"ممکن است چمدان هایم را ببندم": مهاجران قوانین جدید شهروندی را چگونه می بینند

وقتی در سال 2022 فرصتی برای نقل مکان به دوبلین به وجود آمد، مکس بلافاصله از آن استفاده کرد زیرا "دور از روسیه"، کشور مادری او بود.

او در سن 20 سالگی و کار در بخش فناوری، پس از تهاجم روسیه به اوکراین، تحت یک ویزای مهارت های حیاتی با کارفرمایش به ایرلند آمد. او آن را به‌عنوان «فرصتی برای تنظیم مجدد زندگی‌ام» و «دست از مخفی کردن کسی که هستم» می‌دید.

مکس نمی‌خواهد نام خانوادگی‌اش منتشر شود و می‌گوید خانواده‌اش که «دیدگاه‌های سنتی و همجنس‌گرا هراسی» دارند، نمی‌دانند او همجنس‌گرا است و با لیام، معلمی که اصالتا اهل کو مایو است، رابطه طولانی‌مدتی داشته است.

در سال 2022، او این گزینه را داشت که به آلمان نقل مکان کند، اما ایرلند را به دلیل مسیر پنج ساله "روشن" شهروندی انتخاب کرد، که امنیت را فراهم می کرد و به او اجازه می داد در اروپا بماند.

از آن زمان آلمان شرایط اقامت خود را از هشت سال به پنج سال کاهش داده است.

زمانی که وزیر دادگستری جیم اوکالاگان اعلام کرد که قصد دارد پنج سال اقامت قابل محاسبه را به هشت سال افزایش دهد، مکس حدود یک سال تا امکان درخواست شهروندی ایرلند فاصله داشت.

او می گوید: "اگر ایرلند به هشت سال نیاز داشت، من آلمان را انتخاب می کردم. بسیاری از دوستانم به آنجا نقل مکان کردند، بنابراین از نظر اجتماعی راحت تر بود."

مکس معتقد است که این تغییر "عمیقا ناعادلانه" است، "به خصوص بدون حمایت های پدربزرگ برای افرادی که قبلا اینجا هستند".

Fintan O'Toole: زندگی در میلواکی با مادربزرگ مایو به طور خودکار شما را ایرلندی می کند. زندگی در اینجا اینطور نیست

به نظر می‌رسد که تیرک دروازه‌ها درست قبل از خط پایان جابه‌جا می‌شوند. من طبق قوانین واضح به اینجا رفتم، زیرا می‌دانستم که مهارت‌هایم لازم است.»

او احساس می کند که کمتر به عنوان یک "شهروند آینده بالقوه" و بیشتر شبیه "گاو نقدی برای دریافت مالیات قابل توجه از آن" دیده می شود.

در حالی که او از سایر اصلاحات مهاجرتی «معقول» اعلام شده توسط دولت حمایت می کند، مانند الزامات زبانی و دانش تاریخ و زندگی مدنی ایرلند، تغییر جدول زمانی باعث کاهش روحیه در میان همکاران غیرشهروندی شده است که احساس می کنند «کم ارزش گذاری شده اند».

مکس می‌گوید برخی از کارکنان فناوری که او می‌شناسد به دلیل «هزینه‌های بالای زندگی» دوبلین ایرلند را به مقصد سایر کشورهای اروپایی ترک کرده‌اند و اگر زمان شهروندی تمدید شود، دولت «استعدادهای ارزشمند خود را از دست خواهد داد و جذب متخصصان ماهر» بسیار سخت‌تر خواهد شد. او امیدوار است که دولت به کسانی که قبل از تغییر در اینجا زندگی می کردند اجازه دهد تا مسیر خود را طبق قوانین اولیه تکمیل کنند.

سخنگوی وزارت دادگستری گفت که اصلاحیه پیشنهادی برای اقامت قابل محاسبه از زمان تصویب لایحه جدید اعمال خواهد شد: "کسانی که به دنبال اعمال مقررات فعلی هستند، فقط تا زمانی که لایحه جدید تصویب شود می توانند این کار را انجام دهند."

این وزارتخانه گفت: این تغییر "حقوق و مسئولیت های مهم مرتبط با شهروندی ایرلندی را منعکس می کند و ایرلند را با رویکرد اتخاذ شده در چندین کشور اروپایی دیگر مطابقت می دهد."

دیگرانی که نزدیک به پنج سال اقامت قابل محاسبه هستند، مانند کانیکا شارما، یک دانشمند داده که در دوبلین زندگی می کند، به "تغییر احساسات" نسبت به مهاجران در سال های اخیر اشاره می کنند. این زن 34 ساله که اصالتا اهل جیپور هند است، می‌گوید نظراتی را به صورت آنلاین دیده است که مهاجران «فقط وارد می‌شوند، خانه می‌خرند و به راحتی شهروندی می‌گیرند».

او می‌گوید: «به نظر می‌رسد که این تنها مسئله است و به همین دلیل است که بحران مسکن وجود دارد.

در حالی که شارما انتظار چنین تغییرات ناگهانی سیاستی را در ایالات متحده دارد، او می‌گوید: «هرگز اروپا و ایرلند را مکانی ندید که زندگی شما را به‌طور غیرمنطقی غیرقابل پیش‌بینی کند».

شارما، که همچنین دارای ویزای مهارت های حیاتی است، چهار سال اقامت قابل محاسبه دارد.

او می‌گوید که تغییر پیشنهادی در جدول زمانی «بدون بحث درباره تأثیر آن» اعلام شد، و اضافه کرد که اکنون «فقط به دانستن آینده‌ام اعتماد ندارد». مریم عمر، 33 ساله اهل کشمیر، منطقه مورد مناقشه ای که هند و پاکستان ادعای آن را دارند، ابتدا برای تحصیل در رشته حقوق در مقطع کارشناسی ارشد در سال 2021 به دوبلین آمد.

اومر، که برای شورای مهاجرت ایرلند به عنوان یک افسر اطلاعات حقوقی و پرونده کار می کند، می گوید که خط کمک آن شاهد "تماس های زیادی" از سوی افرادی است که از تغییرات "هراس" می کنند.

او همچنین یک سال تا پایان پنج سال زندگی خود فاصله دارد.

تابعیت از اصل و نسب نژادپرستانه نیست و آزمون های زبان کاملا منطقی است

او با اشاره به «بار» اداری و مالی ناشی از زندگی بدون تابعیت در جمهوری، مانند تمدید مجوز اقامت و ویزا برای سفر، می‌گوید: «در این مرحله، اگر این اقامتگاه قابل محاسبه را تغییر دهند و اگر سیاست‌های مربوط به آن را تغییر دهند، ممکن است چمدان‌هایم را ببندم و کشور را ترک کنم.»