می کردند.

با وجود این، تیم به سفر در امتداد رودخانه‌های Inírida و Guaviare ادامه داد و امیدوار بود نمونه‌های بیشتری پیدا کند، اما موفق نشدند. در آستانه پرواز برگشت تیم در ساعت 9 صبح به بوگوتا، زمانی که ماگدالنا در ساعت 11 شب، ماگدالنا درد و رنج خود را برای قایق‌نشین اکسپدیشن، ملو، از جامعه بومی توکانو، که به دلیل مهارت‌های ناوبری خود مشهور است، توضیح داد. ملو ادعا کرد که دقیقا می‌داند نمونه‌های بیشتری از این نیلوفر آبی را کجا می‌توان پیدا کرد.

در حالی که تنها 10 ساعت مانده به پرواز برگشت، آنها ساعت 1 بامداد در تاریکی مطلق به راه افتادند و از فرودگاه دور شدند و به عمق جنگل های بارانی سیل زده رفتند و به مهارت ها و غریزه ملو برای حرکت در محیط دشوار اعتماد کردند. درست قبل از طلوع آفتاب، تیم به یک دریاچه کوچک در وسط جنگل رسیدند، جایی که جمعیت دوم را با پنج فرد دیگر از V. colombiana، از جمله یکی که گل داشت، پیدا کردند.

این کشف مواد مورد نیاز برای شروع توصیف علمی رسمی این گونه را فراهم کرد، تیمی که در مجموع هفت گیاه را در دو دریاچه قبل از بازگشت سریع به فرودگاه درست در زمان پروازشان ثبت کرد.

ماگدالنا می‌گوید: "این یکی از آن داستان‌های خارق‌العاده‌ای است که دانش بومی و باغبانی، با کمک رسانه‌های اجتماعی و فناوری، گرد هم آمدند تا یک دستاورد گیاه‌شناسی واقعا خارق‌العاده را کشف کنند. همچنین یادآور این است که طبیعت هنوز پر از شگفتی‌ها و شگفتی‌ها است. اکنون که می‌دانیم این نیلوفر آبی وجود دارد، مسئولیت ما این است که با این همه گیاه بهتر درک کنیم و از آن محافظت کنیم. برای اقدام بیشتر صبر کنید."

نمونه های هرباریوم در هرباریوم JBB Jardín Botánico de Bogotá José Celestino Mutis سپرده و نصب شدند و کار طبقه بندی با کمک و نظارت مارتن کریستنهوس، تاکسونومیست گیاهی، نویسنده و مورخ باغبانی که در ولز برای انجمن تحقیقات گیاهی و افتخاری بریتانیا در ولز کار می کرد آغاز شد. RBG Kew.

کریستنهوس می‌گوید: "گونه‌های جدید همیشه یافت می‌شوند، اما تعداد کمی از آنها به بزرگی، تماشایی و نمادین این گونه هستند. این نیلوفر آبی غول‌پیکر جدید حتی از فضا هم دیده می‌شود، که یادآوری شگفت‌انگیز است از اینکه چقدر هنوز در مورد حیات در سیاره‌مان نمی‌دانیم. ما فقط می‌توانیم آنچه را که می‌دانیم وجود دارد حفظ کنیم، و اکتشافاتی مانند این نشان می‌دهد که چرا کاوش در جهان بسیار مهم است."

برنال می افزاید، "بسیار شگفت انگیز است که ببینیم چگونه، حتی امروز، آنچه برای یک فرد عادی و عادی است، می تواند برای دیگری گنجی پنهان باشد. گفتگو و ساخت جمعی دانش قدرت و ظرافت آنها را در این مطالعه موردی آشکار می کند. من بسیار مفتخرم که در کنار همکارانم بخشی از این کشف بوده ام."

تجزیه و تحلیل بعدی با استفاده از سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) توسط Carlos A. Pedraza-Penalosa، از DreamGIS کلمبیا، دریاچه سومی را نشان داد که نیلوفر آبی در آن حضور داشت. مقایسه تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد که گیاهان اضافی ممکن است در فصول خشک‌تر که سطح آب کاهش می‌یابد قابل مشاهده باشند. با این حال، این امر دسترسی به گیاهان را دشوارتر می‌کند، زیرا در فصل پرآب، زمانی که جنگل‌ها زیر آب می‌روند، مسیر زمین با قایق آسان‌تر از پیاده‌روی است.

در حال حاضر، تیم تخمین می‌زند که بین 30 تا 50 گیاه V. colombiana در طبیعت وجود دارد که نشان می‌دهد این گونه بسیار نادر و در معرض خطر انقراض است. بنابراین، جستجوی جمعیت‌های ناشناخته از طریق اسکن تصاویر ماهواره‌ای قوی‌تر برای کشف تعداد واقعی افراد و جمعیت‌های طبیعی ضروری است و این تیم در حال تلاش برای ارزیابی رسمی فهرست قرمز IUCN از گونه‌های در خطر انقراض است.

با این حال، امیدواری وجود دارد، زیرا تلاش‌هایی برای حمایت از حفاظت طولانی‌مدت V. colombiana، از جمله امکان استقرار جمعیت طبیعی در یک دریاچه در دسترس‌تر در قلمرو بومی در جریان است. چنین سایتی می تواند از اکوتوریسم محلی پشتیبانی کند و در عین حال جمعیت محافظت شده اضافی را در خارج از زیستگاه طبیعی دورافتاده گونه فراهم کند.

محققان امیدوارند با هدف کشت گیاهان در بوگوتا و کسب اطلاعات بیشتر در مورد این گونه تحت شرایط کنترل شده، به تلاش برای جمع آوری بذر ادامه دهند. اگر تلاش ها موفقیت آمیز باشد، حتی ممکن است روزی در باغ های کیو در کنار پسرعموهایش رشد کند: V. amazonica، V. cruziana و V. boliviana.

کارلوس ماگدالنا و همکاران، کشف گونه جدیدی از ویکتوریا (Nymphaeaceae) در حوضه آبخیز اورینوکو کلمبیا، فیتوتاکسا (2026). DOI: 10.11646/phytotaxa.778.2.1

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →