مشاوران: در واقع، کسی مقصر 125 میلیون یورو خسارت بیمه شده توسط بیمارستان ها است.

این خبر مبنی بر اینکه بیمارستان‌های دولتی 125 میلیون یورو از بدهی‌های پرداخت نشده شرکت‌های بیمه سلامت خصوصی را طی چهار سال گذشته حذف کرده‌اند، تقریبا گویای همه چیزهایی است که در خدمات درمانی وجود دارد. برای کمی شرایط، 125 میلیون یورو می تواند 25000 تعویض مفصل ران انجام دهد یا دستمزد حدود 2000 پرستار را پرداخت کند. این فقط 5 درصد از یک بیمارستان ملی کودکان را به شما می دهد.

اول و مهمتر از همه، نشان می دهد که تا چه حد سیستم دولتی بازنده در رابطه با محارم بین بیمارستان های دولتی و پزشکی خصوصی است، که در طول سال ها توسعه یافته است و به مشاوران دولتی اجازه می دهد تا بیماران خصوصی را در بیمارستان های دولتی ببینند و از امکاناتی که توسط دولت تامین می شود، استفاده کنند.

ثابت شده است که برای حرفه پزشکی سودآور است، که بی تاثیر نیست. بنابراین، از بین بردن این ترتیب بسیار سخت است - همانطور که با مشاجره اخیر در مورد ادامه کار خصوصی مشاوران عمومی در بیمارستان روتوندا دوبلین نشان داد. به نوعی، این امتیاز به عنوان نوعی حق تولد برای پزشکان مشاور ایرلندی مشتاق تلقی شده است.

درک این واقعیت که این رویه در بیمارستان‌های ایرلند ادامه دارد به اندازه کافی سخت است، اما این ایده که بیمارستان‌های مورد بحث به شرکت‌های بیمه سلامت که ظاهرا همه چیز را عملی می‌کنند صورت‌حساب نمی‌دهند، فراتر از درک است.

دلیل دقیق ناکامی بیمارستان های دولتی در وصول 125 میلیون یورو بدهی آنها مشخص نشده است. اما کمیته حساب‌های عمومی می‌گوید که به گفته HSE، دلیل شماره یک این است: «مشاوران فرم ادعا را به‌موقع تکمیل نمی‌کنند و [بیمه‌گر] از رسیدگی به ادعا خودداری می‌کند زیرا از زمان مجاز آنها برای تسلیم خسارت فراتر رفته است».

به گفته جنیفر کارول مک نیل، وزیر بهداشت، هیچ کس خاص مقصر نیست. او گفت: "مشاور باید مطمئن شود که ظرف یک سال آن را امضا کند. این مورد باید توسط بیمارستان و HSE رسیدگی شود و شرکت بیمه باید آن را پرداخت کند."

بی‌توجهی او در مورد کوتاهی مشاوران در تسهیل بیمارستان‌هایشان برای وصول صورت‌حساب‌هایی که از طرف آن‌ها به هزینه مالیات دهندگان انجام می‌شود، تا حدودی با قدرتی که وزیر در اوایل سال جاری موضوع انجام کار خصوصی مشاوران دولتی در بیمارستان‌های دولتی را دنبال می‌کرد، در تضاد است.

بررسی HSE نشان می‌دهد که مراقبت‌های بهداشتی خصوصی مشاوران در محیط‌های عمومی «توقف» یافته است

کارول مک‌نیل گفت که نمی‌خواهد در مورد پرداخت‌های بیمه‌ای مطالبه‌نشده «تقصیر» قائل شود. "این مسئولیت همه است. اما اگر کسی باشد که امروز مسئولیت خود را در این مورد انجام نداده است، خوب، آنها واقعا باید زیرا واقعا باید."

خدمات بهداشتی و درمانی به دلیل کارآیی‌اش مورد توجه قرار نمی‌گیرد، اما وقتی وزیر وقت به این محدود می‌شود که از افرادی که برای او کار می‌کنند - مشاوران و دیگران - بخواهد به خاطر نوعی احساس وظیفه یا مسئولیت شخصی کار خود را انجام دهند، واقعا باید تعجب کنید که چه خبر است.

مشخص نیست که چه مقدار از 125 میلیون یورو مربوط به VHI است، اما پرداخت نشدن به بیمارستان های دولتی از سوی آن، به بیان خفیف، غیرورزشی خواهد بود.

تصور اینکه رئیس یک شرکت بخش خصوصی بخواهد مسئولیت کوتاهی در جمع آوری 125 میلیون یورو را تقسیم نکند و در عوض فقط از همه افراد درگیر بخواهد در آینده کمی بیشتر تلاش کنند، بسیار سخت است.

بیمه‌های سلامت خصوصی نیز دقیقا بی‌تقصیر نیستند. بیمه درمانی یک تجارت بزرگ در ایرلند است. تقریبا از هر دو نفر یک نفر سیاستی دارد که بسیار فراتر از هنجارهای اروپایی است. در اروپا، این مدل به سمت بودجه دولتی یا بیمه سلامت عمومی اجباری گرایش دارد. از بسیاری جهات، صنعت بیمه درمانی خصوصی ایرلند یین به یانگ سنت اجازه دادن به پزشکی خصوصی در بیمارستان های دولتی است.

درگیری بیمارستان روتوندا با ائتلاف بر سر مراقبت های خصوصی زایمان عمیق تر می شود

بزرگترین بازیگر در بازار، با سهم تقریبا 50 درصدی از آن، VHI است که متعلق به دولت است. این یک نهاد تجاری است که در فاصله بازویی از دولت فعالیت می کند و با شرکت های بیمه خصوصی رقابت می کند. برخلاف سایر شرکت‌های دولتی، سود سهام پرداخت نمی‌کند و مازادی را که ایجاد می‌کند حفظ می‌کند.

مشخص نیست که چه مقدار از 125 میلیون یورو مربوط به VHI است، اما عدم پرداخت به بیمارستان های دولتی از سوی آن، به بیان خفیف، غیرورزشی خواهد بود. همچنین می‌تواند خود را در زمینه‌های مشترک با سایر منافع شخصی که به نظر می‌رسد این دیدگاه را دارند که خدمات بهداشتی که توسط مالیات دهندگان تأمین می‌شود نوعی گوساله پرواری است، پیدا کند.

«احساس می‌کردم هیچ‌کس پشت من نیست»: آنچه ردیف روتوندا در مورد مراقبت‌های زایمان عمومی و خصوصی می‌گوید

اگر به نظر می رسد VHI خوشحال است که با زیان های غیرضروری که به مالیات دهندگان وارد می شود، مشکلی جدی پیش می رود، زیرا به نظر می رسد مشاوران - که هزینه آنها را نیز می پردازد - در مورد انجام کارهای اداری نگران نیستند.

یکی از تمرین‌های مفیدی که VHI و همتایانش می‌توانند انجام دهند - و شاید نتایج آن را با کمیته حساب‌های عمومی به اشتراک بگذارند - این است که آیا مشاوران برای اطمینان از پرداخت هزینه‌های خود، رویکردی به همان اندازه سخت‌گیرانه را برای قرار دادن اسناد و مدارک اتخاذ می‌کنند.

ارتباط این دو ممکن است مشکل را حل کند.