مشکل در شانگری لا؟ چرا برونئی ها برای کار مهاجر غیرقانونی به استرالیا می روند؟

از نظر جهان خارج، برونئی، پادشاهی کوچک جنوب شرقی آسیا، شبیه یک شانگری لا است. این کشور با جمعیتی کمتر از نیم میلیون نفر، یکی از بالاترین سطوح تولید ناخالص داخلی سرانه را در جهان دارد. سلطان خیرخواه آن خدمات بهداشتی و آموزشی رایگان و غذا و مسکن با یارانه بالا را برای رعایایش تضمین کرده است. مالیات بر درآمد وجود ندارد. برونئی دارای بالاترین سرانه مالکیت خودرو در آسه آن - به طور متوسط ​​دو خودرو در هر خانوار - و شیوع بالایی از کارگران داخلی خارجی است که در محلی به آنها "amah" می گویند که عمدتا از اندونزی و فیلیپین می آیند.

با توجه به این پیشینه، خبر رفتن برونئی‌های تحصیل‌کرده به استرالیا برای کار غیرقانونی در مزارع کشاورزی به عنوان میوه‌چین برای فردی که 10 سال در برونئی کار کرده بود، تکان دهنده بود. اما یک بحث Reddit در مورد بیکاری برونئی نشان داد که چیزی در سلطان نشین اشتباه است. بسیاری از افراد بیکار کارگران خارجی را به خاطر گرفتن مشاغل خود در بخش خصوصی سرزنش می کنند. برای برخی، آسان‌ترین راه خروج، استرالیا بود. پاسپورت برونئی که در رتبه 19 جهان قرار دارد، دسترسی بدون ویزا یا بدون ویزا را به 163 کشور جهان باز می کند.

اداره الکترونیک سفر (ETA) ویزای توریستی سه ماهه را فقط با 20 دلار استرالیا می دهد. اگرچه کار کردن برای دارندگان ETA غیرقانونی است و در صورت دستگیری، ویزا می تواند لغو شود، برای برخی از برونئیایی های ناامید این ریسک ارزش دارد، زیرا 30 تا 50 دلار استرالیا در ساعت حتی پس از در نظر گرفتن مسافرت، سوار شدن به هواپیما و اقامت بسیار خوب به نظر می رسد. اگرچه استرالیا برنامه‌ای به نام طرح تعطیلات کاری (WHM) دارد که ویزای کوله‌پشتی نیز نامیده می‌شود، که به مسافران اجازه می‌دهد در طول اقامت خود برای کمک به تأمین هزینه تعطیلات خود کار کنند، اما با چندین اخطار همراه است.

به طور کلی یک محدودیت شش ماهه برای کار برای همان کارفرما وجود دارد. مهمتر از آن، این طرح فقط برای شهروندان بیش از 40 کشور شریک در دسترس است و برونئی در میان آنها نیست. این ممکن است توضیح دهد که چرا برخی از مردم برونئی از ETA به عنوان یک مسیر پشتی به استرالیا در جستجوی کار مزرعه استفاده می کنند. وضعیت چگونه به این نتیجه رسیده است؟ بر خلاف بسیاری از کشورهای آسیای جنوب شرقی، نمی توان نشانه های آشکاری از فقر را در برونئی پیدا کرد. من هرگز یک برونئی را ندیده ام که در خیابان ها گدایی کند.

مشکل این است که جوانان تحصیل کرده در یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان شغلی پیدا نمی کنند. متناقض به نظر می رسد. حتی طعنه آمیزتر این واقعیت است که بخش هیدروکربن، که ثروت زیادی را برای کشور به ارمغان آورد، نیز به بیکاری کمک می کند. بیماری هلندی در برونئی در حال کار است. وقتی 90 درصد درآمدهای صادراتی از نفت و گاز حاصل می شود، می تواند رشد سایر بخش ها مانند کشاورزی، گردشگری و صنعت را متوقف کند. یکی از مشاوران ارتباطات که خواست نامش فاش نشود، گفت: «اقتصاد به تازگی شکسته شده است و در یک جهت بسیار منحرف شده است.

تاکید بیش از حد بر بخش هیدروکربن نه تنها بازار کار را کوچک کرده است، بلکه باعث رکود خوشه‌های مختلف اقتصاد شده است.» وی افزود: خارج از نفت و گاز چه داریم؟ چه فرصت های شغلی وجود دارد؟» نظرسنجی نیروی کار 2025 برونئی که در ژوئیه با استفاده از جمعیت مرجع سازمان بین المللی کار 15 ساله و بالاتر منتشر شد، نشان داد که بیکاری از 4.8 درصد در سال 2024 به 11800 نفر یا 5.1 درصد افزایش یافته است.

