مطالعه نشان می دهد که بیش از 290000 نفر در نپال با آب شدن یخ های هیمالیا با خطر سیل شدید روبرو هستند.

مدت‌ها قبل از اینکه موجی از آب به سمت رودخانه بوته کوشی و شاخه‌های آن سرازیر شود، محققان در حال کار برای محاسبه تعداد افرادی بودند که در پایین دست زندگی می‌کنند و در معرض خطر سیل بالقوه فاجعه‌بار در مناطقی که از حوزه‌های کوهستانی مرتفع نپال تخلیه می‌شوند، بودند. عددی که آنها به دست آوردند - حدود 294000 نفر و در حال افزایش - نشان می دهد که چه تعداد از مردم در مناطقی با خطر شدید زندگی می کنند در کشوری که تغییرات آب و هوایی باعث بی ثباتی صخره و یخ که دامنه های هیمالیا را در کنار هم نگه می دارد و آب های ذوب شده در فهرستی از دریاچه های یخبندان در حال رشد است.

اسکات واتسون، محقق ارشد دانشگاه لیدز در انگلستان که دریاچه‌های یخبندان را مطالعه می‌کند، می‌گوید: «برای نپال، این نشان می‌دهد که توسعه زیادی در نزدیکی کانال رودخانه در این مناطق بالقوه خطرناک در حال انجام است. این موضوع توسط گردشگری و مسیرهای تجاری هدایت می شود. فاجعه اخیر در مسیر اصلی تجاری بین نپال و فلات تبت رخ داد. فاجعه آگوست - زمانی که یک بهمن عظیم سنگ و یخ از قله تقریبا 24000 فوتی به نام Langtang Lirung سقوط کرد و باعث جاری شدن آوار شد که حدود 120 مایل را طی کرد - حداقل 1455 نفر را کشت و حداقل 1455 نفر را کشت.

به گفته مقامات نپالی، 5285 نفر همچنان مفقود هستند. نزدیک به 14000 نفر نجات یافتند. اگر کاری انجام نشود، محققان می گویند تعداد افرادی که در معرض تماس قرار می گیرند فقط افزایش می یابد. واتسون گفت: «امیدواریم که برای نپال، این یک زنگ بیدارباش باشد، این فاجعه ناگوار اخیر، از این نظر که بدیهی است تمرکز بیشتری بر روی سیستم‌های هشدار اولیه و همچنین منطقه‌بندی کاربری اراضی وجود دارد.

ما نشان می‌دهیم که ساختمان‌های زیادی وجود دارد، افراد زیادی در نزدیکی کانال رودخانه هستند که در معرض این خطرات هستند.» محققان دریافتند حدود 108000 نفر از این افراد در پایین دست دریاچه های یخچالی هستند. بسیاری از این دریاچه‌های یخبندان حوضچه‌هایی از آب هستند که توسط یخ مسدود شده‌اند و می‌توانند از بین بروند و به یکباره جریانی از آب آزاد کنند. محققان در پاییز 2025 شروع به جمع‌آوری این تجزیه و تحلیل کردند، اما ماه‌ها تحت بررسی همتایان دانشگاهی قرار گرفتند. آنها یافته های خود را برای اولین بار در مجله Scientific Reports در روز پنجشنبه منتشر کردند.

این تحقیق بهتر است به عنوان پیش نویسی تقریبی از جایی که خطر سیل در نزدیکی قله های بلند نپال وجود دارد در نظر گرفته شود - هنوز به تجزیه و تحلیل دقیق تری نیاز است. محققان تجزیه و تحلیل خود را با ساختن نقشه ای از تمام رودخانه هایی که از مناطق فرامرزی نپال در امتداد مرز تبت و هند سرچشمه می گیرند، انجام دادند. آنها مناطقی را در 50 کیلومتری یا 31 مایلی پایین دست دریاچه های یخچالی یا سرچشمه های یک حوضه رودخانه ای جدا کردند. سپس، آنها نقشه ای را ترسیم کردند که در یک سیل با 50 متر یا 164 فوت عمودی بالا آمدن آب در پایین دست، در معرض سیلاب قرار می گیرد.

