معماری عملکردی جزیره انسانی

قشر منزوی نقش مرکزی در درد 1، 2، 3، 4 و احساسات 5، 6 دارد، اما معماری عملکردی و روابط علی الکتروفیزیولوژیکی آن در میان مناطق فرعی آن به خوبی شناخته نشده است. در اینجا ما تحریک الکتریکی داخل جمجمه‌ای و ضبط‌های الکتروانسفالوگرافی مبتنی بر وظیفه را با نقشه‌برداری اتصال در یک اطلس سیتومعماری از جزیره انسانی 7، 8، 9، 10 از 87 شرکت‌کننده کاشته‌شده با الکترودهای داخل جمجمه‌ای ترکیب می‌کنیم و یک معماری عملکردی چهارجانبه شامل چهار ناحیه داخلی یا داخلی (1) مشخص می‌کنیم.

سیگنال های حسی/حساسیتی و حسی جسمی به صورت سوماتوتوپیکی سازماندهی شده اند. (2) یک ناحیه شکمی- خلفی با دسترسی به اطلاعات جسمی در قسمت‌های مختلف بدن. (3) ناحیه میانی قدامی مرتبط با احساسات احشایی و حالات اضطرابی. و (4) یک ناحیه قدامی-قطبی، تا حد زیادی در برابر تحریک مستقیم خاموش است، اما در طول تشخیص برجسته و تغییر حالت عمل، فعال سازی قوی را نشان می دهد.

به طور بحرانی، این ناحیه قدامی، با اتصالات قوی خود با قشر جلوی پیشانی، از جمله قشر کمربندی قدامی، تأثیر قوی و مستقیمی بر سایر نواحی جزیره ای اعمال می کند، در حالی که ورودی های غیرمستقیم کمتری را از آنها دریافت می کند، و یک مسیر الکتروفیزیولوژیکی را برای مدولاسیون شناختی درد و ادراک بدن آشکار می کند.

این یافته‌ها با هم، یک معماری عملکردی از جزیره انسان را تعریف می‌کنند که ساختار سیتومعماری را به تعاملات الکتروفیزیولوژیکی جهت‌یافته و نامتقارن، با مفاهیم مکانیکی برای مدولاسیون شناختی درد و تجربه درونی پیوند می‌دهد.

این یک پیش نمایش از محتوای اشتراک است که از طریق موسسه شما دسترسی دارد

به Nature و 54 مجله Nature Portfolio دیگر دسترسی داشته باشید

Nature+ را دریافت کنید، بهترین اشتراک دسترسی آنلاین ما

قیمت‌ها ممکن است مشمول مالیات‌های محلی باشد که در هنگام تسویه حساب محاسبه می‌شود

داده های حمایت کننده از یافته های این مطالعه به صورت عمومی در GitHub در دسترس است (https://github.com/lbcn-stanford/Nature2026). این داده‌ها شامل ماسک‌هایی برای چهار ناحیه جزیره‌ای در فضای نامتقارن غیرخطی MNI152 ICBM 2009c است. داده های اتصال الکتروفیزیولوژیکی برای اتصال درون جزیره ای و انسولا-قشری. داده های تحریک الکتریکی عملکردی؛ داده GradCPT برای هر دو شرایط کار معمولی و معکوس. و داده های بالقوه حسی برانگیخته از گروه ایتالیا. مختصات الکترود در هر مجموعه داده در فضای نامتقارن غیرخطی MNI152 ICBM 2009c ارائه شده است.

تمام داده های دیگر بیمار از جمله ضبط EEG را می توان با درخواست مستقیم نویسنده مربوطه با تیم های دانشگاهی و تحقیقاتی به اشتراک گذاشت.

Wager، T. D. و همکاران. یک نشانه عصبی درد فیزیکی مبتنی بر fMRI. N. Engl. جی. مد. 368، 1388–1397 https://doi.org/10.1056/NEJMoa1204471 (2013).

