مطالعات نشان می دهد که دانش آموزان به خاطر دفاع از فرهنگ غربی از انتقام گیری می ترسند. این یک مشکل است.

آمریکا بر سر تاریخ، نهادها، سیاست و آینده خود با اختلاف نظرهای عمیقی مواجه است. پرداختن به این مشکلات مستلزم شهروندانی است که مایلند ایده هایی را که موسسات به آنها می آموزند به چالش بکشند، استدلال ها را در برابر شواهد مخالف آزمایش کنند، و هنگامی که انجام این کار خطر اجتماعی یا حرفه ای دارد، آشکارا صحبت کنند.

با این حال، تحقیقات جدید از پنج دانشگاه در منطقه شیکاگو نشان می‌دهد که بسیاری از فارغ‌التحصیلان بر این باورند که برخی از مشاغل دارای خطرات تحصیلی بسیار بیشتری نسبت به سایرین هستند. وقتی از دانشجویان پرسیده شد که آیا به چالش کشیدن دیدگاه منفی یک استاد نسبت به فرهنگ غربی می تواند منجر به نمره پایین تر شود، 83 درصد موافق بودند یا کاملا موافق بودند. هنگامی که از آنها پرسیده شد که آیا به چالش کشیدن دیدگاه مثبت یک استاد می تواند به نمره آنها آسیب برساند، تنها 14 درصد موافق بودند. این شکاف بزرگ، که در مطالعه اخیر آزمایشگاه تحقیقاتی psychFORM یافت شد، به عدم تقارن نگران‌کننده در انتظارات دانش‌آموزان درباره بیان دیدگاه‌ها درباره تمدن غربی اشاره می‌کند.

این یافته سوالی را مطرح می‌کند که دانشگاه‌ها هنوز باید به اندازه کافی به آن بپردازند: اینکه آیا دانشجویان معتقدند موفقیت تحصیلی آنها تا حدی بستگی به این دارد که آنها در بحث‌های فرهنگی مشاجره‌آمیز کدام طرف را بگیرند. این نظرسنجی شامل 2188 دانشجوی کارشناسی در دانشگاه نورث وسترن، دانشگاه شیکاگو، دانشگاه لویولا شیکاگو، دانشگاه ایلینوی-شیکاگو و دانشگاه دی پاول بود. که بین دسامبر 2025 و مه 2026 انجام شد، با مصاحبه با 59 دانشجو تکمیل شد. پاسخ های دیگر این نگرانی را تقویت می کند.

81 درصد از دانشجویان گفتند که بیان دیدگاه های مثبت از فرهنگ غربی می تواند منجر به واکنش های منفی اساتید شود و 74 درصد نیز اظهار داشتند که در بیان نظرات صادقانه خود در کلاس تردید دارند. تنها 26 درصد نشان ندادند که گفتار خود را برای جلوگیری از واکنش های منفی تنظیم کرده اند. و 92 درصد گزارش کردند که دانشجویانی که دیدگاه‌های میهن‌پرستانه یا غرب‌گرایانه را ابراز می‌کنند در محوطه دانشگاه مورد قضاوت منفی قرار می‌گیرند. این ارقام بیش از یک مناقشه بر سر چگونگی آموزش تمدن غربی را توصیف می کنند.

آنها این سوال را مطرح می کنند که آیا دانش آموزان معتقدند که می توانند ایده هایی را که آموزش آنها را شکل می دهد، بدون به خطر انداختن جایگاه علمی خود به چالش بکشند یا حتی زیر سوال ببرند. یکی از دانشجویان کارشناسی که برای این مطالعه مصاحبه کرد، توضیح داد که چگونه تجربه او در محوطه دانشگاه تمایل او را به صحبت کردن تغییر داد. او گفت: "به عنوان یک مهاجر، من با این باور بزرگ شدم که آمریکا چیزی برای افتخار است."

پس از سه سال [در دانشگاه]، آموخته‌ام که اگر چیز مثبتی در مورد غرب بگویم، اساتید به سمت استعمار یا ظلم می‌روند، بنابراین من از صحبت در مورد آنچه فکر می‌کنم دست کشیده‌ام، زیرا می‌دانم که انتقاد همان چیزی است که اساتید می‌خواهند بشنوند.» حساب او نحوه رفتار اساتید را به طور کلی مشخص نمی کند. اما نشان می‌دهد که چگونه انتظارات دانش‌آموز می‌تواند بر مشارکت تأثیر بگذارد، حتی بدون منع صریح. وقتی دانش‌آموزان بر این باورند که برخی از نظرات ضعیف دریافت خواهند شد، ممکن است سکوت را به جای اختلاف ترجیح دهند.

