مطمئنا شما هم رادیوهای باند فوق العاده روی سطل های خود دارید؟

«دستیار خانه» از قبل می‌داند کدام سطل‌ها (سطل‌های زباله، برای خوانندگان بین‌المللی) باید جمع‌آوری شوند. می تواند به من بگوید که شب است، رنگ های مناسب را روی داشبورد بگذارد و یادآوری برای من ارسال کند. چیزی که نمی تواند به من بگوید این است که آیا واقعا کاری در مورد آن انجام داده ام یا خیر.

من تقریبا مطمئن هستم که اکثر مردم فقط یک یادآوری تکراری را روی تلفن خود تنظیم می کنند. همانطور که همسرم بدون شک به شما خواهد گفت، من اکثر مردم نیستم. بعضی ها فقط یادشان می رود که سطل ها را بیرون بگذارند، مثل یک فرد عادی. من به خوبی می دانم که به طرز مضحکی بیش از حد این را مهندسی کرده ام. من همچنین آنقدر از حالت عادی دور هستم که شش سطل مجهز به رادیو راهی لذت بخش برای گذراندن عصرها به نظر می رسید ;)

چند سال پیش ایده‌ای داشتم که برچسب‌های بلوتوث ارزان قیمت را روی سطل‌های چرخ خود بچسبانم و از یک پروکسی بلوتوث در فضای باز استفاده کنم تا بفهمم آیا آنها در نزدیکی هستند یا خیر. ناامید کننده بود. باتری ها به سرعت تخلیه شدند، قرائت مجاورت سرگردان بود، و پروکسی در آن نصب خاص غیرقابل اعتماد بود. میخواستم بدونم سطل زباله جابجا شده یا نه؟ من بیشتر چیز دیگری برای کمانچه به دست آوردم.

AirTag ها اولین چیزی بودند که مرا مجذوب رادیو فوق پهن باند یا UWB کردند. خواندن بیشتر در مورد نحوه کارکرد آن، ایده سطل را بازگرداند. در چند هفته گذشته به BinRange تبدیل شده است: یک لنگر رادیویی ثابت، شش برچسب باتری کوچک و یک راه‌اندازی Home Assistant که ترکیبی از مکان‌هایی که سطل‌ها دیده شده‌اند و زمانی که موعد مقرر هستند را نشان می‌دهد. یک محفظه چاپی، سفت‌افزار سفارشی و به‌روزرسانی‌های بی‌سیم نیز وجود دارد. همه اینها پاسخ نسبتا قابل توجهی است به "آیا سطل ها را بیرون آورده اید؟" :دی

در طول ساخت به شدت به Codex تکیه کردم. Astra تا حدودی در دسترس قرار گرفت و من واقعا کنجکاو بودم که ببینم چگونه کار می کند. چیزی که من در مورد کار با هوش مصنوعی دوست دارم این است که چقدر سریع می توانم یک ایده را دریافت کنم، به نتیجه واکنش نشان دهم، به آن بازخورد بدهم و چیز دیگری برای امتحان داشته باشم. مطالب زیادی برای نوشتن در مورد آن در مقالات دیگر وجود دارد. در حال حاضر، به سطل زباله برگردیم.

ما یک سطل زباله عمومی، یک سطل کمپوست غذایی، یک سطل زباله باغی، دو سطل بازیافت و یک سطل شیشه ای داریم. شش سطل. در یک خانه حتی همه آنها در یک برنامه مجموعه نیستند. سپاسگزارم که ادغام برنامه زمان‌بندی جمع‌آوری زباله برای «دستیار خانگی» برنامه‌های شورا را می‌نویسد و آنچه را که قرار است پیگیری می‌کند، زیرا حفظ آن به خودی خود یک کار است.

با برچسب های بلوتوث ارزان، راه تخمین فاصله RSSI بود - نشانگر قدرت سیگنال دریافتی. شما میزان قدرت سیگنال دریافتی را اندازه می گیرید و از آن برای حدس زدن دور بودن تگ استفاده می کنید. مشکل این است که قدرت سیگنال به فاصله بسیار بیشتری بستگی دارد. دیوارها، ماشین های پارک شده، انعکاس ها، جهت گیری آنتن و تفاوت بین رادیوها و آنتن های آنها همه بر آن تاثیر می گذارد. حتی ولتاژ باتری نیز بسته به نحوه طراحی دستگاه، می‌تواند بر توان انتقال برخی از سخت‌افزارها تأثیر بگذارد.

سیگنال ضعیف تر می تواند به این معنی باشد که سطل زباله دورتر شده است، یا می تواند به این معنی باشد که چیزی مانع شده است. این یک روش بسیار نادرست برای تخمین فاصله است، که توضیح داد که چرا تنظیم اولیه من بسیار خسته کننده بود.

UWB جالب بود زیرا زمان سیگنال های رادیویی را برای حرکت بین دستگاه ها اندازه گیری می کند. این یک اندازه گیری فاصله را بدون نیاز به حدس زدن آن از روی قدرت سیگنال می دهد. البته هنوز باید از طریق اطراف سیگنال دریافت کند. انتخاب یک رادیو متفاوت باعث ناپدید شدن خودروهای پارک شده نمی شود.

من همچنین مدتی را به یک سوال آکادمیک در مورد اینکه به چند لنگر نیاز دارم تا ابعاد بیشتری به این آگاهی اضافه کنم، منحرف شدم. اگر بخواهم جهت و همچنین فاصله از یک نقطه را بدانم چه؟ یا مکان دقیق سطل - به چند نقطه مرجع ثابت نیاز دارم تا آن را در یک هواپیمای دو بعدی مثلث کنم؟ اصلا برای این کار ارزشی ندارد، اما افکار مماس، افکار مماس هستند.

برای سطل‌ها، فقط باید بدانم که آیا هر کدام به اندازه‌ای از محل ذخیره‌سازی معمول خود دور شده‌اند تا به‌عنوان خارج از آن حساب شوند. یک لنگر برای شروع آزمایش آن کافی بود. من از یک مرز ده متری استفاده کردم: داخل خانه است، فراتر از آن بیرون است، وقتی یک مطالعه تازه وجود دارد. این مخصوص نصب من است، اما به این معنی است که می‌توانم با یک برد برقی شروع کنم به جای اینکه باغ را به محدوده آزمایش موقعیت‌یابی تبدیل کنم.

آزمایش اول از دو برد Makerfabs ESP32-WROVER/DW3000 استفاده کرد که هر دو از طریق USB تغذیه می‌شدند. قبل از انجام هر کار هوشمندانه ای با Home Assistant، می خواستم ببینم آنها فاصله را اندازه می گیرند. یک نمای وب محلی به من اجازه می دهد آنها را جدا کنم و بدون نیاز به کابل USB که بین آن دو کشیده شده است، آنچه را که اتفاق افتاده است تماشا کنم.

یکی از هیئت های توسعه. این مدل DW3000 است که در آزمایش استفاده شده است. مرجع سخت افزار.

جهت گیری آنتن به طرز شگفت انگیزی تفاوت زیادی ایجاد کرد. در حدود ده متر، تغییر تخته ها از صاف به عمودی، میزان موفقیت مشاهده شده را از 37٪ به 100٪ در آن آزمون رساند. تنظیمات رادیویی کندتر با مقدمه طولانی‌تر نیز در جایی که تنظیم سریع اولیه مشکل داشت، کار می‌کرد. اینها اکتشافات مفیدی بودند که قبل از طراحی هر چیزی پیرامون نتیجه اول انجام می شد.

اولین باری که آن را با متر کالیبره کردم و فاصله گزارش شده با اندازه گیری من کمتر از دو سانتی متر متفاوت بود، ذهنم کاملا متحیر شد. دو تخته کوچک سیگنال‌های رادیویی را رد و بدل می‌کردند و تا این حد با یک اندازه‌گیری موافق بودند.

در آزمایشی که بعدا ثبت شد، یک شکاف اندازه‌گیری شده 10.1 متر، میانگین قرائت حدود 10.09 متر را با انحراف استاندارد سه سانتی‌متر ایجاد کرد. این برای پروژه ای دلگرم کننده بود که فقط باید سطل زباله را که از یک انبار خارج می شود تشخیص دهد. نتیجه زیر دو سانتی‌متر همان چیزی بود که در اولین کالیبراسیون دیدم، به جای وعده‌ای از آن دقت برای هر برچسب، جهت یا موقعیت در فضای باز.