مقاله CAS PubMed PubMed Central Google Scholar

Ostrowsky، K. و همکاران. بازنمایی درد و حس جسمانی در انسولای انسان: مطالعه پاسخ‌ها به تحریک الکتریکی مستقیم قشر مغز. سرب. Cortex 12, 376-385 https://doi.org/10.1093/cercor/12.4.376 (2002).

گارفینکل، اس.ان و کریچلی، اچ. تفسیر: "قشر منزوی قدامی واسطه حساسیت بدنی و اضطراب اجتماعی است" توسط تراساوا و همکاران. (2012). Soc. شناخت. تحت تاثیر قرار دادن. نوروسک. 8، 231–234 https://doi.org/10.1093/scan/nss140 (2013).

ست، A. K. استنتاج، احساس، و خود تجسم یافته بینابینی. روندهای شناختی. علمی 17، 565–573 https://doi.org/10.1016/j.tics.2013.09.007 (2013).

کریگ، A. D. اهمیت جزیره برای تکامل آگاهی انسان از احساسات از بدن. ان N. Y. Acad. علمی 1225، 72–82 https://doi.org/10.1111/j.1749-6632.2011.05990.x (2011).

سینگر، تی، کریچلی، اچ دی و پریوشوف، ک. نقش مشترک اینسولا در احساسات، همدلی و عدم اطمینان. روندهای شناختی. علمی 13، 334–340 https://doi.org/10.1016/j.tics.2009.05.001 (2009).

Quabs، J. و همکاران. معماری سیتو، نقشه های احتمال و تفکیک جزیره انسانی. Neuroimage 260، 119453 https://doi.org/10.1016/j.neuroimage.2022.119453 (2022).

کورث، اف و همکاران. معماری سیتو و نقشه های احتمالی قشر منزوی خلفی انسان سرب. Cortex 20، 1448-1461 https://doi.org/10.1093/cercor/bhp208 (2010).

Grodzinsky، Y. و همکاران. نفی منطقی بر روی مغز ترسیم شده است. ساختار مغز. کارکرد. 225، 19–31 https://doi.org/10.1007/s00429-019-01975-w (2020).

Hein, M., Mohlberg, H., Bludau, S., Quabs, J. & Amunts, K. نقشه cytoarchitectonic احتمالی مناطق Ia2, Ia3, Id8, Id9, Id10 (v4.0). EBRAINS https://doi.org/10.25493/7QE6-PBE (2021).

Sherrington, C. S. The Integrative Action of the Nervous Action 317 (Yale Univ. Press, 1906).

Craig, A. D. یک مسیر آوران هموستاتیک عمومی صعودی که از lamina I. Prog سرچشمه می گیرد. Brain Res. 107، 225-242 (1996).

Cameron, O. G. Interoception: داستان درونی - مدلی برای فرآیندهای روان تنی. روانی پزشکی 63، 697–710 https://doi.org/10.1097/00006842-200109000-00001 (2001).

کریچلی، اچ. نات. نوروسک. 7، 189-195 https://doi.org/10.1038/nn1176 (2004).

Namkung، H.، Kim، S. H. & Sawa، A. Insula: ناحیه مغزی دست کم گرفته شده در علوم اعصاب بالینی، روانپزشکی و عصب شناسی. گرایش های عصبی. 40، 200–207 https://doi.org/10.1016/j.tins.2017.02.002 (2017).

Uddin, L. Q., Nomi, J. S., Hébert-Seropian, B., Ghaziri, J. & Boucher, O. ساختار و عملکرد جزیره انسانی. جی. کلین. نوروفیزیول. 34، 300–306 https://doi.org/10.1097/WNP.0000000000000377 (2017).

Quabs, J., Bittner, N. & Caspers, S. تفاوتهای اتصال ساختاری منعکس کننده ناهمگونی ریزساختاری قشر منزوی انسان است. هوم نقشه مغز. 46، e70231 https://doi.org/10.1002/hbm.70231 (2025).

