مصاحبه "شما می توانید همه چیز را ببینید" که منتظر آن بودید

یادداشت سردبیر: این مقاله حاوی اسپویل های اصلی برای مستند "شما می توانید همه چیز را ببینید" است.

این یک شوخی است که یکی از سه نفر در یک زوم با رولینگ استون یک بعدازظهر اکتبر ارائه کرده است. از آنجا که تقریبا مانند همه کسانی که در ماه گذشته به سینما رفته‌اند، و حتی بسیاری از کسانی که ندیده‌اند، موضوعی که این سه نفر بیشتر علاقه‌مند به گپ زدن در مورد آن هستند، مستند شگفت‌انگیز و پرمغز، WTF-did-I-Just-watch You Can See Everything است.

اگر هنوز آن را ندیده اید، بدون شک شرایط آسانسور را می شناسید: ناتان فیلدر درست قبل از گزارش هلمز به زندان، خود را در خانه کلاهبردار محکوم الیزابت هلمز و شریک زندگی اش، بیلی ایوانز، جاسازی می کند. شما همچنین لحظات اصلی شروع گفتگو را می شناسید: صحنه دوش گرفتن. هم زدن تخم مرغ کلوزآپ فراوان از خیره های بدون پلک.

تنها چیزی که این کلاچ قهوه مجازی را کمی متفاوت می کند این است که افرادی که آماده بحث در مورد نکات و نکات این پدیده فرهنگی هستند، فیلدر و کارگردان همکارش، لنس اوپنهایم هستند. و اگر شما در میان افراد بسیار زیادی هستید که به تبدیل این تجربه گونزو در فیلم‌سازی غیرداستانی به یک فیلم پرفروش کمک کرده‌اند، احتمالا می‌توانید حدس بزنید که نفر سوم در چت چه کسی است. نکته: این هلمز نیست.

در عوض، این زنی است که نه یک بار، بلکه دو بار نقش او را بازی کرده است - آماندا سایفرید، ستاره رها شده که حضورش در نیمه دوم مستند یکی از بهترین رازهای فیلمبرداری در خاطرات اخیر بوده است، و جنبه‌ای که آن را به یک استراتوسفر کاملا جدید از خنده‌پروری می‌فرستد.

سیفرید برای یک گفتگوی اختصاصی به همدستانش پیوست - اولین باری که او در مورد فیلم ضبط کرد، و اولین باری که سه همکار بعد از اولین نمایش درباره آن بحث کردند - تا در مورد چگونگی جذب او به پروژه، آن تماس تلفنی ناخوشایند با هولمز و نحوه پردازش این تجربه صحبت کنند. ساخت و اکران فیلم برای هر یک از آنها یک ترن هوایی احساسی بوده است (اوپنهایم می‌گوید که «مغز و بدنم را در آتش می‌گیرد»)، اما سیفرید، برای نمونه، از این سواری لذت برده است.

او می گوید: «من پشیمان نیستم. "من در حال حاضر زمان زندگی خود را دارم!" انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

این گفتگو برای طولانی بودن و وضوح ویرایش شده است. اوپنهایم: خوب، از کجا باید شروع کنیم؟

سیفرید: اولین سوال من این است: من اینجا چه کار می کنم؟ من در این فیلم چه کار می کنم؟ چگونه به اینجا رسیدم؟

فیلدر: این یک سوال عالی است، آماندا. چگونه به اینجا رسیدید؟

اوپنهایم: من احساس می‌کنم نقطه خاصی در روند ساخت این کار وجود داشت که می‌خواستیم حباب [افراد درگیر در پروژه] را گسترش دهیم. اما بسیاری از افرادی که با آنها تماس گرفتیم نمی‌خواستند جلوی دوربین باشند زیرا الیزابت این شهرت سمی را داشت. فیلدر: این دو سال بعد از این بود که با آنها در آن خانه ساحلی عکس گرفته بودیم. ما فقط می‌گفتیم: «بعدش کجا برویم؟» Dropout مدام بالا می آمد. والدین الیزابت واقعا احساسات بسیار شدیدی در مورد آن داشتند و احساس می کردند که این یکی از راه هایی است که عموم مردم از اینکه الیزابت هلمز کیست می دانند.

