[مصاحبه] انتخابات ریاست جمهوری بلغارستان به آزمونی برای تسلط رومن رادف بر قدرت تبدیل شد

بر اساس یک نظرسنجی که روز چهارشنبه (21 اکتبر) منتشر شد، ایلیانا یوتووا، رئیس‌جمهور کنونی بلغارستان در انتخابات ریاست‌جمهوری 2026 بلغارستان در کنار کریل وولچف، رئیس‌جمهور کنونی، پیشتاز رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری بلغارستان است و 47.3 درصد از رأی‌دهندگان احتمالی را به دست آورده است.

آندری گیوروف، نخست وزیر موقت سابق و معاون او، گئورگی کندف، با حدود 30 درصد در رتبه دوم قرار دارند. با ترک کوستادین کوستادینوف طرفدار روسیه و پتار ولگین با اندکی بیش از ده درصد در جایگاه سوم قرار دارند.

بلغارستان در روز یکشنبه (25 اکتبر) در حال رای گیری است و به گفته ایوایلو ایلیف، دانشمند علوم سیاسی، که با او انتخابات ریاست جمهوری بلغارستان را در سه نقطه تحلیل می کنیم، این رای می تواند به عنوان "آزمایشی برای ثبات دولت" تلقی شود.

1. آزمون ثبات دولت

انتخابات می تواند نفوذ سیاسی را در اطراف نخست وزیر رومن رادف تحکیم کند یا محدودیت های حمایت اردوگاه او را آشکار کند.

بلغارستان مترقی نخست‌وزیر، که اکثریت پارلمانی را در آوریل 2026 به دست آورد، به دلیل برنامه‌های بودجه و مدیریت تهدیدات امنیتی خود با انتقاداتی مواجه است. حملات اخیر به کشتی‌های تجاری در دریای سیاه سؤالاتی را در مورد توانایی بلغارستان برای محافظت از منافع خود و اطمینان بخشی به متحدانش ایجاد کرده است.

ادامه مطلب

با وجود حمایت کالالاس، اتحادیه اروپا بعید به نظر می‌رسد که ماموریت دریایی دریای سیاه را برای دفع حملات پهپادهای روسیه به کشتی‌های غلات اوکراینی بفرستد.

آیوتوا که به مدت 9 سال معاون رادف بود، از نزدیک با نخست وزیر در ارتباط است. و پیروزی او را می توان به عنوان تأیید اردوگاه حاکم تفسیر کرد.

ایلیف می‌گوید: «رادف نامزد خود را در این انتخابات دارد و بدیهی است که او گزینه‌ای برای پیروزی در دور دوم است.

او می افزاید، با این حال، حملات دریای سیاه «قطعا بر کمپین یوتووا و اعتماد عمومی به واکنش امنیتی دولت تأثیر منفی گذاشته است».

واکنش دولت، در کنار موضع ظریف آن در مورد جنگ روسیه علیه اوکراین، ممکن است برای رأی دهندگانی که نسبت به رویارویی با مسکو تردید دارند، جذاب باشد. در عین حال، این خطر روابط بلغارستان با شرکای اروپایی و ناتو را نیز پیچیده می کند.

ایلیف می گوید: «رادف دو نوع رفتار متفاوت از خود نشان می دهد.

ایلیف می‌گوید در جبهه داخلی، او «متعادل»، «مبهم» یا حتی «بدون جزئیات» است. زیرا رادف نمی‌خواهد "در میان رای دهندگان طرفدار روسیه نارضایتی ایجاد کند".

با این حال، در سیاست خارجی، رادف بیشتر به دنبال نزدیک شدن هرچه بیشتر به اجماع اروپایی است، اما «با حداقل تلاش».

2. به حساب آوردن دولت؟

سوال دوم این است که آیا ریاست جمهوری می تواند به عنوان وزنه تعادل در برابر قوه مجریه عمل کند یا همان مرکز نفوذ سیاسی را تقویت می کند؟

کمپین گیوروف نسبت به قرار دادن "همه تخم مرغ ها در یک سبد" هشدار داده است. او می گوید که تمرکز قدرت در اطراف رادف و آیوتوا می تواند نظارت مستقل را تضعیف کند.

ایلیف می‌گوید پیروزی گیوروف می‌تواند به ریاست‌جمهوری صدای مستقل‌تری بدهد.

با این حال، کنترل‌ها و توازن‌های نهادی لزوما به حمایت انتخاباتی تبدیل نمی‌شوند.

این مقاله ادامه دارد، اما نسخه کامل فقط برای مشترکین EUobserver.com در دسترس است. از account.euobserver.com/membership دیدن کنید