کریگ، A. D. چه احساسی دارید - اکنون؟ جزیره قدامی و آگاهی انسان. نات. کشیش نوروسی. 10، 59-70 https://doi.org/10.1038/nrn2555 (2009).

Damasio، A.، Damasio، H. & Tranel، D. تداوم احساسات و عواطف پس از آسیب دو طرفه اینسولا. سرب. Cortex 23, 833-846 https://doi.org/10.1093/cercor/bhs077 (2013).

بارت، L. F.، Mesquita، B.، Ochsner، K. N. & Gross، J. J. تجربه احساس. آنو. کشیش روانی. 58، 373–403 https://doi.org/10.1146/annurev.psych.58.110405.085709 (2007).

Barrett, L. F. & Simmons, W. K. پیش بینی های بینابینی در مغز. نات. کشیش نوروسی. 16، 419–429 https://doi.org/10.1038/nrn3950 (2015).

Paulus, M. P. & Stein, M. B. دیدگاهی منزوی از اضطراب. Biol. Psychiatry 60, 383-387 https://doi.org/10.1016/j.biopsych.2006.03.042 (2006).

Afif, A., Chabardes, S., Minotti, L., Kahane, P. & Hoffmann, D. ایمنی و سودمندی الکترودهای عمق جزیره ای کاشته شده با رویکرد مایل در بیماران مبتلا به صرع. Neurosurgery 62، ONS471–ONS479 https://doi.org/10.1227/01.neu.0000326037.62337.80 (2008).

Avanzini، P.، Pelliccia، V.، Lo Russo، G.، Orban، G. A. & Rizzolatti، G. دوره های زمانی چندگانه پاسخ های حسی تنی در قشر انسان. Neuroimage 169، 212–226 https://doi.org/10.1016/j.neuroimage.2017.12.037 (2018).

سیلی، W. W. شبکه برجسته: یک سیستم عصبی برای درک و پاسخ به نیازهای هموستاتیک. J. Neurosci. 39، 9878–9882 https://doi.org/10.1523/JNEUROSCI.1138-17.2019 (2019).

Badke D'Andrea، C. و همکاران. زیرشبکه های حالت عمل برای تصمیم گیری، کنترل کنش و بازخورد. Proc. Natl Acad. علمی USA 122, e2502021122 https://doi.org/10.1073/pnas.2502021122 (2025).

روزنبرگ، ام.، نونان، اس.، دیگوتیس، جی و استرمن، ام. توجه بصری پایدار در مواجهه با حواس‌پرتی: یک کار اجرای مداوم با شروع تدریجی جدید. حضور داشته باشید. درک کنید. روانشناسی. 75، 426–439 https://doi.org/10.3758/s13414-012-0413-x (2013).

لیو، دی و همکاران. نگاشت اتصال تالاموکورتیکال انسان با تحریک و ضبط الکتریکی نات. نوروسک. 28، 1797–1809 https://doi.org/10.1038/s41593-025-02009-x (2025).

المشایخی، تی و همکاران. اتصال عملکردی فرآورده های جزیره ای. هوم نقشه مغز. 35، 5279–5294 https://doi.org/10.1002/hbm.22549 (2014).

المشایخی، تی و همکاران. اتصال عملکردی درون جزیره ای در انسان هوم نقشه مغز. 35، 2779–2788 https://doi.org/10.1002/hbm.22366 (2014).

ماتسوموتو، آر و همکاران. اتصال عملکردی در سیستم زبان انسان: یک مطالعه بالقوه برانگیخته قشر مغز Brain 127, 2316-2330 (2004).

کلر، سی جی و همکاران. نقشه‌برداری شبکه‌های مغز انسان با پتانسیل‌های برانگیخته کورتیکو-قشر. فیلوس ترانس R. Soc. لندن. B 369، 20130528 https://doi.org/10.1098/rstb.2013.0528 (2014).

