مصاحبه با پتی میشیک اوبراین، مدیر ارشد رشد و پایداری، شرکت Teknor Apex

این مصاحبه پس از یک بحث میزگرد در رویداد نیوزویک "ستون های پایداری: ساختن سیستم های ارتجاعی" در هفته آب و هوا در نیویورک انجام می شود. خانم O'Brien در یک جلسه پانل با عنوان "نوآوری توسط طراحی" در کنار CRH و Meta صحبت کرد.

Teknor Apex موادی را توسعه می دهد که مزایای عملکردی خاصی از جمله دوام، محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش و ویژگی های پردازش را ارائه می دهند. امروزه چگونه پایداری معنای «عملکرد بالا» را برای مشتریان شما تغییر می‌دهد؟

عملکرد بالا اکنون به معنای عملکرد فنی و برآورده کردن تأثیرات و اهداف نظارتی است - آنها دست به دست هم می دهند. مشتریان موادی را می خواهند که عملکرد قابل اعتمادی داشته باشند، کارایی را بهبود بخشند و دایره ای بودن را بدون کاهش کیفیت یا بهره وری پشتیبانی کنند. این پیشرفت با وجدان است: عملکرد و مسئولیت به عنوان یک هدف، نه اهداف رقابتی.

Teknor Apex چگونه از گروه Ventures خود برای آوردن مواد نوظهور به تجارت و صنعتی کردن آنها استفاده می کند؟

گروه TekVentures ما به ما کمک می‌کند تا فناوری‌های امیدوارکننده را زودتر شناسایی کنیم و این نوآوری‌ها را با تخصص فرمول‌بندی و قابلیت‌های تولید خود مرتبط کنیم. این به ما امکان می دهد تا مواد نوآورانه را سریعتر و در مقیاس به سمت کاربردهای تجاری سوق دهیم.

شما به این نکته اشاره کردید که پایداری نباید با سودآوری معاوضه شود، بلکه چیزی است که در واقع می تواند کارایی و ارزش را افزایش دهد. امروزه قوی‌ترین موارد تجاری برای مواد پایدار را کجا می‌بینید، و اقتصاد هنوز در کجا نیاز به بهبود دارد؟

قوی‌ترین موارد تجاری جایی است که پایداری کارایی و انعطاف‌پذیری را نیز بهبود می‌بخشد - کاهش ضایعات، کاهش مصرف انرژی یا بهبود عملکرد محصول. بزرگترین فرصت، ادامه مقیاس سازی مواد در حال ظهور است، بنابراین هزینه ها رقابتی تر می شوند. امروزه قوی ترین مورد برای مواد پایدار در فضای بسته بندی است که توسط قانون EPR پشتیبانی می شود. مقررات باعث مشارکت تسریع می‌شود و وقتی به درستی توسط سیاست‌ها حمایت شود، می‌تواند نوآوری و رقابت در هزینه را نیز مانند صنعت خورشیدی در اواخر دهه 90 در اوایل دهه 1900 افزایش دهد.

چه چیزی باید در فرآیند نوآوری و تجاری سازی تغییر کند تا زمان بندی مقیاس بندی مواد جدید کوتاه شود؟

مشارکت و نوآوری مسئولانه باید در ایده اولیه اتفاق بیفتد و همکاری و تعهد قبلی را با برندها در سراسر زنجیره ارزش آغاز کند. هنگامی که تامین کنندگان مواد، مشتریان، OEM ها و رگولاتورها زودتر با هم کار می کنند، می توانیم راه حل ها را سریعتر تأیید کنیم و زمان تجاری سازی را کاهش دهیم. پذیرش سریع‌تر توسط برندهایی که سیگنال تقاضای مورد نیاز را از طریق زنجیره ارزش ارسال می‌کنند. این امر در نهایت توسط رفتار مصرف‌کننده اجتماعی و اقتصادی هدایت می‌شود، اما این جایی است که ایجاد مسئولانه آغاز می‌شود - به عنوان یک تیم.