بنابراین فکر کردیم جالب است که با شما صحبت کنیم.

من شماره تلفن شما را از طریق اما استون دریافت کردم. ما یک زوم 30 دقیقه‌ای داشتیم، و شما می‌گفتید: «آره، با دوربین‌ها بیا.» می خواستیم به شما نشان دهیم که نیمه اول فیلم چه شد و سپس در مورد آن صحبت کنیم. این تمام چیزی است که با آن موافقت کردید. مطالب مرتبط «SNL»: دروسکی در فیلم متا مستند الیزابت هلمز «دیوانه» را جعل می‌کند. کتاب‌ها و نمایش‌هایی که باید بعد از «شما می‌توانید همه چیز را ببینید» بخوانید و تماشا کنید.

چیز دیوانه کننده برای من [این بود که] تو از هیچ نماینده استعداد یا کسی گذر نکردی. فقط گفتی "آره بیا!" چرا اینطوری به ما اعتماد کردی؟

سیفرید: یادم می‌آید زمانی که [اما] پیام داد، و من می‌گفتم: "ناتان فیلدر؟ اوه، نمی‌خواهم با من چیزی بسازد؟"

خواهر من یکی از طرفداران پر و پا قرص [تو، ناتان] است، و من می دانم که بسیاری از مردم طرفدار بزرگ نیتن برای تو هستند. من فقط نفرین را دیده بودم. وقتی گفتی 90 دقیقه فیلم در اختیار من داری تا ببینم و به تو کمک کنم تا از پسش بربیای، من اینطور گفتم: "اوه، او فقط یک نصیحت می خواهد. او فقط می خواهد از تجربه من در بازی با او و تحقیق در مورد او و وارد شدن به ذهن شخصیت نقل قول-بی نقل قولی که به تصویر کشیده ام بدانیم." بعد از زوم، من کاملا بازی کردم تا هر کاری را که لازم داشتید انجام دهم.

این فقط انرژی شما بود [که مرا متقاعد کرد]، و اینکه چقدر زمان را برای این پروژه صرف کرده بودید، و اینکه هیچ کس نمی دانست این اتفاق می افتد.

"احساس خطرناکی به نظر می رسید. من پاسخ می خواستم. همه ما این نیاز را داشتیم که بفهمیم چه کسی این رشته را می کشد."

سیفرید: من عصبی نبودم. مردم خیلی بیشتر از آنچه انتظار داشتم وارد آپارتمان من شدند [می خندد]. من تازه از جشنواره فیلم ونیز برگشته بودم و گفتم این تنها زمانی است که می توانم این کار را انجام دهم. من فقط هرگز در شهر نیستم. نمیدونستم چقدر طول میکشه فکر کردم، «یک دقیقه صبر کن، دوربین‌ها هست. احتمالا باید ریمل بزنم...» هیچ محافظی وجود نداشت. هیچ وکیلی برای من وجود نداشت. من فقط احساس می‌کردم که کاملا اهل بازی هستم، زیرا روی کاری که شما انجام می‌دهید سرمایه‌گذاری کرده‌ام و قبلا این سطح عجیب اعتماد به شما بچه‌ها داشتم.

فیلدر: حدس می‌زنم که بی شباهت به الیزابت نیست، که او هم سطح عجیبی از اعتماد داشت.

سیفرید: نه بی شباهت... اما نه فوق العاده شبیه، من می گویم.

سیفرید: می‌توانم بگویم خطر زیادی در پشت سرم وجود داشت و بعد وقتی به نماینده و وکیلم گفتم قبلا این کار را انجام داده‌ام؟ روند عادی نیست [می خندد]. اما من گاهی می‌روم و کارهای خودم را انجام می‌دهم، و هیچ‌کس هیچ حرفی یا کنترلی روی کاری که من با ناتان و لنس انجام می‌دادم نداشت. وکیل من اینطور گفت: "خب، اکنون ما باید معامله شما را به ماسبق تنظیم کنیم زیرا به حمایت نیاز دارید." ما حتی در آن مرحله به اجرای مجدد فکر نمی کردیم.