روسو، اس و همکاران. بازخورد تالاموس پاسخ‌های مغزی را که با تحریک قشر مغز در موش‌ها و انسان‌ها برانگیخته می‌شود، شکل می‌دهد. نات. اشتراک. 16، 3627 https://doi.org/10.1038/s41467-025-58717-2 (2025).

مقاله ADS CAS PubMed PubMed Central Google Scholar

فن، ال و همکاران اطلس مغزی انسان: اطلس مغزی جدید بر اساس معماری ارتباطی. سرب. Cortex 26, 3508–3526 https://doi.org/10.1093/cercor/bhw157 (2016).

Penfield, W. & Faulk, M. E. Jr. The insula; مشاهدات بیشتر در مورد عملکرد آن Brain 78, 445-470 https://doi.org/10.1093/brain/78.4.445 (1955).

Mesulam، M. & Mufson، E. J. در انجمن و قشر شنوایی (ویراستار پیترز، A. و جونز، E. G.) 179-226 (اسپرینگر، 1985).

کوون، ام. و همکاران. بازنمایی همگرا و انتخابی درد، فرآیندهای اشتهاآور، فرآیندهای بد و کنترل شناختی در اینسولا. نات. اشتراک. https://doi.org/10.1038/s41467-026-71568-9 (2026).

Aunts, K., Mohlberg, H., Bludau, S. & Zilles, K. Julich-Brain: یک اطلس احتمالی سه بعدی از معماری cytoarchitecture مغز انسان. Science 369، 988-992 https://doi.org/10.1126/science.abb4588 (2020).

Vestergaard، M.، Carta، M.، Guney، G. & Poulet، J. F. A. کدگذاری سلولی دما در قشر پستانداران. Nature 614، 725–731 https://doi.org/10.1038/s41586-023-05705-5 (2023).

هندرسون، L. A.، گاندویا، S. C. و Macefield، V. G. سازمان سوماتوپیک پردازش درد عضلانی و پوستی در قشر اینسولا چپ و راست: یک مطالعه fMRI تک کاره‌ای. Pain 128، 20–30 https://doi.org/10.1016/j.pain.2006.08.013 (2007).

بروکس، جی سی، زامبرانو، ال.، گودینز، آ.، کریگ، ای. Neuroimage 27، 201-209 https://doi.org/10.1016/j.neuroimage.2005.03.041 (2005).

Mazzola، L.، Isnard، J.، Peyron، R.، Guenot، M. و Mauguiere، F. سازمان سوماتوپیک پاسخ های درد به تحریک الکتریکی مستقیم قشر منزوی انسان. Pain 146, 99–104 https://doi.org/10.1016/j.pain.2009.07.014 (2009).

مسولم، م. م. از احساس تا شناخت. Brain 121, 1013-1052 (1998).

فاکس، کی سی آر و همکاران. معماری شبکه درونی اثرات ناشی از تحریک الکتریکی داخل جمجمه ای مغز انسان را پیش بینی می کند. نات. هوم رفتار 4، 1039–1052 https://doi.org/10.1038/s41562-020-0910-1 (2020).

استرلینگ، P. Allostasis: مدلی از تنظیم پیش بینی. فیزیول. رفتار 106، 5–15 https://doi.org/10.1016/j.physbeh.2011.06.004 (2012).

Pezzulo، G.، Rigoli، F. & Friston، K. استنتاج فعال، تنظیم هموستاتیک و کنترل رفتاری تطبیقی. Prog. نوروبیول. 134، 17–35 https://doi.org/10.1016/j.pneurobio.2015.09.001 (2015).

دوزنباخ، N. U. F.، Raichle، M. E. و گوردون، E. M. شبکه حالت عمل مغز. نات. کشیش نوروسی. 26، 158–168 https://doi.org/10.1038/s41583-024-00895-x (2025).

ریس، اس.، پترسون، آر. آ.، گورسکی، دی ام و مک نالی، آر جی. حساسیت اضطراب، فرکانس اضطراب و پیش بینی ترس. رفتار Res. آنجا 24، 1-8 https://doi.org/10.1016/0005-7967(86)90143-9 (1986).

