پرش به محتوای اصلی

معیارهای نظرسنجی مرزی: زمینه در توافقنامه بلفاست کلیدی است

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ مهر ۳, جمعه، ساعت ۰۸:۳۰حدود 2 دقیقه مطالعه

شواهدی که برای نشان دادن حمایت از اتحادیه استفاده می‌شود، به اثبات مورد نیاز برای حمایت اکثریت از وحدت ایرلند نیز اشاره می‌کند

آقا، - من دو نگرانی در مورد بحث معقول کانر کلی و دیوید کنی در مورد معیارهایی دارم که وزیر امور خارجه ایرلند شمالی ممکن است برای تعیین اینکه آیا اکثریت احتمالی حمایت از ایرلند واحد وجود دارد یا نه (" نظرسنجی مرزی در مورد وحدت ایرلند چگونه در ایرلند شمالی نامیده می شود؟ "، 22 سپتامبر).

نویسندگان مبهم بودن مفاد نظرسنجی مرزی توافقنامه بلفاست را بیش از حد برآورد می کنند. و آن‌ها برای معیارهای مناسب، چقدر مداخله دادگاه به پرونده آنها لطمه می‌زند.

عدم دقت در توافق تا حدی از بین می رود اگر زمینه در نظر گرفته شود.

برای تعیین اینکه چه نوع شواهدی ممکن است وزیر امور خارجه را به این باور برساند که احتمالا اکثریت از اتحاد ایرلند حمایت می کنند، یک فرد منصف و منطقی که این توافقنامه را می خواند به تاریخ مراجعه می کند تا شواهدی را آشکار کند که باعث شد دولت بریتانیا معتقد باشد که اکثریت واقعی از اتحادیه حمایت می کنند.

سه نوع چنین شواهدی وجود دارد. اکثریت منتخب در مجلس قانونگذار شمالی که حفظ اتحادیه را تایید می‌کنند، حمایت اکثریت از اتحادیه در نظرسنجی‌ها یا داده‌های سرشماری که نشان می‌دهد اکثریت پروتستان در شمال در زمان‌های مختلف به عنوان شاخص‌های غیرقابل انکار حمایت اکثریت از جایگاه شمال در بریتانیا بوده است.

اینها همان شاخص‌های «اکثریت احتمالی» هستند که کلی و کنی از آن‌ها استفاده می‌کنند و به طور مناسب برای نشان دادن ترجیح وحدت به جای اتحاد تنظیم شده‌اند. آنها از فرمول انتزاعی آکادمیک بیرون نمی آیند، بلکه از تجربه تاریخی ملموس سیاست مشروطه در شمال سرچشمه می گیرند.

زبان توافق در مورد حمایت احتمالی اکثریت از وحدت در یک محیط سیاسی ساخته شد که در آن همه به وضوح آنچه را که به عنوان شواهد حمایت اکثریت از اتحادیه به حساب می‌آید، درک می‌کردند.

کلی و کنی درک نمی کنند که تفسیر دادگاه از بند نظرسنجی مرزی توافق تا چه حد استدلال آنها را تضعیف می کند. احکام قضایی داده‌های جمعیتی سرشماری و نگران‌کننده‌تر، نتایج انتخابات و نظرسنجی‌های نمایندگان را به‌عنوان شواهد محکمی مبنی بر وجود «اکثریت محتمل» برای وحدت کاهش می‌دهند.

در پایان، دادگاه قرائت منصفانه و معقول از توافق را کنار می گذارد و تعیین اینکه چه چیزی «اکثریت احتمالی» برای وحدت را تشکیل می دهد - و در نتیجه زمانی که باید یک نظرسنجی مرزی برگزار شود - به هوس وزیر امور خارجه واگذار می کند. - مال شما و غیره

مایک برک،

دانشیار ممتاز،

دانشگاه متروپولیتن تورنتو،

کانادا

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Criteria for a Border poll: context is key in Belfast Agreement

Evidence used to show support for union also points way to proof needed of majority backing for Irish unity

همه‌ی اخبار جهان