ممدانی نمی توانست یک روز را به عزاداری یهودیان مقتول اختصاص دهد بدون اینکه به اسرائیل مراجعه کند - نظر

قربانیان 7 اکتبر و خانواده هایشان در آغاز بیانیه سالگرد زهران ممدانی 49 کلمه دریافت کردند. شهردار نیویورک اذعان کرد که حماس مرتکب "جنایت جنگی وحشتناک" شده است. سپس جمله ای آمد که توضیح می داد او این را از کجا می برد: "در آن روز رنج شروع و پایان نیافته است." بیشتر آنچه که در پی آمد، به نسل کشی اسرائیل، همانطور که او آن را نامید، و همدستی آمریکا مربوط می‌کرد. پیام روز یادبود هولوکاست را تصور کنید که به طور خلاصه به یاد شش میلیون یهودی کشته شده بود، سپس بیشتر فضای خود را به محکوم کردن بمباران درسدن توسط متفقین اختصاص داد.

غیرنظامیان آلمانی، از جمله کودکان، به طرز وحشتناکی متضرر شدند. مرگ آنها شایسته یادآوری است. انتخاب آن موقعیت برای محاکمه متفقین، توهینی به خانواده هایی است که ظاهرا به آنها آرامش داده بودید. آنها حق دارند بپرسند که چرا شما اصلا از ذکر مردگان آنها به زحمت افتاده اید. در حساب ممدانی مشکل دیگری وجود دارد. تعداد کشته شدگان غزه که او ذکر می کند شامل حماس و سایر تروریست های کشته شده در جنگ می شود. مجموع وزارت بهداشت آنها را از غیرنظامیان جدا نمی کند. تعداد تروریست ها در میان کشته شدگان هنوز مورد بحث است، اما گنجاندن آنها به خوبی ثابت شده است.

ممدانی هیچ تلاشی برای اعتراف به آن نمی کند. به گفته ارتش اسرائیل، هزاران تروریست در 7 اکتبر به اسرائیل حمله کردند. نیروی مهاجم شامل قاتلان و متجاوزین بود. یک هیئت سازمان ملل دلایل منطقی پیدا کرد که معتقد بود تجاوز جنسی و تجاوز گروهی در چندین محل حمله رخ داده است. کودکان فلسطینی که در غزه کشته شدند، شایسته سوگواری هستند.

قرار دادن مرگ تروریست ها در یک کیفرخواست، بدون هیچ سخنی در مورد اینکه آنها چه کسانی بودند یا چه کردند، یک غفلت جدی در بیانیه ای است که به مناسبت قتل قربانیان آنها انجام شده است. ممدانی با سالگرد 7 اکتبر بسیار متفاوت از 11 سپتامبر رفتار کرد. او این کار را ماه گذشته انجام داد. او در سخنرانی در کلیسای سنت نیکلاس در منهتن در 11 سپتامبر، آتش نشان هایی را توصیف کرد که به برج ها نزدیک می شوند، قایق ها مردم را تخلیه می کنند و غریبه ها به یکدیگر کمک می کنند تا فرار کنند. او با آن مردم و داستان هایشان ماند.

او تمام سخنرانی را بدون توجه به رفتار آمریکایی ها در افغانستان یا عراق مدیریت کرد. من می خواهم از او بشنوم که توضیح دهد چرا خانواده های 7 اکتبر سزاوار رویکرد متفاوتی بودند. او قبلا کلماتی برای محکوم کردن حماس پیدا کرده بود. او می توانست با بازماندگان و داغدیدگان ادامه دهد. برای نیویورکی های یهودی با خانواده و دوستان در اسرائیل، این موضوع آشنا و طاقت فرسا است.

حتی در سالگرد قتل عام، شهردار آنها قبل از بازگشت به پرونده خود علیه دولت یهودی، تنها برای یک تصدیق کوتاه جا باز می کند. آنها می توانند به شدت با دولت اسرائیل مخالفت کنند و همچنان از شهردارشان می خواهند که نسبت به افرادی که در آنجا به قتل رسیده اند، نجابت نشان دهد. آنها به سختی مجبورند این را برای او توضیح دهند. اکثر جنایات ناشی از نفرت در نیویورک یهودیان را هدف قرار دادند در جلسه توجیهی جنایات شهر در 6 اکتبر، مقامات گزارش دادند که یهودیان تا ماه سپتامبر هدف 53 درصد از جنایات نفرت تایید شده قرار گرفتند. جرم عمده به طور کلی کاهش یافته است.

استراتژی جدید یهودی ستیزی او به من اطمینان کمی می دهد که او صادقانه با نفرت ضد یهودی مقابله خواهد کرد. با این استدلال که انجام این کار نه «ضروری» و نه «مفید» است، از اتخاذ یک تعریف واحد خودداری می کند. بیش از 25 سازمان نیویورک شکست این سازمان را در رسیدگی به آزار و اذیت و محرومیت ضد یهودیان که به نام ضد صهیونیسم انجام می شود به چالش کشیده اند. من به یک کمپین یهودی ستیزی که توسط شهردار رهبری می شود که حتی از آن سالگرد برای محکوم کردن اسرائیل استفاده می کند، اعتقاد کمی دارم.

او از ساکنان یهودی می خواهد که به دولت او اعتماد کنند و در عین حال برای دلبستگی آنها به دولت یهود احترام ناچیزی نشان می دهد. تا زمانی که او برای مقابله با خصومت علیه یهودیان بر سر این وابستگی آماده نشود، کمک‌های امنیتی و برنامه‌های فرهنگی او بخش اصلی مشکل را دست نخورده باقی می‌گذارد. گزارش شهریور ماه سپتامبر به طور متوسط ​​83360 نفر را در پناهگاه‌ها در ماه اوت ثبت کرد و اجاره بها در سطح شهر 5.6 درصد بیشتر از یک سال قبل بود. این مشکلات هر شهردار جدی را به خود مشغول خواهد کرد.

ممدانی با این وجود، قبل از اینکه در ژوئیه اذعان کرد که دولت او فاقد اختیار است، زمانی را برای کشف دستگیری بنیامین نتانیاهو پیدا کرد. احتمالا شخصی در شهرداری می توانست این موضوع را زودتر بررسی کند. شهردار نیویورک ناگزیر در مورد رویدادهای خارج از کشور صحبت خواهد کرد. او شهری را اداره می کند که ساکنان آن در سراسر جهان دارای خانواده هستند و 7 اکتبر مستقیما به بسیاری از آنها مربوط می شود. شهردار که این را درک می کرد با دقت بیشتری با آسیب دیدگان برخورد می کرد. ممدانی به آنها یک عذرخواهی بدهکار است و توضیحی در مورد اینکه چرا توانست این مراقبت را در 11 سپتامبر نشان دهد و کمتر از یک ماه بعد آن را رها کند.