شما استفاده از متان جذب شده را به عنوان ماده اولیه برای پلیمرهای زیستی توضیح دادید. بزرگترین موانع برای دریافت موادی مانند آن از آزمایشگاه به برنامه های کاربردی اصلی چیست؟

این ساده است: مقیاس، عرضه و اطمینان مشتری. مشتریان به شرکای متکی هستند که می توانند کیفیت ثابت، عرضه قابل اعتماد و عملکرد اثبات شده را قبل از استفاده از مواد جدید در کاربردهای حیاتی ارائه دهند - و قابلیت ردیابی تأیید شده به اندازه خود شیمی اهمیت دارد. این دقیقا همان چیزی است که گواهینامه هایی مانند ISCC PLUS و RecyClass برای آن هستند.

موضوع تکرارشونده در طول جلسه پانل تکه تکه شدن در سراسر زنجیره ارزش بود. مشتریان یا سایر بازیگران در زنجیره ارزش چه کاری می توانند انجام دهند تا به Teknor Apex اجازه دهند تا پذیرش مواد پایدار را سرعت بخشد؟

زود با ما درگیر شوید تامین کنندگان مواد را زودتر وارد گفتگو کنید. تخصص ما چشم انداز وسیع تری را در کل زنجیره ارزش به ارمغان می آورد - اطلاعات بالادستی و پایین دستی. وقتی از ابتدا با هم همکاری می‌کنیم، چالش‌های فنی را زودتر حل می‌کنیم و راه‌حل‌هایی می‌سازیم که مقیاس‌پذیری آنها آسان‌تر باشد. یک زنجیره ارزش تکه تکه شده، یک زنجیره شکننده است. هرچه شرکای اولیه ما را وارد کنند، کل سیستم انعطاف پذیرتر می شود - و همه از جمله مشتری نهایی و دنیای اطراف ما از آن سود می برند.

Teknor Apex از هوش مصنوعی برای سرعت بخشیدن به فرمولاسیون و توسعه مواد استفاده می کند. آیا هوش مصنوعی را اساسا راهی برای پایدارتر کردن سبد مواد موجود می‌دانید، یا می‌تواند اساسا نحوه کشف و تجاری‌سازی مواد پایدار جدید را تغییر دهد؟

هر دو هوش مصنوعی به ما کمک می‌کند تا فرمول‌های موجود را کارآمدتر بهینه کنیم، اما همچنین این پتانسیل را دارد که نحوه کشف، آزمایش و تجاری‌سازی نسل بعدی مواد پایدار را تسریع کند.

با نگاهی به سال 2030 و فراتر از آن، هنوز چه اتفاقی باید بیفتد تا پایداری چنان در صنعت پلاستیک گنجانده شود که شرکت‌ها دیگر مجبور نباشند آن را به عنوان یک طرح پایداری جداگانه در نظر بگیرند؟

بزرگترین مانع در برابر پلاستیک های پایدار مواد نیست. این سیستم اطراف آن است. ما نشان داده ایم که مواد پایدار با کارایی بالا امکان پذیر است. اکنون باید اطمینان حاصل کنیم که سیستم های اطراف آنها می توانند سرعت خود را حفظ کنند. جمع آوری، مرتب سازی، پردازش مجدد و تقاضای بازار نهایی باید با هم تکامل یابند. بدون آن رویکرد در سطح سیستم، نوآوری همچنان به همان تنگناها برخورد خواهد کرد. اگر می‌خواهیم مواد پایدار در اقتصاد جهانی در مقیاس معنادار حرکت کنند، باید نه تنها مواد بهتر، بلکه سیستم بهتری طراحی کنیم.

این مقاله توسط شخص ثالث پرداخت شده است. نظرات و نظرات بیان شده نظرات نیوزویک نیست و محصولات، خدمات یا افراد ذکر شده را تایید نمی کند.