ملاقات با پدر 85 ساله ام باعث شد که خانواده ام را به ایالات متحده برگردانم. من برای مراقبت آماده نبودم.

ویویان پی برای ایجاد حرفه خود به خارج از کشور نقل مکان کرد و تشکیل خانواده داد. ملاقات با پدرش باعث شد او به ایالات متحده بازگردد. ارائه شده توسط ویویان پی ویویان پی ایالات متحده را ترک کرد و بیش از 30 سال را صرف ساختن حرفه و تشکیل خانواده در خارج از کشور کرد.

او و دو فرزند نوجوانش پس از اینکه متوجه شد پدرش به کمک نیاز دارد به عقب برگشتند.

پی تا سال گذشته از او مراقبت کرد. او از آخرین سالهای زندگی مشترکشان سپاسگزار است. این مقاله همانطور که گفته شد بر اساس گفتگو با ویویان پی، مادر آمریکایی دو فرزند و یکی از بنیانگذاران اسنکی مینی مارت در شهر آیووا است. پس از 30 سال ساخت حرفه خود در خارج از کشور، او به ایالات متحده بازگشت تا از پدرش مراقبت کند. کلمات او برای طولانی و وضوح ویرایش شده است.

من بیش از 30 سال در خارج از کشور زندگی کردم. هرگز تصور نمی کردم که در نهایت به ایالات متحده برگردم، به خصوص به شهر آیووا، جایی که قبلا هرگز در آنجا زندگی نکرده بودم.

پنج سال پیش، به ملاقات پدر 85 ساله ام رفتم و از اینکه چقدر پیر شده بود شوکه شدم.

آیا زندگی موفقی در خارج از کشور ایجاد کرده اید اما تصمیم گرفته اید برای مراقبت از اعضای پیر خانواده به خانه برگردید یا به آنها نزدیک شوید؟ ما می خواهیم از شما بشنویم. این فرم کوتاه را پر کنید تا داستان خود را به اشتراک بگذارید.

او همیشه به شدت مستقل بود و تا قبل از همه‌گیری در رستورانش در ویسکانسین کار می‌کرد، اما ناگهان خیلی پیرتر به نظر می‌رسید. خانه او وضعیت خوبی نداشت، و واضح بود که او بیشتر از آنچه که اجازه می داد به کمک نیاز داشت.

من ده ها سال زندگی خودم را در خارج از کشور گذراندم. با دیدن او به این شکل متوجه شدم که زمان بازگشت به خانه فرا رسیده است. پی با خوشحالی بچه هایش را در سنگاپور بزرگ می کرد. ارائه شده توسط ویویان پی من در نوجوانی آمریکا را ترک کردم و هرگز به عقب نگاه نکردم

من در سانفرانسیسکو به دنیا آمدم، اما وقتی 4 ساله بودم، پدرم خانواده ما را به سنت لوئیس به یک رستوران چینی منتقل کرد. او بسیار سخت کار کرد و در نهایت به خواهر و برادرش کمک کرد تا به ایالات متحده مهاجرت کنند. آنها برای خودشان رستوران باز کردند.

بزرگ شدن به عنوان یکی از تنها بچه های آسیایی در مدرسه حومه شهر من همیشه آسان نبود. پدر و مادرم سخت گیر بودند و من نمی توانستم صبر کنم تا بیرون بیایم و دنیا را تجربه کنم.

سال آخر دانشگاه را با تحصیل در پاریس گذراندم. اولین سفرم به خارج از کشور بود و آنقدر آن را دوست داشتم که دو سال ماندم. این اولین جایی بود که واقعا احساس خوشحالی کردم.

از آنجا در توکیو، سنگاپور و لندن کار کردم و در آنجا MBA خود را کسب کردم. من بیشتر عمرم را در بازاریابی و استراتژی برند گذراندم.

من و شوهر بریتانیایی ام در سنگاپور با هم آشنا شدیم، بعدا به عقب برگشتیم و 16 سال را در آنجا گذراندیم و فرزندانمان را بزرگ کردیم.

ما در نهایت از هم جدا شدیم، اما به پدر و مادر کردن فرزندانمان ادامه دادیم. پی پس از دیدن پدرش فهمید که باید تغییر کند. ارائه شده توسط ویویان پی متقاعد کردن خانواده ام برای نقل مکان آسان نبود

بعد از دیدن پدرم، نمی‌توانستم از این احساس خلاص شوم که چیزی باید تغییر کند.

تا مارس 2022، به این نتیجه رسیدم که باید با فرزندانم به ایالات متحده برگردم. شوهر سابقم مشتاق این ایده نبود، و من متوجه شدم که ریشه کن کردن دو نوجوان از تنها خانه ای که می شناختند، تصمیم بزرگی بود.