پیاده روی در فضای باز آشکارتر بود. قرائت‌ها تا حدود سی متر قابل اعتماد بودند، سپس به صورت متناوب در بیرون‌تر بودند. دورترین میزان ثبت شده 37.28 متر با فاصله بود. یک ماشین می تواند مسیر را به طور کامل مسدود کند. به طور واضح نگه داشتن یک تخته در فضای باز و نصب یک برچسب کوچک در زیر لبه سطل، آزمایش های متفاوتی بود.

تست پیاده روی دو تخته. نقطه شروع مفیدی را ایجاد کرد. برای سطل های نصب شده پوششی ایجاد نمی کند. یافته های ثبت شده

لنگر خوانش‌های خود را از طریق MQTT منتشر می‌کند و Home Assistant برای هر تگ دستگاه جداگانه‌ای پیدا می‌کند. من یک مؤلفه ESPHome را در نظر گرفتم، اما چیز زیادی به ترتیب مورد نظر من اضافه نکرد. هیچ سرور یا سرویس ابری BinRange اضافی وجود ندارد، و رادیوها می توانند تا زمانی که Home Assistant یا اتصال MQTT در دسترس نیست، در محدوده خود باشند.

تابلوهای توسعه برای اثبات پیوند مفید بودند. من نمی‌خواستم یکی از هر سطل زباله آویزان شود، با یک باتری و یک جعبه بداهه وصل شده باشد. سخت‌افزار کناری باید یک کیسه کوچک و مستقل باشد.

من تگ های سفارشی و تجاری را بررسی کردم، با این سوال مهم این بود که آیا می توانم سیستم عامل خود را اجرا کنم و از آنها با لنگر خودم استفاده کنم. یک برچسب کوچک UWB به طور خودکار با یک محصول دیگر UWB سازگار نیست. برچسب های بسته بندی شده ای که در نهایت خریدم KKM K4W با پردازنده nRF52833، رادیو DW3110 و شتاب سنج LIS3DH بود. آنها سلول‌های سکه‌ای CR2477 قابل جابجایی را می‌گیرند (که، btw، سلول‌های سکه‌ای کوچک پسرانه هستند! من قبلا آنها را ندیده بودم، آنها چاق هستند).

تأمین‌کننده گفت که برچسب‌ها می‌توانند سیستم عامل من را اجرا کنند و برای رسیدن به اتصالات برنامه‌نویسی یک جیگ پیشنهاد داد. من خیلی بیشتر به سخت افزاری که آنها تهیه می کردند علاقه مند بودم و می دانستم که دسترسی برنامه نویسی به نحوی قفل نشده است. هیچ یک از ویژگی های نرم افزار موجود آنها برای من مهم نبود. زمانی که تصمیم می‌گرفتم CPU چه زمانی بخوابد و چه چیزی آن را بیدار کند، ادعاهای مربوط به عمر باتری برای استفاده من بی‌معنی بود.

من با دستگاه های nRF52 آشنایی کامل دارم. من سال‌ها از آن‌ها استفاده کرده‌ام، به زمان خود در rlab برمی‌گردم. آن‌ها ریزپردازنده‌های کم‌مصرف کوچکی می‌سازند که از اینکه بیشتر عمر خود را در خواب سپری می‌کنند خوشحال هستند. اگر در برنامه‌ریزی و وقفه‌های خود باهوش هستید، می‌توانید این موارد را برای سال‌ها با یک باتری کوچک در برنامه مناسب بکشید. این برای من بسیار جالب تر از هر کاری بود که سیستم عامل ارائه شده انجام داد.

من از یک دستگاه Nesso یدکی به عنوان پروب برنامه نویسی برای pogo-pin jig استفاده کردم. من با یک برچسب توسعه شروع کردم، سپس تگ های بسته بندی شده را یکی یکی سفارش دادم: آن را برنامه ریزی کنید، هویت آن را مشخص کنید، آن را جفت کنید، برچسب گذاری کنید، آن را به یک bin اختصاص دهید و دوباره کنار هم قرار دهید. چندین هویت شامل برچسب چاپی، هویت تراشه و آدرس‌هایی که رادیوها استفاده می‌کنند، دخیل هستند.

نکته جانبی: مواردی که برچسب‌ها در آن‌ها عرضه شده بودند، شماره سریال‌های ظاهرا منحصربه‌فردی روی آن‌ها چاپ شده بود که کدهای QR حاوی آن سریال‌ها بود. احتمالا آنها در سفت‌افزار و نرم‌افزار موجودی تأمین‌کننده هدفی را دنبال می‌کنند. من نتوانستم هیچ ارتباطی با آدرس های MAC دستگاه های جاسازی شده یا شناسه های مشابه پیدا کنم، بنابراین آنها اساسا برای من بی فایده بودند. واقعا مایه شرمساری است - برای مثال، اگر آنها آدرس MAC رادیویی بودند، مفید بود!

