معترضان از دولت می خواهند تا برنامه اقدام ملی اقلیم با تاخیر را منتشر کند

حدود 1000 نفر در روز شنبه برای روز جهانی اقدام Cop31 در دوبلین شرکت کردند.

تظاهرکنندگان که از باغ خاطره به خانه لینستر راهپیمایی کردند، خواستار انتشار برنامه اقدام اقلیمی دولت شدند. قرار بود در ژانویه منتشر شود، اما هنوز در هیئت وزیران تصویب نشده است.

آنها همچنین خواستار ممنوعیت ترمینال پیشنهادی گاز طبیعی مایع (LNG) در Cahiracon در Co Clare در امتداد مصب رودخانه هستند.

دولت ادعا می کند که در صورت بروز اختلال عمده در خطوط لوله گاز طبیعی از بریتانیا که تقریبا 80 درصد از نیاز گاز طبیعی ایرلند را تامین می کند، به عنوان یک ذخیره اضطراری عمل خواهد کرد. قرار است در سال 2030 وارد بازار شود.

سارا هرلی، هماهنگ کننده Stop Climate Chaos، ادعا کرد که شکست دولت در سرمایه گذاری در انرژی های تجدیدپذیر یکی از دلایلی است که مصرف کنندگان ایرلندی بالاترین قیمت انرژی را در اروپا دارند. او همچنین معتقد بود که ترمینال LNG "ایرلند را به وابستگی طولانی مدت به سوخت های فسیلی سوق خواهد داد".

تام اسپیلین، عضو ائتلاف Stop Shannon LNG گفت مخالفت با ترمینال "مهمترین کاری است که هر کسی در ایرلند می تواند در حال حاضر برای آب و هوا انجام دهد." او گفت: «وزیر [محیط زیست دراغ] اوبراین در حال حاضر به سرعت در حال پیگیری یک ترمینال گاز شکسته ایالات متحده است که قرار است در مصب شانون ساخته شود تا به گسترش مرکز داده‌ها دامن بزند و ما را در دهه‌ها وابستگی به سوخت‌های فسیلی محبوس کند، در زمانی که ما نیاز به افزایش انرژی‌های تجدیدپذیر داریم.»

ما در این کمپین به کمک همه نیاز داریم زیرا این ترمینال گاز شکسته بر همه افراد در ایرلند تأثیر خواهد گذاشت.»

تظاهرکنندگان از یک دانشجوی جوان نپالی به نام واشین انصاری شنیدند که در مورد سیل ویرانگر در کشورش در آوریل گذشته که 1400 کشته برجای گذاشت و هزاران نفر هنوز مفقود شدند صحبت کرد.

او گفت: "آنچه بیشتر مرا آزار می دهد بی عدالتی است. نپال تنها بخش کوچکی از انتشار گلخانه ای جهانی را به همراه دارد. ما این بحران را ایجاد نکردیم. با این حال یخچال های طبیعی ما در حال عقب نشینی هستند." "کوه های ما خطرناک تر می شوند. جوامع ما در حال نابودی هستند و مردم ما با جان خود هزینه می کنند."

او از جامعه بین المللی خواست تا بودجه آب و هوا را تامین کند.

ما به حمایت برای ضرر و زیان نیاز داریم که کشورهای آسیب پذیر را بیشتر به سمت بدهی سوق ندهد.

زیرا هیچ کشوری نباید برای جان سالم به در بردن از بحرانی که ایجاد نکرده پول قرض کند.»