ممنوعیت کالسکه های اسبی در نیویورک به صنعت 160 ساله مهاجران ایرلندی پایان می دهد

ممنوعیت کالسکه‌های اسب‌کشی در پارک مرکزی نیویورک تا سال 2028 به صنعتی پایان می‌دهد که برای بیش از 160 سال زندگی صدها مهاجر ایرلندی را فراهم کرده است.

این قانون که بعد از ظهر پنجشنبه در رای گیری شورای شهر به تصویب رسید، پس از توریست هندی 18 ساله رومانچ ماهاجان که ژوئن گذشته در پی تصادف مربوط به کالسکه در سنترال پارک هنگام بازدید از نیویورک به همراه خانواده اش درگذشت، به قانون رومانچ معروف است.

در میان کسانی که قبل از رای گیری روز پنجشنبه در خارج از ساختمان شهرداری در منهتن جمع شده بودند، کورتیس اسلیوا، فعال سیاسی، دو بار نامزد جمهوری خواهان برای شهرداری نیویورک بود.

اسلیوا به ایرش تایمز گفت: "همسرم نانسی و من از ممنوعیت شکنجه این اسب ها از سال 2020 حمایت کرده ایم. این بخشی از کمپین شهرداری سال 2021 من علیه اریک آدامز [شهردار سابق] اریک آدامز بود. او مرا مسخره کرد، اما خوب است که می بینم همه با این کمپین همراه هستند."

"امروز تاریخ در حال شکل گیری است. این باید خیلی وقت پیش اتفاق می افتاد. تصور کنید، شهرهای دیگری وجود دارند که این رفتار وحشیانه را متوقف کرده اند، حتی در کشورهای جهان سوم. ما یکی از نگهبانان هستیم." اپراتورهای کالسکه و خانواده‌هایشان استدلال می‌کنند که پیشنهادها برای کمک به افرادی که تحت تأثیر این ممنوعیت قرار گرفته‌اند برای یافتن شغل‌های دیگر به اندازه کافی پیش نمی‌روند، در حالی که انتظار می‌رود اتحادیه کارگران حمل و نقل این تصمیم را به چالش بکشد.

در میان مخالفان این ممنوعیت، اپراتورهای ایرلندی الاصل هستند که می‌ترسند نه تنها معیشت خود را از دست بدهند، بلکه مشاغلی را که ده‌ها سال کار و پس‌انداز در آن سرمایه‌گذاری کرده‌اند، از دست بدهند.

کانر مک هیو، 62 ساله، از کو لیتریم، در ماه می 1986 وارد نیویورک شد و چند ماه بعد شروع به رانندگی با کالسکه اسبی کرد. او از آن زمان به عنوان یکی از مالکان کلینتون پارک اصطبل تبدیل شده است.

"این یک تجارت رو به مرگ است": رانندگان کالسکه اسب دوبلین اعتراض کردند

او گفت: "من نه تنها پس انداز زندگی ام، بلکه زندگی خود را در این تجارت سرمایه گذاری کرده ام. من صاحب دو کالسکه اسب کشی و بخشی از اصطبل هستم، و همچنین اصطبلی را که در آن اسب ها را نگهداری می کنیم، مدیریت می کنم."

این چیزی است که من وقت و تلاشم را صرف آن کرده‌ام و سخت برای آن کار کرده‌ام. اگر روزی که به ایالات متحده آمدم به من می‌گفتید که روزی همه چیزهایی که دارم به اتهامات واهی از من برداشته می‌شود، به شما می‌گفتم که هرگز نمی‌توانست اتفاق بیفتد، با این حال ما اینجا هستیم.

"آنها نه تنها آنچه را که من دارم، بلکه آنچه را که همه در کسب و کار دارند، از بین می برند." دوست او توماس کویین، اهل کو اسلایگو که به مدت 31 سال با اسب‌ها در شهر نیویورک کار کرده است، گفت که اپراتورها به‌طور ناعادلانه به خاطر نگرانی‌های گسترده‌تر ایمنی عمومی سرزنش می‌شوند.

او گفت: "واقعا ما را به زیر اتوبوس می اندازند. این واقعا مایه تاسف بود که یک کودک مجروح و کشته شد، واقعا چنین بود و ما برای خانواده بسیار متاسفیم."

او استدلال کرد که از اپراتورهای اسب و کالسکه "به عنوان بزغاله" استفاده می شود.

کوین به تلفات اخیر مربوط به اسکوترها و دوچرخه ها اشاره کرد و استدلال کرد که صنعت کالسکه برای حوادثی که ممکن است در اشکال دیگر حمل و نقل رخ دهد، مورد توجه قرار گرفته است.

"اگر همه اینها در حال حاضر از بین برود، آینده چه خواهد شد؟ من 58 ساله هستم. منظورم این است که شما در 58 سالگی چه کار می کنید که معیشت شما تمام شده است؟" او گفت.

این لایحه اکنون به زهران ممدانی، شهردار نیویورک می رسد که 30 روز فرصت دارد تا اقدام کند، اما انتظار می رود از آن حمایت کند و به قانون تبدیل شود.