مطالعه جدید نویدبخش بازیابی سیستم دفاعی مغز در برابر آلزایمر است

دانشمندان به تازگی راهی برای بازگرداندن بخشی از پاسخ ایمنی مغز و کاهش فعالیت غیرطبیعی سلول های عصبی مرتبط با بیماری آلزایمر یافته اند.

این مطالعه که توسط پروفسور Minah Suh از دپارتمان مهندسی زیست پزشکی دانشگاه Sungkyunkwan، با همکاری شرکت بیوتکنولوژی IMNEWRUN و تیم پروفسور Ho-Keun Kwon در کالج پزشکی دانشگاه Yonsei انجام شد، بر روی سلول های ایمنی خود مغز متمرکز شد.

این سلول‌ها که به عنوان میکروگلیا شناخته می‌شوند، معمولا به عنوان اولین پاسخ‌دهنده مغز عمل می‌کنند و به شناسایی و پاسخ به آسیب کمک می‌کنند و در عین حال محیط اطراف را سالم نگه می‌دارند.

اما در بیماری آلزایمر، این پاسخ مختل می شود. در همان زمان، سلول های عصبی می توانند به طور غیرعادی فعال شوند.

طبق این مطالعه که در Science Advances منتشر شده است، این اختلال با تغییرات در دو پروتئین تنظیم کننده سیستم ایمنی، PD-1 و PD-L1 مرتبط است.

در موش‌هایی که برای مدل‌سازی بیماری آلزایمر مورد استفاده قرار گرفتند، محققان متوجه افزایش سطح PD-L1 در میکروگلیا و افزایش سطح PD-L1 در آستروسیت‌ها شدند، سلول‌هایی که به حفظ محیط مغز کمک می‌کنند.

برای بررسی این که این تغییرات چه کاری انجام می‌دهند، محققان مستقیما یک آنتی‌بادی که PD-L1 را مسدود می‌کند در مغز موش‌های مدل آلزایمر تجویز کردند. سپس از تکنیک های میکروسکوپی پیشرفته برای مشاهده سلول های زنده مغز استفاده کردند.

نتایج قابل توجه بود: میکروگلیاها توانایی خود را برای پاسخ مناسب به نواحی آسیب دیده دوباره به دست آوردند، در حالی که فعالیت بیش از حد نورون ها کاهش یافت.

دکتر جان شوالتر، مدیر ارشد عملیات لینوس هلث که در این مطالعه شرکت نداشت، به نیوزویک گفت که این تحقیقات به شواهد فزاینده ای اضافه می کند که نشان می دهد سیستم ایمنی نقش مهمی در بیماری آلزایمر و زوال عقل ایفا می کند.

یکی از واضح ترین شواهدی که نشان می دهد سیستم ایمنی درگیر است این است که افرادی که واکسن زونا را دریافت می کنند کمتر به زوال عقل مبتلا می شوند.

او گفت: «این مطالعه نشان می‌دهد که سلول‌های ایمنی (به ویژه میکروگلیا) ممکن است مستقیما در این فرآیند دخیل باشند و احتمالا علاقه به تحقیقات با واسطه ایمنی را افزایش می‌دهد.

اثرات زمانی که PD-L1 مستقیما در مغز تغییر می کرد، قوی تر از زمانی بود که آنتی بادی از طریق بدن داده می شد.

یافته‌ها نشان می‌دهد که اختلال در سیگنال‌های ایمنی می‌تواند با تغییراتی در نحوه واکنش مغز به آسیب و فعالیت بیش از حد در نورون‌ها مرتبط باشد. محققان پیشنهاد می‌کنند که تنظیم غیرطبیعی ایمنی ممکن است از رفتار طبیعی میکروگلیا جلوگیری کند و به محیط ناسالم مغز کمک کند.

شوالتر گفت: این مطالعه روند گسترده‌تری را در تحقیقات آلزایمر نشان می‌دهد: «داروهای ضد آمیلوئید و ضد تاو تنها 25 درصد از داروها/درمانی‌هایی را تشکیل می‌دهند که در حال حاضر در آزمایش‌های بالینی تصادفی‌سازی شده‌اند.

داروهای التهابی و اصلاح کننده سیستم ایمنی 18 درصد در مقابل ضد آمیلوئید با 16 درصد را تشکیل می دهند. گستردگی راه های ممکن برای درمان بیماری آلزایمر و اختلالات شناختی بسیار هیجان انگیز است.

با این حال، یافته ها نشان نمی دهد که مسدود کردن PD-L1 بیماری آلزایمر را در انسان درمان یا درمان می کند. این تحقیق بر روی موش‌های مبتلا به بیماری مشابه آلزایمر انجام شد، بنابراین نتایج نشان‌دهنده شواهدی برای یک رویکرد احتمالی به جای یک درمان ثابت است.

شوالتر گفت که یکی از بزرگترین موانع برای تبدیل این یافته ها به درمان، نحوه تحویل آنتی بادی ها به بیماران است.

وی گفت: "بزرگترین چالش های یافت شده در این مطالعه در مورد توانایی تجویز آنتی بادی ها مانند یک دارو است." وی افزود که تزریق دارو/آنتی بادی مستقیما به مایعی که مغز و نخاع را احاطه کرده است بسیار خطرناک است.

تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا همان اثرات می تواند در انسان رخ دهد یا خیر، مورد نیاز است.

Taeyoung Park و همکاران، هدف قرار دادن PD-1/PD-L1 گلیال، هموستاز میکروگلیال را بازیابی می کند و بیش فعالی عصبی را در مدل بیماری آلزایمر کاهش می دهد، Science Advances (2026). DOI: 10.1126/sciadv.adx0731