مطبوعات آزاد، پاس رایگان؟
ممنوعیت رسانه ای در کاخ سفید تیترهای خوبی می شود. محدودیتهای آرامتر برای آزادی مطبوعات به ندرت انجام میشود
یکی دیگر از خوانندگان نیوزویک، رابین تی. الیوت، از دست ما عصبانی است. پس از اینکه دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا CNN، MS NOW و Politico را از حضور در کاخ سفید منع کرد، الیوت نوشت که "شرم آور است که شما با سانسور ستون چهارم دموکراسی موافق هستید" و اضافه کرد که اگر نیوزویک به آزادی مطبوعات اعتقاد نداشت، شاید باید "به عنوان اخبار سرگرمی تغییر نام داد." اوه
با این حال مقاله ما با ترامپ موافق نبود. ما کارهایی که او انجام داد را گزارش کردیم، از منتقدان و مدافعانش نقل قول کردیم و اجازه دادیم خوانندگان از طریق Fairness Meter قضاوت کنند. 72 درصد گفتند که مقاله منصفانه است، 9 درصد به چپ و 19 درصد راست می گویند. با این حال، ایمیل الیوت سوالی را مطرح میکند که ارزش آن را دارد که بهطور گستردهتری اعمال شود. حمله ترامپ به مطبوعات به راحتی قابل مشاهده است. خبرنگاری به خیابان پنسیلوانیا 1600 می رسد و نگهبان می گوید نشان آنها دیگر کار نمی کند. رئیس جمهور دلیل را روشن کرده و اعلام کرده است که کارفرمای آنها به دلیل گزارش "اخبار جعلی" کنار گذاشته شده است.
رؤسای جمهور دیگر کاغذبازی را ترجیح داده اند. دولت باراک اوباما، رئیسجمهور آمریکا، هشت افشاکننده اطلاعات محرمانه را تحت پیگرد قانونی قرار داد، در حالی که طبق کمیته حمایت از روزنامهنگاران، در تمام دولتهای قبلی مجموعا سه نفر از آنها تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند. وزارت دادگستری او همچنین به طور مخفیانه دو ماه سوابق بیش از 20 خط تلفن آسوشیتدپرس را که توسط بیش از 100 روزنامه نگار استفاده می شد، ضبط کرد.
دولت اول ترامپ هم همین کار را کرد. وزارت دادگستری او به طور مخفیانه سوابق تلفنی برای خبرنگاران CNN، واشنگتن پست و نیویورک تایمز را در حین تحقیق درز اطلاعات به دست آورد. درخواست های اجباری پرزیدنت جو بایدن برای سوابق روزنامه نگاران، با استثنائات محدود، ممنوع شد. پام باندی، دادستان کل، در سال 2025 این موضوع را تغییر داد و به دولت اجازه داد تا برای شناسایی افشاگران، سوابق و شهادت خبرنگاران را جستجو کند. در این سال، این وزارتخانه احضاریه هایی را برای خبرنگاران وال استریت ژورنال، پست و تایمز صادر کرد، سپس از آن خارج شد. اما ممنوعیت کاخ سفید فقط نوک کوه یخ است.
عقب ماندگی FOIA فدرال از 115,080 درخواست در سال 2016 به 339,671 در سال 2025 افزایش یافت. درخواست ها نیز افزایش یافت، بنابراین نمی توان مطالبات عقب افتاده را به یک رئیس جمهور اختصاص داد. اما این موضوع را به خوبی نشان می دهد. نشان مصادره شده تلویزیون خوبی می سازد. درخواست تأخیر FOIA اینطور نیست.
اگر آزادی مطبوعات اصل است، آزمون نمی تواند این باشد که وقتی رئیس جمهور آن را محدود می کنند، دوست داریم یا خیر. جورج واشنگتن از حملات روزنامهها متنفر بود، آبراهام لینکلن مطبوعات را در طول جنگ داخلی سرکوب کرد، تئودور روزولت برای توصیف روزنامهنگاران «مغز» را رایج کرد و ریچارد نیکسون مطبوعات را «دشمن» نامید. این بخشی از معامله است. همینطور باز نگه داشتن درب ورودی برای طبقه چهارم، و قرار ندادن موانع دور پشت.
متن اصلی (انگلیسی)
Free Press, Free Pass?
A White House media ban makes great headlines. Quieter constraints on press freedom rarely do