مطالعه نشان می دهد ابزار هوش مصنوعی شانس بقای سرطان را با عکس تک چهره پیش بینی می کند

محققان می گویند این ابزار هنوز باید در برابر قضاوت خود پزشکان و همچنین در بیمارستان ها و گروه های مختلف بیماران آزمایش شود.

محققان ابزار هوش مصنوعی ساخته‌اند که می‌تواند شانس بقای بیماران سرطانی را با استفاده از یک عکس از چهره‌شان پیش‌بینی کند و غریزه‌های گوارشی پزشکان را تکمیل کند تا به‌طور بالقوه تصمیمات درمانی را هدایت کند، به‌ویژه زمانی که داده‌های پزشکی کمیاب است.

مدل جدید برای تخمین سن افراد یا شانس بقای افراد مبتلا به سرطان آموزش داده شد. هوش مصنوعی بر روی بیش از 40 میلیون تصویر از چهره افراد و همچنین عکس های بیش از 30000 بیمار سرطانی که بسیاری از آنها قبلا مرده بودند آموزش داده شد.

بر اساس تحقیقی که در 19 اکتبر در Lancet Digital Health منتشر شد، این ابزار به بیماران نمرات خطر را می‌دهد - کسانی که بالاترین امتیاز را داشتند، احتمال مرگ در عرض 90 روز بیشتر بود.

ریموند مک، انکولوژیست پرتودرمانی در موسسه سرطان Mass General Brigham و یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: پزشکان آموزش دیده اند تا بیماران را فقط از روی ظاهرشان ارزیابی کنند، اما آنها «به طور کلی در تخمین امید به پایان زندگی چندان خوب نیستند».

مک در مصاحبه‌ای گفت: «ما فکر می‌کنیم که با استفاده از هوش مصنوعی، می‌توانیم مقداری از این ذخیره فیزیولوژیکی، خطر مرگ و میر را فقط از روی یک عکس صورت بگیریم.

ابزار هوش مصنوعی نشان داد که می‌تواند سن را با حاشیه خطای حدود پنج سال تخمین بزند و بیماران را به‌طور قابل اعتمادی به گروه‌های با خطر بالاتر یا پایین‌تر، که متعاقبا خطرات مرگ متفاوتی داشتند، تخصیص دهد. این مدل در سنین مختلف، نژادها، جنسیت ها و انواع سرطان کار می کرد.

ابزارهای هوش مصنوعی به طور فزاینده ای برای تشخیص و درمان سرطان مورد آزمایش قرار می گیرند، از کمک به تشخیص بیماران با خواندن اسکن گرفته تا پیش بینی خطر ابتلای بیمار به سرطان با تجزیه و تحلیل عوامل خطر ژنتیکی و سبک زندگی.

علیرغم نتایج امیدوارکننده، Miroslaw Bober، استاد پردازش ویدئو و یادگیری ماشین در دانشگاه Surrey، گفت که این ابزار برای استفاده بالینی آماده نیست.

بوبر که در این تحقیق شرکت نداشت، گفت: «پیش‌بینی یک نتیجه با توضیح آن یکسان نیست. او گفت: «نشان داده نشده است که این پیش‌بینی‌ها اطلاعات مفید بالینی را فراتر از ارزیابی‌های پزشکان از سلامت عمومی و تناسب اندام بیمار، که در مطالعه اندازه‌گیری نشده بود، اضافه کند.

بوبر افزود که این ابزار باید بر اساس قضاوت خود پزشکان و همچنین در بیمارستان‌ها و گروه‌های مختلف بیماران آزمایش شود.

مک، که این ابزار را با تیمش توسعه داد، گفت که از اینکه چقدر برای بقا خوب کار می کند، شگفت زده شده است. آنها دریافتند که این الگوریتم بیشتر بر روی پل بینی و ناحیه درست زیر چشم متمرکز شده است تا ارزیابی خود را انجام دهد.

مک کمی حفاری انجام داد و متوجه شد که بقراط اولین بار توصیف کرد که چگونه چشم های فرورفته و شقیقه ها و همچنین بینی تیز از نشانه های فیزیکی اولیه مرگ قریب الوقوع هستند.

به گفته Mak، بعید است از این ابزار برای رد یا محدود کردن دسترسی بیماران به دارو استفاده شود. او گفت: "ما می دانیم که پزشکان در پایان عمر تمایل به درمان بیش از حد دارند." او آن را "راهی برای پزشکان برای داشتن یک قطعه اطلاعات بیشتر" می داند. بلومبرگ