بحران سلامت روان در پردیس‌های آمریکا باید در کنار شواهدی در مورد شرایط جوی فکری که دانشجویان با آن مواجه می‌شوند مورد بررسی قرار گیرد. مطالعه 2024-2025 Healthy Minds که بیش از 84000 دانشجو را در 135 کالج و دانشگاه مورد بررسی قرار داد، نشان داد که 37 درصد علائم افسردگی متوسط ​​تا شدید، 32 درصد علائم اضطراب متوسط ​​تا شدید و 11 درصد افکار خودکشی را گزارش کردند. مطالعه ذهن سالم پریشانی روانی دانش آموزان را اندازه گیری می کند.

PsychFORM یک بعد متفاوت اما بالقوه مرتبط از زندگی دانشگاهی را بررسی می کند: اینکه آیا دانشجویان معتقدند بیان دیدگاه های خاص می تواند جایگاه علمی آنها را به خطر بیندازد. هیچ یک از این مطالعات ثابت نمی کند که جو فکری دانشگاه باعث مشکلات سلامت روان می شود. اما درک بهزیستی دانش‌آموز مستلزم بررسی چالش‌های روان‌شناختی دانش‌آموزان و محیط‌هایی است که انتظار می‌رود در آن آزادانه یاد بگیرند، صحبت کنند و فکر کنند. دانشگاه ها نمی توانند تضمین کنند که فارغ التحصیلان در مورد تاریخ یا آینده آمریکا به توافق برسند.

آنها می توانند به دانش آموزان کمک کنند تا یاد بگیرند که چگونه به طور سازنده اختلاف نظر داشته باشند. این مستلزم ایجاد فضایی برای انتقاد از تمدن غرب و استدلال های جدی در مورد دستاوردهای آن است، بدون اینکه قبل از بررسی شواهد، هر یک از این موقعیت ها را رد صلاحیت تلقی کنیم. مطالعه PsychFORM تناقضی را آشکار می‌کند که دانشگاه‌ها دیگر نمی‌توانند آن را حل کنند. اگرچه 72 درصد از دانش آموزان موافق بودند که فرهنگ غربی به طور کلی تأثیر مثبتی بر جهان داشته است، بسیاری از آنها گفتند که در بیان این دیدگاه ها در کلاس تردید دارند.

یک دانشجوی زن در مقطع کارشناسی توضیح داد که چگونه فضای فکری پردیس درک او را از دیدگاه های قابل قبول شکل داده است: "هیچ کس مجبور نیست به شما بگوید که در اینجا از آمریکا انتقاد کنید - برنامه درسی و سخنرانی ها آشکار می کند که این همان کاری است که از یک دانشجوی تحصیل کرده انتظار می رود، پس ما هم همین کار را می کنیم." گزارش او نگرانی‌های مطرح‌شده در این نظرسنجی را نشان می‌دهد: دانش‌آموزان ممکن است برخی از نظرات را از نظر علمی امن‌تر از دیگران بدانند، حتی بدون دستور صریح برای سکوت. برای مؤسساتی که به طور عمومی از تحقیق باز حمایت می کنند، این گزارش ها یک مشکل جدی اعتبار ایجاد می کنند.

اگر دانش‌آموزان معتقد باشند که صادقانه صحبت کردن می‌تواند جایگاه علمی یا چشم‌انداز آینده آن‌ها را به خطر بیندازد، جملات آزاد بیانی که با دقت بیان می‌شوند، معنای کمی دارند. آموزش عالی باید یافته ها را جدی بگیرد که دانشجویان از مجازات های تحصیلی برای بیان دیدگاه های خاص می ترسند. PsychFORM نمی تواند تعیین کند که آیا این مجازات ها رخ می دهد یا اینکه آیا جو فکری بر سلامت روان تأثیر می گذارد، اما دلیل کافی برای بررسی ایجاد می کند.

اگر تمایل دانشجویان برای صحبت آشکار در حالی که چالش‌های جدی سلامت روان وجود دارد به خطر بیفتد، دانشگاه‌ها باید کمک کنند تا مشخص شود که آیا این مشکلات به هم مرتبط هستند و چه کاری می‌توان برای بهبود رفاه دانشجویان انجام داد. این تحقیقات باید از هم اکنون آغاز شود. کوین والدمن محقق بالینی، درمانگر و بنیانگذار آزمایشگاه تحقیقاتی روان فرم در شیکاگو است.