فیلدر: ما باید این موضوع را روشن کنیم، زیرا، بله، تنها چیزی که با آن موافقت کردید این بود که وارد شوید، و ما مطالب را به شما نشان می‌دهیم و صحبت می‌کنیم.

سیفرید: من حتی در آن مقطع سوژه نبودم. اوپنهایم: فکر می کنم گفتی که دیگر هرگز نقش این شخص را بازی نمی کنی. وقتی شروع کردیم به نشان دادن آن چیزها به شما - لحظه ای در گفتگو بود که شما شروع به تقلید از او در دوربین کردید و به ناتان این نگاه را دادید. چه چیزی شما را به آن بازگرداند؟ سیفرید: حافظه عضلانی. فکر می کنم دلیلی که توانستم نسخه ام از الیزابت هولمز را در The Dropout ضبط کنم، مصاحبه او در Nightline یا 60 Minutes یا هر فیلم دیگری که دیده بودم نبود. 10 ساعت نوارهای رسوبی بود که در آن حضور داشت و کاملا ثابت بود.

این چیزی است که مغز من در آن قفل شده است. بنابراین با وجود اینکه چندین سال گذشته بود، دوباره او را در فیلم می بینم ... و نمی توانم کمی سرم را کج کنم. این حافظه عضلانی زمانی است که شما شخصیتی را به شدت بازی کنید که من تا زمانی که من انجام دادم. من فکر می کنم چیزی تقریبا غیرقابل کنترل وجود دارد. وقتی با شما صحبت می کردم، به نوعی از من بیرون می آمد.

«تا زمانی که در آن بازآفرینی‌ها روبه‌روی شما نشسته بودم، متوجه شدم که چقدر تمایلات لیز را درک کرده‌ام.»

فیلدر: شما این کار را شروع کردید، اما هرگز نگفتید که دوباره نقش او را بازی خواهید کرد. خیلی جالب است، زیرا روند ساخت این کار این بود که سعی کنیم تا آنجا که می‌توانیم اطلاعات بیشتری در مورد نحوه تفسیر این لحظاتی که در خانه و با او اتفاق می‌افتد به مخاطب بدهیم. هر چیزی که در دوربین اتفاق نیفتاد، ما یادداشت برداری کردیم. اما ما در مورد عجیب بودن این ملاقات های اولیه صحبت می کردیم و همیشه فرض می کردیم که خب، بدیهی است که این چیزها نمی توانند بخشی از فیلم باشند.

اما پس از آن ما به نوعی اینطور گفتیم: "صبر کنید، آیا ایده انجام یک کار بازآفرینی است؟" در ابتدا ما حتی آن را در نظر نمی گرفتیم زیرا فکر می کردیم انجام این نوع کارها کمی لنگ است. اما زمانی که به آپارتمانتان شلیک کردیم با آن برخورد کردید، برایمان احساس می‌کردیم که چیزی در شما وجود دارد. مثل این بود که می خواستی دوباره آن را مرور کنی.

اوپنهایم: به نظر می‌رسید که کار ناتمامی دارید - انگار از سرتان بیرون می‌ریزد. شما حل نشده بودید یا چیزی

سیفرید: همه ما اینطور نیستیم؟ [می خندد. ] منظورم این است که حالا که مردم فیلم را دیده اند، آیا همه این احساس را ندارند؟ این چیزی است که کل این پروژه چقدر قدرتمند است، تفاوت های ظریف آن و ظرفیت آن برای همه چیز بودن. شما نمی توانید هیچ کدام را حل کنید. شما می توانید در مورد احساس خود بیاموزید و می توانید در مورد دیدگاه خود در مورد چیزها بیاموزید، اما…

این نیست که من حل نشده بودم؛ این است که من اکنون به دلیل فیلم [شما] اطلاعات بیشتری داشتم. هر کسی که این مستند را تماشا کرده می‌داند که ۹۰ [دقیقه] اول یا بیشتر، اطلاعات زیادی در آنجا وجود دارد. بنابراین این ایده که می‌توانم با شما بچه‌ها به این سفر بروم، هر طور که شما به من نیاز داشته باشید، با هر ظرفیتی، برایم بسیار جالب بود.