معیار سرفصل ملی برونئی، که افراد ۱۸ سال به بالا را پوشش می‌دهد، ۵.۰ درصد بود. بیکاری جوانان در بین 15 تا 24 سال به 18.4 درصد رسید. شکاف بر اساس جنسیت فاحش بود: 15.3 درصد برای مردان جوان و 23.7 درصد برای زنان جوان. این بدان معناست که تقریبا از هر چهار زن جوان نیروی کار که به دنبال کار بودند، یک نفر آن را پیدا نکرده است. بیکاری مرتبط با زمان از 15600 نفر به 19500 نفر افزایش یافت. اینها کارگرانی بودند که ساعات بیشتری می خواستند، کمتر از 40 ساعت کار می کردند و برای کار بیشتر در دسترس بودند.

نکته مهم این نظرسنجی این است که میانگین درآمد ماهانه از اشتغال از 1000 BN دلار در سال 2024 به 950 BN دلار در سال 2025 کاهش یافته است. برونئی: عدم تطابق بین انتظارات کارفرمایان و آرزوهای کارمندان» نوشت که اکثر جوانان به دنبال مشاغل معتبر هستند و به نظر می رسد که نگرش ریسک گریز در بین آنها وجود دارد.

بیشتر جوانان آرزوی مشاغلی را دارند که در بخش های حرفه ای، مدیریتی یا فنی باشد. این ترجیح برای مشاغل ایمن در ساختار اشتغال برونئی نیز منعکس شده است. دولت بزرگ‌ترین کارفرما در برونئی است و به دلیل امنیت مالی مادام‌العمر، برای هر جوان برونئی مورد تقاضاترین راه است. مطالعه سال 2022 نشان داد که ذهنیت تکیه بر مشاغل دولتی باعث ترجیح کمتر مشاغل در بخش خصوصی و سایر بخش‌ها می‌شود. عامل دیگری که در این مطالعه برجسته شد این بود که اکثر مردم برونئی از کار دستی بیزار هستند.

یکی از مشاوران شبکه‌های اجتماعی می‌گوید در روزهای خوب گذشته، زمانی که نفت به بیش از 140 دلار در هر بشکه می‌رسید، همه چیز در حال غوغا بود. وی گفت: تنها راه برون رفت از تله اقتصادی کنونی، تنوع بخشی است. برونئی باید از کشورهای حاشیه خلیج فارس که وابستگی خود را به بخش نفت و گاز کاهش داده اند، درس بگیرد. وی خاطرنشان کرد: حتی کشوری مانند عربستان سعودی تنوع بخشیدن به اقتصاد خود را آغاز کرده است. او افزود: «این تصور که برونئی یک مدینه فاضله است که از نیروهای متلاطم اقتصادی و طبیعی محافظت شده است، امروز دیگر وجود ندارد.

بحث کار کشاورزی در استرالیا در رسانه های اجتماعی برونئی در حال انجام است. استرالیا وارد فصل برداشت خود می شود، زمانی که کشاورزان با کمبود دائمی نیروی کار فصلی مواجه هستند. مسافران WHM منبع مهمی از این نیروی کار هستند و می توانند به طور قانونی مشاغلی مانند میوه چینی را انجام دهند. اما برونئی ها واجد شرایط طرح WHM نیستند و کار بر روی ETA غیرقانونی است. کمیسیون عالی استرالیا در بندر سری بگاوان یک صفحه اختصاصی در وب سایت خود دارد که به مردم برونئی در مورد کلاهبرداری ویزا هشدار می دهد و روشن می کند که ETA به آنها اجازه کار در استرالیا را نمی دهد.

اگرچه دلار برونئی قویتر از دلار استرالیا است، زیرا برونئی توافقنامه مبادله ارزی برونئی با دلار سنگاپور دارد، اما برای یک جوان بیکار برونئیایی 30 تا 50 دلار استرالیا در ساعت ارزش ریسک کردن را دارد. طبق wage.is، حداقل دستمزد در برونئی تا سال 2026 2.62 دلار در ساعت BN (2.88 دلار استرالیا) است. متوسط ​​حقوق ناخالص ماهانه 2500 BN دلار (2752 دلار استرالیا) است. همین مقدار را می توان تنها در حدود دو هفته از چیدن میوه در استرالیا به دست آورد. به همین دلیل است که برخی از جوانان تحصیل کرده برونئی اکنون خانه را ترک می کنند تا در استرالیا به کار کشاورزی بپردازند.

معلمی در دانشگاه برونئی دارالسلام به این پارادوکس اشاره کرد: "دلیل اینکه ما کارگران خارجی زیادی داریم که کارهای یدی را انجام می دهند، حتی در بخش کشاورزی، این است که بارها به ما می گویند که مردم برونئی از کار یدی بیزار هستند. در اینجا، یک جوان برونئیایی که راحتی خانه را ترک می کند، آماده است برای انجام کارهای یدی در مزارع به استرالیا برود.

اگر بلیط هواپیما، سفر و اقامت را در نظر بگیرید، در مورد سود پولی مطمئن نیستم. آیا این موردی است که چمن در طرف دیگر حصار سبزتر به نظر می رسد؟ یا جوانان برونئی صرفا سعی می کنند در حالی که منتظر شانس خود در صف طولانی بیکاران هستند، درآمد سریعی کسب کنند؟ ممکن است هر دو باشد.