مطالعه نشان می دهد که همه چاقی ها به معنای ناخوشایند نیستند

مردم در یک منطقه ورزشی در فضای باز در پارک سد مکمبز در بخش برانکس شهر نیویورک، 13 سپتامبر 2012، ورزش می کنند./عکس فایل

لندن، 11 نوامبر - بر اساس یک مطالعه جدید که به فراخوان هایی برای بازنگری اساسی نحوه تشخیص این بیماری می پیوندد، تنها بین یک چهارم تا یک سوم افرادی که در حال حاضر چاقی تشخیص داده شده اند، باید به عنوان وضعیت سلامت ضعیف در نظر گرفته شوند.

این مطالعه که در روز چهارشنبه در Nature منتشر شد، به دنبال پیشنهاد سال گذشته متخصصان و سازمان‌های پزشکی مبنی بر انتقال تشخیص چاقی به فراتر از شاخص توده بدنی (BMI)، بر اساس وزن و قد فرد، به منظور در نظر گرفتن چربی بدن و سلامت گسترده‌تر است.

این مطالعه تلاش می‌کند نشان دهد که این تعریف جدید چه معنایی برای سطوح تشخیص، شیوع و در نهایت درمان، برای وضعیتی که سازمان بهداشت جهانی در حال حاضر تخمین می‌زند بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، نشان دهد.

چاقی می تواند یک عامل خطر برای دیابت نوع 2، بیماری های قلبی عروقی، بیماری های کبد و کلیه و سرطان باشد. این مطالعه پیشنهاد می‌کند که آن را به‌عنوان پیش بالینی، زمانی که شرایط تا حد زیادی یک عامل خطر است، و بالینی، زمانی که باعث بیماری می‌شود، تعریف کنیم.

مطالعه می گوید: دور کمر باید بخشی از تشخیص باشد

این مطالعه با استفاده از داده‌های تقریبا 850000 بزرگسال از چین، بریتانیا، ایالات متحده و اسپانیا تخمین می‌زند که بر اساس چارچوب جدید، 1 تا 3 درصد از افرادی که به‌تنهایی با استفاده از BMI به عنوان چاق تعریف شده‌اند، نمی‌توانند چاق باشند، در حالی که برای مثال، 5 تا 9 درصد دیگر با چربی بدن بالاتر، به این بیماری مبتلا خواهند شد. در سراسر یک جمعیت، این می تواند ده ها میلیون نفر را تحت تاثیر قرار دهد.

نویسنده ارشد این مطالعه فرانچسکو روبینو، استاد و رئیس جراحی متابولیک و چاقی در کینگز کالج لندن، گفت که عدم دقت اندازه گیری BMI کاملا شناخته شده است.

او گفت: "اما ما تاکنون سیستم بهتری نداشته ایم." او افزود که هدف چارچوب جدید این است که می‌تواند "توضیحات بالینی معنی‌داری از چاقی ارائه کند که می‌تواند مراقبت‌ها و سیاست‌گذاری‌ها را ارائه دهد."

چارچوب جدید اندازه‌گیری چربی بدن، از جمله دور کمر، و همچنین BMI را پیشنهاد می‌کند و در نظر گرفتن اینکه آیا بیمار دارای اختلال عملکرد ارگان مرتبط با وزن، مانند مشکلات قلبی یا کبدی، قبل از تشخیص است.

این بدان معناست که برخی از افراد با BMI بالا به تنهایی در دسته افراد چاق قرار نمی گیرند. کسانی که دارای چربی بدن بالا و BMI بالا هستند، با "چاقی پیش بالینی" تشخیص داده می شوند، و کسانی که دارای اختلال عملکرد اندام هستند، "چاقی بالینی" دارند - یک بیماری فعال در نظر گرفته می شود که معمولا به درمان فوری بیشتری نیاز دارد.

بر اساس این معیارها، تنها به طور متوسط ​​تقریبا 27 درصد از افراد چاق در چهار کشور مورد مطالعه دارای چاقی بالینی هستند که حدود 8.5 درصد از کل بزرگسالان را شامل می شود.

این مطالعه نشان داد که اکثر افراد مبتلا به "چاقی پیش بالینی" - حدود 82٪ به طور متوسط ​​در چهار کشور مورد مطالعه - به چاقی بالینی پیشرفت نکردند، اگرچه نرخ پیشرفت در چین و اسپانیا بالاتر بود. رویترز