فیلدر: ما شروع به گفتگو کردیم در مورد: "خوب، آیا دوباره او را به تصویر می کشی؟" تنها چیزی که گفتم این بود که از شما می خواهیم چند مکالمه اولیه را که خارج از دوربین اتفاق افتاده است، دوباره ایجاد کنید. اما بعد هم گفتیم چون این یک مستند است، نمی‌خواستیم درباره این صحنه‌ها بحث کنیم یا فیلمنامه‌ها را از قبل به شما نشان دهیم. ما فقط از شما می خواهیم که ظاهر شوید، و ما در مورد صحنه ها در دوربین صحبت خواهیم کرد. هر چیزی که در آن مکالمات مطرح شود به طور بالقوه بخشی از آن خواهد بود. مردم باید بدانند که شما هیچ کنترل خلاقانه ای روی این پروژه نداشتید. هر چیزی که فیلمبرداری شد -

فیلدر: تو هیچ تاییدی نداشتی. برای اولین بار بود که با این صحنه ها درگیر شدی. آیا در این مدت عصبی بودید؟

سیفرید: بله! منظورم این است که همیشه این ارتعاش ریسک و این احساس وجود داشت: آیا قرار است شغلم را به نوعی نابود کنم؟ آیا قرار است در این لانه زنبور با بیلی گیر کنم؟ حرف اشتباهی میزنم؟ آیا من می خواهم منفی را برای او تداوم بخشم؟ همه چیز ترسناک بود، اما من هنوز آن راندن را داشتم که بیشتر در صندلی جلو بود - که به معنای واقعی کلمه صندلی جلو با شما در ماشین بود. من فقط می گفتم: "بریم رفیق! می خواهم دستم را در آتش بگذارم!"

فیلدر: ما به تازگی برنامه ریزی کرده بودیم که آن چند بازسازی اولیه را انجام دهیم، جلسه و بازآفرینی در خانه. چیزی فراتر از آن نیست. و بعد داشتی جذب می شدی، و به نظر می رسید که باید به سراغ بیلی بروی. شما اکنون در این فرآیند هستید، و اینطور نیست که ما بتوانیم این موضوع را به جلو ببریم زیرا تا حد زیادی بر اساس سطح راحتی شما است. چه چیزی باعث شد که بخواهید فراتر از آن بازآفرینی ها ادامه دهید؟

سیفرید: نمی دانم. من نمی دانم. این همان چیزی است که در تمام این مدت شما را هدایت می کرد. فیلدر: چرا می خواستی بیلی را ملاقات کنی؟

سیفرید: من فقط... [ مکث می کند]. احساس خطر می کرد. من جواب می خواستم همه ما این نیاز را داشتیم که بفهمیم چه کسی طناب را می کشد. او چه کار می‌کرد و چگونه در فیلمی که من دیدم بود، چگونه شما بچه‌ها با هم تعامل داشتید - برای من خیلی بد بود. من فقط می خواستم اطلاعاتی در مورد بیلی داشته باشم. من به این کارآگاه عجیب و غریب بیلی تبدیل شدم زیرا احساسات منفی شدیدی از او در فیلم گرفته بودم. احساس می کردم باید با این مرد آشنا شوم. برای من هیجان انگیز بود و ترسناک و سوال برانگیز.

تو هم همین را می‌خواستی، اما باید از طرف من می‌آمد چون فکر نمی‌کنم مرا در آن موقعیت قرار می‌دادی. من خیلی زود توسط شما بچه ها احساس محافظت کردم. احساس کردم بهت اعتماد دارم حتی با وجود اینکه به شوخی می گفتم: "تو زندگی من را خراب نمی کنی، درست است؟"

سیفرید: "من سعی نمی کنم. اما شاید." [می خندد. ] شوخی کردم.

فیلدر: این به نظر می رسد که من واقعا بگویم.

