مقررات بیش از حد بازار ملک را خفه می کند

آقا، - ادعای جنی کوران مبنی بر اینکه دولت "در واقع هیچ کاری" برای رسیدگی به مسکن انجام نداده است، مجموعه قوانین متمرکز بر مستاجر تصویب شده در سال های اخیر را نادیده می گیرد (نامه ها، 29 سپتامبر).

از مناطق تحت فشار اجاره تا اجاره نامه های با مدت نامحدود، قانون اکنون تقریبا به طور کامل به سمت حمایت از مستاجر متمایل شده است.

اما این چارچوب کاملا نتیجه معکوس داشته است. دولت با انباشتن بارهای مربوط به رعایت قوانین و در عین حال واگذاری مالکان به یک هیئت مستاجر مسکونی که ماه ها طول می کشد تا مسائل مربوط به اجاره پرداخت نشده یا خسارت ملک را حل کند، اجاره خصوصی را برای صاحبان املاک کوچک خطری غیرقابل تحمل کرده است.

جای تعجب نیست که آنها دسته دسته بازار را ترک می کنند.

در کنار این، سیاست مسکن ما دچار نوعی کمال گرایی نظارتی است. بر اساس مقررات ساختمانی 2019، هر خانه جدید باید به استانداردهای ساختمانی با انرژی تقریبا صفر و برترین استانداردها دست یابد.

در حالی که هدف زیست محیطی قابل تحسین است، الزام این مشخصات به شدت هزینه های ساخت را افزایش می دهد و تحویل را کاهش می دهد. این سیاست معادل این است که به کسی در اسکان اضطراری بگوییم که باید در لیست انتظار بماند زیرا ما از ساختن چیزی کمتر از یک خانه بکر و با مشخصات بالا خودداری می کنیم.

دولت با تنظیم گزینه‌های کم‌هزینه یا سطح ورودی، مستاجران کم‌درآمد را مجبور به رقابت مستقیم با درآمد متوسط ​​برای واحدهای استاندارد می‌کند. این امر باعث افزایش اجاره بهای بازار آزاد در سراسر جهان می شود و آسیب پذیرترین افراد را به سمت بازار سیاه غیرقانونی سوق می دهد.

بودجه دولتی به تنهایی نمی تواند کسری مسکن را بدون یک بازار خصوصی فعال برطرف کند. تا زمانی که امنیت مستاجر را با حقوق اولیه مالک و حل و فصل سریع اختلافات متعادل نکنیم، و کمال گرایی ساختمانی سفت و سخت را با تحویل عملی جایگزین کنیم، مقررات بیش از حد، تامین کننده دقیقی را که مستاجران به شدت به آن نیاز دارند، خفه می کند. - مال شما و غیره

خورشید XIAOYU،

پارک رویال کانال،

دوبلین 15.