مناطق حفاظت شده دریایی جدید پمبا قدرت همکاری را برای رسیدن به هدف 30×30 نشان می دهد.
عمر حمد سلیم، مانند بسیاری دیگر از ماهیگیران روستای تومبه، برای غذا، درآمد و شیوه زندگی به اقیانوس متکی است. چند سال پیش، او و دیگر ماهیگیرانش شروع به بازگشت از دریا کردند. ماهیگیران به دریا میرفتند و با ماهیهای بسیار کمی برمیگشتند، یا گاهی اوقات […]
عمر حمد سلیم، مانند بسیاری دیگر از ماهیگیران روستای تومبه، برای غذا، درآمد و شیوه زندگی به اقیانوس متکی است. چند سال پیش، او و دیگر ماهیگیرانش شروع به بازگشت از دریا کردند. سلیم میگوید: «ماهیگیران به دریا میرفتند و با ماهیهای بسیار کمی یا گاهی با هیچ ماهی برمیگشتند. "و این یک وضعیت موقتی نبود، کمبود برای مدت طولانی ادامه داشت." سلیم یکی از 12 عضو منتخب کمیته شیلات برای تومبه شیهیا یا بخش، در ساحل شمال شرقی جزیره پمبا، بخشی از مجمع الجزایر نیمه خودمختار زنگبار است.
کمیته های ماهیگیری Shehia در سایر نقاط ساحل شرقی پمبا نیز نگران کاهش صید آنها بودند. آنها تصمیم گرفتند که چیزی باید تغییر کند. سلیم و چند نفر دیگر از روستای تومبه ارزیابی دقیقتری از آنچه در واقع اتفاق میافتد انجام دادند و سپس در طی یک جلسه عمومی به بقیه روستا ارائه کردند. کمیته های ماهیگیری در ساحل شرقی جزیره پمبا با کاهش صید آنها نگران شدند. تصویر از Adrian Ponsard/WCS.
جامعه شاهد بود که چگونه ایجاد منطقه حفاظت شده کانال پمبا (PECCA) در آن سوی جزیره در سال 2005 باعث افزایش جمعیت ماهی ها و بهبود معیشت ماهیگیران در آنجا شد. آنها فکر کردند که آیا مناطق جدید حفاظت شده دریایی (MPAs) می توانند همین کار را در شرق انجام دهند. سلیم به یاد میآورد که برخی از روستاییان ابتدا مردد بودند، در حالی که ماهیگیران همکارشان متعجب میشدند: «از کجا میتوانیم برای بچههایمان شهریه مدرسه بگیریم؟ از کجا... این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.
متن اصلی (انگلیسی)
Pemba’s new marine protected areas show the power of collaboration to meet 30×30 goal
Omar Hamad Salim, like many other fishermen from Tumbe village, relies on the ocean for food, an income and a way of life. A number of years ago, he and his fellow fishers began returning from the sea with less and less. “Fishers would go to sea and return with very few fish, or sometimes […]