اوپنهایم: این یک جهش عظیم ایمان بود. نمی‌دانم می‌دانی چقدر شگفت‌انگیز و دیوانه‌کننده بود که حاضر بودی خودت را به این شکل بیرون بیاوری.

سیفرید: اما من می‌خواهم مردم بدانند که اینطور نبود که به اعماق زمین پریدم. این یک فرآیند بود. "در این تاریخ چه کار می کنی؟" "نمی دانم. من در این تاریخ مشغول هستم، اما در این تاریخ هستم؟" "باشه، بیایید اینجا ملاقات کنیم." بنابراین این فقط یک فرآیند گام به گام بود. مثل فیلمنامه نبود و قرار بود فیلمبرداریش کنیم. من متعهد به فیلمبرداری فیلم نبودم. من به هر رویداد یا لحظه ای متعهد بودم، و این جهش های کوچک ایمانی است که در نهایت احساس بزرگی می کند.

اوپنهایم: اگر می گویید «کارآگاه بیلی» هستید، پس از آشنایی با او چه احساسی داشتید؟ آیا اصلا احساسات شما تغییر کرده است؟

سیفرید: هیچ چیز تغییر نکرده است. فقط بدتر شد من فکر می کنم که در سند بسیار واضح است.

فیلدر: آیا احساس کردید، "اوه، او متفاوت است؟" یا اینطور بود که "او همان مردی است که در آن فیلم دیدم؟"

سیفرید: مجبور شدم [وقتی او را دیدم] کلاه دیگری بر سر بگذارم. من فیلتر شدم من لزوما اسمش را بازیگری نمی گذارم، اما... داشتم به این فکر می کردم که چگونه می خواهم از خودم محافظت کنم، اما همچنین می خواستم به آن مرد فرصتی بدهم که همانطور که هست باشد. می‌خواستم اندکی تنفر خود را خاموش کنم، زیرا اکنون با فرزندانش در خانه او هستم - با فرزندانشان. من همیشه می‌خواهم از شک و تردید مردم بهره‌مند شوم، و از اینکه تا آن لحظه درباره او حرف‌های زیادی زده بودم، احساس بدی داشتم.

چون ببین من او را دوست ندارم. اما من به خانه این مرد می آیم. من فقط می‌خواستم حضور داشته باشم، طوری که شما بچه‌ها در این موقعیت‌ها خیلی خوب هستید. اما تو او را هم می شناختی. تمام خدمه او را می شناختند و او آنها را می شناخت. بیلی اصلا مرا نمی شناسد. او فقط چیزهای زیادی را در مورد من فرض می کند که طبیعی است.

بنابراین من فقط سعی می کنم با او ارتباط برقرار کنم، و این خوب است. خوب پیش میره و سپس [الیزابت] زنگ می‌زند، و این فقط... حداقل چه تجربه‌ای برای کسی بود. هر چیزی که من احساس می کنم، شما می توانید ببینید. من حتی مجبور نیستم آن را برای شما توصیف کنم.

"لحظه ای که احتمالا در بستر مرگ به آن فکر خواهم کرد، صحنه شام ​​بین تو و بیلی است."

فیلدر: می‌خواهم مردم بدانند که همه چیزهایی که خارج از فیلم‌نامه‌های بازسازی‌شده است، مانند آن تماس تلفنی، همه از طرف شما می‌آیند – ما در هیچ یک از این چیزها نمی‌گوییم «خب، باید این یا آن را بگویید». این همه فقط در زمان واقعی اتفاق می افتد.

سیفرید: ما نمی دانستیم که قرار است در آن لحظه تماس بگیرد. و من با بچه هایش نشسته ام و با سگش نوازش می کنم! در حالی که او در زندان است! و سپس او تماس می گیرد، و ... یکی از من پرسید که آیا این واقعی است، آیا واقعا او در تلفن بود. و من می گویم: "این یک مستند است. چه کسی دیگری می تواند باشد؟"

اوپنهایم: هر بار که فیلم را تماشا می‌کنم، احساس می‌کنم که عملکرد شما در بازسازی‌ها، از اولین بازی تا آخرین، تغییر می‌کند.