Lusk، Z. و همکاران. ترکیب ارزیابی های بالینی و تحقیقات علوم اعصاب در عمل الکتروانسفالوگرافی داخل جمجمه ای انسان: مطالعه کوهورت 15 ساله J. Cogn. نوروسک. 37، 2108–2125 https://doi.org/10.1162/JOCN.a.53 (2025).

Duong، A. و همکاران. نقشه توپوگرافی حالت های ذهنی برانگیخته شده توسط تشنج های کانونی و تحریک الکتریکی جزیره انسانی. Epilepsia 66, 2766–2778 https://doi.org/10.1111/epi.18433 (2025).

پرویزی، جی و کاستنر، س. وعده ها و محدودیت های الکتروانسفالوگرافی داخل جمجمه ای انسان. نات. نوروسک. 21، 474–483 https://doi.org/10.1038/s41593-018-0108-2 (2018).

Liu, S. & Provizi, J. حالت نسوز شناختی ناشی از نوسانات خودبخودی صرعی با فرکانس بالا در مغز انسان. علمی ترجمه پزشکی 11، eaax7830 https://doi.org/10.1126/scitranslmed.aax7830 (2019).

گروپ، دی ام و همکاران. iELVis: جعبه ابزار متن باز MATLAB برای بومی سازی و تجسم داده های الکترود داخل جمجمه انسان. J. Neurosci. روش‌ها 281، 40-48 https://doi.org/10.1016/j.jneumeth.2017.01.022 (2017).

Fischl، B. FreeSurfer. Neuroimage 62, 774-781 (2012).

Jenkinson, M., Bannister, P., Brady, M. & Smith, S. بهبود بهینه سازی برای ثبت خطی قوی و دقیق و تصحیح حرکت تصاویر مغز. تصویر عصبی. 17، 825-841 (2002).

پاپادمتریس، X. و همکاران. BioImage Suite: مجموعه یکپارچه تجزیه و تحلیل تصویر پزشکی: یک به روز رسانی. Insight J. 2006, 209 (2006).

Kurth، F.، Zilles، K.، Fox، P. T.، Laird، A. R. و Eickhoff، S. B. پیوند بین سیستم‌ها: تمایز عملکردی و یکپارچگی درون جزیره انسانی که توسط متاآنالیز آشکار شد. ساختار مغز. کارکرد. 214، 519-534 https://doi.org/10.1007/s00429-010-0255-z (2010).

Esterman، M.، Noonan، S. K.، Rosenberg، M. & Degutis، J. در منطقه یا منطقه بندی خارج شده؟ ردیابی نوسانات رفتاری و عصبی در طول توجه پایدار سرب. Cortex 23, 2712–2723 https://doi.org/10.1093/cercor/bhs261 (2013).

Kucyi، A. و همکاران. دینامیک الکتروفیزیولوژیکی شبکه های متضاد مغزی نوسانات توجه را منعکس می کند. نات. اشتراک. 11، 325 https://doi.org/10.1038/s41467-019-14166-2 (2020).

Esterman، M.، Chiu، Y. C.، Tamber-Rosenau، B. J. & Yantis، S. رمزگشایی کنترل شناختی در قشر جداری انسان. Proc. Natl Acad. علمی USA 106، 17974–17979 https://doi.org/10.1073/pnas.0903593106 (2009).

مقاله ADS PubMed PubMed Central Google Scholar

Wager، T. D. و همکاران. اجزای متداول و منحصر به فرد مهار پاسخ توسط fMRI نشان داده شده است. Neuroimage 27, 323–340 https://doi.org/10.1016/j.neuroimage.2005.01.054 (2005).

سیلوستر، سی. ی. و همکاران. تغییر توجه و حل تداخل: اندازه گیری های fMRI عملکردهای اجرایی Neuropsychologia 41، 357-370 https://doi.org/10.1016/s0028-3932(02)00167-7 (2003).

