مطالعه نشان می دهد که تمرینات قدرتی سلول های چربی را تنها در 7 روز کوچک می کند

بر اساس تحقیقات جدید که نشان می دهد تنها هفت روز ورزش مقاومتی باعث کاهش اندازه سلول های چربی و افزایش فعالیت چربی سوزی در موش های چاق می شود، فواید متابولیک تمرینات قدرتی ممکن است مدت ها قبل از اینکه کاهش وزن قابل مشاهده باشد آغاز شود.

محققان دانشگاه ایالتی کامپیناس (UNICAMP) در برزیل مشاهده کردند که یک هفته تمرین قدرتی مکانیسم‌های کلیدی درگیر در تجزیه چربی را فعال می‌کند، چربی‌های مضر احشایی اطراف روده‌ها را کاهش می‌دهد و سلول‌های ذخیره‌کننده چربی را کوچک می‌کند، علی‌رغم عدم تغییر در وزن کلی بدن.

لئاندرو پریرا دی مورا، نویسنده و استاد دانشگاه کامپیناس، به نیوزویک گفت: «یکی از مهم‌ترین پیام‌های مطالعه ما این است که مزایای ورزش مقاومتی ممکن است در سطح سلولی و مولکولی قبل از اینکه در مقیاس قابل مشاهده باشد آغاز شود.

وی افزود: در مدل تجربی ما، تنها هفت جلسه تمرین مقاومتی برای کاهش اندازه سلول های چربی و فعال کردن مکانیسم های مولکولی مرتبط با تحرک چربی، حتی بدون کاهش قابل توجه وزن کل بدن، کافی بود.

این مطالعه که در Life Sciences منتشر شد، به دنبال درک چگونگی واکنش بافت چربی در مراحل اولیه تمرین قدرتی بود، قبل از اینکه کاهش وزن خود بر نتایج تأثیر بگذارد.

محققان موش‌های نر را به گروه‌هایی تقسیم کردند که با رژیم غذایی استاندارد یا رژیم غذایی پرچرب که برای القای چاقی طراحی شده بودند، تغذیه شدند. سپس موش های چاق به دو گروه تقسیم شدند: یکی بی تحرک ماند و دیگری یک برنامه تمرین قدرتی یک هفته ای را تکمیل کرد. حیوانات در طول آزمایش به خوردن رژیم غذایی پرچرب ادامه دادند و به محققان این امکان را داد که اثرات ورزش را به تنهایی جدا کنند.

برای شبیه‌سازی تمرین مقاومتی، موش‌ها بارها از پله‌های ۷۰ سانتی‌متری بالا رفتند در حالی که وزنه‌هایی را به دم خود حمل می‌کردند. هر جلسه شامل 20 صعود بود که با 70 درصد حداکثر ظرفیت حیوان، با دوره های بهبودی کوتاه بین تلاش ها انجام می شد. موش ها در مجموع هفت جلسه آموزشی را پشت سر گذاشتند.

محققان بر روی بافت چربی مزانتریک، لایه ای از چربی که روده ها را احاطه کرده است، تمرکز کردند. در انسان، این بافت به عنوان نماینده اصلی چربی احشایی در نظر گرفته می شود که در عمق شکم در اطراف اندام های داخلی تجمع می یابد و با افزایش خطر بیماری های متابولیک همراه است.

تنها پس از هفت روز، موش‌های ورزش‌کننده وزنی برابر با موش‌های چاق کم‌تحرک داشتند، اما بافت چربی مزانتریک کمتر و سلول‌های چربی به‌طور قابل توجهی کوچک‌تر، سلول‌هایی که مسئول ذخیره‌سازی چربی هستند، داشتند.

این یافته مهم است زیرا سلول های چربی بزرگ شده با التهاب مزمن مرتبط هستند که می تواند منجر به مشکلات سلامتی شود.

کاهش اندازه سلول حاکی از آن است که بافت از نظر متابولیکی سالم تر می شود حتی قبل از اینکه کاهش وزن قابل اندازه گیری اتفاق بیفتد.

محققان همچنین شواهدی یافتند که نشان می‌دهد تمرینات مقاومتی بخش‌هایی از ماشین‌های بیولوژیکی مسئول لیپولیز را بازسازی می‌کند، فرآیندی که طی آن چربی‌های ذخیره‌شده شکسته شده و برای انرژی استفاده می‌شود. چاقی قبلا این مسیرها را مختل کرده بود، اما به نظر می رسید که هفت جلسه تمرین قدرتی دوباره آنها را فعال کند.

این یافته ها به نزدیک به دو دهه تحقیق توسط تیم UNICAMP اضافه می کند که چگونه ورزش بر چاقی، دیابت و سلامت متابولیک تأثیر می گذارد. اخیرا، پیشرفت‌ها در تجزیه و تحلیل مولکولی، دانشمندان را قادر ساخته است که نه تنها نتایج قابل مشاهده مانند رشد عضلانی و کاهش وزن، بلکه تغییرات سلولی را که خیلی زودتر رخ می‌دهند، بررسی کنند.

Pereira de Moura گفت: این تحقیق محدودیت های استفاده از وزن بدن به تنهایی برای قضاوت در مورد موفقیت ورزش را برجسته می کند.

او گفت: «این یک مفهوم مهم را تقویت می کند: وزن بدن به تنهایی کل داستان را در مورد مزایای متابولیک ورزش بیان نمی کند. با این حال، از آنجایی که این مطالعه بر روی موش ها انجام شده است، تحقیقات بیشتری برای تعیین چگونگی ترجمه این مکانیسم ها به انسان مورد نیاز است.

دکتر لوسی هوپر، پزشک و یکی از بنیانگذاران Coyne Medical که در این مطالعه شرکت نداشت، گفت که یافته ها باید با احتیاط تفسیر شوند.

هوپر با اشاره به تفاوت‌های عمده در میکروبیوم‌های روده و سایر فرآیندهای بیولوژیکی، به نیوزویک گفت: «موش‌ها به‌طور باورنکردنی با انسان‌ها از راه‌هایی متفاوت هستند که وقتی به چاقی و واکنش‌های متابولیک فکر می‌کنیم واقعا مهم هستند.

با این حال، او گفت که این تحقیقات به تأکید بر این نکته کمک می کند که بافت چربی بسیار بیشتر از یک مکان ذخیره سازی غیرفعال است.

هوپر توضیح داد: «وقتی به بافت چربی فکر می کنیم، این موضوع صرفا یک مسئله اندازه نیست. سلول‌های چربی از نظر متابولیکی فعال هستند. آنها بر سیستم ایمنی و بسیاری از فرآیندهای دیگر در بدن تأثیر می‌گذارند.

محققان قصد دارند دوره‌های تمرین طولانی‌تری را مطالعه کنند تا تعیین کنند که چگونه این تغییرات مولکولی اولیه با شروع کاهش وزن تکامل می‌یابند و همچنین در حال بررسی اثرات ورزش بر رسوبات چربی در سایر نقاط بدن، از جمله در اطراف قلب هستند.

مورا، L. P. D.، و همکاران. (2026). تمرینات قدرتی باعث تحریک محور ABHD5-ATGL برای مقابله با تجمع چربی مزانتریک در موش های چاق سوئیسی می شود. علوم زیستی. https://doi.org/10.1016/j.lfs.2026.124546.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و کریستینا دیچیو.