سیفرید: از ناامنی تا ... اوم امنیت. [می خندد. ]

اوپنهایم: آیا در طول آن چیزی تغییر کرد؟ آیا این چیزی در روشی بود که شما آماده کردید، یا تجربه همه چیزهایی که با ما انجام دادید بر چیزی تأثیر داشت؟

سیفرید: فکر می‌کنم به شدت ربط داشت. منظورم این است که آخرین صحنه در زندان از خاطرات ناتان است. [ خطاب به ناتان ] تو کار شگفت انگیزی انجام دادی که سعی کردی همه چیز را به خاطر بسپاری.

فیلدر: دومی که [از اتاق ملاقات] بیرون آمدم، هر چیزی را که به یاد داشتم در تلفنم ضبط کردم.

سیفرید: تو به این کار دقت کردی. من فکر می کنم که خطرات در آن نقطه برای همه ما بسیار زیاد بود زیرا این اتفاق تازه رخ داده بود. بازسازی هایی که از ابتدا انجام می دادم... [آنها] چیزهایی بودند که سال ها قبل در زمانی که شما با آنها بودید اتفاق افتاده بود. هنوز در مورد آن نامطمئن بودم و می‌گفتم: «نمی‌دانم هنوز می‌توانم صدا را انجام دهم یا نه». همچنین، مخاطب به‌تازگی او را به مدت 90 دقیقه دیده است - چگونه می‌خواهند ناباوری را متوقف کنند؟ خیلی شبیه این بود: "چطور می‌خواهم این کار را انجام دهم؟ نمی‌دانم دیگر می‌توانم او را بگیرم یا نه." و سپس در پایان، به اندازه کافی آن را انجام داده بودم،

و من واقعا در خانه پیتزا در حال انجام جلسه A24 [جایی که بیلی را در حال مذاکره برای سود فیلم نشان می دهیم] خوش گذشت. من واقعا گام برداشتم و پس از آن خطرات بسیار زیاد بود، زیرا شما به معنای واقعی کلمه به زندان رفته بودید. در بیشتر زمان فیلمبرداری، ما می گفتیم: "کی می خواهی بروی؟ کی می توانی بروی؟"

فیلدر: ما واقعا روی تلاش برای وارد کردن دوربین‌ها در آنجا متمرکز بودیم، زیرا واقعا ناامیدکننده بود که این چیزهایی که خارج از دوربین اتفاق می‌افتند و به درک ما مرتبط بود، واقعا خسته‌کننده بود. ما برای مدتی امیدوار بودیم که بتوانیم دوربین‌ها را در آنجا قرار دهیم، اما... منظورم این است که شما آن را کمی در فیلم می‌بینید، جایی که من هیجان‌زده نبودم که آن بازدید نهایی را بازسازی کنم. همچنین، شایعه ای در فضای مجازی منتشر شد که من قبلا با او ملاقات کرده بودم. این اطلاعات بدی است. قبل از آن یک بار در فیلم هرگز او را در زندان ملاقات نکرده بودم. بنابراین، فقط برای روشن شدن آن.

به هر حال، من از ایجاد مجدد آن عصبی بودم، زیرا بازآفرینی های قبلی بیشتر در مورد توصیف اتفاقاتی بود که در خانه و در آن جلسات اولیه رخ می داد. این یکی این بود: من از او سوال می‌پرسم، و نحوه پاسخ او و حالت چهره‌اش چیزی است که می‌تواند درباره آن به [مخاطبان] بگوید. من واقعا شک داشتم که آن چیزها را می‌توان در یک بازآفرینی بدون احساس احمقانه، یا صرفا جدا از واقعیت، ثبت کرد. این بهترین کاری بود که می توانستیم با توجه به محدودیت های دسترسی به او انجام دهیم.

اما پس از آن – و نمی‌دانم آیا هرگز این را به تو گفتم، آماندا – اما تا زمانی که در آن بازآفرینی‌ها روبه‌روی تو نشسته بودم، متوجه شدم که چقدر گرایش‌های لیز را خوب درک کرده‌ام. چون زمانی که چیزی در کاری که انجام می‌دادید کمی کم بود، در مورد آن صحبت می‌کردیم. واقعا اینطور بود، "اینطوری نبود." سیفرید: تو خیلی مشخص بودی.