تامپسون-شیل، اس. ال.، رامسکار، ام و کریسیکو، ای. جی. شناخت بدون کنترل: زمانی که یک لوب کوچک فرونتال مسیر طولانی را طی می کند. Curr. کارگردان روانی علمی 18، 259–263 https://doi.org/10.1111/j.1467-8721.2009.01648.x (2009).

Aron, A. R., Robbins, T. W. & Poldrack, R. A. Inhibition و قشر پیشانی تحتانی راست. روندهای شناختی. علمی 8، 170-177 (2004).

ما از بیماران خود برای صرف وقت داوطلبانه تشکر می کنیم. کارکنان فن‌آوری‌های EEG در Stanford Health برای اطمینان از یکپارچگی روان جریان کار بالینی و تحقیقاتی؛ اعضای آزمایشگاه علوم اعصاب رفتاری و شناختی برای بحث های جذاب خود در طول تدوین اولیه نسخه خطی؛ و K. Aunts برای حمایت مستمر و بحث هایش در مورد منطقه Id4.

این کار توسط کمک هزینه تحقیقاتی R01NS137650 به J.P. R21NS140918 به A.G.R. و هدیه ای از G. Casella به H.V.

آزمایشگاه علوم اعصاب رفتاری و شناختی، دانشگاه استنفورد، پالو آلتو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا

جولیان کوابس، سوفیا پانتیس، گوانپنگ چن، ویچن هوانگ، آیلین ما، دیان لیو، کلوئی وانگ و جوزف پرویزی

گروه نورولوژی و علوم اعصاب، دانشکده پزشکی استنفورد، پالو آلتو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا

جولیان کوابس، سوفیا پانتیس، گوانپنگ چن، ویچن هوانگ، دیان لیو، هانس ووگل و جوزف پرویزی

گروه آسیب شناسی، دانشگاه استنفورد، استنفورد، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا

موسسه آناتومی I، دانشکده پزشکی و بیمارستان دانشگاه، دانشگاه هاینریش هاینه دوسلدورف، دوسلدورف، آلمان

موسسه علوم اعصاب و پزشکی (INM-1)، مرکز تحقیقات یولیخ، یولیخ، آلمان

Istituto di Neuroscienze، Consiglio Nazionale delle Ricerche، پارما، ایتالیا

گروه جراحی مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی استنفورد، پالو آلتو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا

Vivek Buch، Ashwin G. Ramayaya، Hannes Vogel و Josef Provizi

J.P. مطالعه را تصور و طراحی کرد، تمام مراحل نقشه برداری تحریک الکتریکی داخل جمجمه را در کنار تخت انجام داد، اولین پیش نویس دستنوشته را نوشت، به بازبینان پاسخ داد و بازبینی هایی را انجام داد و بر تمام جنبه های کار نظارت داشت. جی.کیو. اطلس cytoarchitectonic جزیره انسانی را توسعه داد، محلی سازی الکترود و برچسب گذاری میکروآناتومیکی را انجام داد، کدهای خوشه بندی عملکردی و تجزیه و تحلیل اتصال را توسعه داد، اکثر تجزیه و تحلیل ها را انجام داد، شکل ها را طراحی و آماده کرد، نسخه خطی را نوشت و در بازبینی آن مشارکت داشت. S.C.

اطلس cytoarchitectonic را با همکاری توسعه داد و به تجزیه و تحلیل های تشریحی و بازبینی نسخه های خطی کمک کرد. D.L. متدولوژی CCEP را توسعه و اجرا کرد و به تجزیه و تحلیل اتصال کمک کرد. S.P. داده های الکتروفیزیولوژی GradCPT را جمع آوری کرد. G.C به تجزیه و تحلیل های مبتنی بر وظیفه کمک کرد. W.H.، E.M. و C.W به پردازش و تجزیه و تحلیل داده ها کمک کردند. M.d.V. و P.A. طراحی، جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده های بالقوه حسی جسمی در گروه ایتالیایی. V.B. و A.G.R. روش های کاشت الکترود جراحی مغز و اعصاب را انجام داد و به نظارت بالینی کمک کرد. H.V.

