معلمان سودانی به دلیل حقوق ناچیز و مدارس فرسوده دست به اعتصاب زدند

خارطوم، سودان – امل سلیمان احمد الحاج به مدت 26 سال به عنوان معلم دبیرستان در سودان کار کرده است.

از آنجایی که معلمان در ایالت خارطوم دیگر دستمزد کافی برای زنده ماندن ندارند، برای سومین هفته دست به اعتصاب زده اند.

امل به الجزیره گفت: "حقوق من حتی یک چهارم نیازهای ما را پوشش نمی دهد. ممکن است یک خانواده بیش از سه یا چهار روز دوام نیاورد." معلمان به شدت خسته هستند و مجبورند عصرها برای تکمیل درآمد خود شغل دیگری پیدا کنند. در واقع، ما در بخش آموزش به کارگران متوسطه تبدیل شده ایم.

معلمان علاوه بر مسائل حقوقی خود، از نبود فرصت برای ترفیع و حقوق انباشته نشده نیز ناراضی هستند.

آنها همچنین نگران وخامت اوضاع مدارس، ناشی از جنگ و کمبود سرمایه گذاری هستند. برخی از کلاس های درس در مدرسه امل دیگر برای تدریس مناسب نیستند.

امل به الجزیره گفت: "یک کلاس درس است که من در آن تدریس می کنم و سقف آن فرو ریخته است و ما را مستقیما در معرض نور خورشید قرار می دهیم. این محیطی است که در آن تدریس می کنیم و هم بر ما و هم دانش آموزان تأثیر می گذارد."

ما که در سودان ماندیم [در طول جنگ] شکست خوردیم. شغل خود را از دست ندادیم، اما کار نمی‌کردیم و حقوق دریافت نمی‌کردیم. در نتیجه، پرداخت‌های معوق ما نزد دولت انباشته شد.»

امل گفت که معلمان پس از فرسودگی تمامی کانال های رسمی برای مطالبه حقوق خود دست به اعتصاب زده اند.

او گفت: "ما تفاهم نامه هایی را به وزارت معارف، وزارت مالیه و ارگ ریاست جمهوری ارائه کردیم، اما هیچ نتیجه ای حاصل نشد، از طریق رسانه ها هم صحبت کردیم و چاره ای جز اعتصاب نمانده بود."

چگونه یک معلم می تواند دانش آموزان را آموزش دهد، در حالی که آنها نمی توانند به مدرسه بروند، هزینه حمل و نقل را پرداخت کنند یا زندگی فرزندان خود را تامین کنند؟ او گفت.

بسیاری از معلمانی که امل می شناسد به فکر ترک این حرفه هستند. برخی قبلا شغل خود را رها کرده اند، مرخصی بدون حقوق گرفته اند یا به دنبال منابع درآمدی جایگزین بوده اند.

امل اعتراف می کند که تعلیق کلاس ها در طول اعتصاب بر دانش آموزانش تأثیر منفی می گذارد. اما با بحران سیستم آموزشی سودان، او می گوید معلمان حداقل به شرایط اولیه لازم برای انجام وظایف خود نیاز دارند.

او گفت: "معلمان انسان هستند. آنها نیازها، خانواده ها و مسئولیت هایی دارند. چگونه می توانند تحت این فشارها ماموریت آموزشی خود را انجام دهند؟ برخی از معلمان مسافت های طولانی را طی می کنند تا به مدارس خود برسند، در حالی که برخی دیگر به دلیل سوء تغذیه و خستگی غش می کنند."

ما خواستار تجملات نیستیم، ما فقط می‌خواهیم بتوانیم زندگی کنیم، به مدارس خود برسیم و مأموریت آموزشی خود را ادامه دهیم.»

کمیته معلمان سودان اعتصابات متناوب و متناوب را برای تحت فشار قرار دادن دولت برای رسیدگی به خواسته های معلمان سازماندهی کرده است.

سامی الباقر، سخنگوی کمیته، گفت که مشارکت در ابتدا گسترده بود، اما بعدا پس از تلاش های ادعایی دولت برای تضعیف اقدامات صنعتی کاهش یافت. این اقدامات شامل کاهش کنترل‌های اداری بر حضور کارکنان بود تا مدارس علی‌رغم اعتصاب‌ها عملیاتی به نظر برسند و مکانیسم‌هایی برای مدارس نمونه برای ایجاد بودجه بیشتر فراهم شود. برخی از معلمان نیز با اعلام اعتصاب های جدید، بخشی از پرداخت های معوقه را از دولت دریافت کردند.