نمای نزدیک از برچسب‌های سطل که به سطل‌ها چسبیده‌اند. شما می توانید ببینید که آنها چقدر شلوغ هستند، آن باتری ها بزرگ هستند! آنها به خوبی زیر لبه قرار می گیرند، که بیشتر باران را از بین می برد.

سازنده خروجی وقفه شتاب سنج را به پین ​​GPIO روی nRF متصل کرده بود که فوق العاده مفید است. این بدان معناست که من می توانم اجازه دهم nRF برای دوره های بسیار طولانی بخوابد، هیچ ترافیک رادیویی در طول خواب ارسال نشود و زمانی که یک رویداد فیزیکی اتفاق می افتد، آن را بیدار کنم. هنگامی که همه چیز حل شد، به بررسی های گاه به گاه باز می گردد، با رادیو UWB در بین تلاش ها خوابیده است. پیش فرض سیستم عامل ده دقیقه در حالت ثابت است. من از آن زمان ناوگان نصب شده را با استفاده از کنترل‌های موجود در Home Assistant به سی دقیقه تغییر دادم، در حالی که گزارش‌های حرکتی پنج ثانیه‌ای را نگه داشتم.

این باید از مصرف مکرر باتری برای گزارش دادن مبنی بر اینکه سطل زباله در جایی که بوده است، خودداری کند. اینکه واقعا چقدر عمر می‌خرد چیزی است که هنوز باید اندازه‌گیری کنم. من در حال جمع آوری اطلاعات ولتاژ و فعالیت هستم، اما یک ردیابی ولتاژ کوتاه و نسبتا مسطح تخمین قابل دفاعی در ماه ها یا سال ها به من نمی دهد. من قطعا علاقه ای به استفاده از اکثر عمر باتری برای گزارش ولتاژ خود ندارم. به نظر ارزش پایینی داره ;)

هنگامی که یک برچسب نصب می شود، هر بار که نرم افزار را تغییر می دهم، آن را باز کرده و دوباره آن را در قسمت برنامه نویسی قرار می دهم. لنگر اکنون می‌تواند به‌روزرسانی‌های سیستم‌افزار امضاشده را به برچسب‌های جفت شده از طریق بلوتوث ارائه دهد. برنامه قبلی حفظ می‌شود، بنابراین یک به‌روزرسانی بد می‌تواند به عقب بازگردد، و سیستم فقط زمانی موفقیت را گزارش می‌کند که برچسب دقیقا تصویر مورد انتظار را اجرا کند و سلامت خودش را تأیید کند.

آزمایش و تکرار بر روی این نوع چیزها یکی دیگر از استفاده های فوق العاده از هوش مصنوعی است. Codex به من کمک کرد تا طیف وسیعی از شرایط تست و حالت‌های خرابی را تولید و شبیه‌سازی کنم، سپس از طریق آنها کار کنم تا استقرار سیستم عامل برای یکی از این موارد را تا حد امکان ایمن کنم. من تصاویر خراب، انتقالات قطع شده، نقاط اتلاف انرژی را انتخاب کردم و بازیابی نگهبان را آزمایش کردم. من همچنین آزمایش کردم که وقتی لنگر آنجا نبود چه اتفاقی افتاد: برچسب باید بدون پاسخ رادیویی سالم بودن آن را تأیید کند، نه اینکه سیستم عامل کار را رها کند زیرا نمی تواند به لنگر برسد.

رفتن از یک تگ به چند تگ مشکل متفاوتی پیدا کرد. یک رکورد در کتابخانه بلوتوث برای تعداد اتصالات همزمان به جای تعداد دستگاه های جفت شده اندازه گیری شده بود. افزودن یک تگ بیشتر ممکن است با شکست مواجه شود، حتی اگر کلیدهای آن ذخیره شده باشند. رفع آن به این معنی است که یک برچسب فیزیکی جدید می تواند بدون پاک کردن برچسب های موجود جفت شود. شش سطل به نرم افزار بازجویی بهتری نسبت به یک تگ نمایشی قابل قبول داد.

