مطالعه روی موش ها سرنخ هایی از تفاوت چاقی در مردان و زنان ارائه می دهد

مطالعات قبلی نشان داده است که چاقی بر مردان و زنان تأثیر متفاوتی دارد. اکنون، یک مطالعه جدید مبتنی بر حیوانات ممکن است توضیحی بالقوه برای چرایی این موضوع پیدا کرده باشد.

محققان دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید، دریافتند که در موش‌ها، این تفاوت می‌تواند تا حدی به نوع خاصی از سلول‌های ایمنی برسد، سلولی که در موش‌های نر و ماده رفتار متفاوتی داشت.

کارشناسان گفتند این یافته می‌تواند این فرض سنتی را که ائوزینوفیل‌ها، نوعی گلبول سفید که در مبارزه با انگل‌ها، باکتری‌ها و آلرژن‌ها دخیل است، بین مردان و زنان یکنواخت است، به چالش بکشد و به طور بالقوه امکانات جدیدی را برای درمان هدفمندتر ارائه می‌دهد.

میرا نایر، نویسنده این مطالعه، استاد علوم زیست پزشکی در دانشگاه کالیفرنیا ریورساید، به نیوزویک گفت: «نکته اصلی این است که جنسیت بیولوژیکی نقش اساسی در شکل دادن به عملکرد سلول‌های ایمنی دارد، به این معنی که سیستم ایمنی مردانه و زنانه را نمی‌توان یکسان دانست.»

او افزود که سلول‌های ایمنی مانند ائوزینوفیل‌ها ممکن است «انعطاف‌پذیر» باشند زیرا «عملکرد و نمایه‌های بیان ژن آن‌ها به محیط بافت اطراف، جنسیت بیولوژیکی و عوامل خارجی مانند عفونت‌ها پاسخ می‌دهند».

او می‌گوید: «در نهایت، سلامت متابولیک ما با نحوه رفتار سلول‌های ایمنی در داخل بافت چربی ما تعیین می‌شود و فرصتی برای هدف‌گیری و برنامه‌ریزی مجدد آنها برای نتایج بهتر فراهم می‌کند.»

این مطالعه در ماه نوامبر در مجله PNAS Nexus منتشر شد.

تحقیقات قبلا مشخص کرده بود که در حالی که زنان تمایل به نشان دادن شیوع کلی بالاتر چاقی دارند، مردان بیشتر مستعد تجمع چربی در عمق شکم هستند (چیزی که به عنوان چربی احشایی شناخته می‌شود) که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، دیابت نوع 2 و سایر عوارض را افزایش می‌دهد.

برخی از توضیحات برای این موضوع شامل نقش هورمون استروژن در ذخیره چربی در زنان، تفاوت در میکروبیوم روده، و همچنین عوامل اجتماعی فرهنگی مانند درک تصویر بدن و رفتار مراقبت از سلامتی است.

محققان دریافتند که در موش‌های مورد مطالعه، شش دسته مجزا از ائوزینوفیل‌ها در بافت چربی (چربی) وجود داشت و هر یک از این خوشه‌ها عملکردهای کمی متفاوت داشتند که به گفته کارشناسان، برخی از آنها می‌توانند از چاقی محافظت کنند.

نایر گفت که در شرایط سالم، ائوزینوفیل ها به "آرامش" محیط بافت چربی، کنترل التهاب و حفظ تعادل متابولیک برای محافظت در برابر چاقی ناشی از رژیم غذایی کمک می کنند.

او گفت: "به عبارت دیگر، می توان آنها را به عنوان مراقب سلولی در نظر گرفت که وظیفه مهمی برای جلوگیری از التهاب با هماهنگ کردن سایر انواع سلول در بافت چربی برای عملکرد بهینه، جلوگیری از بیماری های متابولیک و قلبی عروقی مانند دیابت، سکته مغزی و حملات قلبی دارند."

او گفت که یافته های این مطالعه نشان می دهد که «کیفیت» شاید به اندازه «کمیت» در مورد ائوزینوفیل ها و چاقی مهم باشد.

در حالی که موش‌های ماده تعداد کلی ائوزینوفیل‌های بیشتری در بافت چربی داشتند، محققان دریافتند که آنها دارای یک خوشه ائوزینوفیل هستند که به طور موثر در کنار ماکروفاژها، نوع دیگری از سلول‌های ایمنی موجود در بافت چربی، برای حفظ متابولیسم سالم کار می‌کنند.

در همین حال، در موش‌های نر، محققان مجموعه‌ای از ائوزینوفیل‌ها را پیدا کردند که با تغذیه با رژیم غذایی پرچرب، بیشتر رشد می‌کردند و این جمعیت سلول‌های ایمنی پیش‌التهابی داشتند.

نیر گفت، این بدان معناست که موش‌های ماده یک "محیط ایمنی هموستاتیکی دارند که از آنها در برابر التهاب ناشی از افزایش وزن و بیماری متابولیک محافظت می‌کند."

نیر گفت که "به جای تلاش برای افزایش تعداد کل ائوزینوفیل ها، یافته های ما به برنامه ریزی مجدد سلولی هدفمند به عنوان یک استراتژی درمانی جدید اشاره می کند" و افزود که آنها همچنین "ضرورت پزشکی خاص جنسی را برجسته می کنند."

او گفت که درمان‌ها را می‌توان برای تغییر برنامه‌ریزی ژنتیکی ائوزینوفیل‌های التهابی طراحی کرد تا رفتار آنها بیشتر شبیه ائوزینوفیل‌های محافظ موجود در زنان باشد.

در حالی که این یافته‌ها فقط در موش‌ها یافت شد و هنوز در جمعیت‌های انسانی تأیید نشده است، تحقیقات قبلی وجود ائوزینوفیل‌ها را در بافت چربی انسان شناسایی کرده‌اند و تعداد ائوزینوفیل‌های بالاتر با افزایش احتمال اضافه وزن مرتبط است.

دکتر کارولین آپویان، مدیر مرکز وزن ماس جنرال بریگام، به نیوزویک گفت که از قبل مشخص شده است که "زنان به دلیل استروژن از چربی احشایی و التهاب بدن از طریق تفاوت های هورمونی نسبت به مردان (حداقل تا زمان یائسگی) محافظت می شوند."

او گفت: «بافت چربی یک اندام غدد درون ریز است و هورمون‌ها و سلول‌های ایمنی به صورت سیستمیک در ارتباط غدد درون ریز از چربی به مغز، ریه‌های قلب، کبد هستند.

وی افزود: این مطالعه جدید شواهد بیشتری ارائه می دهد که چاقی یک بیماری است و تنظیم انرژی توسط هورمون هایی که از بافت چربی و سایر اندام ها از جمله اندام های جنسی، دستگاه گوارش و مغز ترشح می شوند، کنترل می شود.

Rebecca E Ruggiero-Ruff، Xinru Qiu، Lauren Vance، Yuxin He، Djurdjica Coss، Adam Godzik، Meera G Nair، (2026) ناهمگونی تک سلولی ائوزینوفیل های چربی بر اساس جنسیت و RELMα شکل می گیرد و به شبکه های ارتباطی ماکروفاژها، PNAS، ارتباط دارد. https://doi.org/10.1093/pnasnexus/pgag365

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و پل دانلی.