منتقدان می گویند طرح های حسابداری صنعت پلاستیک مضرات بازیافت مواد شیمیایی را پنهان می کند

آلودگی پلاستیک به سرعت به یک بحران زیست محیطی جهانی تبدیل شده است که عملکرد اکوسیستم و سلامت انسان را در مقیاسی حماسی تهدید می کند. راه حل ها به فوریت مورد نیاز است، اما در حالی که دانشمندان، حافظان محیط زیست و بیش از 75 کشور خواستار محدودیت های الزام آور برای تولید پلاستیک مبتنی بر سوخت فسیلی شده اند، صنعت پلاستیک با همه محدودیت ها مخالف است و در عوض مجموعه ای از فن آوری های معروف به «بازیافت شیمیایی» را تحت فشار قرار می دهد.

به گفته منتقدان صنعت، تا به امروز، تأسیسات بازیافت مواد شیمیایی مقدار نسبتا ناچیزی از پلاستیک بازیافتی ایجاد کرده اند. اما برچسب‌های محصولات مصرفی که ادعا می‌کنند «20 درصد پلاستیک بازیافت‌شده» به یک منظره رایج در اقلام پلاستیکی یکبار مصرف تبدیل شده‌اند. با خواندن چنین برچسب هایی، مصرف کنندگان ممکن است منطقا تصور کنند که محصول حاوی 20٪ مواد بازیافتی است، اما ممکن است اینطور نباشد. علاوه بر این، آن برچسب گمراه‌کننده بالقوه می‌تواند باعث شست‌وشوی سبزه‌سوزی آسیب‌رسان به محیط‌زیست شود.

بازیافت مواد شیمیایی: محلول پیشرو یا حیله گری؟ بازیافت مواد شیمیایی، که توسط صنعت «بازیافت پیشرفته» نیز نامیده می‌شود، از مواد شیمیایی، گرما و/یا فشار شدید برای تجزیه زباله‌های پلاستیکی به بلوک‌های ساختمانی مولکولی خود استفاده می‌کند. این در تضاد با روش‌های بازیافت «مکانیکی» سنتی است که زباله‌های پلاستیکی را به تکه‌های ریز خرد می‌کنند که می‌توانند ذوب شوند و دوباره به محصولات جدید تبدیل شوند.

رایج‌ترین شکل بازیافت شیمیایی، به نام «تیرولیز»، از دما و فشار بالا برای تبدیل پلاستیک زباله به روغن استفاده می‌کند که می‌تواند بیشتر به مواد شیمیایی مختلفی پردازش شود، که برخی از آنها می‌توانند برای ایجاد پلاستیک‌های جدید استفاده شوند.…این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.