من از آن زمان لنگر نصب شده و هر شش تگ را به صورت بی سیم بدون جفت کردن مجدد آنها یا رسیدن به جیگ به روز کردم. من از این بابت خوشحالم. با این حال، برخی از تلاش‌های اتصال قبلی نیاز به تلاش‌های مجدد داشتند، بنابراین من هنوز شواهد بیشتری می‌خواهم قبل از اینکه کل فرآیند را به‌طور قابل اعتمادی بدون مراقبت فراخوانم. کاوشگر برنامه نویسی همچنان مسیر نجات است.

لنگر به یک کیس نیاز داشت که به پروژه کوچک خودش تبدیل شد. به عنوان یک طراحی OpenSCAD با پیچ شروع شد. اولین بررسی تناسب امیدوارکننده بود، اما مهره‌ها و پیچ‌های کوچک، تحمل‌های PLA، و تخته‌ای که هنوز هم می‌توانست جغجغه کند، مونتاژ را بیش از آنچه می‌خواستم آزاردهنده‌تر کرد.

من یک کیس می‌خواستم که کاملا از PLA چاپ شده باشد، بدون پیچ: پین‌های تعیین‌کننده مخروطی برای برد، فنرهای چاپ شده برای نگه‌داشتن آن، و درپوشی که روی آن بماند. پین ها و فنرها کار کردند. درب می توانست در همه جا حرکت کند.

یک لب داخلی تناسب را بهبود بخشید. گیره های عمیق تر باعث بهبود ماندگاری می شود، اما همچنان می توانستم به راحتی درب را باز کنم. به نظر می رسید که این شکارها به عمق دیوار، تلاش آشکار بعدی باشد، تا زمانی که هر دو ریشه در حین جاگذاری شکستند. آن نسخه در تبدیل شدن به دو تکه پلاستیک شکسته عالی بود.

تغییر بهتر این بود که پایه و دیواره های درپوش را روی هم قرار دهیم و از چند گیره کم عمق استفاده کنیم. بعدا چند تغییر در پین‌ها و دریچه‌های مکان یابی کردم، کیفی داشتم که برد را به درستی نگه می‌داشت و بسته می‌ماند. من از آن بسیار راضی بودم، که احتمالا چیزی در مورد تعداد درپوش هایی که تا آن زمان برداشته بودم، می گوید.

کیس بدون پیچ که از مش های چاپی آن رندر شده است. رنگ ها و پرداخت گویا هستند. می توانید آن را از MakerWorld چاپ کنید. فایل های طراحی و سابقه تلاش های کمتر موفق در GitHub هستند.

آن حلقه سریع با Codex به ویژه برای این مورد لذت‌بخش بود: می‌توانم طرح را اصلاح کنم، آن را بررسی کنم و آن را چاپ کنم. من هنوز باید نتیجه را می گرفتم و می فهمیدم که آیا درب از بین رفته است یا خیر. بررسی هندسه می تواند ثابت کند که دو شکل باید با هم هماهنگ شوند. این به من نمی گوید که آیا یک صید با فشار دادن در جای خود زنده می ماند یا خیر.

لنگر در حال حاضر به دیوار نصب شده است، با جعبه چاپ شده در یک جعبه الکتریکی بزرگتر در فضای باز در کنار اجزای برق آن. این شامل سفارش دیگری از آمازون بود. بیت های مربوطه عبارت بودند از:

آن ماژول کوچک USB-C PD یک دستگاه بسیار جالب و غیرعادی است. تغذیه 12 ولتی را می گیرد و USB-C Power Delivery را ارائه می دهد. می توانم خودم را ببینم که به دیگری سفارش می دهم.

اینها قیمت های سفارش من هستند، نه قیمت های فعلی. جعبه ضد آب و هوا، منبع تغذیه، ماژول برق USB-C، محافظ، کابل و کابل USB برای یادآوری برای خارج کردن سطل‌ها. من می دانم.

هر شش سطل دارای برچسب های خود هستند. در آن مرحله من نسبتا خوشبین بودم که همه چیز کار می کند.

لنگر نصب شده روی دیوار. جعبه چاپ شده در داخل محفظه بزرگتر قرار دارد. عکس نصب.

ادغام برنامه زمانبندی جمع آوری زباله در اینجا سزاوار اعتبار زیادی است. حذف برنامه شورا باعث می شود چندین تاریخ تکرار شونده را حفظ کنم و به یاد بیاورم که کدام ترکیبی از سطل ها قرار است. BinRange اطلاعات فیزیکی در مورد سطل ها اضافه می کند و Home Assistant این دو را کنار هم قرار می دهد.

داشبورد معمولی مجموعه بعدی، حالت های سطل فشرده و هر چیزی که نیاز به توجه دارد را نشان می دهد. محدوده ها و تشخیص رادیویی دیدگاه خاص خود را دارند. من دوست دارم به جزئیات فنی نگاه کنم، اما بررسی سطل های زباله فردا نیازی به تفسیر ردیابی رادیویی ندارد.

یادآوری‌ها در یک پیام برای سطل‌های مربوطه گروه‌بندی می‌شوند: در ساعت 6 بعد از ظهر و 9 بعد از ظهر شب قبل از جمع‌آوری، سپس اگر هنوز با اطمینان در خانه هستند، یادآوری نهایی در ساعت 6 صبح. در ساعت 6 بعدازظهر روز بعد، یادآوری برای بازگرداندن سطل‌ها هنوز وجود دارد. اتوماسیون تلاش‌های خود را به خاطر می‌آورد، بنابراین اجرای مجدد، پیام مشابهی را ارسال نمی‌کند.

خواندن در دسترس نباید منجر به این اتهام شود که کسی یک سطل زباله را فراموش کرده است. به همین ترتیب، یادآوری معمولی فقط می‌داند که مجموعه برنامه‌ریزی شده است و سطل هنوز بیرون است. نمی داند که آیا خدمه آن را خالی کرده اند یا خیر.

اعلان دستیار خانه برای بیرون گذاشتن چند سطل.

منم یه پیام میخواستم که سطل ها تازه خالی شده بودن. وسوسه آشکاری وجود داشت که به حرکت، زمان روز و برنامه جمع آوری نگاه کنیم و آن را کافی بدانیم. نگاهی به گذشته به یک مجموعه نشان داد که وقتی تگ‌ها در بیشتر ساعات روز گزارش نمی‌دهند، این سرنخ‌ها چقدر ناچیز هستند. یک شمارنده بیدار می‌توانست به من بگوید که فعالیتی وجود داشته است، اما نمی‌توانست به من بگوید چه کسی یا چرا سطل زباله را کنترل کرده است.

برچسب‌ها قبلا شتاب‌سنج داشتند، بنابراین من یک سرنخ خاص‌تر اضافه کردم. نسبت به وضعیت عمودی مدرج، یک شیب پایدار بیش از نود درجه یک رویداد نوک را ثبت می‌کند. تگ آن رویداد را از طریق یک شکاف دریافت نگه می‌دارد و زمانی که به لنگر رسید سن آن را گزارش می‌کند. «دستیار خانگی» می‌تواند انعام اخیر را در سطل سررسیدی که به عنوان «Out» شناخته می‌شود، به‌عنوان فرض خالی بودن آن تلقی کند.

اولین اتوماسیون هر پنج ثانیه یک بار برای نکات معلق بررسی می شود. این برای چیزی که چند بار در هفته اتفاق می‌افتد، بیش از حد به نظر می‌رسید، بنابراین من آن را به یک جریان رویداد MQTT با یک تایمر تغییر دادم که فقط تا زمانی که یک ضرب‌الاجل معلق است اجرا می‌شود. سطل‌های واجد شرایط برای شصت ثانیه گروه‌بندی می‌شوند، با حالت ذخیره شده برای سرکوب تکرارها و پشتیبانی از بازیابی پس از راه‌اندازی مجدد Home Assistant. یادآوری‌های برنامه‌ریزی‌شده به عنوان جایگزین باقی می‌مانند.

اطلاعیه Home Assistant مبنی بر خالی شدن سطل ها و بازگرداندن آنها.

در 28 سپتامبر مجموعه باغی داشتم که می توانستم به درستی بررسی کنم. سطل زباله حدود ساعت 7:05 صبح شروع به حرکت کرد و اندکی بعد از مرز ده متری عبور کرد. پس از آن گزارش‌ها در حالی که آنجا نبود، متوقف شد. وقتی دوباره در حدود ساعت 10:25 صبح ظاهر شد، یک نوک ذخیره شده را از ساعت 9:27 صبح حمل کرد و سپس به منطقه Home برگشت و مستقر شد.

برچسب نوک را شناسایی کرده و حفظ کرده بود. حرکت و بازگشت قابل مشاهده بود. اما تا زمانی که «دستیار خانگی» آن را دریافت کرد، این انعام حدود پنجاه و هشت دقیقه بود، که فراتر از محدودیت پذیرش سی دقیقه‌ای اتوماسیون بود. پیام «فقط خالی شد» ارسال نشد. سایر سطل‌ها گزارش‌دهی را ادامه داده بودند و در طول شکاف، خرابی MQTT در لنگر وجود نداشت. من هنوز توضیح مشخصی برای عدم استقبال آن برچسب در موقعیت مجموعه ندارم.

این یک اصلاح مفید برای خوش بینی من بود. رادیو می‌توانست اندازه‌گیری‌های قانع‌کننده‌ای ایجاد کند، برچسب می‌توانست نوک را تشخیص دهد، و داشبورد می‌توانست درست به نظر برسد، در حالی که تلفن هنوز اعلان تخلیه را از دست می‌داد. بررسی یک مجموعه واقعی فهرست بسیار بهتری از آنچه نیاز به توجه داشت به من داد.

همچنین نحوه من را تغییر داد که می خواستم سطلی را نشان دهم که ساکت شده بود. در اصل، یک خوانش خارج از زمانی که کهنه شد ناشناخته شد. این محتاطانه بود، اما پس از تماشای خروج سطل و سپس از دست دادن تماس در حاشیه، جایگزین کردن Out با Unknown دیگر بسیار مفید نبود.

راه‌اندازی زنده اکنون یک خروج مشاهده‌شده را به‌عنوان پیش‌فرض خارج به خاطر می‌آورد، حتی از طریق از دست دادن تماس یا راه‌اندازی مجدد «دستیار خانگی». سلامت پذیرش به طور جداگانه نشان داده شده است. برای بازگرداندن سطل خانه به یک مطالعه تازه در داخل مرز نیاز است. اگر آخرین بار Home دیده شد و سپس ساکت شد، ناشناخته می شود، زیرا من هرگز آن را ندیدم که ترک کند. یادآوری‌های بازگشتی می‌توانند از خروجی فرضی استفاده کنند. یادآوری‌های خاموش هنوز به شواهد جدیدی نیاز دارند که نشان دهد سطل خانه است.

این باعث می‌شود نمایشگر به چیزی که من واقعا می‌دانم نزدیک‌تر شود.

BinRange نصب شده و در حال استفاده است. (همانطور که من آن را تایپ می کنم، متوجه می شوم که به طور جدی از این ابزار همه منظوره استفاده کرده ام 🤔)

هنوز مشاهدات نسبتا معمولی برای انجام وجود دارد: پوشش در هر موقعیت ذخیره‌سازی و جمع‌آوری، چندین چرخه کامل با اعلان‌های صحیح ارائه شده، رفتار باتری در طول هفته‌ها، و نحوه عملکرد نصب و محفظه‌ها در بیرون. همچنین می‌خواهم به‌روزرسانی‌ها به‌طور قابل اعتمادی بدون تلاش مجدد من متصل شوند. من واقعا این را برای مصرف عمومی توسط افراد دیگر نمی‌سازم، اما اگر دیگران الهام گرفته‌اند و می‌خواهند چیزی مشابه را امتحان کنند، یا هر یک از آن‌ها را تغییر کاربری دهند، آن‌ها (یا دوستان ربات‌شان) از آن استقبال می‌کنند.

این مخزن دارای سفت‌افزار، فایل‌های موردی، یافته‌های اندازه‌گیری شده و نمونه‌هایی از Home Assistant است، اگر می‌خواهید نگاهی بیندازید. این پروژه سرگرمی من است و من هنوز در حال یافتن رفتار خوب آن در خارج هستم.

البته، اکنون دیدم که UWB چه کاری می تواند انجام دهد، به این فکر می کنم که آیا می توانم روی قلاده گربه ها برچسب بگذارم و از چهار لنگر در اطراف خانه برای نقشه برداری از جایی که آنها هستند استفاده کنم. آیا می توانم ردیابی گربه در سطح سانتی متر را دریافت کنم؟ من آن را آزمایش نکرده‌ام، و سطل‌ها قبلا نشان داده‌اند که محیط اطراف و پوشش رادیویی چقدر اهمیت دارد. ولی من خیلی وسوسه شدم

بیشتر مردم احتمالا فقط به دنبال گربه می گردند.