پس از جلسه ای بین وزیران و اتحادیه های سودان در ماه گذشته، کمیل ادریس، نخست وزیر سودان دستور پرداخت بدهی به معلمان در تمام ایالت های سودان را صادر کرد. با این حال، دولت برنامه پرداخت دقیقی ارائه نکرد یا به دیگر خواسته‌های معلمان در مورد حقوق و دستمزدها رسیدگی نکرد که منجر به ادامه بن‌بست شد.

اتحادیه معلمان سودان می گوید که آماده یک نبرد طولانی برای حل نارضایتی اعضای خود است.

الباقر به الجزیره گفت: «ما... [برای] یک حمله طولانی برای جذب تاکتیک‌هایی که دولت استفاده می‌کند، خواستیم. این کشور سعی می‌کند مشکلات را دور بزند تا حل آنها».

الباقر گفت: «این تصمیمات توسط کابینه صادر شده است، اما تاکنون اجرا نشده است. این نشان می دهد که دولت در رسیدگی به مشکلات معلمان جدی نیست.

الباقر توضیح داد که جنگ مداوم بین ارتش سودان و نیروهای پشتیبانی سریع شبه نظامی (RSF) که در آوریل 2023 آغاز شد، به مشکلات معلمان و مدیران مدارس کمک کرده است.

وی افزود: «برای بازگشایی مدارس، بازگشت معلمان و تثبیت سیستم آموزشی، باید به مشکلات پیش روی مدارس و معلمان رسیدگی شود.»

درگیری باعث اختلال در مدارس، تخریب امکانات آموزشی و تبدیل برخی از آنها به پناهگاه‌های آوارگان یا مکان‌های نظامی شده است و میلیون‌ها کودک را از دسترسی به آموزش محروم کرده است.

سازمان ملل از سال 2024 تاکنون 67 حمله به مدارس سودان را در کنار بیش از 150 گزارش از فرماندهی گروه‌های مسلح بر مراکز آموزشی ثبت کرده است.

لیلی نیستانی هایلو، رئیس آموزش و پرورش در مواقع اضطراری در یونسکو، گفت که درگیری صدها هزار کودک را مجبور به ترک تحصیل کرده و میلیون ها نفر دیگر را در معرض خطر از دست دادن تحصیل قرار داده است.

او گفت که حدود 30 درصد از مدارس سودان به دلیل جنگ آسیب دیده یا بسته شده و بیش از 1400 مدرسه مورد حمله قرار گرفته اند.

تخمین‌های دیگر می‌گویند که تقریبا نیمی از مدارس کشور به دلیل خسارات جنگ یا به دلیل استفاده از آنها به عنوان پناهگاه یا تأسیسات نظامی کار نمی‌کنند.

بر اساس داده های خوشه آموزش سودان که در ژانویه منتشر شد، 97 درصد مدارس در شمال دارفور کلاس را متوقف کرده اند. تنها 13 درصد از مدارس در دارفور جنوبی و فقط 27 درصد در دارفور غربی - دو منطقه از مناطقی که بدترین آسیب را از جنگ دیده اند - فعال هستند.

طبق گزارش سازمان ملل متحد، حداقل 8 میلیون کودک در حال حاضر از مدرسه بازمانده اند و والدین فقیر فرزندان خود را برای کمک به پوشش هزینه های زندگی در حال افزایش به محل کار می فرستند.

تعطیلی مدارس، عدم سرمایه گذاری در آموزش و پرورش و معلمان کم دستمزد فشار زیادی را بر سیستم آموزش عمومی سودان وارد می کند.

الباقر گفت: «ما واقعا می ترسیم که آموزش عمومی به تدریج متوقف شود. بی‌توجهی دولت به حقوق معلمان، کوتاهی در هزینه‌های آموزشی و نابسامانی اداری کنونی در مدارس، همگی این پیام را به والدین می‌فرستند که هر کسی که توانایی مالی تحصیل خصوصی را داشته باشد، فرزندان خود را به آنجا خواهد برد.»