فیلدر: اما وقتی شما آن را دریافت کردید، اینطور بود، "وای، همین است. این چیزی است که من تجربه کردم." هرگز فکر نمی‌کردم که در بازآفرینی این امکان وجود داشته باشد. در واقع، این گواهی بر عملکرد شماست. شما با انتخاب هایی که به عنوان مجری انجام می دادید وارد شدید که عالی است. اما گاهی اوقات از چیزی که من شاهدش بودم دور می‌شد، و بنابراین تا زمانی که آن را به درستی انجام می‌دادیم تنظیم می‌کردیم، و بعد از آن که به آن ضربه می‌زدی باورنکردنی بود. حتی نحوه پاسخ شما به سؤالات در زمانی که سؤالات تقریبا بی پاسخ و برخی چیزها بود، دقیقا همانگونه بود که او پاسخ داد.

سیفرید: یادت میاد وقتی تو انباری بودیم و بهم میگفتی دارم اشتباه میکنم؟ یادم می‌آید که در یک لحظه می‌گویم: "چطور شد، ناتان؟"

اوپنهایم: یک حالت شگفت‌انگیز در چهره شما وجود دارد که می‌گوید: "بیا، مرد، آن طرف کجاست؟"

عملکردی که در اینجا انجام می‌دهید - حتی اگر قبلا کاراکتر را انجام داده‌اید، با هر کاری که تا به حال انجام داده‌اید متفاوت است. یادم می آید که برای اجرای مجدد نهایی پشت مانیتور بودم و احساس می کردم دارم او را می بینم. شگفت آور بود.

سیفرید: چطور با هم ادیت کردید، مثلا 700 ساعت فیلم؟ می توانست 1000 نسخه از این فیلم وجود داشته باشد.

من با بچه هایش نشسته ام و سگش را در آغوش می گیرم! در حالی که او در زندان است! و بعد او زنگ می زند!

اوپنهایم: این اتفاق زمانی افتاد که ما در حال فیلمبرداری بودیم، اما به خصوص وقتی در اتاق تدوین با آدام لاک-نورتون - که بسیاری از مطالب نیتان را ویرایش کرده بود - بودیم، ما به سمت لحظاتی گرایش پیدا می‌کردیم که بیشتر در مورد آنها اختلاف نظر داشتیم.

فیلدر: از نظر آنچه شاهد بودیم، «در مورد آن اختلاف نظر داریم». اوپنهایم: درست است، لحظاتی که بیشترین ناهماهنگی شناختی را ایجاد کردند. تجربه ما از تماشای آن‌ها با تجربه‌های یکدیگر بسیار متفاوت است و به نظر می‌رسد یک بشکه باروت یا چیزی شبیه به آن است.

فیلدر: می دانید، معمولا درک مردم برای ما دشوار نیست. سیفرید: خب، معمولا مردم به یک سوال پاسخ می دهند. او به سوالات پاسخ نمی دهد

اوپنهایم: ما می‌خواستیم کاری انجام دهیم که آینده‌نگر باشد و صرفا چیزهایی را که قبلا در پرونده عمومی وجود داشت یا به طور گسترده گزارش شده بود، بازگرداند.

فیلدر: بنابراین، آماندا، وقتی به مجموعه‌های بازآفرینی رسیدی، به نظر می‌رسید که کنجکاو بودی که ببینی چه اشیایی در مکان‌های واقعی قرار دارند در مقابل انتخاب‌هایی که دکوراتورها یا تیم طراحی تولید ما انجام داده‌اند. چرا این چیزی بود که به شما علاقه داشت؟

سیفرید: فکر می‌کنم هر چیزی را که می‌توانست مرا به این دنیا بازگرداند، درک می‌کردم، زیرا آن زمان طولانی بود، و فکر می‌کنم در حال تجربه نوعی گرداب عجیب و غریب، مانند، متا گرداب بودم، زیرا به تازگی الیزابت هلمز را در این خانه دیده بودم، و خانه بسیار خاص است…