مقامات سازمان ملل متحد و مدافع حقوق زنان خواستار مشارکت بیشتر بین المللی برای حل بحران افغانستان شدند.

ژرژت گانیون، مقام ارشد سازمان ملل متحد و نرگس نهان، مدافع حقوق زنان افغان، روز چهارشنبه خواستار مشارکت و اقدام بیشتر بین المللی در مورد بدتر شدن وضعیت حقوق بشر و بشردوستانه در افغانستان شدند.

گانیون، معاون نماینده ویژه رئیس سازمان ملل متحد و افسر مسئول ماموریت کمکی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، به شورای امنیت سازمان ملل گفت که مقامات طالبان از زمان بازگشت به قدرت در پنج سال پیش، کنترل سراسری را حفظ کرده و به درجه ای از ثبات اقتصادی و امنیتی دست یافته اند.

او گفت: «این تحولات دلگرم‌کننده است، اما تأکید کرد که در کنار «محدودیت‌های شدید برای زنان و دختران، حکومت‌داری طردکننده، بحران حقوق بشر و ادامه حضور گروه‌های تروریستی» اتفاق می‌افتد.

گانیون گفت که افغانستان با تهدید مسلحانه یا سیاسی قابل توجهی برای کنترل طالبان مواجه نیست، اما هشدار داد که خطرات برای ثبات در حال انباشته شدن است، به ویژه در شرایطی که جوامع از تصمیم گیری، منابع و فرصت های اقتصادی محروم هستند.

او همچنین بر ادامه محدودیت‌ها برای زنان و دختران، از جمله دستگیری‌های مرتبط با اجرای قوانین پوشش، و همچنین فشار بر اقلیت‌ها، بسته شدن رسانه‌ها و ارعاب روزنامه‌نگاران تاکید کرد.

گانیون گفت: صلح تنها نبود درگیری مسلحانه نیست. صلح پایدار نیازمند عزت، شمول، فرصت و امید است.»

او گفت که وضعیت بشردوستانه همچنان بحرانی است و خاطرنشان کرد که طرح واکنش بشردوستانه 2026 تنها 30 درصد بودجه دارد. وی افزود که در سال جاری نزدیک به 1.2 میلیون افغان از پاکستان و ایران بازگشته اند که مجموع بازگشت از سال 2023 به 6.5 میلیون نفر رسیده است.

گانیون از طالبان خواست که محدودیت‌های زنان و دختران را لغو کنند، حکومت فراگیر را دنبال کنند و به تعهدات ضد تروریسم عمل کنند و استدلال کرد که «تعامل اصولی و عمل‌گرایانه» همچنان ضروری است.

نهان گفت که 15 اوت پنج سال از زمانی که طالبان کنترل افغانستان را به دست گرفتند، گذشت و این دوره را به عنوان دوره ای از تضعیف مداوم حقوق زنان توصیف کرد.

او به نقل از زنان افغانی که اخیرا با آنها صحبت کرده است، نقل کرد، از جمله یکی که گفت: "زن بودن جرم است و زن به دنیا آمدن در افغانستان جنایت بزرگتر است."

او به شورا گفت: «همبستگی باید باعث عمل شود. زنان افغان نمی توانند یک سال دیگر منتظر بمانند تا جهان تصمیم بگیرد که با افغانستان چه کند.

او گفت: "جهان می داند که در افغانستان چه اتفاقی می افتد." سوال این است که آیا جامعه بین‌الملل آمادگی دارد تا بر اساس آنچه می‌داند عمل کند یا نه.