تخصص بالینی و پاتولوژیک را ارائه کرد و به نظارت بر مطالعه کمک کرد. J.P.، A.G.R. و H.V. بودجه کسب شده همه نویسندگان نسخه نهایی را بررسی و تایید کردند.

Nature از داوران ناشناس برای مشارکت آنها در بررسی همتایان این اثر تشکر می کند. گزارش های بازبین همتا در دسترس است.

یادداشت ناشر Springer Nature با توجه به ادعاهای قضایی در نقشه های منتشر شده و وابستگی های سازمانی بی طرف باقی می ماند.

تجسم مقیاس‌بندی چند بعدی سه‌بعدی (MDS) از شباهت عملکردی بین نواحی سیتو آرشیتکتتونیکی جزیره انسان بر اساس پروفایل‌های پاسخ الکتریکی برانگیخته آنها (حساس جسمی، درد/دما، احشایی، و بدون پاسخ). هر نقطه نشان‌دهنده یک ناحیه سیتوآرشیتکتونیکی است، با فواصل بین نقاط نشان دهنده عدم شباهت در پروفایل‌های پاسخ عملکردی است. مقدار تنش کم (<0.01) نشان دهنده نمایش خوبی از تفاوت های اصلی در فضای MDS سه بعدی است.

نواحی بر اساس چهار ناحیه عملکردی شناسایی شده توسط خوشه بندی k-means بدون نظارت گروه بندی می شوند (به روش ها مراجعه کنید: خوشه بندی عملکردی مناطق جزیره ای).

توزیع دامنه‌های جریان تحریک (میلی آمپر، میلی آمپر) برای الف) همه مکان‌های پاسخ‌دهنده، ب) همه مکان‌های پاسخ‌دهنده، ج) مکان‌های پاسخ‌دهنده به استثنای پاسخ‌های درد و دما، و د) مکان‌های پاسخ‌دهنده به درد و دما. میله های کوچک بین میله های بزرگتر نمونه های نسبتا کمی را نشان می دهد که در آن جریان های x + 0.5 میلی آمپر استفاده شده است. دامنه‌های تحریک در سراسر دسته‌های پاسخ قابل مقایسه بود، که نشان می‌دهد تفاوت‌ها در پاسخ‌های ذهنی بعید است با تفاوت‌های سیستماتیک در جریان تحریک اعمال‌شده توضیح داده شود.

الف، در چهار شرکت‌کننده با الکترودهای مورب که از جزیره خلفی عبور می‌کردند، ما یک تغییر شدید در تجربه برانگیخته هنگام عبور از مرز از ناحیه دو دانه‌دانه خلفی شکمی (پاسخ‌های حسی تنی) به ناحیه گرانولی خلفی پشتی I (پاسخ‌های درد و دما) مشاهده کردیم. قابل توجه است که تعداد کمی از پاسخ‌های حسی جسمی مشاهده‌شده در ناحیه I (به عنوان مثال، در شرکت‌کننده 1) از ناحیه Id4 در جزیره قدامی منشأ می‌گیرد که به طور مداوم احساسات حسی موضعی در حفره دهان را برانگیخته است.

انتظار می‌رود اختلافات جزئی بین مرزهای تک‌تک‌شرکت‌کننده و مرزهای سیتومعماری متوسط ​​گروهی وجود داشته باشد، زیرا اطلس نشان‌دهنده بالاترین احتمال احتمالی مرزها است، در حالی که آناتومی شرکت‌کنندگان فردی ممکن است متفاوت باشد. قابل توجه است، الکترودهای موضعی نزدیک به قطب جزیره ای قدامی به تحریک پاسخ نمی دهند.