محققان حدود 108000 نفر را در پایین دست دریاچه های یخی با یخ پیدا کردند که می تواند از کار بیفتد و پالس سیلابی را به پایین دست برساند. سیل هایی که 164 فوت عمودی بالا می روند و 31 مایل را طی می کنند ممکن است یک اتفاق خارق العاده به نظر برسد. دیپش چاپاگین، دانشمند ارشد موسسه محیط زیست و امنیت انسانی دانشگاه سازمان ملل، گفت: با این حال، سیل اوت در رودخانه بوته کوشی و شاخه های آن حدود 120 مایل پایین دست را طی کرد و سطح آب را در برخی از جوامع تقریبا 330 فوت افزایش داد.

Chapagain، دانشمند نپالی که تغییرات آب و هوا و سیل را مطالعه می کند، گفت: "خطر حتی می تواند بالاتر از آن باشد" که مقاله نشان می دهد. "این رویداد یک سطح جدید، یک آستانه جدید ایجاد کرد." بر خلاف ایالات متحده، نقشه‌برداری دقیق خطر سیل برای بسیاری از نپال در دسترس نیست. واتسون گفت که تلاش‌های قبلی برای درک اینکه چه بخشی از جمعیت نپال در معرض سیل خطرناکی هستند که از کوه‌های مرتفع سرچشمه می‌گیرد، به سادگی حایل‌هایی به طول ۱ کیلومتر (۰.۶۲ مایل) در اطراف رودخانه‌های آلپ ترسیم کرد. واتسون گفت که تحقیقات جدید به شما اطلاع می‌دهد که نقشه‌برداری خطر سیل در کجا باید اولویت‌بندی شود.

واتسون گفت: «ما در حال جمع‌آوری مدل‌های ارتفاعی با وضوح بالا برای اجرای برخی از نقشه‌های دقیق خطر سیل هستیم تا بتوانیم بر روی نقاط داغ در معرض بیشترین تمرکز تمرکز کنیم. "برای وارد شدن به این سطح از جزئیات، ما مجبور شدیم این ابزار غربالگری را داشته باشیم تا بگوییم، می دانید، نقاط داغ کجا هستند؟" نپال پس از بیش از یک ماه جستجو برای یافتن افراد مفقود شده در سیل Bhote Koshi، جستجوی خود را متوقف کرد. چاپاگین گفت که اکنون تمرکز بر ساختن شهرک های موقت برای هزاران قربانی سیل است.

هنوز برنامه مشخصی برای نحوه نزدیک شدن به اسکان مجدد دائمی وجود ندارد، اما چاپاگین گفت که ساخت و سازهای جدید باید در مناطق امن اولویت بندی شود. چاپاگین گفت: «برنامه ریزی آینده باید همه این خطرات را هنگام برنامه ریزی برای پروژه های زیرساختی جدید، سکونتگاه های جدید و همچنین برای پروژه های بازیابی سیل در نظر بگیرد. واتسون گفت که این مطالعه نشان می دهد که ساخت و ساز و توسعه بیش از حد در نپال تنظیم نشده است.

سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌های آبی و گردشگری در نپال رونق گرفته است که جاده‌های آسفالت‌شده را به حوزه‌های آبریز کوهستانی آورده است. این مطالعه نشان داد که میزان مساحت ساخته شده در فاصله 50 متری عمودی از سواحل رودخانه از سال 2016 تا 2023 تقریبا 46 درصد افزایش یافته است. "وقتی این جوامع شروع به شکل‌گیری می‌کنند، امکانات رفاهی، مدارس، مراقبت‌های بهداشتی شما به زودی به وجود می‌آیند - می‌توانید به سرعت به یک جامعه رو به رشد در منطقه‌ای برسید که در واقع بسیار نزدیک به کانال رودخانه است."

در همین حال، او گفت که هزاران دریاچه یخبندان در بالادست به دلیل ناپدید شدن یخچال‌ها و آب شدن یخ‌های دائمی به دلیل تغییرات آب و هوایی در حال شکل‌گیری هستند - و بسیاری از آنها می‌توانند با اطلاع یا هشدار کمی، پالس آب سیلابی را به پایین دست بفرستند.