قبل از اینکه همه در نهایت موافقت کنند، گفتگوهای زیادی داشتیم. حالا بچه‌ها یک ماه در میان و گاهی تابستان‌ها را با پدرشان می‌گذرانند.

من شهر آیووا را انتخاب کردم زیرا خانواده بزرگی در آنجا داشتیم که می توانستند یک شبکه پشتیبانی ارائه دهند.

چند ماه بعد با دو بچه و 12 چمدان بزرگ به آنجا رسیدم. ما در اصل از نو شروع می کردیم.

مراقبت از پدرم یک بازی توپ کاملا متفاوت بود

پدرم که مدتی طلاق گرفته بود، دو هفته بعد از آمدن ما به ما نقل مکان کرد. این اولین باری بود که از 16 سالگی با هم زندگی می کردیم.

با نگاهی به گذشته، احتمالا باید قبل از مراقبت از او، به خودم زمان بیشتری می‌دادم تا به آرامش برسم. من سعی می‌کردم به دو نوجوان کمک کنم تا با مدارس جدید سازگار شوند، در حالی که می‌دانستم چگونه خانه بخرند، وسایل برقی راه‌اندازی کنند، و در سیستم مراقبت‌های بهداشتی آمریکا حرکت کنند.

بعدش هم مدارک بابام بود. او انبوهی از نامه، اسناد مالی، مدارک پزشکی و اطلاعات بیمه را به من داد. مجبور شدم پزشکان جدیدی پیدا کنم و داروهای او را سازماندهی کنم.

من همچنین پیش‌بینی نمی‌کردم که مراقبت از نظر جسمی و عاطفی چقدر سخت خواهد شد.

پدرم از نسلی آمد که شکایت نکردند. او اصرار داشت که همه چیز خوب است، حتی وقتی درد داشت. وادار کردن او به من بگوید که واقعا چه چیزی اشتباه است، ناامیدکننده بود.

همانطور که او شروع به نشان دادن علائم زوال عقل کرد، شخصیت او تغییر کرد. او لجباز شد و مدیریت خلق و خوی او طاقت فرسا بود. همچنین جنبه‌های صمیمی مراقبت از او وجود داشت، مانند کمک به بهداشت، که هرگز تصور نمی‌کردم باید انجام دهم. گاهی احساس می کردم فرزند سومی دارم. بچه‌ها زمانی که جوان بودند مجبور بودند مدتی را با پدربزرگشان بگذرانند، اما پی سپاسگزار است که وقتی به عقب برگشتند، وقت بیشتری داشتند. ارائه شده توسط Viviene Pei من بخشی از خودم را در این راه از دست دادم

بازگشت به عقب یک شوک فرهنگی عظیم بود.

در سنگاپور زندگی اجتماعی کامل و هویت حرفه ای داشتم. ناگهان همه اینها از بین رفت.

من بین مراقبت از فرزندانم و مراقبت از پدرم گیر کرده بودم. در حالی که خودم را گم می کردم همه چیز را جمع می کردم. من هم در حال یائسگی بودم که کار را سخت تر می کرد.

بعد از حدود شش ماه، فهمیدم که به چیزی نیاز دارم که فقط برای خودم باشد. من با پسر عمویم یک تجارت مواد غذایی راه اندازی کردم و تنقلات الهام گرفته از آسیایی را در بازارهای کشاورزان می فروختم. این به من یک راه خروجی داد، مقداری استقلال و انعطافی که در حین مراقبت از پدرم به آن نیاز داشتم.

من از آمدن به خانه پشیمان نیستم، اما کارها را متفاوت انجام می دهم

سال گذشته، پدرم فوت کرد، و از اینکه این حرکت را انجام دادم سپاسگزارم. پدرم تمام عمرش را صرف تأمین مخارج خانواده ما کرده بود و به ندرت برای خودش پول خرج می کرد. این که بتوانم آشپزی کنم و از او مراقبت کنم، این شانس را داشتم که چیزی را پس بدهم. او همچنین می‌توانست هر روز نوه‌هایش را ببیند، چیزی که در زمانی که ما در خارج از کشور زندگی می‌کردیم حسرتش را می‌خورد.

اگر می توانستم دوباره این کار را انجام دهم، کارها را کندتر می کردم. من اول بچه هایم را حل می کنم. همچنین می‌خواهم با اعضای خانواده درباره به اشتراک گذاشتن حجم کار صحبت‌های بازتری داشته باشم.

من هنوز در شهر آیووا زندگی می کنم، اگرچه انتظار دارم زمانی که پسرم دبیرستان را تمام کند، سایز خود را کاهش دهم.

من بیشتر عمرم را صرف جستجوی جایی کرده ام که احساس خانه بودن داشته باشد. نمیدانم آخرش به کجا میرسم اما خوشحالم که وقتی برگشتم. من باید آن سالهای آخر را با پدرم بگذرانم و آن زمان است که دیگر نمی توانم برگردم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید